دریچه
۲ مستند ایرانی به جشنواره لهستان دعوت شدند
«فرزندان خونیار» و «رادیوگرافی یک خانواده» به نمایندگی از سینمای ایران در شصتویکمین دوره جشنواره فیلم کراکو در کشور لهستان به نمایش گذاشته میشوند. فیلم «رادیوگرافی یک خانواده» به کارگردانی فیروزه خسروانی (محصول مشترک ایران، نروژ و سوئیس) در بخش رقابتی مستند بلند جشنواره حضور خواهد داشت. همچنین طبق اعلام مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی، مستند کوتاه «فرزندان خونیار» به کارگردانی آرمان قلیپوردشتکی از تولیدات این مرکز در بخش فیلم کوتاه جشنواره فیلم کراکو لهستان که مورد تأیید آکادمی اسکار و جوایز سینمای اروپاست، شرکت میکند. این مستند پیشتر نامزد بهترین مستند کوتاه جشنواره معتبر مستند بیگاسکای آمریکا شده بود. مستند «رادیوگرافی یک خانواده» هم پیشتر موفق به کسب جایزه بهترین فیلم بلند مستند و همچنین جایزه استفاده خلاقانه از آرشیو از سیوسومین جشنواره بینالمللی مستند آمستردام (ایدفا) شده است. جشنواره فیلم کراکو از تاریخ ۳۰ می تا ششم ژوئن (۹ تا ۱۵ خرداد) به دوصورت فیزیکی و آنلاین در کشور لهستان برگزار میشود.
بزرگترین سرقت هنری تاریخ سوژه یک سریال شد
ایرنا: در ساعات ابتدایی روز ۱۸ مارس سال ۱۹۹۰، دو سارق در لباس افسران پلیس در ۸۱ دقیقه چند اثر هنری به ارزش ۵۰۰ میلیون دلار را از موزه ایزابلا استوارت گاردنر دزدیدند و فرار کردند. این ماجرا یکی از بزرگترین سرقتهای هنری در جهان است و یکی از پیچیدهترین معماهای تاریخ هنر. از آن زمان تاکنون سرنخها از مجموعه بهسرقترفته که شامل آثار هنرمندانی مانند رامبرانت فان راین، یوهانس ورمیر، ادگار دگا و ادوار مانه بود، یا بهبنبست رسیده یا ناپدید شدهاند. در این مدت مظنونهای پرونده از دنیا رفتند و کارآگاهان مربوطه بازنشسته شدند. با وجود جایزه پنج میلیون دلاری تعیینشده، تاکنون نه هیچکدام از این آثار پیدا شده و نه کسی در ارتباط با این پرونده دستگیر شده است. با گذشت ۳۰ سال، ماجرای این دستبرد بزرگ در مستند چهار قسمتی نتفلیکس با عنوان این یک دستبرد است: بزرگترین سرقت هنری تاریخ (This Is a Robbery: The World's Biggest Art Heist) به کارگردانی کالین بارنیکل جلوی دوربین میرود. عنوان مستند از جملهای گرفته شده که یکی از سارقان در شب دزدی به ریچارد آبات، نگهبان موزه گفته بود. این مستند سریالی که ساخت آن بیش از پنج سال
زمان برد، با استفاده از عکسهای صحنه جرم، مدارک و شواهد موجود، مصاحبه با روزنامهنگاران و شخصیتهای حقوقی درگیر و بررسی تئوریهای مختلف، به پرونده لاینحل دزدی از موزه ایزابلا استوارت گاردنر نگاه جامعی میاندازد.
بارنیکل با اشاره به هزاران هزار مدرک جمعآوریشده توسط پلیس، بازجوییهای متعدد از سوی پلیس فدرال آمریکا و تئوریهای فراوانی که در این سالها مطرح و مردود شدند، عبور از مارپیچ موزه گاردنر را شبیه به یک کاوش باستانشناسانه در تلاش برای پیداکردن لبههای یک زیرخاکی توصیف کرده است. بارنیکل و برادرش که از بومیان بوستون بودند و این پرونده سالیان سال کنجکاویشان را برانگیخته بود، از سال ۲۰۱۴ تحقیقات دراینباره را آغاز کردند و در سال ۲۰۱۵ فیلمبرداری مستندشان را کلید زدند.
