رقیه مصطفوی، داور والیبال نشسته زنان جهان
آشنایی با ورزش معلولان مسیر زندگیام را تغییر داد
وقتی صحبت از ورزش معلولان زنان ایران میشود، ناخودآگاه ذهن خیلیها به سمت زهرا نعمتی، ساره جوانمردی و راضیه شیرمحمدی میرود؛ سه بانوی کماندار و تیراندازی که با مدالآوریهایشان در بازیهای پارالمپیک 2012 لندن و 2016 ریودوژانیرو تاریخساز شدند. اما این همه داشتههای ورزش معلولان زنان کشور نیست. آنها در این چندسال اخیر همزمان با پیشرفت بانوان ورزشکار سالم تلاش کردند تا دیده شوند؛ از کسب کرسیهای بینالمللی گرفته تا حضور در دورههای پیشرفته جهانی داوری و مربیگری. رقیه مصطفوی یکی از بانوان موفق در این عرصه است که به تازگی موفق به کسب مدرک داوری درجه دو والیبال نشسته جهان شده. او در دورهای که اخیرا در کشور مالزی برگزار شد، توانسته بالاتر از بقیه رقبای آسیایی خود با بهترین امتیاز این درجه را بگیرد. روزی که مصطفوی فعالیت در رشته والیبال را شروع کرد، حتی فکرش را هم نمیکرد از ورزش معلولان سر دربیاورد، اما یک اتفاق او را به این نقطه رساند. رقیه 10 سال پیش وقتی خواست دنیای مادرانه را تجربه کند، خدا به او فرزندی داد که از ناحیه دست، دچار معلولیت مادرزادی بود. این اتفاق هرچند تلخ بود، اما او را با ورزش معلولان و
جانبازان آشنا کرد تا با نقص عضو کودکش کنار بیاید و با امید دخترش را بزرگ کند. داور والیبال نشسته زنان دراینباره به «شرق» میگوید: «من از 10 سالگی والیبال بازیکردن را در زنجان شروع کردم و بعد از آن هم به مسابقات لیگ دستهیک و سوپرلیگ باشگاههای کشور راه پیدا کردم تا اینکه با بهدنیاآمدن دخترم (در سال ۸۸) زندگیام تغییر کرد. وقتی متوجه شدم دخترم دچار معلولیت است، ورزش معلولان را شناختم و تصمیم گرفتم از آن به بعد در زمینه داوری والیبال در ورزش معلولان فعالیتم را ادامه بدهم. دورههای داخلی را گذراندم و با توجه به نتایج خوبی که در این کلاسها گرفتم، از طرف فدراسیون جانبازان و معلولین به بانکوک اعزام شدم تا در دورههای پیشرفته جهانی شرکت کنم. این دوره داوری در سطح دو جهان بود که با حضور ۹ نفر برگزار شد و من تنها نماینده زن در بین آنها بودم و توانستم با بالاترین امتیاز نسبت به همه مردان حاضر این مدرک را بگیرم».
طبق قوانین، داوران بینالمللی در رشته والیبال نشسته ابتدا باید یک رویداد آسیایی را سوت بزنند و بعد از آن اگر نمره خوبی گرفتند، برای قضاوت در مسابقات جهانی آماده شوند. عملکرد موفقیتآمیز مصطفوی در بانکوک اما این امکان را برای او به وجود آورده تا زودتر از سایرین به مسابقات جهانی یا حتی بازیهای پارالمپیک برسد: «مسئولان کمیته ملی پارالمپیک به دنبال این هستند تا با کمیته بینالمللی پارالمپیک رایزنی کنند و بهخاطر امتیاز بالایی که من در این دوره به دست آوردم، شرایط را برای داوریام در رقابتهای جهانی مهیا کنند. البته من سال ۹۳ که هنوز مدرک داوری سطح دو جهان را نگرفته بودم، مسابقات والیبال نشسته زنان آسیا را که تهران میزبان آن بود داوری کردهام. امیدوارم شرایطی پیش بیاید که بتوانم هرچه زودتر در مسابقات جهانی، بهخصوص بازیهای پارالمپیک ۲۰۲۰ توکیو که از سطح بالاتری هم برخوردار است قضاوت کنم. حسن دیگر این اتفاق این است که میتوانم رقابتهای مردان را هم داوری کنم و تجربه بیشتری به دست بیاورم. باید از حمایتهای مسئولان فدراسیون جانبازان و معلولین و کمیته ملی پارالمپیک هم تشکر کنم که در این مسیر مرا خیلی حمایت کردند.
