اصلاح ساختار شهرداری نمایش یا واقعیت
شرق: اصلاح ساختار در شهرداری تهران یکی از مهمترین و اصلیترین برنامههای عقبافتاده این مجموعه عریضوطویل بوده که در دهههای گذشته روی زمین مانده است. در دوره هر یک از شهرداران تأکیدات و اظهاراتی حول اجرای این اصلاح ساختار با محورهای مختلف صورت گرفته، اما هیچکدام به مرحله اجرائی نرسیدهاند. اگرچه اصلاح ساختار یک جریان یکباره و مداوم نیست که تبدیل به همان سنگ بزرگ و علامت نزدن باشد. در این سالها شهرداران مختلفی با همراهی شوراها تلاشهایی در جهت اصلاحاتی داشتهاند و تغییراتی که در دوره 12 ساله محمدباقر قالیباف در جهت اصلاح بودجهریزی از نقدی به تعهدی، تغییر در شهرداریهای مناطق و ادغام و انحلال برخی شرکتها و سازمانها و برخی دیگر از اقدامات در همین راستا بوده است، اما همه این اقدامات در جهت اصلاح بودند؟ و زمینه اصلاح را هم فراهم کردند یا خودشان تبدیل به مشکلی روی مشکلات دیگر شدند.
بدونشک شهرداران قبلی هم همانند شهردار امروز شهر تهران میدانستند که بدنه و ساختار شهرداری تهران بیش از اندازه بزرگ شده و این گستردگی و تعداد بالای شاخهها و سرشاخهها و نیروی انسانی باری است که هر روز کمر شهرداری تهران را بیش از قبل خم میکند. حسن رسولی، خزانهدار شورای شهر تهران، میگوید اصلاح ساختار در شهرداری یک تکلیف قدیمی است و مطالعات آن از سال ۹۲ انجام شده و در برنامه دوم و سوم شهرداری تهران این موضوع پیشبینی شده است. او میگوید شهرداری در این مدت موظف شده لایحه این اصلاح را به شورا ارائه کند، بنابراین اگر این موضوع اولویت نداشت، چرا چندصد میلیون هزینههای مطالعات برای چگونگی اصلاح ساختار انجام دادیم. او معتقد است که در شرایط فعلی و وجود همگرایی بین شورا و شهرداری زمان مناسبی برای این اصلاح ساختار است تا کمترین میزان مقاومت در این مورد در شهرداری تهران را شاهد باشیم.
بر اساس لایحه ارسالی شهرداری تهران، قرار است حوزههای معاونت شهرداری و سازمانها و شرکتها، معاونت برنامهریزی، توسعه شهری و امور شورا و توسعه منابع انسانی با هم ادغام شوند و معاونتی با عنوان معاونت توسعه مدیریت و برنامهریزی ایجاد شود. همچنین در این لایحه آورده شده به دلیل تداخل اکثریت وظایف معاونت هماهنگی و امور مناطق با سایر معاونتهای تخصصی شهرداری تهران، معاونت هماهنگی و امور مناطق و واحدهای عمومی و مدیریتی تحت نظارت آن را از تشکیلات شهرداری تهران حذف و وظیفه پیگیری امور و هماهنگی شورای شهرداران را در قالب دبیرخانهای ذیل حوزه شهردار تعریف میکند. بر اساس نمودار سازمانی پیشنهادی شهرداری، زیرمجموعه شهردار تهران شامل اداره کل حوزه شهردار، مرکز ارتباطات و امور بینالملل، دفتر بازرسی ویژه، هیئت رسیدگی به تخلفات اداری کارکنان، شرکت همشهری، حراست کل شهرداری، سازمان فرهنگی، هنری شهرداری، مشاور شهردار در امور ایثارگران، سازمان پیشگیری و مدیریت بحران شهر تهران، دبیرخانه شورای شهرداران (مناطق ۲۲ گانه)، ستاد یگان حفاظت شهرداری و مؤسسه علمی- کاربردی خواهد بود.
