|

پناهندگان با استقبال روبه‌رو نمي‌شوند

ونزوئلا، سوريه، يمن، روهينگيا و ... تنها كشورهایی در گوشه‌وكنار دنيا نيستند كه به‌خاطر مشكلات متعدد، مردمشان به مهاجرت اقدام كرده‌اند. به همين دليل كميسارياي عالي پناهندگان با انتشار گزارشي از افزايش ركورد پناهندگان جهان به بيش از 70 ميليون نفر در سال 2018 ابراز نگراني كرده است. اين ميزان مهاجرت بالاترين ميزان آوارگي در 70 سال گذشته است.
طبق گزارشي كه در دو، سه روز گذشته منتشر شده، اين ميزان مهاجرت دوبرابر بيشتر از ميزان مهاجرت در 20 سال پيش است و 2.3 ميليون نفر بيشتر از سال قبل و در حدود جمعيت تايلند يا تركيه است. هرچند تخمين ميزان 70.8 رقم محافظه‌كارانه‌اي است. بنابر اطلاعات و آماري كه دولت ونزوئلا اعلام كرده، بيش از چهار ميليون نفر از اين كشور مهاجرت كرده‌اند. این را مي‌توان بزرگ‌ترين مهاجرت اخیر در جهان دانست. اگرچه اکثر اين افراد به محفاظت سازمان مهاجرت جهاني نياز دارند، اما به طور رسمي تنها نيم ميلیون نفر آنها درخواست داده‌اند.
«فیلیپو گراندی»، کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل متحد، البته به نگراني‌هاي ديگري نيز اشاره مي‌كند: «آنچه ما در این ارقام می‌بینیم تأییدكننده روند صعودي در بلندمدت است؛ افرادی که نیاز به ایمنی از جنگ، درگیری و آزار و اذیت دارند. درحالی‌که ما شاهد عدم سخاوت، بخشندگي و همبستگی، به‌ویژه در جوامعي هستيم كه ميزبان جمع زيادي از پناهندگان شده‌اند». در اين ميان نكات مثبت و اميدواركننده‌اي نيز وجود دارند: «از سوي ديگر ما همچنان شاهد حضور بی‌سابقه همراهان جدیدی، از جمله همراهاني از بخش توسعه، مشاغل خصوصی و افرادي هستیم که بي‌دريغ به كمك مي‌آيند. ما باید به اين همراهي‌ها با نگاه مثبت بنگريم و با هزاران نفر از مردم بی‌گناهي که هر روز به دلايلي ناگزير به فرار از خانه‌هایشان مي‌شوند، همبستگي‌مان را افزايش دهيم».
طبق گزارش جهاني، اين 70.8 میلیون نفر پناهنده را مي‌توان در سه دسته اصلي تقسيم كرد. اولین گروه پناهندگان هستند؛ یعنی افرادي كه مجبور به فرار از کشور خود به دلیل درگیری، جنگ و آزار و شکنجه شده‌اند. در سال 2018، تعداد پناه‌جویان به 25.9 میلیون نفر در سراسر جهان رسيده است که 500 هزار نفر بیشتر از سال 2017 است. در بين اين پناهندگان 5.5 میلیون پناهنده فلسطینی هستند که تحت مراقبت سازمان ملل متحد قرار دارند.
گروه دوم پناه‌جویان سياسي هستند؛ افرادی که به خارج از کشورشان مهاجرت می‌کنند و تحت حفاظت بین‌المللی هستند و منتظر نتایج پناهندگی خود هستند. در پایان سال 2018 حدود 3.5 میلیون پناه‌جوي سياسي در سراسر جهان وجود داشت.
