آینه
اعتماد
یادداشت: «ماندلا فراسوی تاریخ»؛ حسین سلیمی
ماندلا برای نگاهداشتن قدرت و ماندن در راس قدرت و حکومت تلاشی نکرد. وی پس از استقرار یک نظام دموکراتیک از قدرت کنارهگیری کرد تا به دیگران بیاموزد که نفس قدرت برای او جذابیت ندارد. او نشان داد که قدرت هدف نیست و اگر هم هدف باشد هر وسیلهای را توجیه نمیکند. حرکت نمادین ماندلا برای واگذاری قدرت در شرایطی که در اوج محبوبیت و توان بود، وجه انسانی سیاستورزی را به نمایش گذاشت. البته این عمل او نشان داد که قدرت واقعی در جهان جدید چیز دیگری است. ماندلا اگر در حکومت مانده بود و آن را به هر وسیلهای حفظ کرده بود شاید در کوتاهمدت احساس پیروزی و قدرت بیشتری برای او داشت اما این نفوذ در قلبها را برایش به ارمغان نمیآورد و این قدرتی واقعی است که هیچکس نمیتواند آن را از او بازستاند.
تهران امروز
سرمقاله: «شصتمین سالروز تولد «مرگ بر آمریکا»»
فضلالله نصیری
(از) 16آذر 32... 60سال... میگذرد اما گرد فراموشی بر آن ننشسته و هرگز از حافظه تاریخی ایرانیان پاک نخواهد شد... نغمههای شومی به گوش میرسد که توصیه میکنند به این ابرجنایتکار تاریخ «مرگ» نگویید! کسانی که با استدلالهای موهوم معتقدند دیگر نباید به آمریکا مرگ گفت، کدام تغییر را در این امپراتور ستمگر میبینند که چنین خواستهای را مطرح میکنند؟! آیا آمریکا آدم شده است یا اینها دیگر انقلابی نیستند؟
کیهان
سرمقاله: «ادامه 16 آذر یا...؟!»؛ حسین شمسیان
دو راه مشخص و غیرقابل انکار است؛ راه شهدای 16آذر32، راه شهدای علمی کشور و راه احمدیروشنها در مقابل راه سرگرمکردن دانشجویان به مناقشات ساختگی و نهایتا زانوزدن در برابر آمریکا. نماد و نشانه بارز این دو راه را در 16آذر هرسال شاهدیم. امسال هم باید دید چه کسی از کدام راه سخن میگوید؟ آیا حق هفتادوچندمیلیون ایرانی و بیش از چهارمیلیون دانشجو در تریبونها و مراسم روز دانشجو مطرح میشود یا موهومات دشمنپسند حرف اصلی مراسم بعضیها میشود؟ آیا سعی میشود حقوق ضایعشده ما به دست آمریکا مطرح و مطالبه شود یا عدهای در قامت نمایندگان جنبش دانشجویی و همه دانشجویان، آرزوها و اوهام سیاسی خود را و رویای ذلت در آغوش آمریکا را از تریبونها فریاد خواهند کرد؟ و بالاخره باید صبر کرد و دید متولیان امر و مسوولان وزارت علوم، دل در گرو استمرار پیشرفت و افتخارات علمی کشور دارند یا به دمیدن در تنور اختلافات موهوم و تبدیل دوباره دانشگاه به اتاق جنگ رضایت میدهند!؟ گرچه مردم ما تجربه این راه را در دوره اصلاحات از سرگذرانده و ثمر آن را هم دیدهاند.
«شارلاتانها بهصف!»