بهاینترتیب معاونتهای باقیمانده شامل معاونت مالی و اقتصاد شهری، معاونت شهرسازی و معماری، معاونت توسعه و مدیریت برنامهریزی، معاونت حملونقل و ترافیک، معاونت فنی و عمران، معاونت خدمات شهری و محیط زیست و معاونت امور اجتماعی و فرهنگی (امور شهروندی) میشوند.با این وضع دور از ذهن نیست که به دلیل این حجم از تغییرات، مجموعههایی از درون شهرداری تهران یا کارکنان نگران باشند و مقاومتهایی کنند. از همین ابتدای کار بیشترین حواشی هم مربوط به نگرانی نیروها بابت تعدیل بوده است. محسن هاشمی روز گذشته برای چندمینبار اعلام کرد که «لزوما هر تغییر ساختاری نیازی به کاهش و تعدیل نیرو ندارد و نباید در میان کارکنان شهرداری احساس بدی را ایجاد کنیم، حتما برای چابکسازی نیاز به کاهش نیرو نیست، چون ممکن است تعدادی از نیروها از بخشی به بخش دیگر منتقل شوند».بههرروی 15 آبانماه یکفوریت لایحه اصلاح ساختار شهرداری تهران در حالی به تصویب رسید که به قول احمد مسجدجامعی، حدود یک سال از عمر شورای پنجم باقی مانده است. از نظر او «در این فرصت به نظر نمیآید اصلاح ساختار و تغییر تشکیلات شهرداری اولویت شهر باشد و قطعا اصلاح تشکیلات به این
دوره نمیرسد و این لایحه تنها زمینه ازهمپاشیدگی و تزلزل را برای شهرداری به همراه دارد». او میگوید در این زمان بیشتر از همیشه نیاز به فعالیت و عمل به تصمیماتی داریم که در این مدت گرفتهایم.
در مورد این اصلاح ساختار که فعلا در قالب یکفوریت تصویب شده باید بیشتر منتظر ماند و دید که یک حرکت نمایشی برای از سر بازکردن برخی مسئولیتها و تصفیه حسابهاست یا قرار است بالاخره از یک گوشه هم که شده اصلاح ساختار را شروع کنند؛ حتی اگر یک روز به پایان کار شورا و شهرداری تهران مانده باشد.
اصلاح ساختار شهرداری
نمایش یا واقعیت
شرق: اصلاح ساختار در شهرداری تهران یکی از مهمترین و اصلیترین برنامههای عقبافتاده این مجموعه عریضوطویل بوده که در دهههای گذشته روی زمین مانده است. در دوره هر یک از شهرداران تأکیدات و اظهاراتی حول اجرای این اصلاح ساختار با محورهای مختلف صورت گرفته، اما هیچکدام به مرحله اجرائی نرسیدهاند. اگرچه اصلاح ساختار یک جریان یکباره و مداوم نیست که تبدیل به همان سنگ بزرگ و علامت نزدن باشد. در این سالها شهرداران مختلفی با همراهی شوراها تلاشهایی در جهت اصلاحاتی داشتهاند و تغییراتی که در دوره 12 ساله محمدباقر قالیباف در جهت اصلاح بودجهریزی از نقدی به تعهدی، تغییر در شهرداریهای مناطق و ادغام و انحلال برخی شرکتها و سازمانها و برخی دیگر از اقدامات در همین راستا بوده است، اما همه این اقدامات در جهت اصلاح بودند؟ و زمینه اصلاح را هم فراهم کردند یا خودشان تبدیل به مشکلی روی مشکلات دیگر شدند.
بدونشک شهرداران قبلی هم همانند شهردار امروز شهر تهران میدانستند که بدنه و ساختار شهرداری تهران بیش از اندازه بزرگ شده و این گستردگی و تعداد بالای شاخهها و سرشاخهها و نیروی انسانی باری است که هر روز کمر شهرداری تهران را بیش از قبل خم میکند. حسن رسولی، خزانهدار شورای شهر تهران، میگوید اصلاح ساختار در شهرداری یک تکلیف قدیمی است و مطالعات آن از سال ۹۲ انجام شده و در برنامه دوم و سوم شهرداری تهران این موضوع پیشبینی شده است. او میگوید شهرداری در این مدت موظف شده لایحه این اصلاح را به شورا ارائه کند، بنابراین اگر این موضوع اولویت نداشت، چرا چندصد میلیون هزینههای مطالعات برای چگونگی اصلاح ساختار انجام دادیم. او معتقد است که در شرایط فعلی و وجود همگرایی بین شورا و شهرداری زمان مناسبی برای این اصلاح ساختار است تا کمترین میزان مقاومت در این مورد در شهرداری تهران را شاهد باشیم.
