محمود دعايي به نقل از جهانگيري مطرح کرد
تلاش سردار سلیمانی برای رفع کدورتها
محمود دعايي در گفتوگويي به ذکر خاطراتي از شهيد سردار حاج قاسم سليماني پرداخته است؛ نکاتي که حکايت از ابعاد وجودي گسترده اين شهيد دارد. دعايي در خاطرهگويي خود، از دغدغه سردار سليماني براي رفع کدورتهاي ميان رهبر انقلاب و رئيس دولت اصلاحات، پذيرفتن وساطت براي رفع دغدغه حصر تا موضع آن شهيد درخصوص دوران خانهنشيني محمود احمدينژاد گفته است.
فروتنبودن سردار سليماني
به گزارش «جماران»، محمود دعايي درباره ويژگيهاي رفتاري و شخصيتي سردار سليماني گفت: «فوقالعاده فروتن و سادهزيست بود و از تفاخر و نشاندادن يک زندگي متفاوت با ديگران پرهيز داشت. خودش، خانواده و بستگانش بهعنوان الگوها و نمونههايي بودند که در مسير زندگي ميتوانستند براي همه سرمشق باشند. البته فراتر از همه اين خصلتها، ماهيت ازخودگذشتگي، جاننثاري و آمادگي هر نوع فداکاري در ايشان مثالزدني بود. به دليل همين موقعيت بود که گاهي خودش را در قلب دشمن قرار ميداد و نفوذ ميکرد. ريسکهاي خيلي بزرگي را انجام ميداد. نمونه آن را اخيرا مقام معظم رهبري در يک سخنراني ابراز فرمودند که عناصر خشن و بيرحم داعش منطقهاي را محاصره کرده بودند و بنا بود که همه را قتلعام کنند. اين عنصر شبانه خودش را با هليکوپتر در آن منطقه فرود ميآورد و هدايت، رهبري و ساماندهي ميکند و آن منطقه را نجات ميدهد و محاصره را ميشکند. نفس اين حرکت خودش نشاندهنده توان بالاي ريسکپذيري، ازخودگذشتگي، ازجانگذشتگي و آمادگي براي پذيرش هر نوع خطر در مسير آرمان و هدفي است که تشخيص ميدهد بايد به سوي آن برود. در کنار همه اينها، خصلت مردمي حاج قاسم
زبانزد بود. گاهي که به شهرستان ميرفت، کساني که ايشان را ميشناختند و بهخصوص کساني که در جريان هشت سال جنگ تحميلي همرزم ايشان بودند و نيروهايي بودند که انتخاب شده بودند و زير فرماندهي او کار ميکردند و بعد از پايان جنگ هرکدام مسئوليتي داشتند و جايي بودند، باز هم به سراغ ايشان ميآمدند و به دليل درک درستي که از بينش و راهنماييهاي او داشتند، سعي ميکردند باز هم از فيوضات ايشان بهرهمند شوند. يعني حاج قاسم هميشه مورد مشاوره و توجه بود. نقطهنظراتش مقبول و پذيرفتهشده بود. چون ميدانستند که از روي هواي نفس حرف نميزند؛ بلکه از روي واقعبيني و خدمت به نظام، انقلاب، رهبري و جامعه حرف ميزند. اين اعتماد باعث شده بود که همه با جان و دل خودشان را در خدمت ايشان قرار دهند».
