گفتوگو با علي خطير، نزديکترين فرد ايراني به آندرهآ گفتوگو با علي خطير، نزديکترين فرد ايراني به آندرهآ
استراماچوني به خاطر تحريمها نرفت
سپهر خرمي
استقلال در پايان ليگ هجدهم براي بازگشت به مسير قهرماني بعد از هفت سال، سعي کرد پروژهاي را با مربي بزرگ و کارنامهدار آغاز کند، به همين دليل مديران اين تيم تصميم گرفتند باب مذاکره با مربياني که سابقه حضور در فوتبال اروپا را دارند، باز کنند. به همين دليل علي خطير که در آن زمان معاون اميرحسين فتحي، مديرعامل استقلال بود، تصميم گرفت يک مربي ايتاليايي کارنامهدار را به باشگاه استقلال بياورد. استراماچوني در ابتدا «سنگ بزرگ» قلمداد ميشد اما هر طور که بود، سرمربي سابق اينترميلان براي عقد قرارداد به ايران آمد و قراردادي دوساله را با اين باشگاه به امضا رساند تا اولين قدم بزرگ خطير در اين مسير برداشته شود. گام بعدي بهخدمتگرفتن بازيکنان مدنظر استراماچوني بود که تا حدودي محقق شد و همه چيز آماده بود تا رؤياي قهرماني استقلال با استراماچوني محقق شود. استقلال با استراماچوني بعد از هزار روز به صدر جدول رسيد و ظاهرا پروژه با موفقيت در حال اجرا بود که با فسخ يکطرفه از سوي مربي ايتاليايي شوک عجيبي به اردوي استقلال وارد شد. علي خطير که به دليل مشکلات و حواشي زياد با بازيکنان و مديريت در ميانه راه از سمت خود استعفا کرده بود، باز هم مأمور بازگشت استراماچوني شد که اين پروژه نيز شکست خورد. با اين حال، معاون سابق استقلال که بيشک نزديکترين فرد به استراماچوني بود، در گفتوگو با «شرق» عقيده دارد مشکلات تحريم و البته عدم تمايل برخي دوستان باعث شد تا استراماچوني به ايران برنگردد. همچنين خطير دليل اصلي رفتن استراماچوني را توضيح ميدهد که ارتباط چندان زيادي با مسائل مالي ندارد.
اول از اينجا شروع کنيم که اصلا چرا سراغ استراماچوني رفتيد؟ از لحاظ فني بررسي کرديد که آيا سبک ايشان از لحاظ فني به فوتبال ايران ميخورد يا صرفا به دليل آشنايي با ايتاليا و روابط خوبي كه در آنجا داشتيد، سراغ ايشان رفتيد؟ سؤال من به اين خاطر است که در ابتدا، هواداران استقلال نگراني زيادي داشتند بابت اينکه استراماچوني در هر چهار موردي که در چهار تيم اروپايي مربيگري کرده، اخراج شده بود و اين نگراني وجود داشت که استقلال پنجمين تيمي خواهد بود که استرا در آن بهخاطر نتايج ضعيف اخراج ميشود. اما شما فارغ از اين صحبتها مصمم به جذب ايشان بوديد که نتيجهاش صدرنشيني در ليگ ايران بود؛ هرچند موقت.
بنده بشخصه علاقه و اعتقاد زيادي به مربيان ايتاليايي دارم، به خاطر دانش فني بالا، نظم و انضباط تيمي و سختكوشي و تمرينات سخت و متنوع در زمين. مربيان ايتاليايي اعتقاد دارند يك تيم ميتواند اتفاقات خوب را رقم بزند نه ستارهها و همين مسئله را در استقلال امسال ديديم. همچنين از نظر آماري بيشترين مقام قهرماني در مسابقات فوتبال توسط مربيان ايتاليايي حاصل شده است و اين نشان از ارزش و جايگاه آكادمي پرورش مربيان فوتبال ايتاليا دارد. به همين دلايل چهار مربي خوب ايتاليايي در ليست اوليه استقلال براي مذاكره وجود داشتند شامل آقاي دونادوني، استراماچوني، كاررا و ديبياسي كه آقاي استراماچوني به دلايل مختلفي از جمله جواني، حقوق درخواستي متناسب با بودجه باشگاه و فلسفه فوتبال هجومي متفاوت از بقيه كانديداها، انتخاب شد.
