|

نوروز و ترویج مهربانی اجتماعی

‌سیدحسن موسوی‌چلک ‌‌رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران

برخی از مناسبت‌ها هستند که انسان لحظه‌شماری می‌کند تا زمانش فرا برسد؛ از جمله این مناسبت‌ها «عید نوروز» است که وقتی صدای کوبه عمونوروز بر در شنیده می‌شود، پیام شادی و مهربانی دارد. گرچه دوسالی است که به دلیل «سیل» و بیماری «کرونا» عید نوروز ما همچون گذشته نیست. چون هم‌وطنان‌مان با بحران‌هایی مواجه شدند که رمق شادی برای کسی نمانده است. ولی وقتی به گذشته بر می‌گردیم، متوجه می‌شویم بحران‌ها همیشه با انسان بودند. ولی این انسان است که با قدرت اراده و تعقل می‌تواند با تدبیر از کنار بحران‌ها عبور کند. چون نیک می‌داند با همه مشکلات، «زندگی جاری است». این من و شما هستیم که با رفتارمان می‌توانیم نشان دهیم با وجود مشکلات، با مهربانی کنار یکدیگر هستیم تا نگوییم که «قرن ما، روزگار مرگ انسانیت است» و باور نکنیم که «سینه دنیا ز خوبی‌ها تهی است». به همین دلیل، علی‌رغم این بحران بهداشتی در دنیا و از جمله ایران، باز هم می‌توانیم «تقسیم خنده‌ها و ترمیم گریه‌ها‌» را پیشه خویش کنیم و لبخند زیبا را بر لبان همدیگر بنشانیم و باور داریم مژده می‌رسد که «ایام غم نخواهد ماند» و عشق در هر شرایطی در زندگی جاری است چراکه زندگی بدون عشق معنا ندارد. به‌قول حافظ، شیرازی: هرگز نمیرد آنکه دلش زنده شد به عشق/ ثبت است بر جریده عالم دوام ما. در این نوروز، هر یک از ما با «ترویج روابط انسانی» ماند که شعار سال 2020 فدراسیون جهانی مددکاران اجتماعی نیز است، می‌توانیم مهربانی را ترویج کنیم و محبت را پاس بداریم که بنایی محکم است که می‌تواند هر مشکلی را آسان کند: خلل‌پذیر بود هر بنا که می‌بینی/ به جز بنای محبت که خالی از خلل هست. انتظار می‌رود در این شرایط بیشتر هوای همدیگر را داشته باشیم و نشان دهیم فراز و نشیب‌های زندگی موجب نخواهد شد که فراموش کنیم به جای زخم‌زدن، باید مرهم دل اطرافیان و مردم نیازمند باشیم و در مقابل مشکلات دیگران بی‌تفاوت نبوده و مسئولیت‌پذیر باشیم که زندگی اجتماعی بدون توجه و تعامل با دیگران معنی نخواهد داشت و اصالت ما در این است که در زندگی، تا می‌توانیم زیبایی بیافرینیم و از زیبایی‌ها لذت ببریم که رفتار مسئولانه خود نوعی آفرینش زیبایی است و نیکی کنیم چراکه به­‌قول حافظ شیرازی: ده روزه مهر گردون افسانه است و افسون/ نیکی به جای یاران فرصت شمار یارا. در طول زندگی آموختیم که با وجود مشکلات، هنوز هم باید «عطر شمعدانی‌ها را بویید» و امید داشت چراکه باور داریم هیچ‌چیز در دنیا دائمی نیست، حتی مشکلات. به همین دلیل برای «به‌زیستن اجتماعی» که هدف نهایی مددکاری اجتماعی است، لازم است ابتدا از خودمان شروع کنیم. پس بیاییم نور باشیم و بهار، چراکه «نور» حتی اگر به قدر روزنه‌ای باشد، باز هم لشکر سیاهی را می‌درد و «بهار»، هزاران زمستان را سرسبز می‌کند. به همین دلیل «عید نوروز» نه فقط چند روز از یک سال که حامل پیام مهربانی، دوستی، نشاط، صلح و سرزندگی است. به‌­قول مولانا: موج‌های صلح بر هم می‌زند/کینه‌ها از سینه‌ها بر می‌کند/ موج‌های جنگ بر شکل دگر/ مهرها را می‌کند زیر و زبر.

بیاییم در این بهار به‌­قول سعدی شیراز، «درخت دوستی بنشانیم تا کام دل به بار آید» و دستان هم را به‌گرمی بفشاریم تا خشونت جایی نداشته باشد. همان‌گونه که «گاندی» معتقد بود «با انگشتان گره‌کرده نمی‌توان دست کسی را فشرد». بیاییم هنگامی که عطر «یا مقلب‌القلوب» به مشام می‌رسد و «یا محول‌الحول» آغاز دیگری را نوید می‌دهد، از خدای مهربان بخواهیم که گفتار و کردارمان را بر مبنای «اخلاق» قرار دهد که ضعف آن تهدیدی جدی برای روابط انسانی است و وجودش فرصت. همچنین بخواهیم که کمک کند تا حال همه مردم ایران در این شرایط خوب خوب خوب شود که این زندگی با بحران‌های مختلف طبیعی و بهداشتی و مستمر در سال‌های اخیر، حق این مردم مهربان نیست. فرارسیدن عید نوروز را به شما و خانواده محترم و جامعه مددکاری اجتماعی ایران که امسال هم روزهای ملی و جهانی مددکاری اجتماعی به عید نوروز گره خورده است، تبریک گفته و بهترین‌ها را برای همه آرزو می‌کنم.

