|

به احترام جواناني كه براي حقوق بشر تلاش مي‌كنند

امسال هم‌زمان با برگزاري روز جهاني حقوق بشر كه برابر با 10 دسامبر و 19 آذر بود، محتواي بيشتر رسانه‌هاي جهان (از نيوزويك تا ابزرور جامائيكا) و بزرگداشت‌ها بر پايه تكريم جوانان بود. محور پيام آنتونيو گوترش دبير كل سازمان ملل و ميشل باچلت كميسارياي عالي حقوق بشر سازمان ملل نيز در ستايش از جواناني بود كه براي دسترسي همگان به حقوق بشر تلاش مي‌كنند. در متن گوترش آمده است: «امسال، در روز حقوق بشر، نقش جوانان در زنده‌کردن حقوق بشر را جشن مي‌گيريم. جوانان در سرتاسر دنيا راهپيمايي مي‌کنند، سازماندهي مي‌کنند و صداي خود را به گوش ديگران مي‌رسانند: براي حق برخورداري از محيط زيست سالم.../ براي داشتن حقوق برابر براي زنان و دختران.../ براي شرکت در تصميم‌گيري‌ها.../ و براي اينکه عقايد خود را آزادانه بيان کنند. آنان براي حق خود در داشتن آينده‌اي همراه با صلح، عدالت و فرصت‌هاي برابر راهپيمايي مي‌کنند. هر فردي بايد بدون درنظرگرفتن محل زندگي، بدون درنظرگرفتن نژاد، قوميت، منشأ اجتماعي، جنسيت، ديدگاه‌هاي سياسي و..، ناتواني يا درآمد، يا هر وضعيت ديگري، از تمامي حقوق برخوردار باشد: حقوق مدني، سياسي، اقتصادي، اجتماعي و فرهنگي». او در پايان درخواست كرده است: «در اين روز بين‌المللي، همگي را فرا مي‌خوانم تا از جواناني حمايت کنيم که براي حقوق بشر ايستاده‌اند». روز حقوق بشر بزرگداشت 10 دسامبر سال 1948 و تصويب بيانيه جهاني حقوق بشر از سوی مجمع عمومي سازمان ملل است که حقوق ‌انکارناپذیر همه مردم را تصريح كرد. اما امسال تأكيد بيشتر بر جوانان است كه به گفته دبير كل «آنها کساني هستند که حقوق بشر را زنده مي‌کنند». باچلت، دبير كميسياري عالي حقوق بشر جهان، نيز با اشاره به فعاليت‌هاي اين‌چنين و برگزاري کنفرانس COP25 درباره تغييرات اقليمي در مادريد در اين چند روز گفته است: «وضعيت اضطراري آب و هوا عميق‌ترين تهديد براي حقوق بشر از زمان جنگ جهاني دوم تاكنون است. اين وضعيت، حقوق بسياري از مردم را در معرض خطر قرار مي‌دهد؛ از جمله حق زندگي، سلامتي، غذا، آب، سرپناه، توسعه و استقلال. ما به همه ميليون‌ها کودک، نوجوان و بزرگ‌سال که براي تغيير ايستاده‌اند و با صداي بلندتر صحبت مي‌کنند، مديون هستيم. اين جوانان خاطرنشان مي‌کنند که آينده آنها در معرض خطر است و آينده همه کساني که حتي به دنيا نيامده‌اند. اين جوانان هستند که بايد عواقب کامل اقدامات يا عدم اقدام ما قديمي‌ها را تحمل كنند. صداي اين جوانان بايد شنيده شود». محمد بنده، رئيس مجمع عمومي سازمان ملل، نيز تأكيد كرده است: «ما بايد از آرمان‌گرايي جوانان استفاده و آنها را توانمند کنيم تا براي حقوق برابر و برخورد منصفانه با همه، در همه‌جاي دينا بايستند. ما بايد اطمينان حاصل کنيم که جوانان حق شرکت در تصميم‌گيري و شنيده‌شدن صدايشان را دارند. دسترسي جوانان به آموزش فراگير يکي از راه‌هايي است كه تضمين مي‌كند آنها از حقوق خود آگاه باشند». به گزارش نيوزويك، روز جهاني حقوق بشر، به ما يادآوري مي‌کند چندي پيش جهان نتوانست شكاف بين مردم را پر كند و اختلافات آن‌قدر گسترده شد كه سازمان ملل متحد به اتفاق آرا اعلاميه جهاني حقوق بشر (UDHR) را تصويب كرد؛ بيانيه‌اي كه حقوق همه افراد جهان را تدوين كرده بود. حقوقي مانند رهايي از رفتارهاي بي‌رحمانه، غيرانساني يا تحقيرآميز يا مجازات. حقوقي مانند آزادي اعتقاد، آزادي بيان، حضور در اجتماعات مسالمت‌آميز، حق تشکيل