|

آینه

اعتماد
یادداشت: «قراین امیدبخش»؛ داود هرمیداس‌باوند

قطعا با به توافق‌رسیدن در این مذاکرات، آزادی دارایی‌های نفتی بلوکه‌شده در کشورهای آسیایی همچون چین، هند، ژاپن و کره‌جنوبی، آزادی تجارت تولیدات پتروشیمی ایرانی، آزادی نقل‌وانتقالات طلا و آزادی ورود یدکی‌های هواپیماهای مسافربری از جمله اقدامات اولیه‌ای است که توسط دولت آمریکا انجام خواهد گرفت. در نهایت می‌توان گفت با توجه به اینکه مذاکرات ژنو وارد مرحله تازه و امیدبخشی شده است همگان باید به این مذاکرات خوشبین باشند.

کیهان
سرمقاله: «چرا طفره می‌روند؟!»؛ حسین شریعتمداری

تا این ساعت- 23 شنبه‌شب به وقت تهران... 1+5... به نقطه توافق نرسیده‌اند... اصلی‌ترین محور و نقطه مورد چالش در مذاکرات کنونی، اصرار تیم مذاکره‌کننده کشورمان بر تایید رسمی و تضمین کتبی حق غنی‌سازی جمهوری‌اسلامی ایران از سوی کشورهای گروه 1+5 است و حریف از این تایید و تضمین رسمی خودداری می‌ورزد و در نهایت پیشنهاد می‌کند که این حق را به صورت غیررسمی و برای مدت شش‌ماه می‌پذیرد. اما بحث درباره پذیرش رسمی و مکتوب آن را به پایان دوره موقت شش‌ماهه و ارزیابی فعالیت هسته‌ای محدود- و در مواردی- متوقف شده ایران که پیشنهاد ارایه‌شده از سوی 1+5 است، موکول می‌کند. تیم هسته‌ای کشورمان با توجه به یکی از چند خط قرمزی که از سوی رهبر‌معظم‌انقلاب ترسیم و به آنان ابلاغ شده است، با موکول‌شدن این پذیرش رسمی و مکتوب به آینده مخالفت می‌ورزد... اگر قرار باشد از فناوری غنی‌سازی اورانیوم در کشور خود صرفنظر کنیم، سایر فعالیت‌های هسته‌ای و حلقه‌های ماقبل و مابعد این چرخه نیز عملا غیرضروری و تعطیل‌شدنی است... و بالاخره ضمن آن که باید خدای مهربان را به خاطر نعمت بزرگ ولایت و تدبیر هوشمندانه حضرتش شاکر بود، مقاومت و ایستادگی تیم هسته‌ای کشورمان و تاکید آنان بر حفظ خطوط قرمز نظام نیز درخور تقدیر و تشکر است.

رسالت
سرمقاله: «ژنو؛ یخ‌های نظام سلطه را باز می‌کند؟»

صالح اسکندری
مشکل آمریکا توانمندی هسته‌ای جمهوری‌اسلامی نیست. آمریکا می‌خواهد سلطه خود را بر جهان ثابت کند. می‌خواهد نشان دهد که ایران هم سلطه را پذیرفت و نظم دوقطبی سلطه‌گری و سلطه‌پذیری تداوم می‌یابد... دیپلمات‌های ما که فرزندان رهبری و انقلاب هستند اگر به ظاهر هیچ توافقی هم نکنند اما بتوانند در ژنو با استقامت و ایستادگی خود هنرمندانه و مدبرانه یخ‌های نظام سلطه را باز کنند به آنها بدون شک باید اطلاق یک دیپلمات انقلابی کرد که حاضر نشدند در ازای زیر پاگذاشتن اصول و خطوط قرمز نظام و رهبری سر سوزنی در برابر دشمن سر فرود آورند و نظام سلطه را بپذیرند.

جوان
یادداشت: «نتیجه مقاومت ثمر‌بخش در ژنو»

هادی محمدی
اگر‌چه هنوز از تفاصیل مذاکرات چهارروزه ژنو مطلبی درز نکرده، ولی... از واکنش‌ها و تحرکات اسراییلی و مواضع کینه‌توزانه و خطر‌ناک سعودی‌ها که از زبان سفیر‌شان در لندن محمد بن‌نواف بن‌عبد‌العزیز صادر شده می‌توان استنباط کرد که این اعتراف به حقوق ایران که حتی به شکل تلویحی و غیر‌مکتوب توسط آمریکا صادر شده تا چه اندازه خشم دو رژیم اشغالگر و تروریست‌پرور را بر‌انگیخته... مساله سایت و کارخانه آب سنگین اراک هم که اساسا یک پروژه تحقیقاتی است و با اصرار غرب و آمریکا برای تعطیلی روبه‌رو شده تا حداقل در شش‌ماه آینده متوقف باشد با پاسخ مناسب تیم مذاکراتی ایران روبه‌رو شده و راه به جایی نمی‌برد... بسته پیشنهادی گام‌ها غربی... ظاهرا یک مجموعه گسترده از عناوین بی‌ارزش و یا بسیار کم ارزش را در برمی‌گیرد. این سقف از پیشنهادات نمی‌تواند با گام‌‌های بزرگ اعتمادسازی ایران برابری نماید.

