نوروز، بهانهای برای ترویج روابط انسانی
سیدحسن موسویچلک. رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران
در فصل بهار حس خوبی به ما دست میدهد؛ چراکه آغار فصل بهار با عیدی همراه است که برای ما ایرانیان، صدای کوبهاش بر در، صدای ترویج مهربانی اجتماعی است و تقویت روابط انسانی و اینکه زندگی با همه فرازونشیبش چیزی جز دوستداشتن و عشقورزیدن نیست. به قول حضرت حافظ شیرازی:
از صدای سخن عشق ندیدم خوشتر/ یادگاری که در این گنبد دوار بماند
وقتی در دلی عشق باشد تنفر، کینه و خشونت (که امروز یکی از نگرانیهای ماست) کمرنگتر خواهد شد و آن وقت نگاه ما به زندگی تغییر میکند و علاقهمندیم تا به هم بیشتر مهر بورزیم و در این صورت جای بیشتری در قلب انسانهای اطرافمان خواهیم داشت و مروج روابطی خواهیم بود که «بوی انسانیت» میدهد و کنارمان افرادی را داریم که بیش از پول، میز، مقام و تجملات و... دغدغه انسانیت دارند. گاهی مواقع فراموش میکنیم که:
تن آدمی شریف است به جان آدمیت/ نه همین لباس زیباست نشان آدمیت
بیاییم ساختن چنین جامعه و محیطی را از خودمان شروع کنیم و منتظر نباشیم تا دیگران این محیط را برای ما بسازند. خودخواهیها، خودبزرگبینیها، نخوت و کبر و غرور از جمله موانع ایجاد این فضای انسانی و دوستداشتنی در روابطمان خواهد بود. به قول شاعر:
در این دنیای بیحاصل چرا مغرور میگردی/ سلیمان گر شوی آخر نصیب مور میگردی
یادمان نمیرود که یکی از کارهایی که همیشه به بهانه عید سعید نوروز انجام میشد، دستگیری از کسانی بود که گرفتاریهایی داشتند. این هم از ویژگیهای نوروز بود ( البته امروزه کمرنگتر شده است). از جمله مؤلفههای مهم در روابط انسانی نیکوییکردن و نوعدوستی است و اینکه نسبت به دیگران بیتفاوت نباشیم تا احساس تنهایی اجتماعی را که امروزه دامنگیر بسیاری از جوامع انسانی شده است، نداشته باشیم و این نشانی از افزایش حس مسئولیتپذیری در قبال اطرافیانمان است که خداوند هم در آیه پنج سوره مبارکه «انسان» به پاداش این رفتار افراد چنین بشارت داده است: «به یقین ابرار و نیکان از جامی مینوشند که با عطر خوشی آمیخته است». در ادبیات غنی فارسی هم به دفعات به این موضوع توجه شده که شعر زیبای سعدی شیرازی از جمله آنهاست:
بنیآدم اعضای یک پیکرند/ که در آفرینش ز یک گوهرند
چو عضوی به درد آورد روزگار/ دگر عضوها را نماند قرار
در واقع میتوان گفت روابط انسانی کمک میکند تا حس خوشایند و مثبت زندگیکردن و اعتمادبهنفس در میان مردم در روابط بین فردی ساری و جاری باشد تا فقط به داشتههای خوب گذشتهمان دلخوش نباشیم و حسرت نخوریم و از بیمهریها گلایه نداشته باشیم؛ چراکه نیاز همیشگی همه انسانها در همه جوامع داشتن روابط انسانی سالم است و به قول حافظ شیرازی نگوییم:
شهر یاران بود و خاک مهربانان این دیار/ مهربانی کی سر آمد؟ شهریاران را چه شد؟
نکته دیگری که اینجا میخواهم اشاره کنم این است که هر نوع سبک زندگیای را که انتخاب میکنیم، نباید ما را از انسانبودن دور کند. موضوعی که معلم شهید دکتر علی شریعتی بهخوبی به آن اشاره کرده است. آنجا که میگوید: «فرزندم! تو میتوانی هرگونه «بودن» را که بخواهی باشی، انتخاب کنی. اما آزادی انتخاب تو در چارچوب حدود «انسانبودن» محصور است». برای جامعه مددکاری اجتماعی نوروز امسال مصادف با روز جهانی مددکاری اجتماعی با شعار« ترویج اهمیت روابط انسانی» و روز ملی مددکاری اجتماعی با مناسبت ولادت بزرگ مددکار عالم اسلام حضرت علی(ع) با شعار «تابآوری اجتماعی» است که فرصت را مغتنم میشمرم و فرارسیدن عید نوروز را به جامعه مددکاران اجتماعی ایران که ارتقای کیفیت زندگی و توسعه شاخصهای سلامت اجتماعی را دنبال میکنند تا «به زیستن اجتماعی» در جامعه نهادینه شود، صمیمانه شادباش میگویم. بیاییم در آغاز سال 1399 از خداوند رحمان بخواهیم تا: برای همه ما ایرانیان عزیز بهترینها را رقم زند؛ چراکه شایسته بهترینها هستیم و در سراسر این گیتی آرامش را به وجود آورد که مردم از این همه فشار و بحرانهای مختلف خسته شدند.
