|

ضرورت بازتعریف مسابقات کشتی

امید توفیقی-روزنامه‌نگار

مسابقات کشتی قهرمانی کشور در بیرجند تازه‌ترین سوژه کشتی است که انتقاداتی را برانگیخته؛ گروهی این مسابقات را باری به هر جهت می‌دانند و درمقابل جمعی دیگر سعی دارند شرایط کشتی و این مسابقات را عادی نشان دهند. حق با هرکدام از طرفین که باشد، نمی‌توان به سادگی از روی‌سکورفتن کشتی‌گیران پابه‌سن‌گذاشته در برخی اوزان و غیبت سرمربی تیم ملی در سالن مسابقات به راحتی عبور کرد! اگر نگوییم قدیمی‌ترین، بی‌شک می‌توانیم بگوییم یکی از قدیمی‌ترین رویدادهای کشوری کشتی، مسابقات کشتی آزاد قهرمانی کشور است؛ مسابقاتی که بیش از دو دهه است از طراوت و حساسیت آن کاسته شده و سال‌هاست کارشناسان کشتی بر ضرورت اتخاذ یک رویکرد متفاوت در برگزاری این رقابت‌ها تأکید دارند. این ادعا اغراق نیست که چنانچه پای قدمت رقابت‌ها در میان نبود شاید فدراسیون کشتی در سال‌های گذشته و در زمان مدیران مختلف، برگزاری این مسابقات را متوقف می‌کرد. دیدیم که در زمان مدیریت سابق فدراسیون، با برگزاری این مسابقات به شکل منطقه‌ای تلاشی در جهت هدفمندکردن آن صورت گرفت، اما بعید است این تلاش به اهداف مدنظر منتهی شده باشد؛ همچنان‌که برگزاری مسابقات به شکل سنتی آن دستاورد ملموسی برای کشتی نداشت...به باور منتقدان سابق فدراسیون کشتی، تعدد برگزاری مسابقات کشتی در رده‌های مختلف گرچه با هدف داغ نگه‌داشتن تنور کشتی و کشف استعدادها دنبال می‌شد، بااین‌حال گویی گستردگی کار، فدراسیون کشتی را دچار نوعی سردرگمی کرده بود.اینکه منتقدان سابق و فعلی مدیریت کشتی چه می‌گفتند و چه می‌گویند، مراد ما از نوشتن این چند سطر نیست؛ آنچه حائز اهمیت است این است که مسابقات کشتی قهرمانی کشور دیگر نه مثل دو، سه دهه گذشته یکی از راه‌های اصلی رسیدن به دوبنده تیم ملی است و نه مثل پیکارهای قهرمانی کشور روسیه تنها راه رسیدن به این مهم است، بلکه تنها خروجی این رقابت‌ها احتمالا کسب مجوز حضور در رقابت‌های جام تختی برای نفرات برتر خواهد بود که البته یگانه راه گرفتن مجوز حضور در جام تختی نیز پیکارهای قهرمانی کشور نیست!! هرچند خود رقابت‌های جام تختی را نیز نمی‌توان بسان دهه 60 جزء رقابت‌های درجه‌یک بین‌المللی کشتی دنیا دانست و سال‌هاست از سکه افتاده!اگر غیبت غلامرضا محمدی، سرمربی تیم ملی کشتی و همچنین مجید ترکان، دو نفر از شورای فنی این رقابت‌ها در بیرجند را هم موجه بدانیم، باز هم تجربه بیرجند نشان داد که برگزاری این رقابت‌ها دستاورد چندانی به همراه ندارد و ضروری است فدراسیون کشتی نه‌تنها برای این مسابقات بلکه دیگر مسابقاتی که قرار است در این دوره مدیریتی برگزار کند، تعریف مشخصی داشته باشد، چراکه مدیران کنونی فدراسیون، خود منتقد مدیریت سابق بودند و حال که خود سکاندار کشتی شده‌اند، باید به تدریج برنامه‌هایشان نمود عینی پیدا کند...حتی اگر چشم بر تجربه پیشینیان ببندیم، انتظار این است که پس از برگزاری هر رویدادی میزان تحقق اهداف مدنظر مشخص شود تا با یک بازتعریف و کار کارشناسی از تکرار تجربه‌های ناموفق جلوگیری شود. صرف‌نظر از نکات فوق باید به این سؤال نیز پاسخ داده شود؛ این مسابقات برای دیار محروم خراسان جنوبی چه دستاورد و عایدی‌ای داشت و آیا برای توسعه کشتی در یک شهر و منطقه صرف برگزاری یک رویداد هزینه‌بر که تقریبا تمامی هزینه‌های آن برعهده میزبان است، کافی است؟

