|

ربودن دختر 2ساله به‌خاطر آرزوي دختردارشدن

شرق: زني که در آرزوي داشتن دختر نقشه آدم‌ربايي را طراحي و با دو همدستش اجرا کرده بود، در دادگاه کيفري استان تهران پاي ميز محاکمه رفت و مدعي شد فقط آرزوي داشتن دختربچه را داشته و آدم‌ربا نيست.
به گزارش خبرنگار ما، زني افغانستاني بهمن سال 95 به مأموران پليس گزارش داد فرزند دوساله‌اش به نام باران دزديده شده‌ است. او گفت: زني خير براي خريد لباس من و دخترم را بيرون برد و زماني‌که براي پرو رفتم و برگشتم ديدم بچه‌ام نيست.
وقتي مأموران دوربين‌هاي مداربسته مغازه را بررسي کردند زن کودک‌ربا را شناسايي کرده و سرانجام او را در مشهد دستگير کردند و موفق شدند کودک را در خانه‌اي در سعادت‌آباد تهران پيدا کنند.
پليس متوجه شد نازي زن کودک‌ربا با زني به نام مينا و مردي به نام کامران دست به اين جرم زده ‌است. با بازداشت هر سه متهم و تکميل پرونده کيفرخواست عليه آنها صادر و پرونده براي رسيدگي به دادگاه کيفري استان تهران فرستاده شد. در ابتداي جلسه محاکمه که صبح ديروز در شعبه 10 دادگاه کيفري استان تهران برگزار شد، ابتدا نماينده دادستان در جايگاه قرار گرفت و خواستار مجازات قانوني براي هر سه متهم پرونده شد.
در ادامه پدر و مادر مقتول شکايت خود را به دادگاه ارائه دادند. مادر باران، کودک ربوده‌شده، به پليس گفت: دو سال قبل از اين حادثه بود که يک روز با باران که در آن زمان چهارماهه بود به دنبال پسرم رفتم تا او را از مدرسه به خانه بياورم. خانمي که حالا متهم حاضر در دادگاه است و مينا نام دارد، جلوي من را گرفت و گفت: من فردي خير هستم و قصد دارم به مهاجران افغانستاني که وضعيت بدي دارند، کمک کنم. اگر کسي را مي‌شناسي به من معرفي کن. من هم گفتم خودم و خانواده‌ام مهاجر هستيم و دخترم باران که چهارماهه است، شيرخشک و پوشک لازم دارد اگر مي‌تواني به من کمک کن. او همراه من به خانه آمد و اتاق ما را در دروازه غار ديد و بعد براي من کلي هم خريد کرد اما گفتم اين وسايل را لازم ندارم فقط براي بچه‌ام پوشک لازم دارم. گفت دفعه بعد با پوشک و شير مي‌آيد و کمي هم کمک کرد و رفت اما ديگر نيامد تا اينکه روز حادثه يک زن به خانه ما آمد و گفت از خيريه آمده ‌است و مي‌داند دختر دارم و مي‌خواهد کمک کند. او همان وسايلي در دستش بود که زن خير دو سال قبل از حادثه همراه داشت. من هم حرفش را باور کردم. گفتم برويم براي خريد. گفت دخترت را هم بياور مي‌خواهم برايش لباس بخرم. باران پيش خواهرم بود او را از خواهرم گرفتم. همراه زن خير به سمت ميدان خراسان رفتيم. در آنجا براي دخترم از دست‌فروش‌ها چند دست لباس خريد بعد به من گفت بيا به مغازه برويم و براي خودت هم مانتو بخر. در مغازه خواستم يک مانتو پرو کنم گفت دو مانتو ببر شايد از آن يکي هم خوشت آمد. من وارد اتاق پرو شدم بچه بيرون بود. ناگهان دلم شور زد در را باز کردم باران را پيش خودم بياورم که ديدم بچه نيست. اين زن از طريق پليس شناسايي شد و بعد از دستگيري او بود که من مينا را در اداره آگاهي ديدم و فهميدم او از دو سال قبل از حادثه قصد ربايش دخترم را داشته است.
سپس متهم رديف اول به نام نازي در جايگاه حاضر شد. او اتهام را رد کرد و گفت: من اصلا نمي‌دانستم در يک کودک‌ربايي شرکت مي‌کنم. شوهرم با راننده سرويس دخترم که يک خانم بود ازدواج کرد و من را به خاطر آن زن طلاق داد چون وضع مالي شوهرم خوب بود مجبور شدم بچه‌ها را به شوهرم بدهم. درس خواندم و دانشگاه رفتم تا شغلي پيدا کنم و حالا هم مترجم هستم. مي‌خواستم کار کنم و بچه‌هايم را پيش خودم نگه دارم.