سومین و بزرگ‌ترین گروه در بين پناه‌جويان، 41.3 میلیون نفر افراد آواره‌شده‌اي هستند كه به دلايل مختلف ناگزير شده‌اند از خانه و زندگي خود جابه‌جا شوند. افزايش آوارگي همچنان بیشتر از ميزاني است كه بتوان براي آن راه‌حلي پيدا كرد. يكي از بهترين راه‌حل‌ها بازگشت محترمانه در امنيت و كرامت براي اين افراد است تا آنان به صورت داوطلبانه بازگردند. بااین‌حال، تنها 92هزار و 400 پناهنده در سال 2018 امكان سكونت پيدا كرده‌اند و كمتر از هفت درصد در انتظار امكان سكونت مجدد هستند. از حدود 593 هزارو 800 پناهنده كه قادر به بازگشت به خانه بودند فقط 62 هزار نفر توانستند بازگردند.
8 نكته‌اي كه بايد درباره پناهندگان و وضعيت آنها دانست:
كودكان: در 2018، هرثانيه يك كودك آواره به جهان اضافه شد. 111هزار كودك تنها يا بدون خانواده آواره شده‌اند.
نوزادان: تنها در اوگاندا، گزارش شده است كه بيش از دوهزار و 800 كودك زير پنج سال از خانواده‌شان جدا شده‌اند.
يتيم: بيشتر این افراد دوست دارند در شهر زندگي كنند، اما 61 درصد در مناطق محافظت‌شده يا كمپ‌ها زندگي مي‌كنند.
فقير يا ثروتمند: كشورهاي توسعه‌يافته تنها ميزبان 2.7 نفر در بين هزار نفر هستند. كشورهاي درحال‌توسعه يافته ميزبان 5.8 نفر هستند و در كشورهاي جهان‌سوم از بين هر سه نفر يك پناهنده وجود دارد.
همسايگي: حدود 80 درصد پناهندگان در كشورهاي همسايه زندگي مي‌كنند.
زمان: از بين هر پنج پناهنده، چهار نفر آنها حداقل پنج سال بي‌جاومكان هستند. براي برخي از پناهندگان اين روند تا 20 سال طول مي‌كشد.
پناهندگان سياسي: 341 هزار نفر از پناهندگان سياسي در سال 2018 متعلق به ونزوئلا هستند.
پراكندگي: درحال‌حاضر از بين هر 108 نفر يك پناهنده يا آواره وجود دارد، درحالي‌كه 10 سال اين نسبت يك نفر از بين 160 نفر بود.

ونزوئلا، سوريه، يمن، روهينگيا و ... تنها كشورهایی در گوشه‌وكنار دنيا نيستند كه به‌خاطر مشكلات متعدد، مردمشان به مهاجرت اقدام كرده‌اند. به همين دليل كميسارياي عالي پناهندگان با انتشار گزارشي از افزايش ركورد پناهندگان جهان به بيش از 70 ميليون نفر در سال 2018 ابراز نگراني كرده است. اين ميزان مهاجرت بالاترين ميزان آوارگي در 70 سال گذشته است.
طبق گزارشي كه در دو، سه روز گذشته منتشر شده، اين ميزان مهاجرت دوبرابر بيشتر از ميزان مهاجرت در 20 سال پيش است و 2.3 ميليون نفر بيشتر از سال قبل و در حدود جمعيت تايلند يا تركيه است. هرچند تخمين ميزان 70.8 رقم محافظه‌كارانه‌اي است. بنابر اطلاعات و آماري كه دولت ونزوئلا اعلام كرده، بيش از چهار ميليون نفر از اين كشور مهاجرت كرده‌اند. این را مي‌توان بزرگ‌ترين مهاجرت اخیر در جهان دانست. اگرچه اکثر اين افراد به محفاظت سازمان مهاجرت جهاني نياز دارند، اما به طور رسمي تنها نيم ميلیون نفر آنها درخواست داده‌اند.
«فیلیپو گراندی»، کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل متحد، البته به نگراني‌هاي ديگري نيز اشاره مي‌كند: «آنچه ما در این ارقام می‌بینیم تأییدكننده روند صعودي در بلندمدت است؛ افرادی که نیاز به ایمنی از جنگ، درگیری و آزار و اذیت دارند. درحالی‌که ما شاهد عدم سخاوت، بخشندگي و همبستگی، به‌ویژه در جوامعي هستيم كه ميزبان جمع زيادي از پناهندگان شده‌اند». در اين ميان نكات مثبت و اميدواركننده‌اي نيز وجود دارند: «از سوي ديگر ما همچنان شاهد حضور بی‌سابقه همراهان جدیدی، از جمله همراهاني از بخش توسعه، مشاغل خصوصی و افرادي هستیم که بي‌دريغ به كمك مي‌آيند. ما باید به اين همراهي‌ها با نگاه مثبت بنگريم و با هزاران نفر از مردم بی‌گناهي که هر روز به دلايلي ناگزير به فرار از خانه‌هایشان مي‌شوند، همبستگي‌مان را افزايش دهيم».