در ظاهر امر، تحريمهاي بانکي دليل اصلي بود که حقوق ايشان وصول نشد يا با تأخير وصول شد. شما نزديکترين فرد به ايشان بوديد، چند درصد جدايي استراماچوني را به تحريمهاي بانکي مرتبط ميدانيد؟
دليل جدايي و فسخ قرارداد آقاي استراماچوني دريافتنكردن سه ماه حقوق با توجه به ارسال سه بار اخطار به باشگاه نسبت به اين مسئله بوده است. مطمئنا تحريمها در اين اتفاق بيتأثير نبوده ولي قطعا نميتواند دليل موجهي براي عدم رعايت و احترام به قرارداد فيمابين باشد. سؤالي كه مطرح ميشود اين است که چطور وقتي كار به اين مرحله رسيد، ما توانستيم از مجراي كاملا قانوني پرداختي آخر را به آقاي استراماچوني بدهيم؟ پس مطمئنا راه قانوني و درست هم در فضاي تحريم براي پرداخت پول مربي وجود داشت. به نظر بنده سهلانگاري مديران باشگاه استقلال و بيتوجهي به اخطارهاي ارسالي از طرف وكلاي آقاي استراماچوني منجر به اين اتفاق و فسخ يكطرفه قرارداد ايشان شد.
آن بند از قرارداد استراماچوني که اگر مربي دو ماه حقوقش را دريافت نکند، ميتواند به صورت اتوماتيک و يکطرفه قراردادش را فسخ کند، آيا تبصرهاي نداشت؟ به طور مثال قيد نشده بود با توجه به تحريمهاي ايران، احتمال تعويق در پرداخت وجود دارد و مربي فرصتي خارج از بند قرارداد به مديران بدهد؟
اين بند قرارداد نيست، قانون نقل و انتقالات فيفاست. وجود چنين تبصرهاي به مفهوم تعويق در پرداخت به خاطر تحريم معتبر نخواهد بود زيرا فيفا تحريمهاي فعلي بانكي ايران را جزء شرايط فورسماژور نميشناسد و دليلش هم اين است كه تعداد بسيار زيادي از بازيكنان و مربيان خارجي در رشتههاي متفاوت ورزشي در حال حاضر در ايران در حال كار هستند و مشكل خيلي حادي براي دريافت حقوق خود ندارند و هرساله در پنجره نقل و انتقالات ترانسفرهاي قابل توجهي انجام ميشود. كمااينكه اگر يادتان باشد آقاي همتي رئيس كل بانك مركزي در همين فضاي مشكلات پرداخت آقاي استراماچوني اعلام كردند كه اين مشكل به خاطر ناآگاهي مديران است و همه مديران كه چنين مشكلاتي دارند، به ما براي حل اين مشكل رجوع كنند.
مديران استقلال مدعي هستند كه توانسته بودند يکي، دو قسط اول استراماچوني را (به مبلغ ۳۴۰ هزار يورو) بدون مشکل پرداخت کنند و وقتي تحريمهاي بانکي شديدتر شد، نتوانستند قسطهاي بعدي را سر موعد پرداخت کنند. از نظر شما چنين موضوعي صحت دارد؟
نميدانم واقعا چنين ادعايي را مطرح كردهاند يا نه ولي واقعيت امر اين است كه پرداختي به اين مربي از حسابهاي متفاوت و توسط افراد مختلف واریز شده كه اين مسئله سبب ايجاد مشكلاتي براي حساب آقاي استراماچوني شد و حساب ايشان مسدود شد. همانطور كه قبلا هم عرض كردم متأسفانه پرداختيها از كانال و مسير درستي صورت نگرفت.