بر اساس لایحه ارسالی شهرداری تهران، قرار است حوزههای معاونت شهرداری و سازمانها و شرکتها، معاونت برنامهریزی، توسعه شهری و امور شورا و توسعه منابع انسانی با هم ادغام شوند و معاونتی با عنوان معاونت توسعه مدیریت و برنامهریزی ایجاد شود. همچنین در این لایحه آورده شده به دلیل تداخل اکثریت وظایف معاونت هماهنگی و امور مناطق با سایر معاونتهای تخصصی شهرداری تهران، معاونت هماهنگی و امور مناطق و واحدهای عمومی و مدیریتی تحت نظارت آن را از تشکیلات شهرداری تهران حذف و وظیفه پیگیری امور و هماهنگی شورای شهرداران را در قالب دبیرخانهای ذیل حوزه شهردار تعریف میکند. بر اساس نمودار سازمانی پیشنهادی شهرداری، زیرمجموعه شهردار تهران شامل اداره کل حوزه شهردار، مرکز ارتباطات و امور بینالملل، دفتر بازرسی ویژه، هیئت رسیدگی به تخلفات اداری کارکنان، شرکت همشهری، حراست کل شهرداری، سازمان فرهنگی، هنری شهرداری، مشاور شهردار در امور ایثارگران، سازمان پیشگیری و مدیریت بحران شهر تهران، دبیرخانه شورای شهرداران (مناطق ۲۲ گانه)، ستاد یگان حفاظت شهرداری و مؤسسه علمی- کاربردی خواهد بود.
بهاینترتیب معاونتهای باقیمانده شامل معاونت مالی و اقتصاد شهری، معاونت شهرسازی و معماری، معاونت توسعه و مدیریت برنامهریزی، معاونت حملونقل و ترافیک، معاونت فنی و عمران، معاونت خدمات شهری و محیط زیست و معاونت امور اجتماعی و فرهنگی (امور شهروندی) میشوند.با این وضع دور از ذهن نیست که به دلیل این حجم از تغییرات، مجموعههایی از درون شهرداری تهران یا کارکنان نگران باشند و مقاومتهایی کنند. از همین ابتدای کار بیشترین حواشی هم مربوط به نگرانی نیروها بابت تعدیل بوده است. محسن هاشمی روز گذشته برای چندمینبار اعلام کرد که «لزوما هر تغییر ساختاری نیازی به کاهش و تعدیل نیرو ندارد و نباید در میان کارکنان شهرداری احساس بدی را ایجاد کنیم، حتما برای چابکسازی نیاز به کاهش نیرو نیست، چون ممکن است تعدادی از نیروها از بخشی به بخش دیگر منتقل شوند».بههرروی 15 آبانماه یکفوریت لایحه اصلاح ساختار شهرداری تهران در حالی به تصویب رسید که به قول احمد مسجدجامعی، حدود یک سال از عمر شورای پنجم باقی مانده است. از نظر او «در این فرصت به نظر نمیآید اصلاح ساختار و تغییر تشکیلات شهرداری اولویت شهر باشد و قطعا اصلاح تشکیلات به این
دوره نمیرسد و این لایحه تنها زمینه ازهمپاشیدگی و تزلزل را برای شهرداری به همراه دارد». او میگوید در این زمان بیشتر از همیشه نیاز به فعالیت و عمل به تصمیماتی داریم که در این مدت گرفتهایم.
در مورد این اصلاح ساختار که فعلا در قالب یکفوریت تصویب شده باید بیشتر منتظر ماند و دید که یک حرکت نمایشی برای از سر بازکردن برخی مسئولیتها و تصفیه حسابهاست یا قرار است بالاخره از یک گوشه هم که شده اصلاح ساختار را شروع کنند؛ حتی اگر یک روز به پایان کار شورا و شهرداری تهران مانده باشد.
شرق: اصلاح ساختار در شهرداری تهران یکی از مهمترین و اصلیترین برنامههای عقبافتاده این مجموعه عریضوطویل بوده که در دهههای گذشته روی زمین مانده است. در دوره هر یک از شهرداران تأکیدات و اظهاراتی حول اجرای این اصلاح ساختار با محورهای مختلف صورت گرفته، اما هیچکدام به مرحله اجرائی نرسیدهاند. اگرچه اصلاح ساختار یک جریان یکباره و مداوم نیست که تبدیل به همان سنگ بزرگ و علامت نزدن باشد. در این سالها شهرداران مختلفی با همراهی شوراها تلاشهایی در جهت اصلاحاتی داشتهاند و تغییراتی که در دوره 12 ساله محمدباقر قالیباف در جهت اصلاح بودجهریزی از نقدی به تعهدی، تغییر در شهرداریهای مناطق و ادغام و انحلال برخی شرکتها و سازمانها و برخی دیگر از اقدامات در همین راستا بوده است، اما همه این اقدامات در جهت اصلاح بودند؟ و زمینه اصلاح را هم فراهم کردند یا خودشان تبدیل به مشکلی روی مشکلات دیگر شدند.
بدونشک شهرداران قبلی هم همانند شهردار امروز شهر تهران میدانستند که بدنه و ساختار شهرداری تهران بیش از اندازه بزرگ شده و این گستردگی و تعداد بالای شاخهها و سرشاخهها و نیروی انسانی باری است که هر روز کمر شهرداری تهران را بیش از قبل خم میکند. حسن رسولی، خزانهدار شورای شهر تهران، میگوید اصلاح ساختار در شهرداری یک تکلیف قدیمی است و مطالعات آن از سال ۹۲ انجام شده و در برنامه دوم و سوم شهرداری تهران این موضوع پیشبینی شده است. او میگوید شهرداری در این مدت موظف شده لایحه این اصلاح را به شورا ارائه کند، بنابراین اگر این موضوع اولویت نداشت، چرا چندصد میلیون هزینههای مطالعات برای چگونگی اصلاح ساختار انجام دادیم. او معتقد است که در شرایط فعلی و وجود همگرایی بین شورا و شهرداری زمان مناسبی برای این اصلاح ساختار است تا کمترین میزان مقاومت در این مورد در شهرداری تهران را شاهد باشیم.
بر اساس لایحه ارسالی شهرداری تهران، قرار است حوزههای معاونت شهرداری و سازمانها و شرکتها، معاونت برنامهریزی، توسعه شهری و امور شورا و توسعه منابع انسانی با هم ادغام شوند و معاونتی با عنوان معاونت توسعه مدیریت و برنامهریزی ایجاد شود. همچنین در این لایحه آورده شده به دلیل تداخل اکثریت وظایف معاونت هماهنگی و امور مناطق با سایر معاونتهای تخصصی شهرداری تهران، معاونت هماهنگی و امور مناطق و واحدهای عمومی و مدیریتی تحت نظارت آن را از تشکیلات شهرداری تهران حذف و وظیفه پیگیری امور و هماهنگی شورای شهرداران را در قالب دبیرخانهای ذیل حوزه شهردار تعریف میکند. بر اساس نمودار سازمانی پیشنهادی شهرداری، زیرمجموعه شهردار تهران شامل اداره کل حوزه شهردار، مرکز ارتباطات و امور بینالملل، دفتر بازرسی ویژه، هیئت رسیدگی به تخلفات اداری کارکنان، شرکت همشهری، حراست کل شهرداری، سازمان فرهنگی، هنری شهرداری، مشاور شهردار در امور ایثارگران، سازمان پیشگیری و مدیریت بحران شهر تهران، دبیرخانه شورای شهرداران (مناطق ۲۲ گانه)، ستاد یگان حفاظت شهرداری و مؤسسه علمی- کاربردی خواهد بود.
