|

آینه

کیهان
رمز اصلی پیروزی در دفاع مقدس
سعدالله زارعي: در هفته دفاع مقدس قرار داریم. 39 سال از آغاز و 31 سال از پایان جنگ می‌گذرد، اما هنوز این دوران به صورت «ذخیره استراتژیک» مورد استفاده ملت ایران در مواجهه با خطرات و مشکلات است. این جنگ نشان داد که عدد نیروی انسانی و بزرگی و کوچکی جغرافیا به خودی خود نه در ممانعت از آغاز جنگ حرف اول را می‌زنند و نه در پایان‌دادن به جنگ از آن‌چنان تعیین‌کنندگی برخوردارند. عنصر برتری‌ساز ایران در جنگ، عنصر «معنویت» بود. عراق در جنگ به روش معمول می‌جنگید و لذا اگرچه به دلیل برخورداری از نفرات بیشتر، دست سنگینی داشت، ولی ضمنا مشت آن باز بود یعنی ایرانی‌ها می‌توانستند همه کنش‌ها و واکنش‌های طرف عراقی را از قبل پیش‌بینی کنند و برای آن چاره‌ای بیندیشند اما در نقطه مقابل آن، ایران روش غیرمعمول را در جنگ برگزید که بعدها به «جنگ نامتقارن» معروف گردید و وارد ادبیات نظامی جهان شد. امروز می‌توانیم بگوییم روش جنگی ایران در 8 سال دفاع مقدس اساسا تئوری جنگ و دفاع و مقاومت و پیروزی را در دنیا معنای تازه‌ای بخشیده است و لذا یک ملت دست خالی مثل مردم یمن در یک دوره کوتاه می‌تواند بر ارتش‌های بزرگ و ائتلاف‌های بزرگ پیروز شود. توکل، توسل، اعتماد‌به‌نفس، جهاد و امید، رمز جبهه‌‌ای است که برای «تکلیف» شکل گرفته است. آیا این نوع جبهه فقط در حوزه امنیت به کار می‌آید؟ آیا وقت آن نرسیده است تا از این تجربه در حوزه‌های دیگر که در آنها با مشکلاتی مواجه هستیم، استفاده کنیم؟

دنیای اقتصاد
خصوصی‌سازی سفید یا سیاه؟
کارنامه‌های «سیاه» و «سفید» در خصوصی‌سازی مقایسه شدند؛ مقایسه‌ای که یک تجربه شیرین را روبه‌روی یک تجربه تلخ قرار داده و می‌تواند به‌عنوان یک خط راهنما به جریان خصوصی‌سازی کمک کند. «آلمان» در سمت سفید و «روسیه» در سمت سیاه داستان خصوصی‌سازی قرار دارند. در مقطع خصوصی‌سازی هم آلمان در دوره گذار بود هم روسیه. منظور از دوره گذار این است که اقتصاد تا مقطع قبل از خصوصی‌سازی در بستر غیررقابتی و غیرآزاد حرکت کرده و قرار است بعد از خصوصی‌سازی به فضای رقابتی دست یابد. آلمان ملاحظات دوره گذار را پذیرفت و مدیریت کرد، اما روسیه بی‌اعتنا به پیش‌نیازها دوره انتقال خصوصی‌سازی را بی‌ملاحظه ادامه داد. آلمان برنده شد و روسیه بازنده. بنابراین فصل انفصال تجربه این دو کشور در حوزه خصوصی‌سازی را می‌توان «رعایت پیش‌نیازها» نامید؛ عاملی که اگر از سوی سیاست‌گذاران روسی نادیده گرفته نمی‌شد، شاید این کشور در حال حاضر در زمره کشورهای توسعه‌یافته برشمرده می‌شد. از جمله مهم‌ترین ملاحظات خصوصی‌سازی می‌توان به «ایجاد بسترهای آزادی اقتصادی و رقابت»، «نهادسازی»، «ایجاد ساختار مستحکم حقوقی» و «بازسازی ساختاری» اشاره کرد. در مقایسه خصوصی‌سازی با تکیه بر آزادسازی تجربه آلمان و خصوصی‌سازی بدون مقدمات، تجربه ایران کجا قرار می‌گیرد؟