در ماجراي استراماچوني اينطور عنوان شد که سرمربي سابق استقلال بهخاطر دريافتنكردن حقوق از ايران رفت ولي خودش بارها گفته بهخاطر پول قراردادم را فسخ نکردم بلکه دروغ و بياحترامي باعث شد به اين نتيجه برسم. شما فرد مورداعتماد ايشان بوديد. فکر ميکنيد در اين ميان چه کسي صداقت نداشت؟
در واقع و روي كاغذ آقاي استراماچوني به خاطر دريافتنكردن حقوق از ايران رفت ولي من مطمئن هستم كه شرايط و عوامل ديگري مانند تعريفنشدن يك رفتار حرفهاي بين مديريت و كادر فني و برآوردهنشدن يا سختبرآوردهشدن انتظارات لازم در جهت تمرين و آمادهسازي تيم و مسائلي از اين قبيل باعث بيشترشدن فاصله و عدم اعتماد طرفين به يكديگر شده است.
چرا وقتي اين مشکل رخ داد، باشگاه استقلال از همان ابتدا سراغ شما نيامد؟ با علم به اينکه شما به صورت شخصي به پرونده پروپئيچ ورود کرديد و موفق به مختومهکردن آن شديد اما در اين پرونده که پيچيدگي کمتري داشت، حضور شما دريغ شد؟
اتفاقا آقاي فتحي همان روزي كه اين اتفاق افتاد با بنده تماس گرفتند و از من خواستند ورود و در حل اين مسئله كمك كنم ولي فرداي آن روز آقاي فتحي استعفا دادند و مديريت باشگاه تغيير كرد. بعد از آن تا زماني كه آقاي خليلزاده بتواند تسلط لازم را بر امورات جاري باشگاه پيدا كند، يكسري شيطنتها از طرف مشاوران باشگاه انجام شد؛ مانند ايميلي كه گفتند وكيل آقاي استراماچوني ارسال كرد كه درواقع ايشان نماينده استراماچوني براي مذاكره نيست و فلان شخص نماينده است. به هر حال من فكر ميكنم استقلال و موفقيت استقلال در وهله آخر اولويت افراد قرار داشت و هر شخصي دنبال رقمزدن اين اتفاق و برگرداندن آقاي استراماچوني به اسم خود و يدككشيدن عنوان كذايي قهرمان داستان بود. به همين دليل هيجانات كاذب بر منطق غلبه كرد و تصميمات نادرستي در فضاي بحراني اتخاذ كردند كه متأسفانه نه تنها هيچ كمكي به حل اين بحران نكرد
بلكه بر ميزان و شدت بحران اضافه كرد.
فکر ميکنيد اصلا تمايلي به بازگشت استراماچوني بود؟ اگر نه، چرا قصد فراريدادن ايشان را داشتند؟ چون قطعا هيچ مديري دوست ندارد رزومه خودش را با فراريدادن استراماچوني که تيمش را صدرنشين کرده بود، خراب کند.
نميتوان گفت اراده براي برگشت آقاي استراماچوني نبود، اراده وجود داشت ولي جدي و هماهنگ نبود. چندصدايي، مذاكرات از كانالهاي مختلف، اينكه چه كسي قهرمان اين داستان شود، بيتدبيري بعضي از دوستان، مصاحبههاي غيرمسئولانه، انتشار اسناد محرمانه، همه اين موارد دست به دست هم دادند تا مانع از بازكردن گرهی شوند كه ميشد آن را به راحتي با دست باز كرد ولي با دندان هم باز نشد.
اگر ما مشکل تحريم بانکي داريم، پس چرا باشگاه باز هم سراغ يک مربي خارجي مثل ديبياسي رفت؟ و اگر مشکل بانکي نبود، اين داستان چرا اينقدر بزرگ شد؟
مطرحشدن نام ديبياسي فقط يك دليل داشت و آن هم متوقفنشدن ادامه راه و تلاش ششماهه آقاي استراماچوني و مانعشدن از خروج استقلال از مسيري بود كه در آن قرار گرفته بود كه به گواه همه كارشناسان بهترين تيم استقلال چندين سال اخير بود. به هر حال آقاي ديبياسي مربي كوچكي نبود؛ يك مربي صاحب سبك و شناختهشده در دنيای فوتبال و ايتالياست. ايشان حتي ابتداي فصل هم يكي از كانديداهاي جدي سرمربيگري استقلال بوده و مبلغ توافقي با ايشان هم بسيار مبلغ مناسبي بود (حدود ٣٠٠ هزار دلار براي نيمفصل با دو دستيار) كه متأسفانه دوستان تصميم گرفتند از مربي خارجي در اين مقطع استفاده نكنند. مسئله تحريم هم كه قبلا خدمتتان عرض كردم خيلي در مسائل پرداخت حقوق تأثيرگذار نيست.
