|

آینه

ایران
سرمقاله: «دیپلماسی و تقویت همدلی و همبستگی ملی»؛ حسن فرطوسی

همچنان که وزیرخارجه آمریکا تصریح کرده است، مرحله بعدی مذاکرات، بسیار سخت‌تر و تاثیرگذار‌تر خواهد بود. این بدان معناست که آموزه‌های این ردشدن از پیچ تاریخی مهم که با درایت و انسجام رهبری، دولت و مردم ایران به وجود آمد همچنان باید نصب‌العین باشد. تا این مرحله، متولیان و مجریان سیاست خارجی و دیپلماسی کشور، کار را به خوبی به پیش بردند. آنچه به یاری‌شان آمد، آن‌چنان که سکاندار توانمند سیاست خارجی ایران از آن تعبیر کرد، یاری خدا، مقاومت و صبر و متانت ملت بود و آنچه که در ادامه‌دادن این روند بسیار مهم، ضروری می‌نمایاند، همچنان که وی به فراست درخواست کرده است، پاسداشت همدلی و همبستگی ملی، بیش از هر زمان دیگر است.

کیهان
سرمقاله: «دُم رضاخانی اصحاب فتنه!»؛ حسین شریعتمداری

کیهان در شماره روز دوشنبه خود - 4/9/92 - ضمن اختصاص یک تیتر جداگانه به تقدیر رهبر معظم انقلاب از تلاش و ایستادگی تیم هسته‌ای کشورمان در مقابل زیاده‌خواهی‌های حریف و انتشار اظهارنظرهای منطقی و حقوقی آقایان روحانی و ظریف در پاسخ به ادعای بی‌اساس جان‌کری و اوباما، تیتر اول خود را به اعتراض علیه اظهارات پیمان‌شکنانه جان کری اختصاص داد و با اشاره به نقض مفاد توافقنامه ژنو از سوی جان کری نوشت: «آمریکا قابل‌اعتماد نبود» و اینکه «توافقنامه ژنو یک‌ساعت دوام آورد.» این تیتر و خبر کیهان بلافاصله با اعتراض شدید، مشترک و گسترده رسانه‌های بیگانه و سایت‌های اجاره‌ای تحت مدیریت اصحاب فتنه قرار گرفت و در تفسیرها و تحلیل‌های خود بدون اشاره به اعتراض کیهان علیه عهدشکنی آمریکا که با حمایت از تیم هسته‌ای کشورمان همراه بود، تیتر و خبر کیهان را علیه دولت و تیم مذاکره‌کننده هسته‌ای قلمداد کردند! و سوال این است که آیا جان کری، با صراحت، حق غنی‌سازی تاکیدشده در توافقنامه ژنو را انکار نکرده بود؟ و آیا این انکار به مفهوم نقض توافقنامه ژنو نبود؟! اگر چنین بود - که بود - جیغ بنفش اصحاب فتنه برای چه بود؟ و چرا بلافاصله احساس کرده بودند کیهان با اعتراض به آمریکا روی دم رضاخانی آنها پا گذاشته است؟!

وطن امروز
یادداشت: «نوبت اقتصاد هم رسید!»؛ حسین قدیانی

در پیوند اسراییل، شیمون پرز و صدالبته شخص نجس نتانیاهو، بی‌تعارف، همین روزنامه‌های زنجیره‌ای هستند که سازش را از مذاکره و سرسپردگی و چاپلوسی برای غرب را از دیپلماسی، بیشتر دوست دارند. در ورزشگاه ژنو، نتانیاهو از 1+5 حمله می‌خواست و امت حزب‌الله از طرف ایرانی. ابله زنجیری، همان روزنامه زنجیره‌ای است که این اشتراک فقط در لفظ«حمله» را دال بر «پیوند» بگیرد! ظاهرا تحلیل سیاسی این جماعت هم از فرمول «شیردالیسم» پیروی می‌کند! در پیوند با اسراییل و نتانیاهو، همچنان همان جماعتی‌اند که روز عاشورا برای یزید کف مرتب زدند و در ژنو برای 1+5! در پیوند دشمن، آن تماشاگری است که تیم خودی را به‌جای تشویق به حمله و بازی هجومی، نه حتی دعوت به دفاع درست، بلکه رسما دعوت به گل‌خوردن و کوتاه‌آمدن می‌کند. زنجیره‌ای‌ها، «روحانی و ظریف» را برای «کری و اشتون» می‌خواهند، لیکن امت حزب‌الله، دولت را برای ایستادگی بیشتر پای حقوق ملت.