این مستند با اظهارات دو شاهد عینی آغاز میشود که میگویند در شب دزدی دو مرد را در لباس افسران پلیس بوستون در یک ماشین هاچبک دیدند. پس از بازسازی این صحنه توسط تیم بازیگران، نوبت به سابقه سیستم هشداردهنده موزه میرسد که نشان میدهد سارقان سر راهشان گلچینی عجیب از آثار را از قاب بیرون میکشند؛ سه اثر از رامبرانت از جمله توفان در دریای جلیل، تابلوی کنسرت یکی از ۳۶ اثر ورمیر، چند طرح اولیه از دگا و آثاری به قلم گوورت فلینک نقاش هلندی و مونه. سارقان در کمال تعجب از چند اثر هنری ارزشمند دیگر چشمپوشی کردند و در عوض یک گلدان چینی نسبتا ارزانقیمت را بههمراه یک عقاب تزیینی برنز همراه خود بردند. ابات که در زمان دزدی نگهبان شیفت شب موزه بود، فردای آن روز دستبسته و با چشمبند توسط مأموران پلیس در تونلهای زیر تالار هنر پیدا شد. یکی از تئوریهایی که در این مستند بررسی میشود، این است که دو نفر از همدستان کارملو مرلینو از اوباش معروف بوستون آن شب به موزه دستبرد زدند. در این تئوری هویت سارقان جورج ریسفلدر ۵۱ساله و لئونار دیموزیو ۴۹ساله معرفی شده که هر دو با گروههای مافیایی ارتباط داشتند و در سال ۱۹۹۱ یکی بر اثر
سوءمصرف مواد مخدر و دیگری بر اثر اصابت گلوله جان خود را از دست داد. مرلینو نیز در سال ۱۹۹۹ به جرم سرقت توسط پلیس افبیآی دستگیر شد و در سال ۲۰۰۵ در زندان درگذشت. افبیآی معتقد است آثار دزدیدهشده در نهایت به رابرت گارانت سارق بانک رسید که او هم در سال ۲۰۰۴ از دنیا رفت. تنها کسی که احتمال میرود از جریان این دزدی خبر داشته باشد، دیوید ترنر است که در سال ۱۹۹۹ همراه مرلینو دستگیر شد و در سال ۲۰۱۹ در ۵۲سالگی از زندان آزاد شد. به گفته بارنیکل، ترنر درخواست همکاری در ساخت این مستند را رد کرده است.
۲ مستند ایرانی به جشنواره لهستان دعوت شدند
«فرزندان خونیار» و «رادیوگرافی یک خانواده» به نمایندگی از سینمای ایران در شصتویکمین دوره جشنواره فیلم کراکو در کشور لهستان به نمایش گذاشته میشوند. فیلم «رادیوگرافی یک خانواده» به کارگردانی فیروزه خسروانی (محصول مشترک ایران، نروژ و سوئیس) در بخش رقابتی مستند بلند جشنواره حضور خواهد داشت. همچنین طبق اعلام مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی، مستند کوتاه «فرزندان خونیار» به کارگردانی آرمان قلیپوردشتکی از تولیدات این مرکز در بخش فیلم کوتاه جشنواره فیلم کراکو لهستان که مورد تأیید آکادمی اسکار و جوایز سینمای اروپاست، شرکت میکند. این مستند پیشتر نامزد بهترین مستند کوتاه جشنواره معتبر مستند بیگاسکای آمریکا شده بود. مستند «رادیوگرافی یک خانواده» هم پیشتر موفق به کسب جایزه بهترین فیلم بلند مستند و همچنین جایزه استفاده خلاقانه از آرشیو از سیوسومین جشنواره بینالمللی مستند آمستردام (ایدفا) شده است. جشنواره فیلم کراکو از تاریخ ۳۰ می تا ششم ژوئن (۹ تا ۱۵ خرداد) به دوصورت فیزیکی و آنلاین در کشور لهستان برگزار میشود.