اشک يک زرتشتي براي سردار سليماني
او درباره اشک يک هموطن زرتشتي براي سردار سليماني هم چنين گفت: «در برخورد با مردم طوري بود که همه طيفها و گروههايي که مشکل داشتند، راحت ميتوانستند مشکل خود را با ايشان در ميان بگذارند و ايشان با سعه صدر، تواضع و فروتني گوش ميکرد و وقتي تشخيص ميداد که ضرورت دارد حمايت کند، سعي ميکرد در حد توانش حمايت کند. يک نمونه آن را من اخيرا شنيدهام که خيلي جالب هم هست. يکي از دوستان گفت که در فرودگاه کرمان پروازي بود که بنا بود مسافران حرکت کنند و از سالن فرودگاه اعلام ميشود که آماده پرواز باشيد. مسافران سوار اتوبوسي ميشوند که آنها را به کنار هواپيما برساند. حاج قاسم هم يکي از اين مسافران بوده است. آقاي سروشيان، از بزرگان زرتشتيان کرمان است. زرتشتيان در کرمان طايفه محبوب و نجيبي هستند. آدمهايي خوشنام، امين و مورد احترام هستند. آنها در عزاداريهاي حضرت اباعبدالله(ع) شرکت ميکنند، نذر ميدهند و شريک ميشوند. آدمهاي خوشبرخورد و خوشقلبي هستند. سروشيان وقتي ميبيند حاج قاسم در اتوبوس نشسته، روي شانه ايشان دست ميگذارد و ميگويد: «حاجآقا ما شما را دوست داريم». حاج قاسم وقتي او را ميشناسد، بلند ميشود، بغلش
ميکند، ميبوسد و کنار هم مينشينند. بعد ميپرسد مشکل شما چيست؟ ميگويد مشکل قضائي داريم و به تهران ميرويم. ايشان ميگويد شما تلفنتان را بدهيد و من ميگويم يکي از دوستان کمک کند تا مشکل شما حل شود. او هم تلفنش را ميدهد. روز بعد از دفتر حاج قاسم به سراغش ميروند، مدارکش را ميگيرند، اظهاراتش را گوش ميکنند، دنبال کارش را ميگيرند و به نتيجه مطلوبي هم ميرسند. اين را يکي از وکلاي برجسته دادگستري کرمان، آقاي دکتر انوشيروان منشيزاده، نقل ميکرد. گفت، ايشان وقتي از حادثه شهادت حاج قاسم مطلع شد، مثل ابر بهار اشک ميريخت. من گفتم «شما که زرتشتي هستيد»؛ آنوقت او (سروشيان) داستان را نقل کرد. گفت که اين مرد عليرغم موقعيت و گرفتاريهايي که داشت، به درددل يک همشهري زرتشتياش بهقدري صميمانه گوش کرد و بهقدري مسئولانه پيگيري کرد که من تا ابد فراموش نميکنم. اين از نمونههايي است که يک انسان در دل مردم نفوذ کرده و خيلي طبيعي، نرفته خودش را نشان دهد، وقتي تشخيص داد که اينها شايستگي کمک و ياري دارند، کمک کرد. افراد ديگري در کرمان هستند که نسبت به هيچ جريان و گروهي سمپاتي و علاقه ندارند؛ فقط به امر انقلاب و توجه به
مردم عنايت دارند. آنها کساني هستند که در فقدان و شهادت حاج قاسم سوختند. آنها اهميت و ارزش فراجناحيبودن را درک ميکردند. ارزش فقط خدا و مردم را ديدن را درک ميکردند. يکي از آنها آقاي عطاء احمدي، پهلوان معروف کرمان است و ديگران هم فراوان هستند.
عزم سردار براي رفع حصر
دعايي درباره ارتباط گسترده سردار سليماني با گروههاي مختلف گفت: «من دو جرياني را که خود حاج قاسم با من در ميان گذاشت، شاهد ميگيرم. يک دفعه در بيت مقام معظم رهبري مناسبتي بود که ما با هم برخورد کرديم. دو هفته بعد از مراسمي بود که به اسم نکوداشت براي من در کتابخانه ملي گذاشته بودند. البته دير به من اطلاع دادند و با وجود مخالفت من برنامه را گذاشتند و من هم برخلاف ميل باطني و به احترام برگزارکنندگان، پذيرفتم. طيفهاي مختلفي آنجا آمدند و صحبت کردند و پيام دادند. حاج قاسم يک هفته بعد من را ديد و با يک لحن بسيار صميمي و انساني گفت: به ما خبر نداديد؛ من هم دلم ميخواست آنجا بيايم و چيزهايي بگويم. من شرمنده شدم و سعي کردم دستش را ببوسم. يک مورد ديگر اينکه او ميدانست من براي بازگرداندن فضاي ملاطفت و مهر فيمابين آقاي خاتمي و مقام معظم رهبري و بيت ايشان، تلاشها و حرکتهايي داشتهام و ميدانست که من به آقاي خاتمي علاقه دارم و هنوز وفادار به عهدي هستم که نيمقرن پيش با يکديگر داشتيم؛ چون معتقدم که آقاي خاتمي عوض نشد. آقاي خاتمي سالم، معتقد و يکي از علاقهمندان و خدمتگزاران جدي انقلاب، امام و مقام معظم رهبري است.
حاج قاسم حتي ميدانست که ما بعد از کناررفتن آقاي خاتمي و انزواي ايشان براي نوعي اداي احترام و نشاندادن يک وفاي ويژه سالروز تولدشان را آنجا ميرويم و تبريک ميگوييم. ايشان يک بار به من گفت: شما با ارتباطاتي که داشتهايد، سعي کنيد مسئله بين آقا و اصلاحطلبان را حل کنيد و پيگيري کنيد. اين يک خواسته خيلي خيرخواهانه بود».