بهاینترتیب معاونتهای باقیمانده شامل معاونت مالی و اقتصاد شهری، معاونت شهرسازی و معماری، معاونت توسعه و مدیریت برنامهریزی، معاونت حملونقل و ترافیک، معاونت فنی و عمران، معاونت خدمات شهری و محیط زیست و معاونت امور اجتماعی و فرهنگی (امور شهروندی) میشوند.با این وضع دور از ذهن نیست که به دلیل این حجم از تغییرات، مجموعههایی از درون شهرداری تهران یا کارکنان نگران باشند و مقاومتهایی کنند. از همین ابتدای کار بیشترین حواشی هم مربوط به نگرانی نیروها بابت تعدیل بوده است. محسن هاشمی روز گذشته برای چندمینبار اعلام کرد که «لزوما هر تغییر ساختاری نیازی به کاهش و تعدیل نیرو ندارد و نباید در میان کارکنان شهرداری احساس بدی را ایجاد کنیم، حتما برای چابکسازی نیاز به کاهش نیرو نیست، چون ممکن است تعدادی از نیروها از بخشی به بخش دیگر منتقل شوند».بههرروی 15 آبانماه یکفوریت لایحه اصلاح ساختار شهرداری تهران در حالی به تصویب رسید که به قول احمد مسجدجامعی، حدود یک سال از عمر شورای پنجم باقی مانده است. از نظر او «در این فرصت به نظر نمیآید اصلاح ساختار و تغییر تشکیلات شهرداری اولویت شهر باشد و قطعا اصلاح تشکیلات به این
دوره نمیرسد و این لایحه تنها زمینه ازهمپاشیدگی و تزلزل را برای شهرداری به همراه دارد». او میگوید در این زمان بیشتر از همیشه نیاز به فعالیت و عمل به تصمیماتی داریم که در این مدت گرفتهایم.
در مورد این اصلاح ساختار که فعلا در قالب یکفوریت تصویب شده باید بیشتر منتظر ماند و دید که یک حرکت نمایشی برای از سر بازکردن برخی مسئولیتها و تصفیه حسابهاست یا قرار است بالاخره از یک گوشه هم که شده اصلاح ساختار را شروع کنند؛ حتی اگر یک روز به پایان کار شورا و شهرداری تهران مانده باشد.
اصلاح ساختار شهرداری
نمایش یا واقعیت
شرق: اصلاح ساختار در شهرداری تهران یکی از مهمترین و اصلیترین برنامههای عقبافتاده این مجموعه عریضوطویل بوده که در دهههای گذشته روی زمین مانده است. در دوره هر یک از شهرداران تأکیدات و اظهاراتی حول اجرای این اصلاح ساختار با محورهای مختلف صورت گرفته، اما هیچکدام به مرحله اجرائی نرسیدهاند. اگرچه اصلاح ساختار یک جریان یکباره و مداوم نیست که تبدیل به همان سنگ بزرگ و علامت نزدن باشد. در این سالها شهرداران مختلفی با همراهی شوراها تلاشهایی در جهت اصلاحاتی داشتهاند و تغییراتی که در دوره 12 ساله محمدباقر قالیباف در جهت اصلاح بودجهریزی از نقدی به تعهدی، تغییر در شهرداریهای مناطق و ادغام و انحلال برخی شرکتها و سازمانها و برخی دیگر از اقدامات در همین راستا بوده است، اما همه این اقدامات در جهت اصلاح بودند؟ و زمینه اصلاح را هم فراهم کردند یا خودشان تبدیل به مشکلی روی مشکلات دیگر شدند.
بدونشک شهرداران قبلی هم همانند شهردار امروز شهر تهران میدانستند که بدنه و ساختار شهرداری تهران بیش از اندازه بزرگ شده و این گستردگی و تعداد بالای شاخهها و سرشاخهها و نیروی انسانی باری است که هر روز کمر شهرداری تهران را بیش از قبل خم میکند. حسن رسولی، خزانهدار شورای شهر تهران، میگوید اصلاح ساختار در شهرداری یک تکلیف قدیمی است و مطالعات آن از سال ۹۲ انجام شده و در برنامه دوم و سوم شهرداری تهران این موضوع پیشبینی شده است. او میگوید شهرداری در این مدت موظف شده لایحه این اصلاح را به شورا ارائه کند، بنابراین اگر این موضوع اولویت نداشت، چرا چندصد میلیون هزینههای مطالعات برای چگونگی اصلاح ساختار انجام دادیم. او معتقد است که در شرایط فعلی و وجود همگرایی بین شورا و شهرداری زمان مناسبی برای این اصلاح ساختار است تا کمترین میزان مقاومت در این مورد در شهرداری تهران را شاهد باشیم.
