|

دلایل اعتراضات کارگری در مناطق عملیاتی نفتی

ایلنا: این‌روزها کارگران برخی مناطق عملیاتی نفتی دست به اعتراض زدند و خواستار رسیدگی به شرایط سخت کاری خود و همچنین وضعیت قرارداد و حقوق هستند. دراین‌باره یک فعال حوزه نفت گفت: انگار کسی با تبر پیکره نیروی انسانی‌ای را از ابتدا نابود می‌کند که هم در شرایط تحریم در کنار نفت بوده و هم با ادوات بیش از عمر 70 سال کار می‌کند، این نیروها با قدرت عملی و خلاقیت از ابزار فرسوده استفاده می‌کنند تا تولید یک لحظه متوقف نشود. ما به‌جای اینکه دست این نیرو را ببوسیم، از خودمان طردشان می‌کنیم و این همان پیامدی است که در اهواز، عسلویه و حتی تهران شاهدیم. رضا عاشوری‌زاده درباره علل بروز اعتراضات نیروهای کارگری در مناطق عملیاتی نفتی اظهار کرد: برای پرداختن به این موضوع باید نگاهی به گذشته داشته باشیم، صنعت نفت با بیش از 100 سال قدمت بر پایه نیروی انسانی رشد کرده اما متأسفانه آنچه تاکنون دیده نشده، همان نیروی انسانی است؛ نیرویی که همواره در شرایط سخت در کنار صنعت بوده است. او افزود: ما همواره به‌ویژه در هشت سال اخیر بیش از همه سال‌ها با نگاه ابزاری به نیروی انسانی مواجه بوده‌ایم، از ابتدا نه نگاه سرمایه‌ای بلکه نگاه ابزاری به نیروی انسانی داشته‌ایم و این باعث بروز برخی مشکلات شده است. همواره در صنعت نفت از افزایش شش تا هشت میلیون بشکه‌ای تولید نفت صحبت شده، همواره بحث تحریم و استفاده از تکنولوژی نو مطرح بوده‌ اما از نیروی انسانی مغفول مانده‌ایم، اگر قرار است از ابزار و تکنولوژی نو استفاده شود، با دستورالعمل و ابلاغ امکان‌پذیر نیست؛ نیروی انسانی اصل ماجراست. متأسفانه نگاه‌ها حکمرانی و از بالا به پایین بوده، وقتی گفته می‌شود تولید باید به هشت‌میلیون بشکه برسد، این نگاه وجود ندارد که این رقم تولید نیاز به برخی متغیرها دارد که مهم‌ترین آن نیروی انسانی است؛ بالاخص صنعت نفتی که کلا سنتی‌محور عمل می‌کند و خیلی از تکنولوژی‌های آن مربوط به 70 سال پیش است.
این فعال حوزه انرژی تصریح کرد: اکنون یک نگاه سنتی آرام بر پیکره صنعت نفت حاکم است که نقش جدی و اجرائی آن با نیروی انسانی است، نیروی انسانی که از 100 سال پیش در ‌حال کار است و 50 درصد نیروها دارای تحصیلات لیسانس به بالا هستند. مهم‌ترین عاملی که این نیروها را برای رسیدن به اهداف صنعت هم‌افزا می‌کند، این است که حداقل احترام را داشته باشند که متأسفانه در نظر گرفته نشده است. او بیان کرد: نیروهای وزارت نفت چه فعالان پیمانکاری و چه رسمی‌ها همه گلایه‌مند هستند، اعتراض نیرو‌های نفت این است که در چند‌صد‌کیلومتری ایران وضع کارکنان بهتر است اما در وزارت نفت ایران به دلیل کم‌بودن منابع درآمدی برای جلوگیری از اسراف تنها جایی که دچار سختی به لحاظ درآمد می‌شود، بخش کارگری است؛ چراکه به این نیروها به‌عنوان سرمایه نگاه نمی‌شود و این منجر به مشکلات روحی، روانی و جسمی شده است. عاشوری‌زاده تأکید کرد: نیروی انسانی که با ادوات فرسوده بیش از نیم‌قرن پیش در گرمای 50 درجه و شرجی صددرصد کار می‌کند، باید دیده شود. وی یادآور شد: بپذیریم که نیروی انسانی ربات نیست که فقط فرامین را اجرا کند، نیروی انسانی به‌عنوان انسان متخصص همواره