|

بار مضاعف بر دوش بیت‌المال

زهرا مشتاق-یک شهروند تهرانی

هنگام برگزاری مناظره‌ها در رقابت‌های انتخاباتی، از شخص زاکانی، بارها و بارها به‌عنوان کاندیدای پوششی نام برده شد و ایشان بارها و بارها این نسبت را تکذیب کرد. اکنون با داشتن حق انتخاب وزارت بهداشت یا شهرداری تهران، شهرداري را پذيرفت. اما به چه قیمتی؟ به بهای پشت‌کردن به مردمی که با وعده‌های انتخاباتی، نمایندگی آنها را بر عهده گرفته است. کیست که نداند نشستن بر صندلی مجلس معنایش عبور از هفت خان رستم است. برای نماینده‌شدن در بهترین شکل ممکن باید حسابی خرج کرد. چون تبلیغات و معرفی خود خرج دارد و حالا جناب زاکانی که به گفته همکارانش در مجلس، چند خط در میان در جلسات حضور می‌یافتند، با یک عذرخواهی که بیشتر شبیه یک شوخی است، تأسف خود را از اینکه نمی‌تواند با موکلین خود ادامه مسیر دهد اعلام می‌کند و البته بار مضاعفی را بر دوش بیت‌المال تحمیل می‌کند. رفتار ایشان نشان می‌دهد که مجلس تنها یک سکوی پرتاب است و هرچه این پرتاب بلندتر باشد، ماهی درشت‌تری به تور می‌افتد. در غیر این صورت اگر به راستی مردم و موکلین برای او اهمیت داشته‌اند، چگونه است که در ادامه مسیر و مخالف قوانین تصریح‌شده و بدون استعفا نامزد ریاست‌جمهوری می‌شوند؟ دو‌دو‌تا چهارتای ایشان معادله پیچیده‌ای نیست. یا دوباره بر صندلی خود در مجلس جا خوش می‌کردند یا پاداشی بزرگ در راه بوده. بله، گزینه دوم صحیح است. سندرم بی‌قرار قدرت بیشتر، ایشان را بر صندلی کلان‌شهری مانند تهران نشاند. پایتختی بزرگ با انبوهی از مشکلات جدی از اجتماعی تا فرهنگی و سیاسی و اقتصادی و ناهنجاری‌های ترسناکی که حاصل رشد لحظه‌ای حاشیه‌نشینی در تهران است. منصبی که به طور جدی حق فردی کاربلد و مدیری خبره بود که حداقل سابقه مدیریت شهری چندین‌ساله داشته باشد. اما سيستم احساسی برای شهر دردمند و مهاجرپذیر و از فقیر تا غنی نشسته آن، سرنوشت دیگری را رقم زد. صدای هیچ مخالفتی شنیده نشد و حتی سخنان مهدی چمران نیز که نشان از فشارهای پشت پرده داشت، راه به جایی نبرد و جناب زاکانی با لبخندی فراخ و سینه‌ای ستبر بر جایگاهی تکیه زد که اصولا جادویی است و رئیس مجلس و رئیس‌جمهور تولید می‌کند. در این میان تنها کرسی خالی‌مانده، امید مردمی است که با ته‌مانده آرزوهای خود هنوز رؤیا می‌بافند و البته شخص شهردار تهران که می‌بایست پاسخ‌گوی مشکلات اساسی شهر تهران باشد و بی‌تجربگی او در این مسیر، وی را در برابر اذهان پرسشگر عمومی قرار خواهد داد.

هنگام برگزاری مناظره‌ها در رقابت‌های انتخاباتی، از شخص زاکانی، بارها و بارها به‌عنوان کاندیدای پوششی نام برده شد و ایشان بارها و بارها این نسبت را تکذیب کرد. اکنون با داشتن حق انتخاب وزارت بهداشت یا شهرداری تهران، شهرداري را پذيرفت. اما به چه قیمتی؟ به بهای پشت‌کردن به مردمی که با وعده‌های انتخاباتی، نمایندگی آنها را بر عهده گرفته است. کیست که نداند نشستن بر صندلی مجلس معنایش عبور از هفت خان رستم است. برای نماینده‌شدن در بهترین شکل ممکن باید حسابی خرج کرد. چون تبلیغات و معرفی خود خرج دارد و حالا جناب زاکانی که به گفته همکارانش در مجلس، چند خط در میان در جلسات حضور می‌یافتند، با یک عذرخواهی که بیشتر شبیه یک شوخی است، تأسف خود را از اینکه نمی‌تواند با موکلین خود ادامه مسیر دهد اعلام می‌کند و البته بار مضاعفی را بر دوش بیت‌المال تحمیل می‌کند. رفتار ایشان نشان می‌دهد که مجلس تنها یک سکوی پرتاب است و هرچه این پرتاب بلندتر باشد، ماهی درشت‌تری به تور می‌افتد. در غیر این صورت اگر به راستی مردم و موکلین برای او اهمیت داشته‌اند، چگونه است که در ادامه مسیر و مخالف قوانین تصریح‌شده و بدون استعفا نامزد ریاست‌جمهوری می‌شوند؟ دو‌دو‌تا چهارتای ایشان معادله پیچیده‌ای نیست. یا دوباره بر صندلی خود در مجلس جا خوش می‌کردند یا پاداشی بزرگ در راه بوده. بله، گزینه دوم صحیح است. سندرم بی‌قرار قدرت بیشتر، ایشان را بر صندلی کلان‌شهری مانند تهران نشاند. پایتختی بزرگ با انبوهی از مشکلات جدی از اجتماعی تا فرهنگی و سیاسی و اقتصادی و ناهنجاری‌های ترسناکی که حاصل رشد لحظه‌ای حاشیه‌نشینی در تهران است. منصبی که به طور جدی حق فردی کاربلد و مدیری خبره بود که حداقل سابقه مدیریت شهری چندین‌ساله داشته باشد. اما سيستم احساسی برای شهر دردمند و مهاجرپذیر و از فقیر تا غنی نشسته آن، سرنوشت دیگری را رقم زد. صدای هیچ مخالفتی شنیده نشد و حتی سخنان مهدی چمران نیز که نشان از فشارهای پشت پرده داشت، راه به جایی نبرد و جناب زاکانی با لبخندی فراخ و سینه‌ای ستبر بر جایگاهی تکیه زد که اصولا جادویی است و رئیس مجلس و رئیس‌جمهور تولید می‌کند. در این میان تنها کرسی خالی‌مانده، امید مردمی است که با ته‌مانده آرزوهای خود هنوز رؤیا می‌بافند و البته شخص شهردار تهران که می‌بایست پاسخ‌گوی مشکلات اساسی شهر تهران باشد و بی‌تجربگی او در این مسیر، وی را در برابر اذهان پرسشگر عمومی قرار خواهد داد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.