دعايي ادامه داد: «آقاي جهانگيري گفت: ما شب قبل از اينکه حاج قاسم به منطقه برود، با ايشان صحبت کرده بوديم که به دليل اعتماد و علاقهاي که آقا به ايشان دارند، براي وساطت ايشان خدمت آقا حرکتي صورت بگيرد و ايشان تلاشي کند که روابط بين دوستان تلطيف شود؛ بهویژه طيف مورد حصر؛ چون يک نگراني وجود داشت که به دليل سن بالاي آنها و شايد بيماري اتفاقاتي بيفتد که خوشايند نباشد». دعايي ضمن تأييد اينکه صحبت جهانگيري با سردار سليماني چند روز قبل از شهادت ايشان انجام شده، ادامه داد: «ميگفت با حاج قاسم صحبت کرديم و حاج قاسم هم پذيرفت که مطرح کند و گفت: من وقتي از سفر برگشتم، سعي ميکنم که دنبال کنم. يعني در اين موقعيت بود که هم بشنود و هم بپذيرد».
دعوت اصلاحطلبان به مراسم روضه
او افزود: «نمونه ديگري که خيلي براي من جالب است، اين است که حاج قاسم همهساله يک روز در منزلش روضه ميگرفت؛ يا محرم يا شهادت بيبي حضرت زهرا (س) بود. سعي ميکرد دوستان نزديک و همشهريان را دعوت کند. من را هم دعوت ميکرد. ما هم خوشحال بوديم و ميرفتيم. البته سعي ميکردند با همان شيوه سنتي محلي خودشان عزاداري و پذيرايي کنند. در پذيرايي هم آش حسيني ميدادند. آش حسيني معروف است به آبگوشتي که با روش ويژه درست ميکنند. حاج قاسم همين کار را انجام ميداد؛ يعني سفارش ميداد چند گوسفند سالم از کرمان ميفرستادند و اينجا ذبح ميکردند و بساط را برپا ميکرد.
مراسم اينطور بود که اگر نماز جماعت بود، اول نماز جماعت و اگر نماز را خوانده بودند، سر وقت ميآمدند و روضه شروع ميشد و منبريهاي محلي کرمان را دعوت ميکرد؛ يعني يا امام جمعه بم يا شهرهاي اطراف بودند. آنها سخنراني ميکردند و بعد از سخنراني چراغها خاموش ميشد و مداحي ميکردند. ما هم بلند ميشديم و سينه ميزديم. دو نفر در تاريکي آن جمعيت بيخ گوش من گفتند که سلام ما را به آقاي خاتمي برسان؛ يعني اين طيفها هم آنجا دعوت ميشدند؛ درحاليکه در آن منطقه مسکوني يعني شهرک شهيد دقايقي نوعا همرزمان سطح بالاي ايشان در سپاه ساکن هستند. اين به دليل رواداري و يک نوع نظربلندي و نگاه فراجناحي است. آنها همه ميدانستند من شهره هستم به اينکه کاکايم (آقاي خاتمي) را دوست دارم. شايد هم بعضي از آنها گلايه ميکردند که چرا اينها را دعوت کردهايد؛ ولي او هم دعوت ميکرد و هم فضايي بود که همگنان اينچنيني حضور داشتند و در تاريکي در گوش من ميگفتند که سلام ما را به آقاي خاتمي برسان».