سایت اجارهای «انتخاب»... نوشته است: «کیهان بهجز یارانههای میلیاردی، بر اساس قرارداد تامیناجتماعی دولت احمدینژاد، ماهیانه 40میلیونتومان (سالیانه 480میلیونتومان) از تامیناجتماعی بهخاطر یک آگهی کلیشهای در صفحات میانی خود... پول میگیرد.» این شارلاتانیزم خبری در حالی است که کیهان مانند هر روزنامه دیگر و به روال جاری، در مقابل درج آگهی، مبلغ مربوطه را که در تعرفههای موجود آمده است دریافت میکرده و مبلغ مورد ادعای سایت اجارهای یادشده 20میلیونتومان، در قبال آگهیهای ارجاعی بوده است.
«کارت هدیه را بگیر و فراموش کن!»
یک روزنامه زنجیرهای در اقدامی قابلتامل تیتر اول خود را به «کارت هدیههای میلیونی سازمان تامیناجتماعی» اختصاص داده که به افراد مختلف داده شده است. روزنامه آرمان طبق گزارش هیات تحقیقوتفحص مجلس در فهرست دریافتکنندگان کارت هدیههای میلیونی قرار دارد و مدیرمسوول آن کارت هدیه 10میلیونتومانی دریافت کرده است، اما عجیب اینکه روزنامه مذکور با زرنگی نام خود و مدیرمسوول خود را از دریافتکنندگان این هدایا پاک کرده است.
جمهوری اسلامی
چرا اسامی 37 نماینده منتشر نشد؟
دقت در گزارش تحقیقوتفحص مجلس شورای اسلامی که روز چهارشنبه گذشته در صحن علنی مجلس درباره سازمان تامین اجتماعی قرائت شد نشان میدهد اسامی 37 نماینده مجلس که از سعید مرتضوی رییس وقت این سازمان پول دریافت میکردند، سانسور شده ولی اسامی بعضی دولتمردان اعلام گردیده است. سوال اینست که چرا اسامی این 37نماینده اعلام نمیشود تا مردم آنها را بشناسند و در انتخابات بعدی به آنها رای ندهند؟ گزارش تحقیقوتفحص چرا دچار تبعیض شده و برای نمایندگان مجلس خاصهخرجی کرده است؟
رسالت
سرمقاله: «بایدها و نبایدهای روحانی»؛ امیر محبیان
حملات رییسجمهور حسن روحانی به دولت پیشین در گزارش صدروزهاش از عملکرد دولت، مبدا شکلگیری مباحثی شده است که بعید نیست به نقطهعطفی در تحولات آتی سیاسی تبدیل شود. سکوت رییسجمهور پیشین، محمود احمدینژاد در پی این انتقادات شکست... در مواجهه با پیشنهاد دکتر احمدینژاد بر بند آخر تاکید گردیده و از پیشنهاد همراهی وی در پیشبرد امور استقبال شده و اعلام گردد «دولت از همراهی و تجربه همه دولتهای پیشین استقبال کرده و رییسجمهور نشستهایی را در این زمینه با روسای دولتهای پیشین برقرار خواهد کرد.» بهاینوسیله موضع تهاجمی مناظره را به موضع خردمندانه و آرام گفتوگو تغییر داده و تصویری مثبت و مطلوب از خود ارایه خواهد داد.
یادداشت: «ماندلا فراسوی تاریخ»؛ حسین سلیمی
ماندلا برای نگاهداشتن قدرت و ماندن در راس قدرت و حکومت تلاشی نکرد. وی پس از استقرار یک نظام دموکراتیک از قدرت کنارهگیری کرد تا به دیگران بیاموزد که نفس قدرت برای او جذابیت ندارد. او نشان داد که قدرت هدف نیست و اگر هم هدف باشد هر وسیلهای را توجیه نمیکند. حرکت نمادین ماندلا برای واگذاری قدرت در شرایطی که در اوج محبوبیت و توان بود، وجه انسانی سیاستورزی را به نمایش گذاشت. البته این عمل او نشان داد که قدرت واقعی در جهان جدید چیز دیگری است. ماندلا اگر در حکومت مانده بود و آن را به هر وسیلهای حفظ کرده بود شاید در کوتاهمدت احساس پیروزی و قدرت بیشتری برای او داشت اما این نفوذ در قلبها را برایش به ارمغان نمیآورد و این قدرتی واقعی است که هیچکس نمیتواند آن را از او بازستاند.