به عنوان کسي که مدتي در فوتبال ايران بوديد، فکر ميکنيد دليل اينکه مربيان خارجي از ايران با فسخ قرارداد يکطرفه رفتند، چيست؟ برانکو، ويلموتس، استراماچوني و... .
به نظر بنده در كنار عدم آشنايي مديران فوتبال با قوانين روز فوتبال دنيا، بزرگترين عامل اين مشكلات كمبود منابع مالي در فوتبال ايران است. فوتبال ايران يك فوتبال كاملا دولتي و ورشكسته است. متأسفانه باشگاههاي ما از يك درآمد پايدار و مشخص كه در همه جاي دنيا تعريف شده است؛ مانند حق پخش تلويزيوني، تبليغات دور زمين، اسپانسر روي لباس و بليتفروشي برخوردار نيستند و كاملا بهصورت غيرحرفهاي و كمكگرفتن از مردم و قرضگرفتن از افراد پولدار اداره ميشود. شما براي اينكه بتوانيد از اين افراد پولدار قرض كنيد، بايد آنها را به بخشهاي مديريتي باشگاه وارد كنيد و چون اين افراد با مباحث مديريت فوتبال آشنايي ندارند، بالطبع موجب ايجاد مشكلات مضاعف خواهند شد، اين سيكل مديريتي معيوب ادامه خواهد يافت، مديران ورزشي كاربلد را از حلقه خارج خواهد كرد و مديران ناكارآمد بيشتري به بهانه حل مشكلات اضافه ميشوند و اين سيكل همچنان ادامه
خواهد داشت.
استقلال در پايان ليگ هجدهم براي بازگشت به مسير قهرماني بعد از هفت سال، سعي کرد پروژهاي را با مربي بزرگ و کارنامهدار آغاز کند، به همين دليل مديران اين تيم تصميم گرفتند باب مذاکره با مربياني که سابقه حضور در فوتبال اروپا را دارند، باز کنند. به همين دليل علي خطير که در آن زمان معاون اميرحسين فتحي، مديرعامل استقلال بود، تصميم گرفت يک مربي ايتاليايي کارنامهدار را به باشگاه استقلال بياورد. استراماچوني در ابتدا «سنگ بزرگ» قلمداد ميشد اما هر طور که بود، سرمربي سابق اينترميلان براي عقد قرارداد به ايران آمد و قراردادي دوساله را با اين باشگاه به امضا رساند تا اولين قدم بزرگ خطير در اين مسير برداشته شود. گام بعدي بهخدمتگرفتن بازيکنان مدنظر استراماچوني بود که تا حدودي محقق شد و همه چيز آماده بود تا رؤياي قهرماني استقلال با استراماچوني محقق شود. استقلال با استراماچوني بعد از هزار روز به صدر جدول رسيد و ظاهرا پروژه با موفقيت در حال اجرا بود که با فسخ يکطرفه از سوي مربي ايتاليايي شوک عجيبي به اردوي استقلال وارد شد. علي خطير که به دليل مشکلات و حواشي زياد با بازيکنان و مديريت در ميانه راه از سمت خود استعفا کرده بود، باز هم مأمور بازگشت استراماچوني شد که اين پروژه نيز شکست خورد. با اين حال، معاون سابق استقلال که بيشک نزديکترين فرد به استراماچوني بود، در گفتوگو با «شرق» عقيده دارد مشکلات تحريم و البته عدم تمايل برخي دوستان باعث شد تا استراماچوني به ايران برنگردد. همچنين خطير دليل اصلي رفتن استراماچوني را توضيح ميدهد که ارتباط چندان زيادي با مسائل مالي ندارد.