جمهوری اسلامی
یادداشت: «عذرخواهی غیراخلاقی (آیت‌الله جنتی بخواند)»، محمدسروش‌ محلاتی

عذرخواهی درباره گناهی که هزاران اما و اگر درباره آن وجود دارد و احتمال حقایق پنهان در آن منتفی نیست و لب‌های بسیاری برای سخن‌گفتن درباره آن دوخته شده است، از نظر اخلاقی غیرموجه است... عذرخواهی، امری است که باید ریشه «وجدانی» و درونی داشته باشد و تا شخص وجدانا به جرم خود پی نبرده باشد، جایی برای عذرخواهی نیست... کسی که مظلوم است، هرچند حکم به ظالم‌بودن او شود، در واقع هیچ چیز عوض نمی‌شود، و حاکم حتی اگر به دلیل استناد به ادله کافی و معتبر، او را محکوم کند، ولی نمی‌تواند او را وادار به توبه‌نامه‌نویسی نماید. و به همین دلیل است که متهم را در صورت اثبات جرم، حتی می‌توان اعدام کرد، ولی نمی‌توان او را به «اندک عذرخواهی» واداشت. اخلاق و فقه این است، ما چه می‌کنیم؟!

ایران
سرمقاله: «صد روز تنهایی»؛ امیر یوسفی

هرقدر مطبوعات، آتش مباحثه بر سر «این صدروز» را تیزتر کرده‌اند، در صداوسیما نشانی از عزم و عطش پیدا نیست... هنوز از میان اخبار، تحلیل‌ها، گفت‌وگوها، میزگردها، مستندهای صدا و سیما، شبح هیچ برنامه‌ای به چشم نمی‌آید که بوی همنوایی و هماهنگی با گزارش صدروزه داشته باشد. این وضعیت را قیاس کنید با پوشش رسانه‌ای سیما از مثلا سفرهای استانی دولت سابق. هنوز در خاطر ناظران ثبت است که سفرهای استانی به‌عنوان یکی از تفاخرهای دولت‌های نهم و دهم، سهم سهمگینی از برنامه‌سازی‌های صداوسیما را به خود اختصاص می‌داد.
اعتماد
یادداشت: «قراین امیدبخش»؛ داود هرمیداس‌باوند

قطعا با به توافق‌رسیدن در این مذاکرات، آزادی دارایی‌های نفتی بلوکه‌شده در کشورهای آسیایی همچون چین، هند، ژاپن و کره‌جنوبی، آزادی تجارت تولیدات پتروشیمی ایرانی، آزادی نقل‌وانتقالات طلا و آزادی ورود یدکی‌های هواپیماهای مسافربری از جمله اقدامات اولیه‌ای است که توسط دولت آمریکا انجام خواهد گرفت. در نهایت می‌توان گفت با توجه به اینکه مذاکرات ژنو وارد مرحله تازه و امیدبخشی شده است همگان باید به این مذاکرات خوشبین باشند.

کیهان
سرمقاله: «چرا طفره می‌روند؟!»؛ حسین شریعتمداری

تا این ساعت- 23 شنبه‌شب به وقت تهران... 1+5... به نقطه توافق نرسیده‌اند... اصلی‌ترین محور و نقطه مورد چالش در مذاکرات کنونی، اصرار تیم مذاکره‌کننده کشورمان بر تایید رسمی و تضمین کتبی حق غنی‌سازی جمهوری‌اسلامی ایران از سوی کشورهای گروه 1+5 است و حریف از این تایید و تضمین رسمی خودداری می‌ورزد و در نهایت پیشنهاد می‌کند که این حق را به صورت غیررسمی و برای مدت شش‌ماه می‌پذیرد. اما بحث درباره پذیرش رسمی و مکتوب آن را به پایان دوره موقت شش‌ماهه و ارزیابی فعالیت هسته‌ای محدود- و در مواردی- متوقف شده ایران که پیشنهاد ارایه‌شده از سوی 1+5 است، موکول می‌کند. تیم هسته‌ای کشورمان با توجه به یکی از چند خط قرمزی که از سوی رهبر‌معظم‌انقلاب ترسیم و به آنان ابلاغ شده است، با موکول‌شدن این پذیرش رسمی و مکتوب به آینده مخالفت می‌ورزد... اگر قرار باشد از فناوری غنی‌سازی اورانیوم در کشور خود صرفنظر کنیم، سایر فعالیت‌های هسته‌ای و حلقه‌های ماقبل و مابعد این چرخه نیز عملا غیرضروری و تعطیل‌شدنی است... و بالاخره ضمن آن که باید خدای مهربان را به خاطر نعمت بزرگ ولایت و تدبیر هوشمندانه حضرتش شاکر بود، مقاومت و ایستادگی تیم هسته‌ای کشورمان و تاکید آنان بر حفظ خطوط قرمز نظام نیز درخور تقدیر و تشکر است.

