تا معلم نباشی آموزش مجازی را درک نمیکنی!
نرگس ملکزاده. آموزگار
کرونا میهمان ناخواندهای بود که بساط زندگی هرروزمان را دگرگون کرد. بهخاطر ارزشگذاری به زندگی اجتماعیمان از هم فاصله گرفتیم. اقتصاد بیمارمان به کما رفت؛ مردمی که غم نان داشتند حالا سلامتشان نیز در معرض ازدستدادن بود. یکباره رنگ تعطیلی بر کل کشور نشست؛ اصناف، دانشگاهها، اماکن تفریحی و مذهبی و باز هم مثل همیشه پیشگام در تعطیلیهای وقتوبیوقت، مدارس.
اما معلمان دیگر با این تعطیلات کنار آمده بودند، چون میدانستند راهکار اولیه در تمام مشکلات سیاسی، اجتماعی و حتی زیستمحیطی از دید مسئولان تعطیلی مدارس است.
معلمان چندسالی است که وقتی در حال پیادهکردن طرح درس سالانه بر کاغذ یا ذهن خود هستند این تعطیلات پیشبینینشده را هم لحاظ میکنند. باوجوداین قبل از اینکه وزیر بادی به غبغب اندازد و بگوید «آموزش تعطیل نیست»، کار خود را آغاز کردند. کانالهای تلگرامی و ... مغضوب «حراست» اینبار دوباره جان تازهای گرفتند و آموزش را به مسیر خود بازگردانند.
وقتی با هزارویک مشکل توانستند به کلاسهای مجازی شکل و نظم دهند، از «شاد» رونمایی شد. سامانه اجتماعی دانشآموزان که باید اجبارا بستر آموزش مدارس به این سامانه منتقل میشد. توران میرهادی میگفت: «راهحل آموزشوپرورش ایران را معلمهای ایرانی باید پیدا کنند. اما معلمان ما هنوز در روش ارتباطی خود با دانشآموزان باید از مدیران بالادستی حرف بشنوند و تأسفبارتر اینکه حرف، بوی تهدید هم میدهد». هرچه هست میگذرد، گوشمان سالهاست که با تهدید پر شده است.
امسال روز معلم رنگوبوی خاصتری دارد؛ فضای متفاوت آموزش و نفسهایی که کمکم دارد به تنگ میآید، سختیهایی که تا معلم نباشی و درگیر گروههای مجازی درسی، درکی از آن نخواهی داشت.
اگر پرستاران و کادر درمانی کشور سربازان سلامت هستند و بحق مورد تقدیر قرار گرفتهاند، امسال نیز معلمان و کادر آموزشی «سربازان تربیت» بودند. اما افسوس که دیده نشدند. پاسخ وزیر در یک برنامه تلویزیونی وقتی از او سؤال میشود، آیا تشویقی یا شرایط ویژهای برای معلمان در این اوضاع در نظر گرفتهاید؟ میگوید: حقوق معلمان را پرداخت میکنیم، نشان میدهد که زحمات معلمان، اینبار هم دیده نشده است.
آقای وزیر! اردیبهشت امسال را معلمان آنلاین برایتان بهشت کردند وگرنه هنوز هم باید بر سر خود میزدید که سال را چگونه و در چه زمانی تمام کنیم. در حکمت تائو انسان فرزانه را كسی میدانند كه مانند طبيعت سود میرساند؛ بدون انتظار سپاس. كارها را به پايان میبرد؛ بدون ادعای برتری. پيروز مىشود، بدون نمايشِ پيروزمندی؛ این تعریف برای من؛ یعنی معلمان آنلاین امروز بینیاز از زبان کوتاه شما برای سپاسگزاری از آنها است.
کرونا میهمان ناخواندهای بود که بساط زندگی هرروزمان را دگرگون کرد. بهخاطر ارزشگذاری به زندگی اجتماعیمان از هم فاصله گرفتیم. اقتصاد بیمارمان به کما رفت؛ مردمی که غم نان داشتند حالا سلامتشان نیز در معرض ازدستدادن بود. یکباره رنگ تعطیلی بر کل کشور نشست؛ اصناف، دانشگاهها، اماکن تفریحی و مذهبی و باز هم مثل همیشه پیشگام در تعطیلیهای وقتوبیوقت، مدارس.
اما معلمان دیگر با این تعطیلات کنار آمده بودند، چون میدانستند راهکار اولیه در تمام مشکلات سیاسی، اجتماعی و حتی زیستمحیطی از دید مسئولان تعطیلی مدارس است.
معلمان چندسالی است که وقتی در حال پیادهکردن طرح درس سالانه بر کاغذ یا ذهن خود هستند این تعطیلات پیشبینینشده را هم لحاظ میکنند. باوجوداین قبل از اینکه وزیر بادی به غبغب اندازد و بگوید «آموزش تعطیل نیست»، کار خود را آغاز کردند. کانالهای تلگرامی و ... مغضوب «حراست» اینبار دوباره جان تازهای گرفتند و آموزش را به مسیر خود بازگردانند.
وقتی با هزارویک مشکل توانستند به کلاسهای مجازی شکل و نظم دهند، از «شاد» رونمایی شد. سامانه اجتماعی دانشآموزان که باید اجبارا بستر آموزش مدارس به این سامانه منتقل میشد. توران میرهادی میگفت: «راهحل آموزشوپرورش ایران را معلمهای ایرانی باید پیدا کنند. اما معلمان ما هنوز در روش ارتباطی خود با دانشآموزان باید از مدیران بالادستی حرف بشنوند و تأسفبارتر اینکه حرف، بوی تهدید هم میدهد». هرچه هست میگذرد، گوشمان سالهاست که با تهدید پر شده است.
امسال روز معلم رنگوبوی خاصتری دارد؛ فضای متفاوت آموزش و نفسهایی که کمکم دارد به تنگ میآید، سختیهایی که تا معلم نباشی و درگیر گروههای مجازی درسی، درکی از آن نخواهی داشت.
اگر پرستاران و کادر درمانی کشور سربازان سلامت هستند و بحق مورد تقدیر قرار گرفتهاند، امسال نیز معلمان و کادر آموزشی «سربازان تربیت» بودند. اما افسوس که دیده نشدند. پاسخ وزیر در یک برنامه تلویزیونی وقتی از او سؤال میشود، آیا تشویقی یا شرایط ویژهای برای معلمان در این اوضاع در نظر گرفتهاید؟ میگوید: حقوق معلمان را پرداخت میکنیم، نشان میدهد که زحمات معلمان، اینبار هم دیده نشده است.
آقای وزیر! اردیبهشت امسال را معلمان آنلاین برایتان بهشت کردند وگرنه هنوز هم باید بر سر خود میزدید که سال را چگونه و در چه زمانی تمام کنیم. در حکمت تائو انسان فرزانه را كسی میدانند كه مانند طبيعت سود میرساند؛ بدون انتظار سپاس. كارها را به پايان میبرد؛ بدون ادعای برتری. پيروز مىشود، بدون نمايشِ پيروزمندی؛ این تعریف برای من؛ یعنی معلمان آنلاین امروز بینیاز از زبان کوتاه شما برای سپاسگزاری از آنها است.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.