همراه نظام و نفت بوده، این برخوردها بدنه صنعت نفت را دچار دلسردی و ناامیدی می‌کند. این فعال حوزه نفت خاطرنشان کرد: متأسفانه با بی‌برنامگی کارکنان را خسته و دلسرد می‌کنند تا به اعتراض کشیده شود، باید به‌صورت جدی به این قضایا ورود کرده و مانع نادیده گرفته‌شدن کارکنان نفت شویم. این موضوعات به کارکنان آسیب جدی وارد می‌کند، انگار کسی با تبر پیکره نیروی انسانی‌ای را از ابتدا نابود می‌کند که هم در شرایط تحریم در کنار نفت بوده و هم با ادوات بیش از عمر 70 سال کار می‌کند، این نیروها با قدرت عملی و خلاقیت از ابزار فرسوده استفاده می‌کنند تا تولید یک لحظه متوقف نشود؛ ما به‌جای اینکه دست این نیرو را ببوسیم، از خودمان طردشان می‌کنیم و این همان پیامدی است که در اهواز، عسلویه و حتی تهران شاهدیم. وی در ادامه با بیان اینکه پیمانکاران نسبت به تعهدات مربوط به پرداخت حقوق کارگران اهمال‌کاری می‌کنند، گفت: مثلا A ریال از کارفرما دریافت می‌کند اما پرداختی به نیرو Aدوم و گاهی Aسوم است؛ این پول به‌جای پرداخت به نیروی انسانی جای دیگر هزینه می‌شود و نظارتی هم وجود ندارد. عاشوری‌زاده تأکید کرد: نیروی انسانی نفت دلسرد شده و تنها تعهد به صنعت، نظام و تکلیف باعث ماندنش شده است.

ایلنا: این‌روزها کارگران برخی مناطق عملیاتی نفتی دست به اعتراض زدند و خواستار رسیدگی به شرایط سخت کاری خود و همچنین وضعیت قرارداد و حقوق هستند. دراین‌باره یک فعال حوزه نفت گفت: انگار کسی با تبر پیکره نیروی انسانی‌ای را از ابتدا نابود می‌کند که هم در شرایط تحریم در کنار نفت بوده و هم با ادوات بیش از عمر 70 سال کار می‌کند، این نیروها با قدرت عملی و خلاقیت از ابزار فرسوده استفاده می‌کنند تا تولید یک لحظه متوقف نشود. ما به‌جای اینکه دست این نیرو را ببوسیم، از خودمان طردشان می‌کنیم و این همان پیامدی است که در اهواز، عسلویه و حتی تهران شاهدیم. رضا عاشوری‌زاده درباره علل بروز اعتراضات نیروهای کارگری در مناطق عملیاتی نفتی اظهار کرد: برای پرداختن به این موضوع باید نگاهی به گذشته داشته باشیم، صنعت نفت با بیش از 100 سال قدمت بر پایه نیروی انسانی رشد کرده اما متأسفانه آنچه تاکنون دیده نشده، همان نیروی انسانی است؛ نیرویی که همواره در شرایط سخت در کنار صنعت بوده است. او افزود: ما همواره به‌ویژه در هشت سال اخیر بیش از همه سال‌ها با نگاه ابزاری به نیروی انسانی مواجه بوده‌ایم، از ابتدا نه نگاه سرمایه‌ای بلکه نگاه ابزاری به نیروی انسانی داشته‌ایم و این باعث بروز برخی مشکلات شده است. همواره در صنعت نفت از افزایش شش تا هشت میلیون بشکه‌ای تولید نفت صحبت شده، همواره بحث تحریم و استفاده از تکنولوژی نو مطرح بوده‌ اما از نیروی انسانی مغفول مانده‌ایم، اگر قرار است از ابزار و تکنولوژی نو استفاده شود، با دستورالعمل و ابلاغ امکان‌پذیر نیست؛ نیروی انسانی اصل ماجراست. متأسفانه نگاه‌ها حکمرانی و از بالا به پایین بوده، وقتی گفته می‌شود تولید باید به هشت‌میلیون بشکه برسد، این نگاه وجود ندارد که این رقم تولید نیاز به برخی متغیرها دارد که مهم‌ترین آن نیروی انسانی است؛ بالاخص صنعت نفتی که کلا سنتی‌محور عمل می‌کند و خیلی از تکنولوژی‌های آن مربوط به 70 سال پیش است.