برخی از مناسبت‌ها هستند که انسان لحظه‌شماری می‌کند تا زمانش فرا برسد؛ از جمله این مناسبت‌ها «عید نوروز» است که وقتی صدای کوبه عمونوروز بر در شنیده می‌شود، پیام شادی و مهربانی دارد. گرچه دوسالی است که به دلیل «سیل» و بیماری «کرونا» عید نوروز ما همچون گذشته نیست. چون هم‌وطنان‌مان با بحران‌هایی مواجه شدند که رمق شادی برای کسی نمانده است. ولی وقتی به گذشته بر می‌گردیم، متوجه می‌شویم بحران‌ها همیشه با انسان بودند. ولی این انسان است که با قدرت اراده و تعقل می‌تواند با تدبیر از کنار بحران‌ها عبور کند. چون نیک می‌داند با همه مشکلات، «زندگی جاری است». این من و شما هستیم که با رفتارمان می‌توانیم نشان دهیم با وجود مشکلات، با مهربانی کنار یکدیگر هستیم تا نگوییم که «قرن ما، روزگار مرگ انسانیت است» و باور نکنیم که «سینه دنیا ز خوبی‌ها تهی است». به همین دلیل، علی‌رغم این بحران بهداشتی در دنیا و از جمله ایران، باز هم می‌توانیم «تقسیم خنده‌ها و ترمیم گریه‌ها‌» را پیشه خویش کنیم و لبخند زیبا را بر لبان همدیگر بنشانیم و باور داریم مژده می‌رسد که «ایام غم نخواهد ماند» و عشق در هر شرایطی در زندگی جاری است چراکه زندگی بدون عشق معنا ندارد. به‌قول حافظ، شیرازی: هرگز نمیرد آنکه دلش زنده شد به عشق/ ثبت است بر جریده عالم دوام ما. در این نوروز، هر یک از ما با «ترویج روابط انسانی» ماند که شعار سال 2020 فدراسیون جهانی مددکاران اجتماعی نیز است، می‌توانیم مهربانی را ترویج کنیم و محبت را پاس بداریم که بنایی محکم است که می‌تواند هر مشکلی را آسان کند: خلل‌پذیر بود هر بنا که می‌بینی/ به جز بنای محبت که خالی از خلل هست. انتظار می‌رود در این شرایط بیشتر هوای همدیگر را داشته باشیم و نشان دهیم فراز و نشیب‌های زندگی موجب نخواهد شد که فراموش کنیم به جای زخم‌زدن، باید مرهم دل اطرافیان و مردم نیازمند باشیم و در مقابل مشکلات دیگران بی‌تفاوت نبوده و مسئولیت‌پذیر باشیم که زندگی اجتماعی بدون توجه و تعامل با دیگران معنی نخواهد داشت و اصالت ما در این است که در زندگی، تا می‌توانیم زیبایی بیافرینیم و از زیبایی‌ها لذت ببریم که رفتار مسئولانه خود نوعی آفرینش زیبایی است و نیکی کنیم چراکه به­‌قول حافظ شیرازی: ده روزه مهر گردون افسانه است و افسون/ نیکی به جای یاران فرصت شمار یارا. در طول زندگی آموختیم که با وجود مشکلات، هنوز هم باید «عطر شمعدانی‌ها را بویید» و امید داشت چراکه باور داریم هیچ‌چیز در دنیا دائمی نیست، حتی مشکلات. به همین دلیل برای «به‌زیستن اجتماعی» که هدف نهایی مددکاری اجتماعی است، لازم است ابتدا از خودمان شروع کنیم. پس بیاییم نور باشیم و بهار، چراکه «نور» حتی اگر به قدر روزنه‌ای باشد، باز هم لشکر سیاهی را می‌درد و «بهار»، هزاران زمستان را سرسبز می‌کند. به همین دلیل «عید نوروز» نه فقط چند روز از یک سال که حامل پیام مهربانی، دوستی، نشاط، صلح و سرزندگی است. به‌­قول مولانا: موج‌های صلح بر هم می‌زند/کینه‌ها از سینه‌ها بر می‌کند/ موج‌های جنگ بر شکل دگر/ مهرها را می‌کند زیر و زبر.

بیاییم در این بهار به‌­قول سعدی شیراز، «درخت دوستی بنشانیم تا کام دل به بار آید» و دستان هم را به‌گرمی بفشاریم تا خشونت جایی نداشته باشد. همان‌گونه که «گاندی» معتقد بود «با انگشتان گره‌کرده نمی‌توان دست کسی را فشرد». بیاییم هنگامی که عطر «یا مقلب‌القلوب» به مشام می‌رسد و «یا محول‌الحول» آغاز دیگری را نوید می‌دهد، از خدای مهربان بخواهیم که گفتار و کردارمان را بر مبنای «اخلاق» قرار دهد که ضعف آن تهدیدی جدی برای روابط انسانی است و وجودش فرصت. همچنین بخواهیم که کمک کند تا حال همه مردم ایران در این شرایط خوب خوب خوب شود که این زندگی با بحران‌های مختلف طبیعی و بهداشتی و مستمر در سال‌های اخیر، حق این مردم مهربان نیست. فرارسیدن عید نوروز را به شما و خانواده محترم و جامعه مددکاری اجتماعی ایران که امسال هم روزهای ملی و جهانی مددکاری اجتماعی به عید نوروز گره خورده است، تبریک گفته و بهترین‌ها را برای همه آرزو می‌کنم.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.