علاقه دکتر شفيعيکدکني به سردار سليماني
او درباره خاطرهاش از حضور سردار سليماني در مؤسسه اطلاعات هم گفت: «آخرين باري که در مؤسسه اطلاعات خدمت ايشان رسيديم جالب بود. شبي بود که عدهاي از دوستان کرماني بنا داشتند براي بررسي مسائل کرمان و منطقه جلسه ويژهاي داشته باشند. طبق معمول اگر تهران بودند و ميخواستند جايي بنشينند به اينجا ميآمدند. آقاي مرعشي، آقاي انصاري، آقاي کريمي (استاندار سابق کرمان) و چند نفر ديگر هم بودند؛ فکر ميکنم آقاي باهنر هم بود. يکمرتبه من ديدم که حاج قاسم وارد شد. آنقدر خوشحال شدم. حاجقاسم براي ما قديس بود. يک سمبل مورد احترام و ارجمند بود که همه آنچه ما علاقه داشتيم در ايشان ميديديم؛ پاکي، صداقت، دوري از ريا، تواضع، فروتني، ازخودگذشتگي و مهمتر از همه ذوبشدن در انقلاب، آرمانهاي انقلاب، امام و رهبري و ولايت. من سعي کردم دستش را ببوسم. البته من چندبار دستش را بوسيدم. گاهي پشتسرش قرار گرفتم و دزدکي دستش را بوسيدم. البته خيلي با بزرگواري برخورد کرد. ما در جلسه نشستيم و در سالن غدير آن جلسه برگزار شد. دوستي که در اتاق ما گاهي تلفنها را جواب ميداد به من گفت که آقاي شفيعي آمدهاند و با شما کار دارند. من متوجه نشدم کدام
شفيعي است. گفتم بگوييد باشند، من خدمتشان ميآيم. لحظاتي بعد آمدم و ديدم که استاد شفيعيکدکني است. خيلي خجالت کشيدم. عرض ادب کردم و توضيح دادم علت اينکه دير خدمتشان رسيدم جلسهاي بود که حاجقاسم هم حضور داشت. حاجقاسم را ميشناخت و به ايشان علاقه هم داشت. تأثيرگذاري ايشان در انقلاب و منطقه را شنيده بود و دعايشان ميکرد. آقاي شفيعي آن شب براي تفقدي از من آمده بودند و با لطفي که داشتند يکي از آثار جديدشان را هم براي من آورده بودند. تحقيقي بود که راجع به عطار کرده بودند. ايشان به من مرحمت کردند. من براي اينکه ثابت کنم چرا تأخير کردهام دستشان را گرفتم و جلوي سالن بردم و حاجقاسم را نشان دادم. گفت الان چون وقت ندارم و جاي ديگري بايد بروم نميآيم و وقت ديگري ايشان را ميبينم. آن کتاب را آن شب به حاجقاسم دادم. گفتم دلم ميخواست هديهاي خدمت شما تقديم کنم، چه هديهاي از اين ارزشمندتر که اثر يکي از مفاخر علمي کشور را خدمت شما تقديم کنم؟! حاجقاسم خيلي خوشش آمد. معلوم شد که اهل مطالعه است و مطالعات فراوان ادبي، سياسي، انقلابي، اجتماعي و حقوقي دارند. دوستاني هم که به آنها گفتم اين اتفاق افتاده گفتند که ما هرجايي
ميرفتيم اگر کتابخانهاي بود سراغ قفسه کتاب ميرفت، انتخاب ميکرد و اگر مجالي بود مطالعه ميکرد. بههرحال، يکي از ويژگيهاي خاصي که داشت، مثل همه پيشگامان امر انقلاب و نهضت، آرزوي شهادت داشت. عليرغم اينکه ميدانست چه نقش تأثيرگذاري در جامعه و منطقه دارد و فقدانش چقدر فاجعهبار خواهد بود، آرمان و عشق واقعياش را هيچگاه فراموش نميکرد و آن امر شهادت بود. آماده شهادت بود. عليرغم اينکه خسارت سنگيني در جريان شهادت ايشان اتفاق افتاد، اما برخوردي که جامعه ما و جامعه مقاومت با شهادت ايشان کرد يکي از دستاوردهاي بسيار ارجمند و غيرقابل پيشبيني بود که جريان «حاجقاسميها» ميتوانند به جامعه نشان دهند و عرضه کنند. يعني اين هيجان و شوري که اتفاق افتاد؛ همه حمايت کردند و همه راه افتادند. همه طيفها، حتي غير مسلمانها. زلزلهاي در کشور اتفاق افتاد و رستاخيزي در کشور بود. سيل جمعيت همهچيز را شست و بُرد و به آرامش و وحدت رساند. ايکاش حوادث بعد اتفاق نميافتاد و اين جريان باز تداوم داشت و آرامش و وفاق تأثير خود را ميگذاشت».
موضع سردار سليماني درباره دوران خانهنشيني احمدينژاد
دعايي درباره موضع سردار سليماني در برابر خانهنشيني محمود احمدينژاد گفت: «من شنيدم که در جريان خانهنشيني احمدينژاد، ايشان برخورد خيلي منطقي و دقيقي با آن پديده داشته است. طبيعتا هم هشدار و هم انذار و نصيحت در آن بوده است. البته تأثيري روي او (احمدينژاد) نداشت. در مجموع، بعد از آن ماجراها ايشان (حاجقاسم) در کنار آقا بوده و سعي ميکرده که همان مشي بيطرفي، فراجناحي و تأثيرگذاري بنيادي و آرماني خودش را نسبت به همه طيفها و گروهها حفظ کند».