جوان
یادداشت: «پاشنه آشیل ما در توافقنامه»؛ عبدالله گنجی

یکی از زرنگی‌های 1+5 در این توافقنامه این است که در گام اول به جزییات پرداخته‌اند و در گام‌های بعدی صرفا به کلیات و استفاده از کلمات چندپهلو و قابل‌منازعه اکتفا نموده‌اند. جالب اینکه در آخرین بند توافقنامه آورده نشده است که پس از اینکه ایران اعتماد ما را جلب و تعهدات را عمل کرد، همه‌چیز به روال عادی و تحت‌نظر آژانس و طبق پادمان و NPT عمل خواهد شد؛ بلکه آورده شده است «درخصوص گام‌نهایی و هریک از گام‌های میانی، این اصل اساسی که «تا در‌مورد همه‌چیز توافق نشود، درخصوص هیچ‌چیز توافق حاصل نشده است» اعمال می‌شود.» بنابراین از قانون همه یا هیچ درباره ما استفاده شده است یعنی مثلا اگر ما در اراک طبق نظر آنان عمل نکرده‌ایم در بقیه حوزه‌ها نیز کارمان معطل می‌ماند و همه‌چیز به‌هم‌پیوسته و مکمل هم است. با این اوصاف تیم محترم و زحمتکش باید به مردم توضیح دهد که چگونه می‌خواهیم پس از گام نهایی و عادی‌شدن همه‌چیز، غنی‌سازی زیر پنج‌درصد را ادامه دهیم؟

اعتماد
یادداشت: «احیای رشد اقتصادی ایران»؛ سعید لیلاز

اگر دولت و شخص دکتر روحانی که در اوج مشروعیت و محبوبیت مردمی‌شان قرار دارند با مردم به‌صراحت و شفافیت درخصوص وضعیت اقتصادی موجود صحبت کرده و اعلام کنند که دو گزینه پیش‌رو داریم: یا اینکه با ارزهای موجود کالاهای مصرفی خود را وارد کنیم و فورا نرخ تورم را کاهش دهیم یا اینکه اندکی بیشتر تورم فعلی را تحمل کرده تا بتوانیم منابع ارزی خود را به سمت تولید و رشد اقتصادی و ایجاد اشتغال پایدار اختصاص دهیم. یقینا مردم در شرایط فعلی، رشد پایدار و ایجاد اشتغال را با تحمل چندماه تورم و تاخیر کاهش این نرخ، انتخاب خواهند کرد.
ایران
سرمقاله: «دیپلماسی و تقویت همدلی و همبستگی ملی»؛ حسن فرطوسی

همچنان که وزیرخارجه آمریکا تصریح کرده است، مرحله بعدی مذاکرات، بسیار سخت‌تر و تاثیرگذار‌تر خواهد بود. این بدان معناست که آموزه‌های این ردشدن از پیچ تاریخی مهم که با درایت و انسجام رهبری، دولت و مردم ایران به وجود آمد همچنان باید نصب‌العین باشد. تا این مرحله، متولیان و مجریان سیاست خارجی و دیپلماسی کشور، کار را به خوبی به پیش بردند. آنچه به یاری‌شان آمد، آن‌چنان که سکاندار توانمند سیاست خارجی ایران از آن تعبیر کرد، یاری خدا، مقاومت و صبر و متانت ملت بود و آنچه که در ادامه‌دادن این روند بسیار مهم، ضروری می‌نمایاند، همچنان که وی به فراست درخواست کرده است، پاسداشت همدلی و همبستگی ملی، بیش از هر زمان دیگر است.

کیهان
سرمقاله: «دُم رضاخانی اصحاب فتنه!»؛ حسین شریعتمداری

کیهان در شماره روز دوشنبه خود - 4/9/92 - ضمن اختصاص یک تیتر جداگانه به تقدیر رهبر معظم انقلاب از تلاش و ایستادگی تیم هسته‌ای کشورمان در مقابل زیاده‌خواهی‌های حریف و انتشار اظهارنظرهای منطقی و حقوقی آقایان روحانی و ظریف در پاسخ به ادعای بی‌اساس جان‌کری و اوباما، تیتر اول خود را به اعتراض علیه اظهارات پیمان‌شکنانه جان کری اختصاص داد و با اشاره به نقض مفاد توافقنامه ژنو از سوی جان کری نوشت: «آمریکا قابل‌اعتماد نبود» و اینکه «توافقنامه ژنو یک‌ساعت دوام آورد.» این تیتر و خبر کیهان بلافاصله با اعتراض شدید، مشترک و گسترده رسانه‌های بیگانه و سایت‌های اجاره‌ای تحت مدیریت اصحاب فتنه قرار گرفت و در تفسیرها و تحلیل‌های خود بدون اشاره به اعتراض کیهان علیه عهدشکنی آمریکا که با حمایت از تیم هسته‌ای کشورمان همراه بود، تیتر و خبر کیهان را علیه دولت و تیم مذاکره‌کننده هسته‌ای قلمداد کردند! و سوال این است که آیا جان کری، با صراحت، حق غنی‌سازی تاکیدشده در توافقنامه ژنو را انکار نکرده بود؟ و آیا این انکار به مفهوم نقض توافقنامه ژنو نبود؟! اگر چنین بود - که بود - جیغ بنفش اصحاب فتنه برای چه بود؟ و چرا بلافاصله احساس کرده بودند کیهان با اعتراض به آمریکا روی دم رضاخانی آنها پا گذاشته است؟!