و پيوستن به اتحاديه‌هاي کارگري. کلمه «جهاني» در اين بيانيه يک انتخاب هدفمند بود و نشان مي‌دهد که محصول اجماع ميان سنت‌هاي متنوع حقوق جهاني است. دولت چين از آوريل سال 2017 بيش از يک ميليون اويغور و اعضاي ديگر گروه‌هاي اقليت مسلمان را به اجبار اردوگاه‌هاي کارآموزي در منطقه سين‌کيانگ چين فرستاده است. حتي کساني که در خارج از اردوگاه‌ها زندگي مي‌کنند، به لطف يک سيستم نظارتي در يک زندان هوايي آزاد به دام انداخته شده‌اند كه حق انتخاب ظاهري و فكري را ندارند. در ونزوئلا، نيکلاس مادورو در يکي از ثروتمندترين کشورهاي روي زمين، باعث شده است نزديک به20 درصد از مردم كشورش به گوشه و كنار جهان فرار کنند. هنگامي که شهروندان براي اعتراض به اشتباه او به خيابان‌ها رفتند، آقاي مادورو بي‌پروا معترضان را سرکوب کرد. هر چند از زمان تصويب UDHR در سال 1948، دستاوردهاي خارق‌العاده‌اي درباره آزادي بشر به وجود آمده است نظير مبارزه ضد آپارتايد در آفريقاي‌جنوبي در دهه 1970 و جنبش همبستگي لهستان؛ جايي که کارگران از دولت خواستند بدون ترس از سرکوب، به حق زندگي و کار آنها احترام بگذارد. داستان‌هاي بيشماري از افرادي كه در گوشه و كنار جهان براي استيفاي حقوق خود تلاش كردند، منتشر مي‌شود مثل يک گروه از زنان بومي که به‌اجبار به بردگي جنسي در گواتمالا برده شده بودند اما به اندازه کافي شجاع بودند که داستان‌هاي خود را در دادگاه بيان كنند. همچنين ملاله يوسف‌زي که صرفا براي حضور در مدرسه، باوجود آسيب‌ديدگي و تهديدهاي مداوم طالبان، به يک صداي الهام‌بخش براي برابري تبديل شد. همچنين روز جهاني حقوق بشر هم‌زمان است با پايان 16 روز فعاليت براي رفع خشونت عليه زنان كه به روزهاي نارنجي معروف است.

امسال هم‌زمان با برگزاري روز جهاني حقوق بشر كه برابر با 10 دسامبر و 19 آذر بود، محتواي بيشتر رسانه‌هاي جهان (از نيوزويك تا ابزرور جامائيكا) و بزرگداشت‌ها بر پايه تكريم جوانان بود. محور پيام آنتونيو گوترش دبير كل سازمان ملل و ميشل باچلت كميسارياي عالي حقوق بشر سازمان ملل نيز در ستايش از جواناني بود كه براي دسترسي همگان به حقوق بشر تلاش مي‌كنند. در متن گوترش آمده است: «امسال، در روز حقوق بشر، نقش جوانان در زنده‌کردن حقوق بشر را جشن مي‌گيريم. جوانان در سرتاسر دنيا راهپيمايي مي‌کنند، سازماندهي مي‌کنند و صداي خود را به گوش ديگران مي‌رسانند: براي حق برخورداري از محيط زيست سالم.../ براي داشتن حقوق برابر براي زنان و دختران.../ براي شرکت در تصميم‌گيري‌ها.../ و براي اينکه عقايد خود را آزادانه بيان کنند. آنان براي حق خود در داشتن آينده‌اي همراه با صلح، عدالت و فرصت‌هاي برابر راهپيمايي مي‌کنند. هر فردي بايد بدون درنظرگرفتن محل زندگي، بدون درنظرگرفتن نژاد، قوميت، منشأ اجتماعي، جنسيت، ديدگاه‌هاي سياسي و..، ناتواني يا درآمد، يا هر وضعيت ديگري، از تمامي حقوق برخوردار باشد: حقوق مدني، سياسي، اقتصادي، اجتماعي و فرهنگي». او در پايان درخواست كرده است: «در اين روز بين‌المللي، همگي را فرا مي‌خوانم تا از جواناني حمايت کنيم که براي حقوق بشر ايستاده‌اند». روز حقوق بشر بزرگداشت 10 دسامبر سال 1948 و تصويب بيانيه جهاني حقوق بشر از سوی مجمع عمومي سازمان ملل است که حقوق ‌انکارناپذیر همه مردم را تصريح كرد. اما امسال تأكيد بيشتر بر جوانان است كه به گفته دبير كل «آنها کساني هستند که حقوق بشر را زنده مي‌کنند». باچلت، دبير كميسياري عالي حقوق بشر جهان، نيز با اشاره به فعاليت‌هاي