من زني هستم که از بچه‌هايم دور بودم و نمي‌خواستم زني را از فرزندش دور کنم. با مينا دوست خانوادگي بوديم. او به من گفت دختربچه‌اي هست که مادرش مي‌خواهد آن را به مينا بدهد اما چون از پدر و مادرش خجالت مي‌کشد، مي‌خواهد موضوع را آدم‌ربايي جلوه دهد. به همين خاطر هم من به مينا کمک کردم چون او دوست داشت بچه داشته باشد و من هم از فرزندانم دور بودم مي‌فهميدم اين مسئله چقدر دردناک است به همين دلیل همکاري کردم. من از ماجراي کودک‌ربايي اطلاع نداشتم. بعد از اينکه بچه را با خودم بردم او را به مينا دادم. مينا به خانه‌اش در سعادت‌آباد برد من ديگر خبر نداشتم تا اينکه بازداشت شدم.
وقتي نوبت به مينا رسيد او نيز اتهام را رد کرد و گفت: نازي راست مي‌گويد ما دوست خانوادگي بوديم اما کودک‌ربايي کار او بود. من يک پسر داشتم و دوست داشتم يک دختر هم داشته باشم. دو بار باردار شدم اما بچه‌هايم سقط شد. افسردگي شديد گرفته بودم خواستم از بهزيستي بچه بياورم گفتند چون پسر داري نمي‌توانيم به تو دختر بدهيم. وقتي زلزله پل ذهاب اتفاق افتاد به آنجا رفتم وکلي هم با خودم کمک بردم و گفتم شايد بتوانم از آنجا بچه‌اي بي‌پدر و مادر بياورم که موفق نشدم. افسردگي شديد گرفته بودم نازي به من گفت خانواده‌اي را مي‌شناسد که بچه‌اش را مي‌خواهد واگذار کند. من نمي‌دانستم نازي قصد کودک‌ربايي دارد و حرفش را قبول کردم. متهم رديف سوم که کامران نام دارد هم آشناي من بود اما او هيچ نقشي در اين کودک‌ربايي نداشت. من از او کمک خواستم چون منطقه را نمي‌شناختم و او در جريان نبود. نازي ما را در اين دام گرفتار کرد.
سپس متهم رديف سوم در جايگاه قرار گرفت. او نيز اتهام را رد کرد و خواستار برائت شد. بعد از گفته‌هاي متهمان قضات براي ادامه رسيدگي وارد شور شدند.

شرق: زني که در آرزوي داشتن دختر نقشه آدم‌ربايي را طراحي و با دو همدستش اجرا کرده بود، در دادگاه کيفري استان تهران پاي ميز محاکمه رفت و مدعي شد فقط آرزوي داشتن دختربچه را داشته و آدم‌ربا نيست.
به گزارش خبرنگار ما، زني افغانستاني بهمن سال 95 به مأموران پليس گزارش داد فرزند دوساله‌اش به نام باران دزديده شده‌ است. او گفت: زني خير براي خريد لباس من و دخترم را بيرون برد و زماني‌که براي پرو رفتم و برگشتم ديدم بچه‌ام نيست.
وقتي مأموران دوربين‌هاي مداربسته مغازه را بررسي کردند زن کودک‌ربا را شناسايي کرده و سرانجام او را در مشهد دستگير کردند و موفق شدند کودک را در خانه‌اي در سعادت‌آباد تهران پيدا کنند.
پليس متوجه شد نازي زن کودک‌ربا با زني به نام مينا و مردي به نام کامران دست به اين جرم زده ‌است. با بازداشت هر سه متهم و تکميل پرونده کيفرخواست عليه آنها صادر و پرونده براي رسيدگي به دادگاه کيفري استان تهران فرستاده شد. در ابتداي جلسه محاکمه که صبح ديروز در شعبه 10 دادگاه کيفري استان تهران برگزار شد، ابتدا نماينده دادستان در جايگاه قرار گرفت و خواستار مجازات قانوني براي هر سه متهم پرونده شد.