وطن امروز
یادداشت: «نوبت اقتصاد هم رسید!»؛ حسین قدیانی

در پیوند اسراییل، شیمون پرز و صدالبته شخص نجس نتانیاهو، بی‌تعارف، همین روزنامه‌های زنجیره‌ای هستند که سازش را از مذاکره و سرسپردگی و چاپلوسی برای غرب را از دیپلماسی، بیشتر دوست دارند. در ورزشگاه ژنو، نتانیاهو از 1+5 حمله می‌خواست و امت حزب‌الله از طرف ایرانی. ابله زنجیری، همان روزنامه زنجیره‌ای است که این اشتراک فقط در لفظ«حمله» را دال بر «پیوند» بگیرد! ظاهرا تحلیل سیاسی این جماعت هم از فرمول «شیردالیسم» پیروی می‌کند! در پیوند با اسراییل و نتانیاهو، همچنان همان جماعتی‌اند که روز عاشورا برای یزید کف مرتب زدند و در ژنو برای 1+5! در پیوند دشمن، آن تماشاگری است که تیم خودی را به‌جای تشویق به حمله و بازی هجومی، نه حتی دعوت به دفاع درست، بلکه رسما دعوت به گل‌خوردن و کوتاه‌آمدن می‌کند. زنجیره‌ای‌ها، «روحانی و ظریف» را برای «کری و اشتون» می‌خواهند، لیکن امت حزب‌الله، دولت را برای ایستادگی بیشتر پای حقوق ملت.

جوان
یادداشت: «پاشنه آشیل ما در توافقنامه»؛ عبدالله گنجی

یکی از زرنگی‌های 1+5 در این توافقنامه این است که در گام اول به جزییات پرداخته‌اند و در گام‌های بعدی صرفا به کلیات و استفاده از کلمات چندپهلو و قابل‌منازعه اکتفا نموده‌اند. جالب اینکه در آخرین بند توافقنامه آورده نشده است که پس از اینکه ایران اعتماد ما را جلب و تعهدات را عمل کرد، همه‌چیز به روال عادی و تحت‌نظر آژانس و طبق پادمان و NPT عمل خواهد شد؛ بلکه آورده شده است «درخصوص گام‌نهایی و هریک از گام‌های میانی، این اصل اساسی که «تا در‌مورد همه‌چیز توافق نشود، درخصوص هیچ‌چیز توافق حاصل نشده است» اعمال می‌شود.» بنابراین از قانون همه یا هیچ درباره ما استفاده شده است یعنی مثلا اگر ما در اراک طبق نظر آنان عمل نکرده‌ایم در بقیه حوزه‌ها نیز کارمان معطل می‌ماند و همه‌چیز به‌هم‌پیوسته و مکمل هم است. با این اوصاف تیم محترم و زحمتکش باید به مردم توضیح دهد که چگونه می‌خواهیم پس از گام نهایی و عادی‌شدن همه‌چیز، غنی‌سازی زیر پنج‌درصد را ادامه دهیم؟

اعتماد
یادداشت: «احیای رشد اقتصادی ایران»؛ سعید لیلاز

اگر دولت و شخص دکتر روحانی که در اوج مشروعیت و محبوبیت مردمی‌شان قرار دارند با مردم به‌صراحت و شفافیت درخصوص وضعیت اقتصادی موجود صحبت کرده و اعلام کنند که دو گزینه پیش‌رو داریم: یا اینکه با ارزهای موجود کالاهای مصرفی خود را وارد کنیم و فورا نرخ تورم را کاهش دهیم یا اینکه اندکی بیشتر تورم فعلی را تحمل کرده تا بتوانیم منابع ارزی خود را به سمت تولید و رشد اقتصادی و ایجاد اشتغال پایدار اختصاص دهیم. یقینا مردم در شرایط فعلی، رشد پایدار و ایجاد اشتغال را با تحمل چندماه تورم و تاخیر کاهش این نرخ، انتخاب خواهند کرد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.