مسابقات کشتی قهرمانی کشور در بیرجند تازه‌ترین سوژه کشتی است که انتقاداتی را برانگیخته؛ گروهی این مسابقات را باری به هر جهت می‌دانند و درمقابل جمعی دیگر سعی دارند شرایط کشتی و این مسابقات را عادی نشان دهند. حق با هرکدام از طرفین که باشد، نمی‌توان به سادگی از روی‌سکورفتن کشتی‌گیران پابه‌سن‌گذاشته در برخی اوزان و غیبت سرمربی تیم ملی در سالن مسابقات به راحتی عبور کرد! اگر نگوییم قدیمی‌ترین، بی‌شک می‌توانیم بگوییم یکی از قدیمی‌ترین رویدادهای کشوری کشتی، مسابقات کشتی آزاد قهرمانی کشور است؛ مسابقاتی که بیش از دو دهه است از طراوت و حساسیت آن کاسته شده و سال‌هاست کارشناسان کشتی بر ضرورت اتخاذ یک رویکرد متفاوت در برگزاری این رقابت‌ها تأکید دارند. این ادعا اغراق نیست که چنانچه پای قدمت رقابت‌ها در میان نبود شاید فدراسیون کشتی در سال‌های گذشته و در زمان مدیران مختلف، برگزاری این مسابقات را متوقف می‌کرد. دیدیم که در زمان مدیریت سابق فدراسیون، با برگزاری این مسابقات به شکل منطقه‌ای تلاشی در جهت هدفمندکردن آن صورت گرفت، اما بعید است این تلاش به اهداف مدنظر منتهی شده باشد؛ همچنان‌که برگزاری مسابقات به شکل سنتی آن دستاورد ملموسی برای کشتی نداشت...به باور منتقدان سابق فدراسیون کشتی، تعدد برگزاری مسابقات کشتی در رده‌های مختلف گرچه با هدف داغ نگه‌داشتن تنور کشتی و کشف استعدادها دنبال می‌شد، بااین‌حال گویی گستردگی کار، فدراسیون کشتی را دچار نوعی سردرگمی کرده بود.اینکه منتقدان سابق و فعلی مدیریت کشتی چه می‌گفتند و چه می‌گویند، مراد ما از نوشتن این چند سطر نیست؛ آنچه حائز اهمیت است این است که مسابقات کشتی قهرمانی کشور دیگر نه مثل دو، سه دهه گذشته یکی از راه‌های اصلی رسیدن به دوبنده تیم ملی است و نه مثل پیکارهای قهرمانی کشور روسیه تنها راه رسیدن به این مهم است، بلکه تنها خروجی این رقابت‌ها احتمالا کسب مجوز حضور در رقابت‌های جام تختی برای نفرات برتر خواهد بود که البته یگانه راه گرفتن مجوز حضور در جام تختی نیز پیکارهای قهرمانی کشور نیست!! هرچند خود رقابت‌های جام تختی را نیز نمی‌توان بسان دهه 60 جزء رقابت‌های درجه‌یک بین‌المللی کشتی دنیا دانست و سال‌هاست از سکه افتاده!اگر غیبت غلامرضا محمدی، سرمربی تیم ملی کشتی و همچنین مجید ترکان، دو نفر از شورای فنی این رقابت‌ها در بیرجند را هم موجه بدانیم، باز هم تجربه بیرجند نشان داد که برگزاری این رقابت‌ها دستاورد چندانی به همراه ندارد و ضروری است فدراسیون کشتی نه‌تنها برای این مسابقات بلکه دیگر مسابقاتی که قرار است در این دوره مدیریتی برگزار کند، تعریف مشخصی داشته باشد، چراکه مدیران کنونی فدراسیون، خود منتقد مدیریت سابق بودند و حال که خود سکاندار کشتی شده‌اند، باید به تدریج برنامه‌هایشان نمود عینی پیدا کند...حتی اگر چشم بر تجربه پیشینیان ببندیم، انتظار این است که پس از برگزاری هر رویدادی میزان تحقق اهداف مدنظر مشخص شود تا با یک بازتعریف و کار کارشناسی از تکرار تجربه‌های ناموفق جلوگیری شود. صرف‌نظر از نکات فوق باید به این سؤال نیز پاسخ داده شود؛ این مسابقات برای دیار محروم خراسان جنوبی چه دستاورد و عایدی‌ای داشت و آیا برای توسعه کشتی در یک شهر و منطقه صرف برگزاری یک رویداد هزینه‌بر که تقریبا تمامی هزینه‌های آن برعهده میزبان است، کافی است؟

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.