طبق گزارش جهاني، اين 70.8 میلیون نفر پناهنده را مي‌توان در سه دسته اصلي تقسيم كرد. اولین گروه پناهندگان هستند؛ یعنی افرادي كه مجبور به فرار از کشور خود به دلیل درگیری، جنگ و آزار و شکنجه شده‌اند. در سال 2018، تعداد پناه‌جویان به 25.9 میلیون نفر در سراسر جهان رسيده است که 500 هزار نفر بیشتر از سال 2017 است. در بين اين پناهندگان 5.5 میلیون پناهنده فلسطینی هستند که تحت مراقبت سازمان ملل متحد قرار دارند.
گروه دوم پناه‌جویان سياسي هستند؛ افرادی که به خارج از کشورشان مهاجرت می‌کنند و تحت حفاظت بین‌المللی هستند و منتظر نتایج پناهندگی خود هستند. در پایان سال 2018 حدود 3.5 میلیون پناه‌جوي سياسي در سراسر جهان وجود داشت.
سومین و بزرگ‌ترین گروه در بين پناه‌جويان، 41.3 میلیون نفر افراد آواره‌شده‌اي هستند كه به دلايل مختلف ناگزير شده‌اند از خانه و زندگي خود جابه‌جا شوند. افزايش آوارگي همچنان بیشتر از ميزاني است كه بتوان براي آن راه‌حلي پيدا كرد. يكي از بهترين راه‌حل‌ها بازگشت محترمانه در امنيت و كرامت براي اين افراد است تا آنان به صورت داوطلبانه بازگردند. بااین‌حال، تنها 92هزار و 400 پناهنده در سال 2018 امكان سكونت پيدا كرده‌اند و كمتر از هفت درصد در انتظار امكان سكونت مجدد هستند. از حدود 593 هزارو 800 پناهنده كه قادر به بازگشت به خانه بودند فقط 62 هزار نفر توانستند بازگردند.
8 نكته‌اي كه بايد درباره پناهندگان و وضعيت آنها دانست:
كودكان: در 2018، هرثانيه يك كودك آواره به جهان اضافه شد. 111هزار كودك تنها يا بدون خانواده آواره شده‌اند.
نوزادان: تنها در اوگاندا، گزارش شده است كه بيش از دوهزار و 800 كودك زير پنج سال از خانواده‌شان جدا شده‌اند.
يتيم: بيشتر این افراد دوست دارند در شهر زندگي كنند، اما 61 درصد در مناطق محافظت‌شده يا كمپ‌ها زندگي مي‌كنند.
فقير يا ثروتمند: كشورهاي توسعه‌يافته تنها ميزبان 2.7 نفر در بين هزار نفر هستند. كشورهاي درحال‌توسعه يافته ميزبان 5.8 نفر هستند و در كشورهاي جهان‌سوم از بين هر سه نفر يك پناهنده وجود دارد.
همسايگي: حدود 80 درصد پناهندگان در كشورهاي همسايه زندگي مي‌كنند.
زمان: از بين هر پنج پناهنده، چهار نفر آنها حداقل پنج سال بي‌جاومكان هستند. براي برخي از پناهندگان اين روند تا 20 سال طول مي‌كشد.
پناهندگان سياسي: 341 هزار نفر از پناهندگان سياسي در سال 2018 متعلق به ونزوئلا هستند.
پراكندگي: درحال‌حاضر از بين هر 108 نفر يك پناهنده يا آواره وجود دارد، درحالي‌كه 10 سال اين نسبت يك نفر از بين 160 نفر بود.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.