اول از اينجا شروع کنيم که اصلا چرا سراغ استراماچوني رفتيد؟ از لحاظ فني بررسي کرديد که آيا سبک ايشان از لحاظ فني به فوتبال ايران ميخورد يا صرفا به دليل آشنايي با ايتاليا و روابط خوبي كه در آنجا داشتيد، سراغ ايشان رفتيد؟ سؤال من به اين خاطر است که در ابتدا، هواداران استقلال نگراني زيادي داشتند بابت اينکه استراماچوني در هر چهار موردي که در چهار تيم اروپايي مربيگري کرده، اخراج شده بود و اين نگراني وجود داشت که استقلال پنجمين تيمي خواهد بود که استرا در آن بهخاطر نتايج ضعيف اخراج ميشود. اما شما فارغ از اين صحبتها مصمم به جذب ايشان بوديد که نتيجهاش صدرنشيني در ليگ ايران بود؛ هرچند موقت.
بنده بشخصه علاقه و اعتقاد زيادي به مربيان ايتاليايي دارم، به خاطر دانش فني بالا، نظم و انضباط تيمي و سختكوشي و تمرينات سخت و متنوع در زمين. مربيان ايتاليايي اعتقاد دارند يك تيم ميتواند اتفاقات خوب را رقم بزند نه ستارهها و همين مسئله را در استقلال امسال ديديم. همچنين از نظر آماري بيشترين مقام قهرماني در مسابقات فوتبال توسط مربيان ايتاليايي حاصل شده است و اين نشان از ارزش و جايگاه آكادمي پرورش مربيان فوتبال ايتاليا دارد. به همين دلايل چهار مربي خوب ايتاليايي در ليست اوليه استقلال براي مذاكره وجود داشتند شامل آقاي دونادوني، استراماچوني، كاررا و ديبياسي كه آقاي استراماچوني به دلايل مختلفي از جمله جواني، حقوق درخواستي متناسب با بودجه باشگاه و فلسفه فوتبال هجومي متفاوت از بقيه كانديداها، انتخاب شد.
در ظاهر امر، تحريمهاي بانکي دليل اصلي بود که حقوق ايشان وصول نشد يا با تأخير وصول شد. شما نزديکترين فرد به ايشان بوديد، چند درصد جدايي استراماچوني را به تحريمهاي بانکي مرتبط ميدانيد؟
دليل جدايي و فسخ قرارداد آقاي استراماچوني دريافتنكردن سه ماه حقوق با توجه به ارسال سه بار اخطار به باشگاه نسبت به اين مسئله بوده است. مطمئنا تحريمها در اين اتفاق بيتأثير نبوده ولي قطعا نميتواند دليل موجهي براي عدم رعايت و احترام به قرارداد فيمابين باشد. سؤالي كه مطرح ميشود اين است که چطور وقتي كار به اين مرحله رسيد، ما توانستيم از مجراي كاملا قانوني پرداختي آخر را به آقاي استراماچوني بدهيم؟ پس مطمئنا راه قانوني و درست هم در فضاي تحريم براي پرداخت پول مربي وجود داشت. به نظر بنده سهلانگاري مديران باشگاه استقلال و بيتوجهي به اخطارهاي ارسالي از طرف وكلاي آقاي استراماچوني منجر به اين اتفاق و فسخ يكطرفه قرارداد ايشان شد.