محمود دعايي در گفتوگويي به ذکر خاطراتي از شهيد سردار حاج قاسم سليماني پرداخته است؛ نکاتي که حکايت از ابعاد وجودي گسترده اين شهيد دارد. دعايي در خاطرهگويي خود، از دغدغه سردار سليماني براي رفع کدورتهاي ميان رهبر انقلاب و رئيس دولت اصلاحات، پذيرفتن وساطت براي رفع دغدغه حصر تا موضع آن شهيد درخصوص دوران خانهنشيني محمود احمدينژاد گفته است.
فروتنبودن سردار سليماني
به گزارش «جماران»، محمود دعايي درباره ويژگيهاي رفتاري و شخصيتي سردار سليماني گفت: «فوقالعاده فروتن و سادهزيست بود و از تفاخر و نشاندادن يک زندگي متفاوت با ديگران پرهيز داشت. خودش، خانواده و بستگانش بهعنوان الگوها و نمونههايي بودند که در مسير زندگي ميتوانستند براي همه سرمشق باشند. البته فراتر از همه اين خصلتها، ماهيت ازخودگذشتگي، جاننثاري و آمادگي هر نوع فداکاري در ايشان مثالزدني بود. به دليل همين موقعيت بود که گاهي خودش را در قلب دشمن قرار ميداد و نفوذ ميکرد. ريسکهاي خيلي بزرگي را انجام ميداد. نمونه آن را اخيرا مقام معظم رهبري در يک سخنراني ابراز فرمودند که عناصر خشن و بيرحم داعش منطقهاي را محاصره کرده بودند و بنا بود که همه را قتلعام کنند. اين عنصر شبانه خودش را با هليکوپتر در آن منطقه فرود ميآورد و هدايت، رهبري و ساماندهي ميکند و آن منطقه را نجات ميدهد و محاصره را ميشکند. نفس اين حرکت خودش نشاندهنده توان بالاي ريسکپذيري، ازخودگذشتگي، ازجانگذشتگي و آمادگي براي پذيرش هر نوع خطر در مسير آرمان و هدفي است که تشخيص ميدهد بايد به سوي آن برود. در کنار همه اينها، خصلت مردمي حاج قاسم
زبانزد بود. گاهي که به شهرستان ميرفت، کساني که ايشان را ميشناختند و بهخصوص کساني که در جريان هشت سال جنگ تحميلي همرزم ايشان بودند و نيروهايي بودند که انتخاب شده بودند و زير فرماندهي او کار ميکردند و بعد از پايان جنگ هرکدام مسئوليتي داشتند و جايي بودند، باز هم به سراغ ايشان ميآمدند و به دليل درک درستي که از بينش و راهنماييهاي او داشتند، سعي ميکردند باز هم از فيوضات ايشان بهرهمند شوند. يعني حاج قاسم هميشه مورد مشاوره و توجه بود. نقطهنظراتش مقبول و پذيرفتهشده بود. چون ميدانستند که از روي هواي نفس حرف نميزند؛ بلکه از روي واقعبيني و خدمت به نظام، انقلاب، رهبري و جامعه حرف ميزند. اين اعتماد باعث شده بود که همه با جان و دل خودشان را در خدمت ايشان قرار دهند».