قدس
آقای رئیسی! خودتان به هفت‌تپه بیایید
کارگران هفت تپه از ابتدای مهرماه تا امروز و این بار در اعتراض به اخراج ۲۰ نفر از همکارانشان، تجمع کرده‌اند و خودشان، خانواده‌هایشان و منافع صنفی‌شان را قربانی خصوصی‌سازی پر از حرف و حدیث و سپردن سکان این مجموعه به دست «نااهلان دانه‌درشت» می‌دانند. هشت نفر از کارگران معترض در گفت‌وگو با خبرنگار ما تأکید می‌کنند، این بار جز با بازگشت ۲۰ همکار اخراجی به کار و حضور مستقیم شخص رئیس قوه قضائیه در هفت‌تپه، دست از تجمع نمی‌کشند. در ادامه روایت خبرنگار ما را از اظهارات این هشت کارگر بخوانید؛ هشت کارگری که یا از ابتدای مهرماه بدون دلیل موجه و با عدم تمدید قرارداد، اخراج شده و یا در دفاع از همکاران اخراجی، تجمع کرده‌اند. الف - ج می‌گوید: از ابتدای مهر ماه اخراج شده‌ام، آن هم با دلایل مبهم. نه نهادهای امنیتی و نه ادارات داخلی شرکت درخصوص دلایل اخراج، پاسخگو نیستند. به نظر می‌رسد ما قربانی سلیقه فردی کارفرما شده‌ایم. این اخراج بدون دلیل، نبود امنیت شغلی بقیه کارگران را افزایش داده است. ع- گ هم خواسته اصلی تجمع‌کنندگان را این بار، بازگشت ۲۰ همکارشان به کار عنوان می‌کند. وی می‌گوید: برای رئیس قوه قضائیه دعوت‌نامه فرستاده‌ایم تا با حضور در اینجا حرف کارگران را بشنود. ما در تجمعات قبلی به خاطر نابسامانی‌های مدیریتی، حقوق معوقه و مشکلات بیمه‌ای تجمع کردیم، اما خودمان تاوان این تجمع را پس دادیم و تنها خواسته ما که محقق شد به‌روزرسانی حقوق بود. اگر آقای رئیسی به هفت‌تپه بیاید و این معضل بزرگ استان خوزستان را از نزدیک لمس کند، قطعا کارگران امیدوار می‌شوند. س - الف هم با بیان اینکه هیچ بازداشتی در روزهای اخیر نداشته‌ایم، می‌گوید: البته از طرف پلیس امنیت با برخی از همکاران تماس گرفته‌اند و از آنها خواسته شده در تجمعات حضور نداشته باشند.

کیهان
رمز اصلی پیروزی در دفاع مقدس
سعدالله زارعي: در هفته دفاع مقدس قرار داریم. 39 سال از آغاز و 31 سال از پایان جنگ می‌گذرد، اما هنوز این دوران به صورت «ذخیره استراتژیک» مورد استفاده ملت ایران در مواجهه با خطرات و مشکلات است. این جنگ نشان داد که عدد نیروی انسانی و بزرگی و کوچکی جغرافیا به خودی خود نه در ممانعت از آغاز جنگ حرف اول را می‌زنند و نه در پایان‌دادن به جنگ از آن‌چنان تعیین‌کنندگی برخوردارند. عنصر برتری‌ساز ایران در جنگ، عنصر «معنویت» بود. عراق در جنگ به روش معمول می‌جنگید و لذا اگرچه به دلیل برخورداری از نفرات بیشتر، دست سنگینی داشت، ولی ضمنا مشت آن باز بود یعنی ایرانی‌ها می‌توانستند همه کنش‌ها و واکنش‌های طرف عراقی را از قبل پیش‌بینی کنند و برای آن چاره‌ای بیندیشند اما در نقطه مقابل آن، ایران روش غیرمعمول را در جنگ برگزید که بعدها به «جنگ نامتقارن» معروف گردید و وارد ادبیات نظامی جهان شد. امروز می‌توانیم بگوییم روش جنگی ایران در 8 سال دفاع مقدس اساسا تئوری جنگ و دفاع و مقاومت و پیروزی را در دنیا معنای تازه‌ای بخشیده است و لذا یک ملت دست خالی مثل مردم یمن در یک دوره کوتاه می‌تواند بر ارتش‌های بزرگ و ائتلاف‌های بزرگ پیروز شود. توکل، توسل، اعتماد‌به‌نفس، جهاد و امید، رمز جبهه‌‌ای است که برای «تکلیف» شکل گرفته است. آیا این نوع جبهه فقط در حوزه امنیت به کار می‌آید؟ آیا وقت آن نرسیده است تا از این تجربه در حوزه‌های دیگر که در آنها با مشکلاتی مواجه هستیم، استفاده کنیم؟