بر اساس لایحه ارسالی شهرداری تهران، قرار است حوزههای معاونت شهرداری و سازمانها و شرکتها، معاونت برنامهریزی، توسعه شهری و امور شورا و توسعه منابع انسانی با هم ادغام شوند و معاونتی با عنوان معاونت توسعه مدیریت و برنامهریزی ایجاد شود. همچنین در این لایحه آورده شده به دلیل تداخل اکثریت وظایف معاونت هماهنگی و امور مناطق با سایر معاونتهای تخصصی شهرداری تهران، معاونت هماهنگی و امور مناطق و واحدهای عمومی و مدیریتی تحت نظارت آن را از تشکیلات شهرداری تهران حذف و وظیفه پیگیری امور و هماهنگی شورای شهرداران را در قالب دبیرخانهای ذیل حوزه شهردار تعریف میکند. بر اساس نمودار سازمانی پیشنهادی شهرداری، زیرمجموعه شهردار تهران شامل اداره کل حوزه شهردار، مرکز ارتباطات و امور بینالملل، دفتر بازرسی ویژه، هیئت رسیدگی به تخلفات اداری کارکنان، شرکت همشهری، حراست کل شهرداری، سازمان فرهنگی، هنری شهرداری، مشاور شهردار در امور ایثارگران، سازمان پیشگیری و مدیریت بحران شهر تهران، دبیرخانه شورای شهرداران (مناطق ۲۲ گانه)، ستاد یگان حفاظت شهرداری و مؤسسه علمی- کاربردی خواهد بود.
بهاینترتیب معاونتهای باقیمانده شامل معاونت مالی و اقتصاد شهری، معاونت شهرسازی و معماری، معاونت توسعه و مدیریت برنامهریزی، معاونت حملونقل و ترافیک، معاونت فنی و عمران، معاونت خدمات شهری و محیط زیست و معاونت امور اجتماعی و فرهنگی (امور شهروندی) میشوند.با این وضع دور از ذهن نیست که به دلیل این حجم از تغییرات، مجموعههایی از درون شهرداری تهران یا کارکنان نگران باشند و مقاومتهایی کنند. از همین ابتدای کار بیشترین حواشی هم مربوط به نگرانی نیروها بابت تعدیل بوده است. محسن هاشمی روز گذشته برای چندمینبار اعلام کرد که «لزوما هر تغییر ساختاری نیازی به کاهش و تعدیل نیرو ندارد و نباید در میان کارکنان شهرداری احساس بدی را ایجاد کنیم، حتما برای چابکسازی نیاز به کاهش نیرو نیست، چون ممکن است تعدادی از نیروها از بخشی به بخش دیگر منتقل شوند».بههرروی 15 آبانماه یکفوریت لایحه اصلاح ساختار شهرداری تهران در حالی به تصویب رسید که به قول احمد مسجدجامعی، حدود یک سال از عمر شورای پنجم باقی مانده است. از نظر او «در این فرصت به نظر نمیآید اصلاح ساختار و تغییر تشکیلات شهرداری اولویت شهر باشد و قطعا اصلاح تشکیلات به این
دوره نمیرسد و این لایحه تنها زمینه ازهمپاشیدگی و تزلزل را برای شهرداری به همراه دارد». او میگوید در این زمان بیشتر از همیشه نیاز به فعالیت و عمل به تصمیماتی داریم که در این مدت گرفتهایم.
در مورد این اصلاح ساختار که فعلا در قالب یکفوریت تصویب شده باید بیشتر منتظر ماند و دید که یک حرکت نمایشی برای از سر بازکردن برخی مسئولیتها و تصفیه حسابهاست یا قرار است بالاخره از یک گوشه هم که شده اصلاح ساختار را شروع کنند؛ حتی اگر یک روز به پایان کار شورا و شهرداری تهران مانده باشد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.