در فصل بهار حس خوبی به ما دست میدهد؛ چراکه آغار فصل بهار با عیدی همراه است که برای ما ایرانیان، صدای کوبهاش بر در، صدای ترویج مهربانی اجتماعی است و تقویت روابط انسانی و اینکه زندگی با همه فرازونشیبش چیزی جز دوستداشتن و عشقورزیدن نیست. به قول حضرت حافظ شیرازی:
از صدای سخن عشق ندیدم خوشتر/ یادگاری که در این گنبد دوار بماند
وقتی در دلی عشق باشد تنفر، کینه و خشونت (که امروز یکی از نگرانیهای ماست) کمرنگتر خواهد شد و آن وقت نگاه ما به زندگی تغییر میکند و علاقهمندیم تا به هم بیشتر مهر بورزیم و در این صورت جای بیشتری در قلب انسانهای اطرافمان خواهیم داشت و مروج روابطی خواهیم بود که «بوی انسانیت» میدهد و کنارمان افرادی را داریم که بیش از پول، میز، مقام و تجملات و... دغدغه انسانیت دارند. گاهی مواقع فراموش میکنیم که:
تن آدمی شریف است به جان آدمیت/ نه همین لباس زیباست نشان آدمیت
بیاییم ساختن چنین جامعه و محیطی را از خودمان شروع کنیم و منتظر نباشیم تا دیگران این محیط را برای ما بسازند. خودخواهیها، خودبزرگبینیها، نخوت و کبر و غرور از جمله موانع ایجاد این فضای انسانی و دوستداشتنی در روابطمان خواهد بود. به قول شاعر:
در این دنیای بیحاصل چرا مغرور میگردی/ سلیمان گر شوی آخر نصیب مور میگردی
یادمان نمیرود که یکی از کارهایی که همیشه به بهانه عید سعید نوروز انجام میشد، دستگیری از کسانی بود که گرفتاریهایی داشتند. این هم از ویژگیهای نوروز بود ( البته امروزه کمرنگتر شده است). از جمله مؤلفههای مهم در روابط انسانی نیکوییکردن و نوعدوستی است و اینکه نسبت به دیگران بیتفاوت نباشیم تا احساس تنهایی اجتماعی را که امروزه دامنگیر بسیاری از جوامع انسانی شده است، نداشته باشیم و این نشانی از افزایش حس مسئولیتپذیری در قبال اطرافیانمان است که خداوند هم در آیه پنج سوره مبارکه «انسان» به پاداش این رفتار افراد چنین بشارت داده است: «به یقین ابرار و نیکان از جامی مینوشند که با عطر خوشی آمیخته است». در ادبیات غنی فارسی هم به دفعات به این موضوع توجه شده که شعر زیبای سعدی شیرازی از جمله آنهاست:
بنیآدم اعضای یک پیکرند/ که در آفرینش ز یک گوهرند
چو عضوی به درد آورد روزگار/ دگر عضوها را نماند قرار
در واقع میتوان گفت روابط انسانی کمک میکند تا حس خوشایند و مثبت زندگیکردن و اعتمادبهنفس در میان مردم در روابط بین فردی ساری و جاری باشد تا فقط به داشتههای خوب گذشتهمان دلخوش نباشیم و حسرت نخوریم و از بیمهریها گلایه نداشته باشیم؛ چراکه نیاز همیشگی همه انسانها در همه جوامع داشتن روابط انسانی سالم است و به قول حافظ شیرازی نگوییم:
شهر یاران بود و خاک مهربانان این دیار/ مهربانی کی سر آمد؟ شهریاران را چه شد؟
نکته دیگری که اینجا میخواهم اشاره کنم این است که هر نوع سبک زندگیای را که انتخاب میکنیم، نباید ما را از انسانبودن دور کند. موضوعی که معلم شهید دکتر علی شریعتی بهخوبی به آن اشاره کرده است. آنجا که میگوید: «فرزندم! تو میتوانی هرگونه «بودن» را که بخواهی باشی، انتخاب کنی. اما آزادی انتخاب تو در چارچوب حدود «انسانبودن» محصور است». برای جامعه مددکاری اجتماعی نوروز امسال مصادف با روز جهانی مددکاری اجتماعی با شعار« ترویج اهمیت روابط انسانی» و روز ملی مددکاری اجتماعی با مناسبت ولادت بزرگ مددکار عالم اسلام حضرت علی(ع) با شعار «تابآوری اجتماعی» است که فرصت را مغتنم میشمرم و فرارسیدن عید نوروز را به جامعه مددکاران اجتماعی ایران که ارتقای کیفیت زندگی و توسعه شاخصهای سلامت اجتماعی را دنبال میکنند تا «به زیستن اجتماعی» در جامعه نهادینه شود، صمیمانه شادباش میگویم. بیاییم در آغاز سال 1399 از خداوند رحمان بخواهیم تا: برای همه ما ایرانیان عزیز بهترینها را رقم زند؛ چراکه شایسته بهترینها هستیم و در سراسر این گیتی آرامش را به وجود آورد که مردم از این همه فشار و بحرانهای مختلف خسته شدند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.