اشک يک زرتشتي براي سردار سليماني
او درباره اشک يک هموطن زرتشتي براي سردار سليماني هم چنين گفت: «در برخورد با مردم طوري بود که همه طيفها و گروههايي که مشکل داشتند، راحت ميتوانستند مشکل خود را با ايشان در ميان بگذارند و ايشان با سعه صدر، تواضع و فروتني گوش ميکرد و وقتي تشخيص ميداد که ضرورت دارد حمايت کند، سعي ميکرد در حد توانش حمايت کند. يک نمونه آن را من اخيرا شنيدهام که خيلي جالب هم هست. يکي از دوستان گفت که در فرودگاه کرمان پروازي بود که بنا بود مسافران حرکت کنند و از سالن فرودگاه اعلام ميشود که آماده پرواز باشيد. مسافران سوار اتوبوسي ميشوند که آنها را به کنار هواپيما برساند. حاج قاسم هم يکي از اين مسافران بوده است. آقاي سروشيان، از بزرگان زرتشتيان کرمان است. زرتشتيان در کرمان طايفه محبوب و نجيبي هستند. آدمهايي خوشنام، امين و مورد احترام هستند. آنها در عزاداريهاي حضرت اباعبدالله(ع) شرکت ميکنند، نذر ميدهند و شريک ميشوند. آدمهاي خوشبرخورد و خوشقلبي هستند. سروشيان وقتي ميبيند حاج قاسم در اتوبوس نشسته، روي شانه ايشان دست ميگذارد و ميگويد: «حاجآقا ما شما را دوست داريم». حاج قاسم وقتي او را ميشناسد، بلند ميشود، بغلش
ميکند، ميبوسد و کنار هم مينشينند. بعد ميپرسد مشکل شما چيست؟ ميگويد مشکل قضائي داريم و به تهران ميرويم. ايشان ميگويد شما تلفنتان را بدهيد و من ميگويم يکي از دوستان کمک کند تا مشکل شما حل شود. او هم تلفنش را ميدهد. روز بعد از دفتر حاج قاسم به سراغش ميروند، مدارکش را ميگيرند، اظهاراتش را گوش ميکنند، دنبال کارش را ميگيرند و به نتيجه مطلوبي هم ميرسند. اين را يکي از وکلاي برجسته دادگستري کرمان، آقاي دکتر انوشيروان منشيزاده، نقل ميکرد. گفت، ايشان وقتي از حادثه شهادت حاج قاسم مطلع شد، مثل ابر بهار اشک ميريخت. من گفتم «شما که زرتشتي هستيد»؛ آنوقت او (سروشيان) داستان را نقل کرد. گفت که اين مرد عليرغم موقعيت و گرفتاريهايي که داشت، به درددل يک همشهري زرتشتياش بهقدري صميمانه گوش کرد و بهقدري مسئولانه پيگيري کرد که من تا ابد فراموش نميکنم. اين از نمونههايي است که يک انسان در دل مردم نفوذ کرده و خيلي طبيعي، نرفته خودش را نشان دهد، وقتي تشخيص داد که اينها شايستگي کمک و ياري دارند، کمک کرد. افراد ديگري در کرمان هستند که نسبت به هيچ جريان و گروهي سمپاتي و علاقه ندارند؛ فقط به امر انقلاب و توجه به
مردم عنايت دارند. آنها کساني هستند که در فقدان و شهادت حاج قاسم سوختند. آنها اهميت و ارزش فراجناحيبودن را درک ميکردند. ارزش فقط خدا و مردم را ديدن را درک ميکردند. يکي از آنها آقاي عطاء احمدي، پهلوان معروف کرمان است و ديگران هم فراوان هستند.
عزم سردار براي رفع حصر
دعايي درباره ارتباط گسترده سردار سليماني با گروههاي مختلف گفت: «من دو جرياني را که خود حاج قاسم با من در ميان گذاشت، شاهد ميگيرم. يک دفعه در بيت مقام معظم رهبري مناسبتي بود که ما با هم برخورد کرديم. دو هفته بعد از مراسمي بود که به اسم نکوداشت براي من در کتابخانه ملي گذاشته بودند. البته دير به من اطلاع دادند و با وجود مخالفت من برنامه را گذاشتند و من هم برخلاف ميل باطني و به احترام برگزارکنندگان، پذيرفتم. طيفهاي مختلفي آنجا آمدند و صحبت کردند و پيام دادند. حاج قاسم يک هفته بعد من را ديد و با يک لحن بسيار صميمي و انساني گفت: به ما خبر نداديد؛ من هم دلم ميخواست آنجا بيايم و چيزهايي بگويم. من شرمنده شدم و سعي کردم دستش را ببوسم. يک مورد ديگر اينکه او ميدانست من براي بازگرداندن فضاي ملاطفت و مهر فيمابين آقاي خاتمي و مقام معظم رهبري و بيت ايشان، تلاشها و حرکتهايي داشتهام و ميدانست که من به آقاي خاتمي علاقه دارم و هنوز وفادار به عهدي هستم که نيمقرن پيش با يکديگر داشتيم؛ چون معتقدم که آقاي خاتمي عوض نشد. آقاي خاتمي سالم، معتقد و يکي از علاقهمندان و خدمتگزاران جدي انقلاب، امام و مقام معظم رهبري است.
حاج قاسم حتي ميدانست که ما بعد از کناررفتن آقاي خاتمي و انزواي ايشان براي نوعي اداي احترام و نشاندادن يک وفاي ويژه سالروز تولدشان را آنجا ميرويم و تبريک ميگوييم. ايشان يک بار به من گفت: شما با ارتباطاتي که داشتهايد، سعي کنيد مسئله بين آقا و اصلاحطلبان را حل کنيد و پيگيري کنيد. اين يک خواسته خيلي خيرخواهانه بود».
