تکرار عنوان هشتمی والیبال در رقابتهای جام جهانی
رئیس نداشته مقصر است یا سرمربی؟
چهاردهمین دوره رقابتهای والیبال جام جهانی 2019 ژاپن، پایان چندان جذابی برای والیبال ایران نداشت. شاگردان ایگور کولاکوویچ که از ابتدا نمایش متوسطی در این مسابقات داشتند، دیروز در آخرین دیدار خود برابر لهستان هم متحمل شکستی سنگین (3 بر صفر) شدند تا ناکامیشان تکمیل شود. لهستانیها با این پیروزی، بعد از برزیل، نایبقهرمان جام جهانی شدند و مدال نقره را بر گردن آویختند. والیبالیستهای ایرانی اما از مجموع 11 دیداری که در این دوره از پیکارها انجام دادند، هفت شکست داشتند که مقابل تیمهای روسیه، مصر، برزیل، آمریکا، ژاپن، ایتالیا و لهستان رقم خورد و چهار پیروزی آنها هم برابر تیمهای کانادا، استرالیا، تونس و آرژانتین به دست آمد. ایران با این نتیجه و احتساب 12 امتیاز، عنوان هشتم جدول ردهبندی جام جهانی 2019 را به اختصاص داد؛ عنوانی که سال 2015 در آخرین حضور خود در این مسابقات به دست آورده بود. تیم ملی والیبال ایران پیش از این سهبار در رقابتهای جام جهانی والیبال شرکت کرده که در سال ۱۹۹۱ یازدهم شد، در جام جهانی ۲۰۱۱ نهم و در سال ۲۰۱۵ هشتم شد. فدراسیون جهانی والیبال در حالی هرساله حجم بالایی از رقابتهای جهانی را برای این رشته برگزار میکند که اکثر تیمهای دنیا در اقدامی حرفهای از تیمهای اصلی خود برای مسابقات حساسی مانند قهرمانی جهان و انتخابی المپیک استفاده میکنند و درمقابل تیمهای دوم و سومشان را راهی رویدادهای لیگ جهانی و جام جهانی میکنند. این اتفاق اما در مورد تیم ملی والیبال ایران رخ نداد و سرمربی مونتهنگرویی این تیم، باز هم با اصرار و پافشاری خود از نفرات اصلی استفاده کرد؛ نفراتی که پس از پشتسرگذاشتن تورنمنتهای پرفشار بازیهای آسیایی، قهرمانی جهان، لیگ ملتها، مرحله نخست انتخابی المپیک و قهرمانی آسیا راهی جام جهانی شدند و تن خستهشان به این میدان رسید. اوج عملکرد دور از انتظار ملیپوشان کشورمان وقتی بود که آنها دو شکست مقابل تیم سوم روسیه و تیم نهچندان مطرح مصر داشتند. پس از این باختها بود که کولاکوویچ لب به اعتراف گشود و گفت تیمش خسته است و نیاز به انرژی دارد! کولاکوویچ در شرایطی سومین سال حضور خود در تیم ملی والیبال ایران را گذراند که از ابتدا تاکنون مورد نقد کارشناسان و منتقدان داخلی قرار گرفته است. او هیچوقت اعتقادی به جوانگرایی نداشت و در این سالها سعی کرد با استفاده از ستارههایی که در اختیار داشت به نتیجه مطلوب برسد که در رسیدن به این هدف هم موفق نبود. البته که شکستهای برابر مصر و روسیه این توفیق اجباری را نصیب جوانان کرد تا کولاکوویچ بالاخره از آنها استفاده کند. استفاده از همین جوانان سبب شد تا ایران اولین برد خود برابر کانادا و در ادامه مقابل استرالیا را به دست آورد. در سالی که والیبال ایران با وجود ترکیب اصلی و بازیکنان باانگیزه و آیندهدار شانس کسب سکو را داشت، اما نبود سرمربیای باجسارت باعث شد تا شکستهای بدی داشته باشد. شاید بدترین شکست مقابل ژاپن رقم خورد که زنگ خطر را در والیبال آسیا برای ایران به صدا درآورده است؛ اینکه آیا توازن قدرت در والیبال آسیا برهم میخورد و ژاپنیها جای ایران را در قاره میگیرند؟ بیتردید باید گفت که والیبال ایران در دو سال اخیر نتوانسته توقع اهالی این رشته و مردم را برآورده کند، بهخصوص از زمانی که تغییرات مدیریتی در بدنه فدراسیون والیبال آغاز شد و تا به امروز ادامه دارد. محمد رضا داورزنی که سالها ریاست این فدراسیون را برعهده داشت، دو سال پیش ناگهان از سمت خود استعفا داد و قرارگرفتن در پست بالای معاونت وزیر ورزش را به ریاست فدراسیون ترجیح داد. البته که او مدتی فدراسیون را به شیوه سرپرستی اداره کرد و در نهایت محمدرضا ضیایی را که از نزدیکان خود بود، به ریاست این فدراسیون رساند تا همچنان رئیس در سایه والیبال باشد. زمان کوتاهی از ریاست ضیایی در فدراسیون والیبال نگذشته بود که او مجبور شد به دلیل بازنشستهبودن استعفا دهد و کنار برود. از آن زمان؛ یعنی از آذرماه سال گذشته، فدراسیون والیبال با سرپرست اداره میشود و هنوز رئیس ندارد. بهنام محمودی، پیشکسوت والیبال، درباره حواشی این روزهای والیبال کشور به «شرق» میگوید: «من هم بهعنوان یکی از اعضای خانواده والیبال معتقدم که تیم ملی ما مدتی است که نمیتواند انتظارات مردم را برآورده کند. ما از این بازیکنان خیلی استفاده کردیم. آنها را خسته و آسیبدیده کردیم. کولاکوویچ میتوانست به جوانها فرصت بدهد و از آنها استفاده کند، اما این کار را نکرد. درست است که آقای کولاکوویچ باید بهعنوان سرمربی تیم در کمیته فنی پاسخگوی این ناکامیها باشند، اما خود من بهشخصه ریشه همه این نتایج بد را در عدم مدیریت در فدراسیون والیبال میبینم. ما بهخاطر خودخواهی و قدرتطلبی دو سال است که تیم ملی را متزلزل کرده و به چالش کشیدهایم ... فدراسیون الان نزدیک به یک سال است که رئیس ندارد و با سرپرست اداره میشود. وقتی نظارتی نیست و هربار یک سرپرست و رئیس روی کار میآید، نتیجهاش میشود همین». تیم ملی والیبال ایران دیماه سال جاری باید در مرحله پایانی رقابتهای انتخابی المپیک 2020 برای کسب سهمیه با تیمهای آسیایی مبارزه کند. این مسابقات با حضور هشت تیم برتر آسیا برگزار میشود.
چهاردهمین دوره رقابتهای والیبال جام جهانی 2019 ژاپن، پایان چندان جذابی برای والیبال ایران نداشت. شاگردان ایگور کولاکوویچ که از ابتدا نمایش متوسطی در این مسابقات داشتند، دیروز در آخرین دیدار خود برابر لهستان هم متحمل شکستی سنگین (3 بر صفر) شدند تا ناکامیشان تکمیل شود. لهستانیها با این پیروزی، بعد از برزیل، نایبقهرمان جام جهانی شدند و مدال نقره را بر گردن آویختند. والیبالیستهای ایرانی اما از مجموع 11 دیداری که در این دوره از پیکارها انجام دادند، هفت شکست داشتند که مقابل تیمهای روسیه، مصر، برزیل، آمریکا، ژاپن، ایتالیا و لهستان رقم خورد و چهار پیروزی آنها هم برابر تیمهای کانادا، استرالیا، تونس و آرژانتین به دست آمد. ایران با این نتیجه و احتساب 12 امتیاز، عنوان هشتم جدول ردهبندی جام جهانی 2019 را به اختصاص داد؛ عنوانی که سال 2015 در آخرین حضور خود در این مسابقات به دست آورده بود. تیم ملی والیبال ایران پیش از این سهبار در رقابتهای جام جهانی والیبال شرکت کرده که در سال ۱۹۹۱ یازدهم شد، در جام جهانی ۲۰۱۱ نهم و در سال ۲۰۱۵ هشتم شد. فدراسیون جهانی والیبال در حالی هرساله حجم بالایی از رقابتهای جهانی را برای این رشته برگزار میکند که اکثر تیمهای دنیا در اقدامی حرفهای از تیمهای اصلی خود برای مسابقات حساسی مانند قهرمانی جهان و انتخابی المپیک استفاده میکنند و درمقابل تیمهای دوم و سومشان را راهی رویدادهای لیگ جهانی و جام جهانی میکنند. این اتفاق اما در مورد تیم ملی والیبال ایران رخ نداد و سرمربی مونتهنگرویی این تیم، باز هم با اصرار و پافشاری خود از نفرات اصلی استفاده کرد؛ نفراتی که پس از پشتسرگذاشتن تورنمنتهای پرفشار بازیهای آسیایی، قهرمانی جهان، لیگ ملتها، مرحله نخست انتخابی المپیک و قهرمانی آسیا راهی جام جهانی شدند و تن خستهشان به این میدان رسید. اوج عملکرد دور از انتظار ملیپوشان کشورمان وقتی بود که آنها دو شکست مقابل تیم سوم روسیه و تیم نهچندان مطرح مصر داشتند. پس از این باختها بود که کولاکوویچ لب به اعتراف گشود و گفت تیمش خسته است و نیاز به انرژی دارد! کولاکوویچ در شرایطی سومین سال حضور خود در تیم ملی والیبال ایران را گذراند که از ابتدا تاکنون مورد نقد کارشناسان و منتقدان داخلی قرار گرفته است. او هیچوقت اعتقادی به جوانگرایی نداشت و در این سالها سعی کرد با استفاده از ستارههایی که در اختیار داشت به نتیجه مطلوب برسد که در رسیدن به این هدف هم موفق نبود. البته که شکستهای برابر مصر و روسیه این توفیق اجباری را نصیب جوانان کرد تا کولاکوویچ بالاخره از آنها استفاده کند. استفاده از همین جوانان سبب شد تا ایران اولین برد خود برابر کانادا و در ادامه مقابل استرالیا را به دست آورد. در سالی که والیبال ایران با وجود ترکیب اصلی و بازیکنان باانگیزه و آیندهدار شانس کسب سکو را داشت، اما نبود سرمربیای باجسارت باعث شد تا شکستهای بدی داشته باشد. شاید بدترین شکست مقابل ژاپن رقم خورد که زنگ خطر را در والیبال آسیا برای ایران به صدا درآورده است؛ اینکه آیا توازن قدرت در والیبال آسیا برهم میخورد و ژاپنیها جای ایران را در قاره میگیرند؟ بیتردید باید گفت که والیبال ایران در دو سال اخیر نتوانسته توقع اهالی این رشته و مردم را برآورده کند، بهخصوص از زمانی که تغییرات مدیریتی در بدنه فدراسیون والیبال آغاز شد و تا به امروز ادامه دارد. محمد رضا داورزنی که سالها ریاست این فدراسیون را برعهده داشت، دو سال پیش ناگهان از سمت خود استعفا داد و قرارگرفتن در پست بالای معاونت وزیر ورزش را به ریاست فدراسیون ترجیح داد. البته که او مدتی فدراسیون را به شیوه سرپرستی اداره کرد و در نهایت محمدرضا ضیایی را که از نزدیکان خود بود، به ریاست این فدراسیون رساند تا همچنان رئیس در سایه والیبال باشد. زمان کوتاهی از ریاست ضیایی در فدراسیون والیبال نگذشته بود که او مجبور شد به دلیل بازنشستهبودن استعفا دهد و کنار برود. از آن زمان؛ یعنی از آذرماه سال گذشته، فدراسیون والیبال با سرپرست اداره میشود و هنوز رئیس ندارد. بهنام محمودی، پیشکسوت والیبال، درباره حواشی این روزهای والیبال کشور به «شرق» میگوید: «من هم بهعنوان یکی از اعضای خانواده والیبال معتقدم که تیم ملی ما مدتی است که نمیتواند انتظارات مردم را برآورده کند. ما از این بازیکنان خیلی استفاده کردیم. آنها را خسته و آسیبدیده کردیم. کولاکوویچ میتوانست به جوانها فرصت بدهد و از آنها استفاده کند، اما این کار را نکرد. درست است که آقای کولاکوویچ باید بهعنوان سرمربی تیم در کمیته فنی پاسخگوی این ناکامیها باشند، اما خود من بهشخصه ریشه همه این نتایج بد را در عدم مدیریت در فدراسیون والیبال میبینم. ما بهخاطر خودخواهی و قدرتطلبی دو سال است که تیم ملی را متزلزل کرده و به چالش کشیدهایم ... فدراسیون الان نزدیک به یک سال است که رئیس ندارد و با سرپرست اداره میشود. وقتی نظارتی نیست و هربار یک سرپرست و رئیس روی کار میآید، نتیجهاش میشود همین». تیم ملی والیبال ایران دیماه سال جاری باید در مرحله پایانی رقابتهای انتخابی المپیک 2020 برای کسب سهمیه با تیمهای آسیایی مبارزه کند. این مسابقات با حضور هشت تیم برتر آسیا برگزار میشود.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.