تهران امروز
سرمقاله: «شصتمین سالروز تولد «مرگ بر آمریکا»»
فضلالله نصیری
(از) 16آذر 32... 60سال... میگذرد اما گرد فراموشی بر آن ننشسته و هرگز از حافظه تاریخی ایرانیان پاک نخواهد شد... نغمههای شومی به گوش میرسد که توصیه میکنند به این ابرجنایتکار تاریخ «مرگ» نگویید! کسانی که با استدلالهای موهوم معتقدند دیگر نباید به آمریکا مرگ گفت، کدام تغییر را در این امپراتور ستمگر میبینند که چنین خواستهای را مطرح میکنند؟! آیا آمریکا آدم شده است یا اینها دیگر انقلابی نیستند؟
کیهان
سرمقاله: «ادامه 16 آذر یا...؟!»؛ حسین شمسیان
دو راه مشخص و غیرقابل انکار است؛ راه شهدای 16آذر32، راه شهدای علمی کشور و راه احمدیروشنها در مقابل راه سرگرمکردن دانشجویان به مناقشات ساختگی و نهایتا زانوزدن در برابر آمریکا. نماد و نشانه بارز این دو راه را در 16آذر هرسال شاهدیم. امسال هم باید دید چه کسی از کدام راه سخن میگوید؟ آیا حق هفتادوچندمیلیون ایرانی و بیش از چهارمیلیون دانشجو در تریبونها و مراسم روز دانشجو مطرح میشود یا موهومات دشمنپسند حرف اصلی مراسم بعضیها میشود؟ آیا سعی میشود حقوق ضایعشده ما به دست آمریکا مطرح و مطالبه شود یا عدهای در قامت نمایندگان جنبش دانشجویی و همه دانشجویان، آرزوها و اوهام سیاسی خود را و رویای ذلت در آغوش آمریکا را از تریبونها فریاد خواهند کرد؟ و بالاخره باید صبر کرد و دید متولیان امر و مسوولان وزارت علوم، دل در گرو استمرار پیشرفت و افتخارات علمی کشور دارند یا به دمیدن در تنور اختلافات موهوم و تبدیل دوباره دانشگاه به اتاق جنگ رضایت میدهند!؟ گرچه مردم ما تجربه این راه را در دوره اصلاحات از سرگذرانده و ثمر آن را هم دیدهاند.
«شارلاتانها بهصف!»
سایت اجارهای «انتخاب»... نوشته است: «کیهان بهجز یارانههای میلیاردی، بر اساس قرارداد تامیناجتماعی دولت احمدینژاد، ماهیانه 40میلیونتومان (سالیانه 480میلیونتومان) از تامیناجتماعی بهخاطر یک آگهی کلیشهای در صفحات میانی خود... پول میگیرد.» این شارلاتانیزم خبری در حالی است که کیهان مانند هر روزنامه دیگر و به روال جاری، در مقابل درج آگهی، مبلغ مربوطه را که در تعرفههای موجود آمده است دریافت میکرده و مبلغ مورد ادعای سایت اجارهای یادشده 20میلیونتومان، در قبال آگهیهای ارجاعی بوده است.
«کارت هدیه را بگیر و فراموش کن!»
یک روزنامه زنجیرهای در اقدامی قابلتامل تیتر اول خود را به «کارت هدیههای میلیونی سازمان تامیناجتماعی» اختصاص داده که به افراد مختلف داده شده است. روزنامه آرمان طبق گزارش هیات تحقیقوتفحص مجلس در فهرست دریافتکنندگان کارت هدیههای میلیونی قرار دارد و مدیرمسوول آن کارت هدیه 10میلیونتومانی دریافت کرده است، اما عجیب اینکه روزنامه مذکور با زرنگی نام خود و مدیرمسوول خود را از دریافتکنندگان این هدایا پاک کرده است.