اين‌چنين و برگزاري کنفرانس COP25 درباره تغييرات اقليمي در مادريد در اين چند روز گفته است: «وضعيت اضطراري آب و هوا عميق‌ترين تهديد براي حقوق بشر از زمان جنگ جهاني دوم تاكنون است. اين وضعيت، حقوق بسياري از مردم را در معرض خطر قرار مي‌دهد؛ از جمله حق زندگي، سلامتي، غذا، آب، سرپناه، توسعه و استقلال. ما به همه ميليون‌ها کودک، نوجوان و بزرگ‌سال که براي تغيير ايستاده‌اند و با صداي بلندتر صحبت مي‌کنند، مديون هستيم. اين جوانان خاطرنشان مي‌کنند که آينده آنها در معرض خطر است و آينده همه کساني که حتي به دنيا نيامده‌اند. اين جوانان هستند که بايد عواقب کامل اقدامات يا عدم اقدام ما قديمي‌ها را تحمل كنند. صداي اين جوانان بايد شنيده شود». محمد بنده، رئيس مجمع عمومي سازمان ملل، نيز تأكيد كرده است: «ما بايد از آرمان‌گرايي جوانان استفاده و آنها را توانمند کنيم تا براي حقوق برابر و برخورد منصفانه با همه، در همه‌جاي دينا بايستند. ما بايد اطمينان حاصل کنيم که جوانان حق شرکت در تصميم‌گيري و شنيده‌شدن صدايشان را دارند. دسترسي جوانان به آموزش فراگير يکي از راه‌هايي است كه تضمين مي‌كند آنها از حقوق خود آگاه باشند». به گزارش نيوزويك، روز جهاني حقوق بشر، به ما يادآوري مي‌کند چندي پيش جهان نتوانست شكاف بين مردم را پر كند و اختلافات آن‌قدر گسترده شد كه سازمان ملل متحد به اتفاق آرا اعلاميه جهاني حقوق بشر (UDHR) را تصويب كرد؛ بيانيه‌اي كه حقوق همه افراد جهان را تدوين كرده بود. حقوقي مانند رهايي از رفتارهاي بي‌رحمانه، غيرانساني يا تحقيرآميز يا مجازات. حقوقي مانند آزادي اعتقاد، آزادي بيان، حضور در اجتماعات مسالمت‌آميز، حق تشکيل و پيوستن به اتحاديه‌هاي کارگري. کلمه «جهاني» در اين بيانيه يک انتخاب هدفمند بود و نشان مي‌دهد که محصول اجماع ميان سنت‌هاي متنوع حقوق جهاني است. دولت چين از آوريل سال 2017 بيش از يک ميليون اويغور و اعضاي ديگر گروه‌هاي اقليت مسلمان را به اجبار اردوگاه‌هاي کارآموزي در منطقه سين‌کيانگ چين فرستاده است. حتي کساني که در خارج از اردوگاه‌ها زندگي مي‌کنند، به لطف يک سيستم نظارتي در يک زندان هوايي آزاد به دام انداخته شده‌اند كه حق انتخاب ظاهري و فكري را ندارند. در ونزوئلا، نيکلاس مادورو در يکي از ثروتمندترين کشورهاي روي زمين، باعث شده است نزديک به20 درصد از مردم كشورش به گوشه و كنار جهان فرار کنند. هنگامي که شهروندان براي اعتراض به اشتباه او به خيابان‌ها رفتند، آقاي مادورو بي‌پروا معترضان را سرکوب کرد. هر چند از زمان تصويب UDHR در سال 1948، دستاوردهاي خارق‌العاده‌اي درباره آزادي بشر به وجود آمده است نظير مبارزه ضد آپارتايد در آفريقاي‌جنوبي در دهه 1970 و جنبش همبستگي لهستان؛ جايي که کارگران از دولت خواستند بدون ترس از سرکوب، به حق زندگي و کار آنها احترام بگذارد. داستان‌هاي بيشماري از افرادي كه در گوشه و كنار جهان براي استيفاي حقوق خود تلاش كردند، منتشر مي‌شود مثل يک گروه از زنان بومي که به‌اجبار به بردگي جنسي در گواتمالا برده شده بودند اما به اندازه کافي شجاع بودند که داستان‌هاي خود را در دادگاه بيان كنند. همچنين ملاله يوسف‌زي که صرفا براي حضور در مدرسه، باوجود آسيب‌ديدگي و تهديدهاي مداوم طالبان، به يک صداي الهام‌بخش براي برابري تبديل شد. همچنين روز جهاني حقوق بشر هم‌زمان است با پايان 16 روز فعاليت براي رفع خشونت عليه زنان كه به روزهاي نارنجي معروف است.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.