در ادامه پدر و مادر مقتول شکايت خود را به دادگاه ارائه دادند. مادر باران، کودک ربوده‌شده، به پليس گفت: دو سال قبل از اين حادثه بود که يک روز با باران که در آن زمان چهارماهه بود به دنبال پسرم رفتم تا او را از مدرسه به خانه بياورم. خانمي که حالا متهم حاضر در دادگاه است و مينا نام دارد، جلوي من را گرفت و گفت: من فردي خير هستم و قصد دارم به مهاجران افغانستاني که وضعيت بدي دارند، کمک کنم. اگر کسي را مي‌شناسي به من معرفي کن. من هم گفتم خودم و خانواده‌ام مهاجر هستيم و دخترم باران که چهارماهه است، شيرخشک و پوشک لازم دارد اگر مي‌تواني به من کمک کن. او همراه من به خانه آمد و اتاق ما را در دروازه غار ديد و بعد براي من کلي هم خريد کرد اما گفتم اين وسايل را لازم ندارم فقط براي بچه‌ام پوشک لازم دارم. گفت دفعه بعد با پوشک و شير مي‌آيد و کمي هم کمک کرد و رفت اما ديگر نيامد تا اينکه روز حادثه يک زن به خانه ما آمد و گفت از خيريه آمده ‌است و مي‌داند دختر دارم و مي‌خواهد کمک کند. او همان وسايلي در دستش بود که زن خير دو سال قبل از حادثه همراه داشت. من هم حرفش را باور کردم. گفتم برويم براي خريد. گفت دخترت را هم بياور مي‌خواهم برايش لباس بخرم. باران پيش خواهرم بود او را از خواهرم گرفتم. همراه زن خير به سمت ميدان خراسان رفتيم. در آنجا براي دخترم از دست‌فروش‌ها چند دست لباس خريد بعد به من گفت بيا به مغازه برويم و براي خودت هم مانتو بخر. در مغازه خواستم يک مانتو پرو کنم گفت دو مانتو ببر شايد از آن يکي هم خوشت آمد. من وارد اتاق پرو شدم بچه بيرون بود. ناگهان دلم شور زد در را باز کردم باران را پيش خودم بياورم که ديدم بچه نيست. اين زن از طريق پليس شناسايي شد و بعد از دستگيري او بود که من مينا را در اداره آگاهي ديدم و فهميدم او از دو سال قبل از حادثه قصد ربايش دخترم را داشته است.
سپس متهم رديف اول به نام نازي در جايگاه حاضر شد. او اتهام را رد کرد و گفت: من اصلا نمي‌دانستم در يک کودک‌ربايي شرکت مي‌کنم. شوهرم با راننده سرويس دخترم که يک خانم بود ازدواج کرد و من را به خاطر آن زن طلاق داد چون وضع مالي شوهرم خوب بود مجبور شدم بچه‌ها را به شوهرم بدهم. درس خواندم و دانشگاه رفتم تا شغلي پيدا کنم و حالا هم مترجم هستم. مي‌خواستم کار کنم و بچه‌هايم را پيش خودم نگه دارم.
من زني هستم که از بچه‌هايم دور بودم و نمي‌خواستم زني را از فرزندش دور کنم. با مينا دوست خانوادگي بوديم. او به من گفت دختربچه‌اي هست که مادرش مي‌خواهد آن را به مينا بدهد اما چون از پدر و مادرش خجالت مي‌کشد، مي‌خواهد موضوع را آدم‌ربايي جلوه دهد. به همين خاطر هم من به مينا کمک کردم چون او دوست داشت بچه داشته باشد و من هم از فرزندانم دور بودم مي‌فهميدم اين مسئله چقدر دردناک است به همين دلیل همکاري کردم. من از ماجراي کودک‌ربايي اطلاع نداشتم. بعد از اينکه بچه را با خودم بردم او را به مينا دادم. مينا به خانه‌اش در سعادت‌آباد برد من ديگر خبر نداشتم تا اينکه بازداشت شدم.
وقتي نوبت به مينا رسيد او نيز اتهام را رد کرد و گفت: نازي راست مي‌گويد ما دوست خانوادگي بوديم اما کودک‌ربايي کار او بود. من يک پسر داشتم و دوست داشتم يک دختر هم داشته باشم. دو بار باردار شدم اما بچه‌هايم سقط شد. افسردگي شديد گرفته بودم خواستم از بهزيستي بچه بياورم گفتند چون پسر داري نمي‌توانيم به تو دختر بدهيم. وقتي زلزله پل ذهاب اتفاق افتاد به آنجا رفتم وکلي هم با خودم کمک بردم و گفتم شايد بتوانم از آنجا بچه‌اي بي‌پدر و مادر بياورم که موفق نشدم. افسردگي شديد گرفته بودم نازي به من گفت خانواده‌اي را مي‌شناسد که بچه‌اش را مي‌خواهد واگذار کند. من نمي‌دانستم نازي قصد کودک‌ربايي دارد و حرفش را قبول کردم. متهم رديف سوم که کامران نام دارد هم آشناي من بود اما او هيچ نقشي در اين کودک‌ربايي نداشت. من از او کمک خواستم چون منطقه را نمي‌شناختم و او در جريان نبود. نازي ما را در اين دام گرفتار کرد.
سپس متهم رديف سوم در جايگاه قرار گرفت. او نيز اتهام را رد کرد و خواستار برائت شد. بعد از گفته‌هاي متهمان قضات براي ادامه رسيدگي وارد شور شدند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.