دعايي ادامه داد: «آقاي جهانگيري گفت: ما شب قبل از اينکه حاج قاسم به منطقه برود، با ايشان صحبت کرده بوديم که به دليل اعتماد و علاقهاي که آقا به ايشان دارند، براي وساطت ايشان خدمت آقا حرکتي صورت بگيرد و ايشان تلاشي کند که روابط بين دوستان تلطيف شود؛ بهویژه طيف مورد حصر؛ چون يک نگراني وجود داشت که به دليل سن بالاي آنها و شايد بيماري اتفاقاتي بيفتد که خوشايند نباشد». دعايي ضمن تأييد اينکه صحبت جهانگيري با سردار سليماني چند روز قبل از شهادت ايشان انجام شده، ادامه داد: «ميگفت با حاج قاسم صحبت کرديم و حاج قاسم هم پذيرفت که مطرح کند و گفت: من وقتي از سفر برگشتم، سعي ميکنم که دنبال کنم. يعني در اين موقعيت بود که هم بشنود و هم بپذيرد».
دعوت اصلاحطلبان به مراسم روضه
او افزود: «نمونه ديگري که خيلي براي من جالب است، اين است که حاج قاسم همهساله يک روز در منزلش روضه ميگرفت؛ يا محرم يا شهادت بيبي حضرت زهرا (س) بود. سعي ميکرد دوستان نزديک و همشهريان را دعوت کند. من را هم دعوت ميکرد. ما هم خوشحال بوديم و ميرفتيم. البته سعي ميکردند با همان شيوه سنتي محلي خودشان عزاداري و پذيرايي کنند. در پذيرايي هم آش حسيني ميدادند. آش حسيني معروف است به آبگوشتي که با روش ويژه درست ميکنند. حاج قاسم همين کار را انجام ميداد؛ يعني سفارش ميداد چند گوسفند سالم از کرمان ميفرستادند و اينجا ذبح ميکردند و بساط را برپا ميکرد.
مراسم اينطور بود که اگر نماز جماعت بود، اول نماز جماعت و اگر نماز را خوانده بودند، سر وقت ميآمدند و روضه شروع ميشد و منبريهاي محلي کرمان را دعوت ميکرد؛ يعني يا امام جمعه بم يا شهرهاي اطراف بودند. آنها سخنراني ميکردند و بعد از سخنراني چراغها خاموش ميشد و مداحي ميکردند. ما هم بلند ميشديم و سينه ميزديم. دو نفر در تاريکي آن جمعيت بيخ گوش من گفتند که سلام ما را به آقاي خاتمي برسان؛ يعني اين طيفها هم آنجا دعوت ميشدند؛ درحاليکه در آن منطقه مسکوني يعني شهرک شهيد دقايقي نوعا همرزمان سطح بالاي ايشان در سپاه ساکن هستند. اين به دليل رواداري و يک نوع نظربلندي و نگاه فراجناحي است. آنها همه ميدانستند من شهره هستم به اينکه کاکايم (آقاي خاتمي) را دوست دارم. شايد هم بعضي از آنها گلايه ميکردند که چرا اينها را دعوت کردهايد؛ ولي او هم دعوت ميکرد و هم فضايي بود که همگنان اينچنيني حضور داشتند و در تاريکي در گوش من ميگفتند که سلام ما را به آقاي خاتمي برسان».
