اعتصاب یا اعتراض کارکنان صنعت نفت؟
چندروزی است که در شبکههای اجتماعی خبرهایی از اعتراض کارکنان شرکتهای وابسته به صنعت نفت ایران در حال اطلاعرسانی است. طبیعتا این دست اخبار از شبکههای اجتماعی به رسانههای فارسیزبان خارج از ایران هم راه پیدا میکند و خیلی مفصلتر در آنجا هم پوشش داده میشود.
وقتی به خبری اینچنین پرداخته میشود در داخل کشور ابتدا یک گارد منفی به آن خبر گرفته و در مرحله بعدی صحنهگردانی آن به رسانههای بیگانه و دشمنان نسبت داده میشود. این یک فرمول تکرارشونده در پوشش بسیاری از اخبار در ایران است.
با این فرمول دور نیست که بشنویم به زودی نمایندگان مجلس یا فعالان سیاسی یا چهرههای رسانهای از داخل کشور علیه این مسئله موضعگیری کنند و ضمن کماثرکردن اصل خبر ریشه آن را در جایی غیر از ایران جستوجو کنند.
جستوجوی عبارت «اعتصاب کارکنان شرکت نفت» در رسانههای داخلی راه به جایی نمیبرد.
تنها چند گزارش محدود در چند رسانه منتشر شده که از واژه «اعتراض» به جای «اعتصاب» استفاده کردهاند. این در حالی است که این حرکت کارکنان که اکثرا پیمانی هستند از روز آخر خرداد ماه شروع شده و حالا یکهفتهای از آن میگذرد.
خبرگزاری کار ایران، ایلنا از آن رسانههایی بود که انتظار میرفت پوشش قابل قبولی درخصوص این رویداد داشته باشد. مسئله صنفی بخشی از کارکنان صنعت نفت ایران مسئله مهمی است که میتوانست جایی در این رسانه داشته باشد.
در چند گزارش محدود این خبرگزاری بیشتر تلاش شده تا به مسئولان یادآوری شود که اعتراض حق کارکنان است و تلاش آنها برای احقاق حقوق صنفیشان در قالب چنین «اعتراضی» یک حق طبیعی است. مسئلهای که البته بدیهی به نظر میرسد اما گویا در فضای خبری ایران لازم است بر آن تأکید شود.
در مجموع با گذشت یک هفته از این حرکت همچنان محتوای قابل توجهی در رسانههای فارسی داخل کشور برای آن تولید نشده و آنچه منتشر شده بیشتر تأکیدی است بر محتوای کلی این حرکت و توضیح واضحاتی در این خصوص.
در طرف مقابل اما دنبالکردن هشتگهای این حرکت کارگری در شبکههای اجتماعی شما را با موجی از اخبار و ویدئوعکسهایی مواجه میکند که در حال پوشش لحظه به لحظه این اخبار هستند.
در این میان لازم نیست که درخصوص عملکرد صداوسیما و موضع آن اظهارنظر کنیم چون نگفته معلوم است که آنها هم طبق معمول قصد چشمبستن بر این ماجرا را دارند تا زمانی که صدای آن از آن سوی مرزها بلند شود. تاکنون بارها و بارها درخصوص اثرات زیانبار این استراتژی رسانهای در ایران گفته شده اما گویا همچنان در برای بسیاری از دوستان بر همین پاشنه میچرخد.
به این ترتیب یک هفته اعتراض کارکنان صنعت نفت در ایران در رسانههای رسمی جایی ندارد و شاید همین جانداشتن موجب شده تا رسانههای جریان اصلی با بحران مشروعیت و اعتبار مواجه شوند.
چندروزی است که در شبکههای اجتماعی خبرهایی از اعتراض کارکنان شرکتهای وابسته به صنعت نفت ایران در حال اطلاعرسانی است. طبیعتا این دست اخبار از شبکههای اجتماعی به رسانههای فارسیزبان خارج از ایران هم راه پیدا میکند و خیلی مفصلتر در آنجا هم پوشش داده میشود.
وقتی به خبری اینچنین پرداخته میشود در داخل کشور ابتدا یک گارد منفی به آن خبر گرفته و در مرحله بعدی صحنهگردانی آن به رسانههای بیگانه و دشمنان نسبت داده میشود. این یک فرمول تکرارشونده در پوشش بسیاری از اخبار در ایران است.
با این فرمول دور نیست که بشنویم به زودی نمایندگان مجلس یا فعالان سیاسی یا چهرههای رسانهای از داخل کشور علیه این مسئله موضعگیری کنند و ضمن کماثرکردن اصل خبر ریشه آن را در جایی غیر از ایران جستوجو کنند.
جستوجوی عبارت «اعتصاب کارکنان شرکت نفت» در رسانههای داخلی راه به جایی نمیبرد.
تنها چند گزارش محدود در چند رسانه منتشر شده که از واژه «اعتراض» به جای «اعتصاب» استفاده کردهاند. این در حالی است که این حرکت کارکنان که اکثرا پیمانی هستند از روز آخر خرداد ماه شروع شده و حالا یکهفتهای از آن میگذرد.
خبرگزاری کار ایران، ایلنا از آن رسانههایی بود که انتظار میرفت پوشش قابل قبولی درخصوص این رویداد داشته باشد. مسئله صنفی بخشی از کارکنان صنعت نفت ایران مسئله مهمی است که میتوانست جایی در این رسانه داشته باشد.
در چند گزارش محدود این خبرگزاری بیشتر تلاش شده تا به مسئولان یادآوری شود که اعتراض حق کارکنان است و تلاش آنها برای احقاق حقوق صنفیشان در قالب چنین «اعتراضی» یک حق طبیعی است. مسئلهای که البته بدیهی به نظر میرسد اما گویا در فضای خبری ایران لازم است بر آن تأکید شود.
در مجموع با گذشت یک هفته از این حرکت همچنان محتوای قابل توجهی در رسانههای فارسی داخل کشور برای آن تولید نشده و آنچه منتشر شده بیشتر تأکیدی است بر محتوای کلی این حرکت و توضیح واضحاتی در این خصوص.
در طرف مقابل اما دنبالکردن هشتگهای این حرکت کارگری در شبکههای اجتماعی شما را با موجی از اخبار و ویدئوعکسهایی مواجه میکند که در حال پوشش لحظه به لحظه این اخبار هستند.
در این میان لازم نیست که درخصوص عملکرد صداوسیما و موضع آن اظهارنظر کنیم چون نگفته معلوم است که آنها هم طبق معمول قصد چشمبستن بر این ماجرا را دارند تا زمانی که صدای آن از آن سوی مرزها بلند شود. تاکنون بارها و بارها درخصوص اثرات زیانبار این استراتژی رسانهای در ایران گفته شده اما گویا همچنان در برای بسیاری از دوستان بر همین پاشنه میچرخد.
به این ترتیب یک هفته اعتراض کارکنان صنعت نفت در ایران در رسانههای رسمی جایی ندارد و شاید همین جانداشتن موجب شده تا رسانههای جریان اصلی با بحران مشروعیت و اعتبار مواجه شوند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.