بزرگترین سرقت هنری تاریخ سوژه یک سریال شد
ایرنا: در ساعات ابتدایی روز ۱۸ مارس سال ۱۹۹۰، دو سارق در لباس افسران پلیس در ۸۱ دقیقه چند اثر هنری به ارزش ۵۰۰ میلیون دلار را از موزه ایزابلا استوارت گاردنر دزدیدند و فرار کردند. این ماجرا یکی از بزرگترین سرقتهای هنری در جهان است و یکی از پیچیدهترین معماهای تاریخ هنر. از آن زمان تاکنون سرنخها از مجموعه بهسرقترفته که شامل آثار هنرمندانی مانند رامبرانت فان راین، یوهانس ورمیر، ادگار دگا و ادوار مانه بود، یا بهبنبست رسیده یا ناپدید شدهاند. در این مدت مظنونهای پرونده از دنیا رفتند و کارآگاهان مربوطه بازنشسته شدند. با وجود جایزه پنج میلیون دلاری تعیینشده، تاکنون نه هیچکدام از این آثار پیدا شده و نه کسی در ارتباط با این پرونده دستگیر شده است. با گذشت ۳۰ سال، ماجرای این دستبرد بزرگ در مستند چهار قسمتی نتفلیکس با عنوان این یک دستبرد است: بزرگترین سرقت هنری تاریخ (This Is a Robbery: The World's Biggest Art Heist) به کارگردانی کالین بارنیکل جلوی دوربین میرود. عنوان مستند از جملهای گرفته شده که یکی از سارقان در شب دزدی به ریچارد آبات، نگهبان موزه گفته بود. این مستند سریالی که ساخت آن بیش از پنج سال
زمان برد، با استفاده از عکسهای صحنه جرم، مدارک و شواهد موجود، مصاحبه با روزنامهنگاران و شخصیتهای حقوقی درگیر و بررسی تئوریهای مختلف، به پرونده لاینحل دزدی از موزه ایزابلا استوارت گاردنر نگاه جامعی میاندازد.
بارنیکل با اشاره به هزاران هزار مدرک جمعآوریشده توسط پلیس، بازجوییهای متعدد از سوی پلیس فدرال آمریکا و تئوریهای فراوانی که در این سالها مطرح و مردود شدند، عبور از مارپیچ موزه گاردنر را شبیه به یک کاوش باستانشناسانه در تلاش برای پیداکردن لبههای یک زیرخاکی توصیف کرده است. بارنیکل و برادرش که از بومیان بوستون بودند و این پرونده سالیان سال کنجکاویشان را برانگیخته بود، از سال ۲۰۱۴ تحقیقات دراینباره را آغاز کردند و در سال ۲۰۱۵ فیلمبرداری مستندشان را کلید زدند.
این مستند با اظهارات دو شاهد عینی آغاز میشود که میگویند در شب دزدی دو مرد را در لباس افسران پلیس بوستون در یک ماشین هاچبک دیدند. پس از بازسازی این صحنه توسط تیم بازیگران، نوبت به سابقه سیستم هشداردهنده موزه میرسد که نشان میدهد سارقان سر راهشان گلچینی عجیب از آثار را از قاب بیرون میکشند؛ سه اثر از رامبرانت از جمله توفان در دریای جلیل، تابلوی کنسرت یکی از ۳۶ اثر ورمیر، چند طرح اولیه از دگا و آثاری به قلم گوورت فلینک نقاش هلندی و مونه. سارقان در کمال تعجب از چند اثر هنری ارزشمند دیگر چشمپوشی کردند و در عوض یک گلدان چینی نسبتا ارزانقیمت را بههمراه یک عقاب تزیینی برنز همراه خود بردند. ابات که در زمان دزدی نگهبان شیفت شب موزه بود، فردای آن روز دستبسته و با چشمبند توسط مأموران پلیس در تونلهای زیر تالار هنر پیدا شد. یکی از تئوریهایی که در این مستند بررسی میشود، این است که دو نفر از همدستان کارملو مرلینو از اوباش معروف بوستون آن شب به موزه دستبرد زدند. در این تئوری هویت سارقان جورج ریسفلدر ۵۱ساله و لئونار دیموزیو ۴۹ساله معرفی شده که هر دو با گروههای مافیایی ارتباط داشتند و در سال ۱۹۹۱ یکی بر اثر
سوءمصرف مواد مخدر و دیگری بر اثر اصابت گلوله جان خود را از دست داد. مرلینو نیز در سال ۱۹۹۹ به جرم سرقت توسط پلیس افبیآی دستگیر شد و در سال ۲۰۰۵ در زندان درگذشت. افبیآی معتقد است آثار دزدیدهشده در نهایت به رابرت گارانت سارق بانک رسید که او هم در سال ۲۰۰۴ از دنیا رفت. تنها کسی که احتمال میرود از جریان این دزدی خبر داشته باشد، دیوید ترنر است که در سال ۱۹۹۹ همراه مرلینو دستگیر شد و در سال ۲۰۱۹ در ۵۲سالگی از زندان آزاد شد. به گفته بارنیکل، ترنر درخواست همکاری در ساخت این مستند را رد کرده است.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.