من وقتی از بانکوک برگشتم، مورد تقدیر این مسئولان قرار گرفتم. واقعا فکرش را نمیکردم اینقدر مورد توجه آنها قرار بگیرم و ورزش بانوان برایشان تا این اندازه مهم باشد». مصطفوی البته آرزوهای بزرگتری در سر دارد. او میخواهد همزمان حضور در دورههای مربیگری والیبال افراد سالم را هم شروع کند: «من در دورههای داخلی که برای والیبال افراد سالم هم برگزار شده شرکت کردم و شاگرداول کلاس شدم. از طرفی مسلط به زبان انگلیسی هم هستم و این موضوع تا به اینجا توانسته خیلی کمکم کند. دلم میخواهد این مراحل را در والیبال افراد سالم هم طی کنم و داور بینالمللی این بخش هم بشوم. علاقه من به والیبال بهقدری است که مسابقات دسته یک خانمها را در زنجان هم قضاوت میکنم. مسابقات والیبال نشسته باشگاهی برای خانمهای ایرانی در سال دو بار بیشتر برگزار نمیشود. با توجه به این موضوع، شرایط برای حضور من در عرصه داوری این رقابتها خیلی محدود است. البته برای اینکه از حیطه کاریام عقب نباشم، زمانهایی که تیم والیبال نشسته در اردو است، یکروزه از زنجان به تهران میآیم و مسابقههای تمرینی آنها را سوت میزنم، اما در نهایت هدفم این است که بتوانم یک
جایگاه خوب هم در داوری والیبال افراد سالم به دست بیاورم.
وقتی صحبت از ورزش معلولان زنان ایران میشود، ناخودآگاه ذهن خیلیها به سمت زهرا نعمتی، ساره جوانمردی و راضیه شیرمحمدی میرود؛ سه بانوی کماندار و تیراندازی که با مدالآوریهایشان در بازیهای پارالمپیک 2012 لندن و 2016 ریودوژانیرو تاریخساز شدند. اما این همه داشتههای ورزش معلولان زنان کشور نیست. آنها در این چندسال اخیر همزمان با پیشرفت بانوان ورزشکار سالم تلاش کردند تا دیده شوند؛ از کسب کرسیهای بینالمللی گرفته تا حضور در دورههای پیشرفته جهانی داوری و مربیگری. رقیه مصطفوی یکی از بانوان موفق در این عرصه است که به تازگی موفق به کسب مدرک داوری درجه دو والیبال نشسته جهان شده. او در دورهای که اخیرا در کشور مالزی برگزار شد، توانسته بالاتر از بقیه رقبای آسیایی خود با بهترین امتیاز این درجه را بگیرد. روزی که مصطفوی فعالیت در رشته والیبال را شروع کرد، حتی فکرش را هم نمیکرد از ورزش معلولان سر دربیاورد، اما یک اتفاق او را به این نقطه رساند. رقیه 10 سال پیش وقتی خواست دنیای مادرانه را تجربه کند، خدا به او فرزندی داد که از ناحیه دست، دچار معلولیت مادرزادی بود. این اتفاق هرچند تلخ بود، اما او را با ورزش معلولان و
جانبازان آشنا کرد تا با نقص عضو کودکش کنار بیاید و با امید دخترش را بزرگ کند. داور والیبال نشسته زنان دراینباره به «شرق» میگوید: «من از 10 سالگی والیبال بازیکردن را در زنجان شروع کردم و بعد از آن هم به مسابقات لیگ دستهیک و سوپرلیگ باشگاههای کشور راه پیدا کردم تا اینکه با بهدنیاآمدن دخترم (در سال ۸۸) زندگیام تغییر کرد. وقتی متوجه شدم دخترم دچار معلولیت است، ورزش معلولان را شناختم و تصمیم گرفتم از آن به بعد در زمینه داوری والیبال در ورزش معلولان فعالیتم را ادامه بدهم. دورههای داخلی را گذراندم و با توجه به نتایج خوبی که در این کلاسها گرفتم، از طرف فدراسیون جانبازان و معلولین به بانکوک اعزام شدم تا در دورههای پیشرفته جهانی شرکت کنم. این دوره داوری در سطح دو جهان بود که با حضور ۹ نفر برگزار شد و من تنها نماینده زن در بین آنها بودم و توانستم با بالاترین امتیاز نسبت به همه مردان حاضر این مدرک را بگیرم».