علاقه دکتر شفيعيکدکني به سردار سليماني
او درباره خاطرهاش از حضور سردار سليماني در مؤسسه اطلاعات هم گفت: «آخرين باري که در مؤسسه اطلاعات خدمت ايشان رسيديم جالب بود. شبي بود که عدهاي از دوستان کرماني بنا داشتند براي بررسي مسائل کرمان و منطقه جلسه ويژهاي داشته باشند. طبق معمول اگر تهران بودند و ميخواستند جايي بنشينند به اينجا ميآمدند. آقاي مرعشي، آقاي انصاري، آقاي کريمي (استاندار سابق کرمان) و چند نفر ديگر هم بودند؛ فکر ميکنم آقاي باهنر هم بود. يکمرتبه من ديدم که حاج قاسم وارد شد. آنقدر خوشحال شدم. حاجقاسم براي ما قديس بود. يک سمبل مورد احترام و ارجمند بود که همه آنچه ما علاقه داشتيم در ايشان ميديديم؛ پاکي، صداقت، دوري از ريا، تواضع، فروتني، ازخودگذشتگي و مهمتر از همه ذوبشدن در انقلاب، آرمانهاي انقلاب، امام و رهبري و ولايت. من سعي کردم دستش را ببوسم. البته من چندبار دستش را بوسيدم. گاهي پشتسرش قرار گرفتم و دزدکي دستش را بوسيدم. البته خيلي با بزرگواري برخورد کرد. ما در جلسه نشستيم و در سالن غدير آن جلسه برگزار شد. دوستي که در اتاق ما گاهي تلفنها را جواب ميداد به من گفت که آقاي شفيعي آمدهاند و با شما کار دارند. من متوجه نشدم کدام
شفيعي است. گفتم بگوييد باشند، من خدمتشان ميآيم. لحظاتي بعد آمدم و ديدم که استاد شفيعيکدکني است. خيلي خجالت کشيدم. عرض ادب کردم و توضيح دادم علت اينکه دير خدمتشان رسيدم جلسهاي بود که حاجقاسم هم حضور داشت. حاجقاسم را ميشناخت و به ايشان علاقه هم داشت. تأثيرگذاري ايشان در انقلاب و منطقه را شنيده بود و دعايشان ميکرد. آقاي شفيعي آن شب براي تفقدي از من آمده بودند و با لطفي که داشتند يکي از آثار جديدشان را هم براي من آورده بودند. تحقيقي بود که راجع به عطار کرده بودند. ايشان به من مرحمت کردند. من براي اينکه ثابت کنم چرا تأخير کردهام دستشان را گرفتم و جلوي سالن بردم و حاجقاسم را نشان دادم. گفت الان چون وقت ندارم و جاي ديگري بايد بروم نميآيم و وقت ديگري ايشان را ميبينم. آن کتاب را آن شب به حاجقاسم دادم. گفتم دلم ميخواست هديهاي خدمت شما تقديم کنم، چه هديهاي از اين ارزشمندتر که اثر يکي از مفاخر علمي کشور را خدمت شما تقديم کنم؟! حاجقاسم خيلي خوشش آمد. معلوم شد که اهل مطالعه است و مطالعات فراوان ادبي، سياسي، انقلابي، اجتماعي و حقوقي دارند. دوستاني هم که به آنها گفتم اين اتفاق افتاده گفتند که ما هرجايي
ميرفتيم اگر کتابخانهاي بود سراغ قفسه کتاب ميرفت، انتخاب ميکرد و اگر مجالي بود مطالعه ميکرد. بههرحال، يکي از ويژگيهاي خاصي که داشت، مثل همه پيشگامان امر انقلاب و نهضت، آرزوي شهادت داشت. عليرغم اينکه ميدانست چه نقش تأثيرگذاري در جامعه و منطقه دارد و فقدانش چقدر فاجعهبار خواهد بود، آرمان و عشق واقعياش را هيچگاه فراموش نميکرد و آن امر شهادت بود. آماده شهادت بود. عليرغم اينکه خسارت سنگيني در جريان شهادت ايشان اتفاق افتاد، اما برخوردي که جامعه ما و جامعه مقاومت با شهادت ايشان کرد يکي از دستاوردهاي بسيار ارجمند و غيرقابل پيشبيني بود که جريان «حاجقاسميها» ميتوانند به جامعه نشان دهند و عرضه کنند. يعني اين هيجان و شوري که اتفاق افتاد؛ همه حمايت کردند و همه راه افتادند. همه طيفها، حتي غير مسلمانها. زلزلهاي در کشور اتفاق افتاد و رستاخيزي در کشور بود. سيل جمعيت همهچيز را شست و بُرد و به آرامش و وحدت رساند. ايکاش حوادث بعد اتفاق نميافتاد و اين جريان باز تداوم داشت و آرامش و وفاق تأثير خود را ميگذاشت».
موضع سردار سليماني درباره دوران خانهنشيني احمدينژاد
دعايي درباره موضع سردار سليماني در برابر خانهنشيني محمود احمدينژاد گفت: «من شنيدم که در جريان خانهنشيني احمدينژاد، ايشان برخورد خيلي منطقي و دقيقي با آن پديده داشته است. طبيعتا هم هشدار و هم انذار و نصيحت در آن بوده است. البته تأثيري روي او (احمدينژاد) نداشت. در مجموع، بعد از آن ماجراها ايشان (حاجقاسم) در کنار آقا بوده و سعي ميکرده که همان مشي بيطرفي، فراجناحي و تأثيرگذاري بنيادي و آرماني خودش را نسبت به همه طيفها و گروهها حفظ کند».
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.