این فعال حوزه انرژی تصریح کرد: اکنون یک نگاه سنتی آرام بر پیکره صنعت نفت حاکم است که نقش جدی و اجرائی آن با نیروی انسانی است، نیروی انسانی که از 100 سال پیش در ‌حال کار است و 50 درصد نیروها دارای تحصیلات لیسانس به بالا هستند. مهم‌ترین عاملی که این نیروها را برای رسیدن به اهداف صنعت هم‌افزا می‌کند، این است که حداقل احترام را داشته باشند که متأسفانه در نظر گرفته نشده است. او بیان کرد: نیروهای وزارت نفت چه فعالان پیمانکاری و چه رسمی‌ها همه گلایه‌مند هستند، اعتراض نیرو‌های نفت این است که در چند‌صد‌کیلومتری ایران وضع کارکنان بهتر است اما در وزارت نفت ایران به دلیل کم‌بودن منابع درآمدی برای جلوگیری از اسراف تنها جایی که دچار سختی به لحاظ درآمد می‌شود، بخش کارگری است؛ چراکه به این نیروها به‌عنوان سرمایه نگاه نمی‌شود و این منجر به مشکلات روحی، روانی و جسمی شده است. عاشوری‌زاده تأکید کرد: نیروی انسانی که با ادوات فرسوده بیش از نیم‌قرن پیش در گرمای 50 درجه و شرجی صددرصد کار می‌کند، باید دیده شود. وی یادآور شد: بپذیریم که نیروی انسانی ربات نیست که فقط فرامین را اجرا کند، نیروی انسانی به‌عنوان انسان متخصص همواره همراه نظام و نفت بوده، این برخوردها بدنه صنعت نفت را دچار دلسردی و ناامیدی می‌کند. این فعال حوزه نفت خاطرنشان کرد: متأسفانه با بی‌برنامگی کارکنان را خسته و دلسرد می‌کنند تا به اعتراض کشیده شود، باید به‌صورت جدی به این قضایا ورود کرده و مانع نادیده گرفته‌شدن کارکنان نفت شویم. این موضوعات به کارکنان آسیب جدی وارد می‌کند، انگار کسی با تبر پیکره نیروی انسانی‌ای را از ابتدا نابود می‌کند که هم در شرایط تحریم در کنار نفت بوده و هم با ادوات بیش از عمر 70 سال کار می‌کند، این نیروها با قدرت عملی و خلاقیت از ابزار فرسوده استفاده می‌کنند تا تولید یک لحظه متوقف نشود؛ ما به‌جای اینکه دست این نیرو را ببوسیم، از خودمان طردشان می‌کنیم و این همان پیامدی است که در اهواز، عسلویه و حتی تهران شاهدیم. وی در ادامه با بیان اینکه پیمانکاران نسبت به تعهدات مربوط به پرداخت حقوق کارگران اهمال‌کاری می‌کنند، گفت: مثلا A ریال از کارفرما دریافت می‌کند اما پرداختی به نیرو Aدوم و گاهی Aسوم است؛ این پول به‌جای پرداخت به نیروی انسانی جای دیگر هزینه می‌شود و نظارتی هم وجود ندارد. عاشوری‌زاده تأکید کرد: نیروی انسانی نفت دلسرد شده و تنها تعهد به صنعت، نظام و تکلیف باعث ماندنش شده است.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.