دنیای اقتصاد
خصوصی‌سازی سفید یا سیاه؟
کارنامه‌های «سیاه» و «سفید» در خصوصی‌سازی مقایسه شدند؛ مقایسه‌ای که یک تجربه شیرین را روبه‌روی یک تجربه تلخ قرار داده و می‌تواند به‌عنوان یک خط راهنما به جریان خصوصی‌سازی کمک کند. «آلمان» در سمت سفید و «روسیه» در سمت سیاه داستان خصوصی‌سازی قرار دارند. در مقطع خصوصی‌سازی هم آلمان در دوره گذار بود هم روسیه. منظور از دوره گذار این است که اقتصاد تا مقطع قبل از خصوصی‌سازی در بستر غیررقابتی و غیرآزاد حرکت کرده و قرار است بعد از خصوصی‌سازی به فضای رقابتی دست یابد. آلمان ملاحظات دوره گذار را پذیرفت و مدیریت کرد، اما روسیه بی‌اعتنا به پیش‌نیازها دوره انتقال خصوصی‌سازی را بی‌ملاحظه ادامه داد. آلمان برنده شد و روسیه بازنده. بنابراین فصل انفصال تجربه این دو کشور در حوزه خصوصی‌سازی را می‌توان «رعایت پیش‌نیازها» نامید؛ عاملی که اگر از سوی سیاست‌گذاران روسی نادیده گرفته نمی‌شد، شاید این کشور در حال حاضر در زمره کشورهای توسعه‌یافته برشمرده می‌شد. از جمله مهم‌ترین ملاحظات خصوصی‌سازی می‌توان به «ایجاد بسترهای آزادی اقتصادی و رقابت»، «نهادسازی»، «ایجاد ساختار مستحکم حقوقی» و «بازسازی ساختاری» اشاره کرد. در مقایسه خصوصی‌سازی با تکیه بر آزادسازی تجربه آلمان و خصوصی‌سازی بدون مقدمات، تجربه ایران کجا قرار می‌گیرد؟

قدس
آقای رئیسی! خودتان به هفت‌تپه بیایید
کارگران هفت تپه از ابتدای مهرماه تا امروز و این بار در اعتراض به اخراج ۲۰ نفر از همکارانشان، تجمع کرده‌اند و خودشان، خانواده‌هایشان و منافع صنفی‌شان را قربانی خصوصی‌سازی پر از حرف و حدیث و سپردن سکان این مجموعه به دست «نااهلان دانه‌درشت» می‌دانند. هشت نفر از کارگران معترض در گفت‌وگو با خبرنگار ما تأکید می‌کنند، این بار جز با بازگشت ۲۰ همکار اخراجی به کار و حضور مستقیم شخص رئیس قوه قضائیه در هفت‌تپه، دست از تجمع نمی‌کشند. در ادامه روایت خبرنگار ما را از اظهارات این هشت کارگر بخوانید؛ هشت کارگری که یا از ابتدای مهرماه بدون دلیل موجه و با عدم تمدید قرارداد، اخراج شده و یا در دفاع از همکاران اخراجی، تجمع کرده‌اند. الف - ج می‌گوید: از ابتدای مهر ماه اخراج شده‌ام، آن هم با دلایل مبهم. نه نهادهای امنیتی و نه ادارات داخلی شرکت درخصوص دلایل اخراج، پاسخگو نیستند. به نظر می‌رسد ما قربانی سلیقه فردی کارفرما شده‌ایم. این اخراج بدون دلیل، نبود امنیت شغلی بقیه کارگران را افزایش داده است. ع- گ هم خواسته اصلی تجمع‌کنندگان را این بار، بازگشت ۲۰ همکارشان به کار عنوان می‌کند. وی می‌گوید: برای رئیس قوه قضائیه دعوت‌نامه فرستاده‌ایم تا با حضور در اینجا حرف کارگران را بشنود. ما در تجمعات قبلی به خاطر نابسامانی‌های مدیریتی، حقوق معوقه و مشکلات بیمه‌ای تجمع کردیم، اما خودمان تاوان این تجمع را پس دادیم و تنها خواسته ما که محقق شد به‌روزرسانی حقوق بود. اگر آقای رئیسی به هفت‌تپه بیاید و این معضل بزرگ استان خوزستان را از نزدیک لمس کند، قطعا کارگران امیدوار می‌شوند. س - الف هم با بیان اینکه هیچ بازداشتی در روزهای اخیر نداشته‌ایم، می‌گوید: البته از طرف پلیس امنیت با برخی از همکاران تماس گرفته‌اند و از آنها خواسته شده در تجمعات حضور نداشته باشند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.