آن بند از قرارداد استراماچوني که اگر مربي دو ماه حقوقش را دريافت نکند، ميتواند به صورت اتوماتيک و يکطرفه قراردادش را فسخ کند، آيا تبصرهاي نداشت؟ به طور مثال قيد نشده بود با توجه به تحريمهاي ايران، احتمال تعويق در پرداخت وجود دارد و مربي فرصتي خارج از بند قرارداد به مديران بدهد؟
اين بند قرارداد نيست، قانون نقل و انتقالات فيفاست. وجود چنين تبصرهاي به مفهوم تعويق در پرداخت به خاطر تحريم معتبر نخواهد بود زيرا فيفا تحريمهاي فعلي بانكي ايران را جزء شرايط فورسماژور نميشناسد و دليلش هم اين است كه تعداد بسيار زيادي از بازيكنان و مربيان خارجي در رشتههاي متفاوت ورزشي در حال حاضر در ايران در حال كار هستند و مشكل خيلي حادي براي دريافت حقوق خود ندارند و هرساله در پنجره نقل و انتقالات ترانسفرهاي قابل توجهي انجام ميشود. كمااينكه اگر يادتان باشد آقاي همتي رئيس كل بانك مركزي در همين فضاي مشكلات پرداخت آقاي استراماچوني اعلام كردند كه اين مشكل به خاطر ناآگاهي مديران است و همه مديران كه چنين مشكلاتي دارند، به ما براي حل اين مشكل رجوع كنند.
مديران استقلال مدعي هستند كه توانسته بودند يکي، دو قسط اول استراماچوني را (به مبلغ ۳۴۰ هزار يورو) بدون مشکل پرداخت کنند و وقتي تحريمهاي بانکي شديدتر شد، نتوانستند قسطهاي بعدي را سر موعد پرداخت کنند. از نظر شما چنين موضوعي صحت دارد؟
نميدانم واقعا چنين ادعايي را مطرح كردهاند يا نه ولي واقعيت امر اين است كه پرداختي به اين مربي از حسابهاي متفاوت و توسط افراد مختلف واریز شده كه اين مسئله سبب ايجاد مشكلاتي براي حساب آقاي استراماچوني شد و حساب ايشان مسدود شد. همانطور كه قبلا هم عرض كردم متأسفانه پرداختيها از كانال و مسير درستي صورت نگرفت.
در ماجراي استراماچوني اينطور عنوان شد که سرمربي سابق استقلال بهخاطر دريافتنكردن حقوق از ايران رفت ولي خودش بارها گفته بهخاطر پول قراردادم را فسخ نکردم بلکه دروغ و بياحترامي باعث شد به اين نتيجه برسم. شما فرد مورداعتماد ايشان بوديد. فکر ميکنيد در اين ميان چه کسي صداقت نداشت؟
در واقع و روي كاغذ آقاي استراماچوني به خاطر دريافتنكردن حقوق از ايران رفت ولي من مطمئن هستم كه شرايط و عوامل ديگري مانند تعريفنشدن يك رفتار حرفهاي بين مديريت و كادر فني و برآوردهنشدن يا سختبرآوردهشدن انتظارات لازم در جهت تمرين و آمادهسازي تيم و مسائلي از اين قبيل باعث بيشترشدن فاصله و عدم اعتماد طرفين به يكديگر شده است.
چرا وقتي اين مشکل رخ داد، باشگاه استقلال از همان ابتدا سراغ شما نيامد؟ با علم به اينکه شما به صورت شخصي به پرونده پروپئيچ ورود کرديد و موفق به مختومهکردن آن شديد اما در اين پرونده که پيچيدگي کمتري داشت، حضور شما دريغ شد؟
اتفاقا آقاي فتحي همان روزي كه اين اتفاق افتاد با بنده تماس گرفتند و از من خواستند ورود و در حل اين مسئله كمك كنم ولي فرداي آن روز آقاي فتحي استعفا دادند و مديريت باشگاه تغيير كرد. بعد از آن تا زماني كه آقاي خليلزاده بتواند تسلط لازم را بر امورات جاري باشگاه پيدا كند، يكسري شيطنتها از طرف مشاوران باشگاه انجام شد؛ مانند ايميلي كه گفتند وكيل آقاي استراماچوني ارسال كرد كه درواقع ايشان نماينده استراماچوني براي مذاكره نيست و فلان شخص نماينده است. به هر حال من فكر ميكنم استقلال و موفقيت استقلال در وهله آخر اولويت افراد قرار داشت و هر شخصي دنبال رقمزدن اين اتفاق و برگرداندن آقاي استراماچوني به اسم خود و يدككشيدن عنوان كذايي قهرمان داستان بود. به همين دليل هيجانات كاذب بر منطق غلبه كرد و تصميمات نادرستي در فضاي بحراني اتخاذ كردند كه متأسفانه نه تنها هيچ كمكي به حل اين بحران نكرد
بلكه بر ميزان و شدت بحران اضافه كرد.