جمهوری اسلامی
چرا اسامی 37 نماینده منتشر نشد؟
دقت در گزارش تحقیقوتفحص مجلس شورای اسلامی که روز چهارشنبه گذشته در صحن علنی مجلس درباره سازمان تامین اجتماعی قرائت شد نشان میدهد اسامی 37 نماینده مجلس که از سعید مرتضوی رییس وقت این سازمان پول دریافت میکردند، سانسور شده ولی اسامی بعضی دولتمردان اعلام گردیده است. سوال اینست که چرا اسامی این 37نماینده اعلام نمیشود تا مردم آنها را بشناسند و در انتخابات بعدی به آنها رای ندهند؟ گزارش تحقیقوتفحص چرا دچار تبعیض شده و برای نمایندگان مجلس خاصهخرجی کرده است؟
رسالت
سرمقاله: «بایدها و نبایدهای روحانی»؛ امیر محبیان
حملات رییسجمهور حسن روحانی به دولت پیشین در گزارش صدروزهاش از عملکرد دولت، مبدا شکلگیری مباحثی شده است که بعید نیست به نقطهعطفی در تحولات آتی سیاسی تبدیل شود. سکوت رییسجمهور پیشین، محمود احمدینژاد در پی این انتقادات شکست... در مواجهه با پیشنهاد دکتر احمدینژاد بر بند آخر تاکید گردیده و از پیشنهاد همراهی وی در پیشبرد امور استقبال شده و اعلام گردد «دولت از همراهی و تجربه همه دولتهای پیشین استقبال کرده و رییسجمهور نشستهایی را در این زمینه با روسای دولتهای پیشین برقرار خواهد کرد.» بهاینوسیله موضع تهاجمی مناظره را به موضع خردمندانه و آرام گفتوگو تغییر داده و تصویری مثبت و مطلوب از خود ارایه خواهد داد.
اعتماد
یادداشت: «ماندلا فراسوی تاریخ»؛ حسین سلیمی
ماندلا برای نگاهداشتن قدرت و ماندن در راس قدرت و حکومت تلاشی نکرد. وی پس از استقرار یک نظام دموکراتیک از قدرت کنارهگیری کرد تا به دیگران بیاموزد که نفس قدرت برای او جذابیت ندارد. او نشان داد که قدرت هدف نیست و اگر هم هدف باشد هر وسیلهای را توجیه نمیکند. حرکت نمادین ماندلا برای واگذاری قدرت در شرایطی که در اوج محبوبیت و توان بود، وجه انسانی سیاستورزی را به نمایش گذاشت. البته این عمل او نشان داد که قدرت واقعی در جهان جدید چیز دیگری است. ماندلا اگر در حکومت مانده بود و آن را به هر وسیلهای حفظ کرده بود شاید در کوتاهمدت احساس پیروزی و قدرت بیشتری برای او داشت اما این نفوذ در قلبها را برایش به ارمغان نمیآورد و این قدرتی واقعی است که هیچکس نمیتواند آن را از او بازستاند.