طبق قوانین، داوران بینالمللی در رشته والیبال نشسته ابتدا باید یک رویداد آسیایی را سوت بزنند و بعد از آن اگر نمره خوبی گرفتند، برای قضاوت در مسابقات جهانی آماده شوند. عملکرد موفقیتآمیز مصطفوی در بانکوک اما این امکان را برای او به وجود آورده تا زودتر از سایرین به مسابقات جهانی یا حتی بازیهای پارالمپیک برسد: «مسئولان کمیته ملی پارالمپیک به دنبال این هستند تا با کمیته بینالمللی پارالمپیک رایزنی کنند و بهخاطر امتیاز بالایی که من در این دوره به دست آوردم، شرایط را برای داوریام در رقابتهای جهانی مهیا کنند. البته من سال ۹۳ که هنوز مدرک داوری سطح دو جهان را نگرفته بودم، مسابقات والیبال نشسته زنان آسیا را که تهران میزبان آن بود داوری کردهام. امیدوارم شرایطی پیش بیاید که بتوانم هرچه زودتر در مسابقات جهانی، بهخصوص بازیهای پارالمپیک ۲۰۲۰ توکیو که از سطح بالاتری هم برخوردار است قضاوت کنم. حسن دیگر این اتفاق این است که میتوانم رقابتهای مردان را هم داوری کنم و تجربه بیشتری به دست بیاورم. باید از حمایتهای مسئولان فدراسیون جانبازان و معلولین و کمیته ملی پارالمپیک هم تشکر کنم که در این مسیر مرا خیلی حمایت کردند.
من وقتی از بانکوک برگشتم، مورد تقدیر این مسئولان قرار گرفتم. واقعا فکرش را نمیکردم اینقدر مورد توجه آنها قرار بگیرم و ورزش بانوان برایشان تا این اندازه مهم باشد». مصطفوی البته آرزوهای بزرگتری در سر دارد. او میخواهد همزمان حضور در دورههای مربیگری والیبال افراد سالم را هم شروع کند: «من در دورههای داخلی که برای والیبال افراد سالم هم برگزار شده شرکت کردم و شاگرداول کلاس شدم. از طرفی مسلط به زبان انگلیسی هم هستم و این موضوع تا به اینجا توانسته خیلی کمکم کند. دلم میخواهد این مراحل را در والیبال افراد سالم هم طی کنم و داور بینالمللی این بخش هم بشوم. علاقه من به والیبال بهقدری است که مسابقات دسته یک خانمها را در زنجان هم قضاوت میکنم. مسابقات والیبال نشسته باشگاهی برای خانمهای ایرانی در سال دو بار بیشتر برگزار نمیشود. با توجه به این موضوع، شرایط برای حضور من در عرصه داوری این رقابتها خیلی محدود است. البته برای اینکه از حیطه کاریام عقب نباشم، زمانهایی که تیم والیبال نشسته در اردو است، یکروزه از زنجان به تهران میآیم و مسابقههای تمرینی آنها را سوت میزنم، اما در نهایت هدفم این است که بتوانم یک
جایگاه خوب هم در داوری والیبال افراد سالم به دست بیاورم.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.