|

درباره «دوئت»- بخش پاياني

ضرورت پنهان‌کاری در سرزمین خوبان

چنانکه پاسخ‌های ناباورانه و دلسردکننده سپیده هم در نهایت مسعود را از تمایل به دلجویی تا مرز عصبانیت و انفجار می‌رساند. بدین ترتیب و با رسیدن مسعود به آستانه عصبانیت از رفتارهای دلسردکننده و اندکی مرموز سپیده باعث می‌شود تا حرف‌های زشت و ناگفته مسعود به ویژه درباره موسیقی گوش‌دادن همسرش، سپیده، در حالت عصبانیت از زبانش خارج شود... چه بسا بتوان گفت تمام مضمون این فیلم را در یک کلام بتوان در عبارت «ناگفته‌ها» در رابطه با امور ناتمام گذشته خلاصه کرد. اما در سمت دیگر و داخل مؤسسه موسیقی، باز هم حامد طبق همان منش صریح و روراستی که از دیار فرنگ به ارث برده، تصمیم دارد تا گفت‌وگویش با سپیده را به‌طور کاملا شفاف درست مقابل همسرش، مینو، به انجام برساند. بدین منظور حامد گوشی تلفن همراه دوستش کاوه را که در انتظار تماس سپیده بوده، درست در حضور مینو پاسخ می‌دهد. ناگفته پیداست که سپیده برای به‌اتمام‌رساندن احساس ناتمامش به حامد که از همان ابتدا در نگاه‌هایش به این مرد هویدا بود، می‌خواهد با این تماس تلفنی آشکارا به اتمام برساند. غافل از اینکه تردیدهای ایجادشده در این زن که بر اثر دیدار اتفاقی‌اش با حامد پدید آمده را هیچ گفته‌ای به جز ابراز نفرت و بیزاری از او بیان نمی‌کند... از این لحاظ، هم سپیده و هم حامد در انتها تمایلات متناقض‌شان را به شخص دیگر با عصبانیت و انزجار بروز می‌دهند. بدین صورت که سپیده به‌دلیل ناکامی در بیان عمق احساسش به حامد در نهایت در آخرین گفت‌وگوی تلفنی، نفرتش را از حامد به خود او بیان می‌کند و مسعود هم دقیقا به شیوه مشابه به دلیل ناکامی در جلب احساس و عاطفه همسرش، شروع به پرخاش به سپیده می‌کند. اما در انتها مینو که برای شنیدن جزئیات گفت‌وگو و شیوه خداحافظی همسرش حامد با سپیده هیچ تمایلی نداشته، درعوض به شیوه‌ای رازآمیز و معنی‌دار با همان نماهای تعقیبی تکرارشونده که از ابتدای فیلم همراه شخصیت‌ها بوده، به آهستگی راهی فضای تاریک و پنهان و رازآمیز خانه مشترک قدیمی‌شان می‌شود. پناه‌بردن مینو به خانه قدیمی‌شان در انتهای فیلم به نظر می‌رسد پیشنهاد اصلی فیلم برای رهایی از این ناملایمات و گسست‌های عاطفی و انسانی به‌وجودآمده میان این شخصیت‌هاست... بنابراین، آن‌طور که از بیان فیلم در می‌یابیم به نظر می‌رسد لازمه زیست بدون نگرانی و مسالمت‌آمیز در فضایی که شخصیت‌های فیلم حضور دارند، همچنان عدم اصرار بر ادراک و بیان کامل همه حقایق و جزئیات مربوط به آن و در عوض مکتوم و پنهان نگه‌داشتن بسیاری از ناگفته‌ها و ناشنیده‌ها باشد... .

چنانکه پاسخ‌های ناباورانه و دلسردکننده سپیده هم در نهایت مسعود را از تمایل به دلجویی تا مرز عصبانیت و انفجار می‌رساند. بدین ترتیب و با رسیدن مسعود به آستانه عصبانیت از رفتارهای دلسردکننده و اندکی مرموز سپیده باعث می‌شود تا حرف‌های زشت و ناگفته مسعود به ویژه درباره موسیقی گوش‌دادن همسرش، سپیده، در حالت عصبانیت از زبانش خارج شود... چه بسا بتوان گفت تمام مضمون این فیلم را در یک کلام بتوان در عبارت «ناگفته‌ها» در رابطه با امور ناتمام گذشته خلاصه کرد. اما در سمت دیگر و داخل مؤسسه موسیقی، باز هم حامد طبق همان منش صریح و روراستی که از دیار فرنگ به ارث برده، تصمیم دارد تا گفت‌وگویش با سپیده را به‌طور کاملا شفاف درست مقابل همسرش، مینو، به انجام برساند. بدین منظور حامد گوشی تلفن همراه دوستش کاوه را که در انتظار تماس سپیده بوده، درست در حضور مینو پاسخ می‌دهد. ناگفته پیداست که سپیده برای به‌اتمام‌رساندن احساس ناتمامش به حامد که از همان ابتدا در نگاه‌هایش به این مرد هویدا بود، می‌خواهد با این تماس تلفنی آشکارا به اتمام برساند. غافل از اینکه تردیدهای ایجادشده در این زن که بر اثر دیدار اتفاقی‌اش با حامد پدید آمده را هیچ گفته‌ای به جز ابراز نفرت و بیزاری از او بیان نمی‌کند... از این لحاظ، هم سپیده و هم حامد در انتها تمایلات متناقض‌شان را به شخص دیگر با عصبانیت و انزجار بروز می‌دهند. بدین صورت که سپیده به‌دلیل ناکامی در بیان عمق احساسش به حامد در نهایت در آخرین گفت‌وگوی تلفنی، نفرتش را از حامد به خود او بیان می‌کند و مسعود هم دقیقا به شیوه مشابه به دلیل ناکامی در جلب احساس و عاطفه همسرش، شروع به پرخاش به سپیده می‌کند. اما در انتها مینو که برای شنیدن جزئیات گفت‌وگو و شیوه خداحافظی همسرش حامد با سپیده هیچ تمایلی نداشته، درعوض به شیوه‌ای رازآمیز و معنی‌دار با همان نماهای تعقیبی تکرارشونده که از ابتدای فیلم همراه شخصیت‌ها بوده، به آهستگی راهی فضای تاریک و پنهان و رازآمیز خانه مشترک قدیمی‌شان می‌شود. پناه‌بردن مینو به خانه قدیمی‌شان در انتهای فیلم به نظر می‌رسد پیشنهاد اصلی فیلم برای رهایی از این ناملایمات و گسست‌های عاطفی و انسانی به‌وجودآمده میان این شخصیت‌هاست... بنابراین، آن‌طور که از بیان فیلم در می‌یابیم به نظر می‌رسد لازمه زیست بدون نگرانی و مسالمت‌آمیز در فضایی که شخصیت‌های فیلم حضور دارند، همچنان عدم اصرار بر ادراک و بیان کامل همه حقایق و جزئیات مربوط به آن و در عوض مکتوم و پنهان نگه‌داشتن بسیاری از ناگفته‌ها و ناشنیده‌ها باشد... .

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.