تهران امروز
سرمقاله: «شصتمین سالروز تولد «مرگ بر آمریکا»»
فضلالله نصیری
(از) 16آذر 32... 60سال... میگذرد اما گرد فراموشی بر آن ننشسته و هرگز از حافظه تاریخی ایرانیان پاک نخواهد شد... نغمههای شومی به گوش میرسد که توصیه میکنند به این ابرجنایتکار تاریخ «مرگ» نگویید! کسانی که با استدلالهای موهوم معتقدند دیگر نباید به آمریکا مرگ گفت، کدام تغییر را در این امپراتور ستمگر میبینند که چنین خواستهای را مطرح میکنند؟! آیا آمریکا آدم شده است یا اینها دیگر انقلابی نیستند؟
کیهان
سرمقاله: «ادامه 16 آذر یا...؟!»؛ حسین شمسیان
دو راه مشخص و غیرقابل انکار است؛ راه شهدای 16آذر32، راه شهدای علمی کشور و راه احمدیروشنها در مقابل راه سرگرمکردن دانشجویان به مناقشات ساختگی و نهایتا زانوزدن در برابر آمریکا. نماد و نشانه بارز این دو راه را در 16آذر هرسال شاهدیم. امسال هم باید دید چه کسی از کدام راه سخن میگوید؟ آیا حق هفتادوچندمیلیون ایرانی و بیش از چهارمیلیون دانشجو در تریبونها و مراسم روز دانشجو مطرح میشود یا موهومات دشمنپسند حرف اصلی مراسم بعضیها میشود؟ آیا سعی میشود حقوق ضایعشده ما به دست آمریکا مطرح و مطالبه شود یا عدهای در قامت نمایندگان جنبش دانشجویی و همه دانشجویان، آرزوها و اوهام سیاسی خود را و رویای ذلت در آغوش آمریکا را از تریبونها فریاد خواهند کرد؟ و بالاخره باید صبر کرد و دید متولیان امر و مسوولان وزارت علوم، دل در گرو استمرار پیشرفت و افتخارات علمی کشور دارند یا به دمیدن در تنور اختلافات موهوم و تبدیل دوباره دانشگاه به اتاق جنگ رضایت میدهند!؟ گرچه مردم ما تجربه این راه را در دوره اصلاحات از سرگذرانده و ثمر آن را هم دیدهاند.
«شارلاتانها بهصف!»
سایت اجارهای «انتخاب»... نوشته است: «کیهان بهجز یارانههای میلیاردی، بر اساس قرارداد تامیناجتماعی دولت احمدینژاد، ماهیانه 40میلیونتومان (سالیانه 480میلیونتومان) از تامیناجتماعی بهخاطر یک آگهی کلیشهای در صفحات میانی خود... پول میگیرد.» این شارلاتانیزم خبری در حالی است که کیهان مانند هر روزنامه دیگر و به روال جاری، در مقابل درج آگهی، مبلغ مربوطه را که در تعرفههای موجود آمده است دریافت میکرده و مبلغ مورد ادعای سایت اجارهای یادشده 20میلیونتومان، در قبال آگهیهای ارجاعی بوده است.
«کارت هدیه را بگیر و فراموش کن!»
یک روزنامه زنجیرهای در اقدامی قابلتامل تیتر اول خود را به «کارت هدیههای میلیونی سازمان تامیناجتماعی» اختصاص داده که به افراد مختلف داده شده است. روزنامه آرمان طبق گزارش هیات تحقیقوتفحص مجلس در فهرست دریافتکنندگان کارت هدیههای میلیونی قرار دارد و مدیرمسوول آن کارت هدیه 10میلیونتومانی دریافت کرده است، اما عجیب اینکه روزنامه مذکور با زرنگی نام خود و مدیرمسوول خود را از دریافتکنندگان این هدایا پاک کرده است.