رسالت
سرمقاله: «ژنو؛ یخ‌های نظام سلطه را باز می‌کند؟»

صالح اسکندری
مشکل آمریکا توانمندی هسته‌ای جمهوری‌اسلامی نیست. آمریکا می‌خواهد سلطه خود را بر جهان ثابت کند. می‌خواهد نشان دهد که ایران هم سلطه را پذیرفت و نظم دوقطبی سلطه‌گری و سلطه‌پذیری تداوم می‌یابد... دیپلمات‌های ما که فرزندان رهبری و انقلاب هستند اگر به ظاهر هیچ توافقی هم نکنند اما بتوانند در ژنو با استقامت و ایستادگی خود هنرمندانه و مدبرانه یخ‌های نظام سلطه را باز کنند به آنها بدون شک باید اطلاق یک دیپلمات انقلابی کرد که حاضر نشدند در ازای زیر پاگذاشتن اصول و خطوط قرمز نظام و رهبری سر سوزنی در برابر دشمن سر فرود آورند و نظام سلطه را بپذیرند.

جوان
یادداشت: «نتیجه مقاومت ثمر‌بخش در ژنو»

هادی محمدی
اگر‌چه هنوز از تفاصیل مذاکرات چهارروزه ژنو مطلبی درز نکرده، ولی... از واکنش‌ها و تحرکات اسراییلی و مواضع کینه‌توزانه و خطر‌ناک سعودی‌ها که از زبان سفیر‌شان در لندن محمد بن‌نواف بن‌عبد‌العزیز صادر شده می‌توان استنباط کرد که این اعتراف به حقوق ایران که حتی به شکل تلویحی و غیر‌مکتوب توسط آمریکا صادر شده تا چه اندازه خشم دو رژیم اشغالگر و تروریست‌پرور را بر‌انگیخته... مساله سایت و کارخانه آب سنگین اراک هم که اساسا یک پروژه تحقیقاتی است و با اصرار غرب و آمریکا برای تعطیلی روبه‌رو شده تا حداقل در شش‌ماه آینده متوقف باشد با پاسخ مناسب تیم مذاکراتی ایران روبه‌رو شده و راه به جایی نمی‌برد... بسته پیشنهادی گام‌ها غربی... ظاهرا یک مجموعه گسترده از عناوین بی‌ارزش و یا بسیار کم ارزش را در برمی‌گیرد. این سقف از پیشنهادات نمی‌تواند با گام‌‌های بزرگ اعتمادسازی ایران برابری نماید.

جمهوری اسلامی
یادداشت: «عذرخواهی غیراخلاقی (آیت‌الله جنتی بخواند)»، محمدسروش‌ محلاتی

عذرخواهی درباره گناهی که هزاران اما و اگر درباره آن وجود دارد و احتمال حقایق پنهان در آن منتفی نیست و لب‌های بسیاری برای سخن‌گفتن درباره آن دوخته شده است، از نظر اخلاقی غیرموجه است... عذرخواهی، امری است که باید ریشه «وجدانی» و درونی داشته باشد و تا شخص وجدانا به جرم خود پی نبرده باشد، جایی برای عذرخواهی نیست... کسی که مظلوم است، هرچند حکم به ظالم‌بودن او شود، در واقع هیچ چیز عوض نمی‌شود، و حاکم حتی اگر به دلیل استناد به ادله کافی و معتبر، او را محکوم کند، ولی نمی‌تواند او را وادار به توبه‌نامه‌نویسی نماید. و به همین دلیل است که متهم را در صورت اثبات جرم، حتی می‌توان اعدام کرد، ولی نمی‌توان او را به «اندک عذرخواهی» واداشت. اخلاق و فقه این است، ما چه می‌کنیم؟!

ایران
سرمقاله: «صد روز تنهایی»؛ امیر یوسفی

هرقدر مطبوعات، آتش مباحثه بر سر «این صدروز» را تیزتر کرده‌اند، در صداوسیما نشانی از عزم و عطش پیدا نیست... هنوز از میان اخبار، تحلیل‌ها، گفت‌وگوها، میزگردها، مستندهای صدا و سیما، شبح هیچ برنامه‌ای به چشم نمی‌آید که بوی همنوایی و هماهنگی با گزارش صدروزه داشته باشد. این وضعیت را قیاس کنید با پوشش رسانه‌ای سیما از مثلا سفرهای استانی دولت سابق. هنوز در خاطر ناظران ثبت است که سفرهای استانی به‌عنوان یکی از تفاخرهای دولت‌های نهم و دهم، سهم سهمگینی از برنامه‌سازی‌های صداوسیما را به خود اختصاص می‌داد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.