فکر ميکنيد اصلا تمايلي به بازگشت استراماچوني بود؟ اگر نه، چرا قصد فراريدادن ايشان را داشتند؟ چون قطعا هيچ مديري دوست ندارد رزومه خودش را با فراريدادن استراماچوني که تيمش را صدرنشين کرده بود، خراب کند.
نميتوان گفت اراده براي برگشت آقاي استراماچوني نبود، اراده وجود داشت ولي جدي و هماهنگ نبود. چندصدايي، مذاكرات از كانالهاي مختلف، اينكه چه كسي قهرمان اين داستان شود، بيتدبيري بعضي از دوستان، مصاحبههاي غيرمسئولانه، انتشار اسناد محرمانه، همه اين موارد دست به دست هم دادند تا مانع از بازكردن گرهی شوند كه ميشد آن را به راحتي با دست باز كرد ولي با دندان هم باز نشد.
اگر ما مشکل تحريم بانکي داريم، پس چرا باشگاه باز هم سراغ يک مربي خارجي مثل ديبياسي رفت؟ و اگر مشکل بانکي نبود، اين داستان چرا اينقدر بزرگ شد؟
مطرحشدن نام ديبياسي فقط يك دليل داشت و آن هم متوقفنشدن ادامه راه و تلاش ششماهه آقاي استراماچوني و مانعشدن از خروج استقلال از مسيري بود كه در آن قرار گرفته بود كه به گواه همه كارشناسان بهترين تيم استقلال چندين سال اخير بود. به هر حال آقاي ديبياسي مربي كوچكي نبود؛ يك مربي صاحب سبك و شناختهشده در دنيای فوتبال و ايتالياست. ايشان حتي ابتداي فصل هم يكي از كانديداهاي جدي سرمربيگري استقلال بوده و مبلغ توافقي با ايشان هم بسيار مبلغ مناسبي بود (حدود ٣٠٠ هزار دلار براي نيمفصل با دو دستيار) كه متأسفانه دوستان تصميم گرفتند از مربي خارجي در اين مقطع استفاده نكنند. مسئله تحريم هم كه قبلا خدمتتان عرض كردم خيلي در مسائل پرداخت حقوق تأثيرگذار نيست.
به عنوان کسي که مدتي در فوتبال ايران بوديد، فکر ميکنيد دليل اينکه مربيان خارجي از ايران با فسخ قرارداد يکطرفه رفتند، چيست؟ برانکو، ويلموتس، استراماچوني و... .
به نظر بنده در كنار عدم آشنايي مديران فوتبال با قوانين روز فوتبال دنيا، بزرگترين عامل اين مشكلات كمبود منابع مالي در فوتبال ايران است. فوتبال ايران يك فوتبال كاملا دولتي و ورشكسته است. متأسفانه باشگاههاي ما از يك درآمد پايدار و مشخص كه در همه جاي دنيا تعريف شده است؛ مانند حق پخش تلويزيوني، تبليغات دور زمين، اسپانسر روي لباس و بليتفروشي برخوردار نيستند و كاملا بهصورت غيرحرفهاي و كمكگرفتن از مردم و قرضگرفتن از افراد پولدار اداره ميشود. شما براي اينكه بتوانيد از اين افراد پولدار قرض كنيد، بايد آنها را به بخشهاي مديريتي باشگاه وارد كنيد و چون اين افراد با مباحث مديريت فوتبال آشنايي ندارند، بالطبع موجب ايجاد مشكلات مضاعف خواهند شد، اين سيكل مديريتي معيوب ادامه خواهد يافت، مديران ورزشي كاربلد را از حلقه خارج خواهد كرد و مديران ناكارآمد بيشتري به بهانه حل مشكلات اضافه ميشوند و اين سيكل همچنان ادامه
خواهد داشت.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.