جمهوری اسلامی
چرا اسامی 37 نماینده منتشر نشد؟
دقت در گزارش تحقیقوتفحص مجلس شورای اسلامی که روز چهارشنبه گذشته در صحن علنی مجلس درباره سازمان تامین اجتماعی قرائت شد نشان میدهد اسامی 37 نماینده مجلس که از سعید مرتضوی رییس وقت این سازمان پول دریافت میکردند، سانسور شده ولی اسامی بعضی دولتمردان اعلام گردیده است. سوال اینست که چرا اسامی این 37نماینده اعلام نمیشود تا مردم آنها را بشناسند و در انتخابات بعدی به آنها رای ندهند؟ گزارش تحقیقوتفحص چرا دچار تبعیض شده و برای نمایندگان مجلس خاصهخرجی کرده است؟
رسالت
سرمقاله: «بایدها و نبایدهای روحانی»؛ امیر محبیان
حملات رییسجمهور حسن روحانی به دولت پیشین در گزارش صدروزهاش از عملکرد دولت، مبدا شکلگیری مباحثی شده است که بعید نیست به نقطهعطفی در تحولات آتی سیاسی تبدیل شود. سکوت رییسجمهور پیشین، محمود احمدینژاد در پی این انتقادات شکست... در مواجهه با پیشنهاد دکتر احمدینژاد بر بند آخر تاکید گردیده و از پیشنهاد همراهی وی در پیشبرد امور استقبال شده و اعلام گردد «دولت از همراهی و تجربه همه دولتهای پیشین استقبال کرده و رییسجمهور نشستهایی را در این زمینه با روسای دولتهای پیشین برقرار خواهد کرد.» بهاینوسیله موضع تهاجمی مناظره را به موضع خردمندانه و آرام گفتوگو تغییر داده و تصویری مثبت و مطلوب از خود ارایه خواهد داد.
یادداشت: «ماندلا فراسوی تاریخ»؛ حسین سلیمی
ماندلا برای نگاهداشتن قدرت و ماندن در راس قدرت و حکومت تلاشی نکرد. وی پس از استقرار یک نظام دموکراتیک از قدرت کنارهگیری کرد تا به دیگران بیاموزد که نفس قدرت برای او جذابیت ندارد. او نشان داد که قدرت هدف نیست و اگر هم هدف باشد هر وسیلهای را توجیه نمیکند. حرکت نمادین ماندلا برای واگذاری قدرت در شرایطی که در اوج محبوبیت و توان بود، وجه انسانی سیاستورزی را به نمایش گذاشت. البته این عمل او نشان داد که قدرت واقعی در جهان جدید چیز دیگری است. ماندلا اگر در حکومت مانده بود و آن را به هر وسیلهای حفظ کرده بود شاید در کوتاهمدت احساس پیروزی و قدرت بیشتری برای او داشت اما این نفوذ در قلبها را برایش به ارمغان نمیآورد و این قدرتی واقعی است که هیچکس نمیتواند آن را از او بازستاند.
تهران امروز
سرمقاله: «شصتمین سالروز تولد «مرگ بر آمریکا»»
فضلالله نصیری
(از) 16آذر 32... 60سال... میگذرد اما گرد فراموشی بر آن ننشسته و هرگز از حافظه تاریخی ایرانیان پاک نخواهد شد... نغمههای شومی به گوش میرسد که توصیه میکنند به این ابرجنایتکار تاریخ «مرگ» نگویید! کسانی که با استدلالهای موهوم معتقدند دیگر نباید به آمریکا مرگ گفت، کدام تغییر را در این امپراتور ستمگر میبینند که چنین خواستهای را مطرح میکنند؟! آیا آمریکا آدم شده است یا اینها دیگر انقلابی نیستند؟
کیهان
سرمقاله: «ادامه 16 آذر یا...؟!»؛ حسین شمسیان
دو راه مشخص و غیرقابل انکار است؛ راه شهدای 16آذر32، راه شهدای علمی کشور و راه احمدیروشنها در مقابل راه سرگرمکردن دانشجویان به مناقشات ساختگی و نهایتا زانوزدن در برابر آمریکا. نماد و نشانه بارز این دو راه را در 16آذر هرسال شاهدیم. امسال هم باید دید چه کسی از کدام راه سخن میگوید؟ آیا حق هفتادوچندمیلیون ایرانی و بیش از چهارمیلیون دانشجو در تریبونها و مراسم روز دانشجو مطرح میشود یا موهومات دشمنپسند حرف اصلی مراسم بعضیها میشود؟ آیا سعی میشود حقوق ضایعشده ما به دست آمریکا مطرح و مطالبه شود یا عدهای در قامت نمایندگان جنبش دانشجویی و همه دانشجویان، آرزوها و اوهام سیاسی خود را و رویای ذلت در آغوش آمریکا را از تریبونها فریاد خواهند کرد؟ و بالاخره باید صبر کرد و دید متولیان امر و مسوولان وزارت علوم، دل در گرو استمرار پیشرفت و افتخارات علمی کشور دارند یا به دمیدن در تنور اختلافات موهوم و تبدیل دوباره دانشگاه به اتاق جنگ رضایت میدهند!؟ گرچه مردم ما تجربه این راه را در دوره اصلاحات از سرگذرانده و ثمر آن را هم دیدهاند.
«شارلاتانها بهصف!»
سایت اجارهای «انتخاب»... نوشته است: «کیهان بهجز یارانههای میلیاردی، بر اساس قرارداد تامیناجتماعی دولت احمدینژاد، ماهیانه 40میلیونتومان (سالیانه 480میلیونتومان) از تامیناجتماعی بهخاطر یک آگهی کلیشهای در صفحات میانی خود... پول میگیرد.» این شارلاتانیزم خبری در حالی است که کیهان مانند هر روزنامه دیگر و به روال جاری، در مقابل درج آگهی، مبلغ مربوطه را که در تعرفههای موجود آمده است دریافت میکرده و مبلغ مورد ادعای سایت اجارهای یادشده 20میلیونتومان، در قبال آگهیهای ارجاعی بوده است.
«کارت هدیه را بگیر و فراموش کن!»
یک روزنامه زنجیرهای در اقدامی قابلتامل تیتر اول خود را به «کارت هدیههای میلیونی سازمان تامیناجتماعی» اختصاص داده که به افراد مختلف داده شده است. روزنامه آرمان طبق گزارش هیات تحقیقوتفحص مجلس در فهرست دریافتکنندگان کارت هدیههای میلیونی قرار دارد و مدیرمسوول آن کارت هدیه 10میلیونتومانی دریافت کرده است، اما عجیب اینکه روزنامه مذکور با زرنگی نام خود و مدیرمسوول خود را از دریافتکنندگان این هدایا پاک کرده است.
جمهوری اسلامی
چرا اسامی 37 نماینده منتشر نشد؟
دقت در گزارش تحقیقوتفحص مجلس شورای اسلامی که روز چهارشنبه گذشته در صحن علنی مجلس درباره سازمان تامین اجتماعی قرائت شد نشان میدهد اسامی 37 نماینده مجلس که از سعید مرتضوی رییس وقت این سازمان پول دریافت میکردند، سانسور شده ولی اسامی بعضی دولتمردان اعلام گردیده است. سوال اینست که چرا اسامی این 37نماینده اعلام نمیشود تا مردم آنها را بشناسند و در انتخابات بعدی به آنها رای ندهند؟ گزارش تحقیقوتفحص چرا دچار تبعیض شده و برای نمایندگان مجلس خاصهخرجی کرده است؟
رسالت
سرمقاله: «بایدها و نبایدهای روحانی»؛ امیر محبیان
حملات رییسجمهور حسن روحانی به دولت پیشین در گزارش صدروزهاش از عملکرد دولت، مبدا شکلگیری مباحثی شده است که بعید نیست به نقطهعطفی در تحولات آتی سیاسی تبدیل شود. سکوت رییسجمهور پیشین، محمود احمدینژاد در پی این انتقادات شکست... در مواجهه با پیشنهاد دکتر احمدینژاد بر بند آخر تاکید گردیده و از پیشنهاد همراهی وی در پیشبرد امور استقبال شده و اعلام گردد «دولت از همراهی و تجربه همه دولتهای پیشین استقبال کرده و رییسجمهور نشستهایی را در این زمینه با روسای دولتهای پیشین برقرار خواهد کرد.» بهاینوسیله موضع تهاجمی مناظره را به موضع خردمندانه و آرام گفتوگو تغییر داده و تصویری مثبت و مطلوب از خود ارایه خواهد داد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.