|

انتخابات اروپا؛ آزمونی برای نجات یا سقوط

اردشیر زارعی‌قنواتی: با آغاز انتخابات پارلمان اروپا یک رقابت دوگانه و در پیوند با هم در سطح اروپا شکل گرفته که تا حدود زیادی می‌تواند تصویر واقعی رشد راست افراطی و افول احزاب راست و چپ میانه را که نماد «وضع موجود» تلقی می‌شوند، نشان دهد.
بدون هیچ تردیدی در شرایط کنونی هنوز جریانات راست افراطی که زیر پوشش «مهاجرستیزی» وارد کارزارهای انتخاباتی و مبارزاتی می‌شوند، با توجه به توازن قوای موجود در سطح جهانی و اروپا نمی‌توانند پیروز این رقابت شوند؛ اما تقویت آنان زنگ خطری است که این بار صدای آن باید بیشتر به گوش رهبران اروپایی برسد. تقویت جریانات راست افراطی در اروپا محصول ناکارآمدی سیستم حاکم و نئولیبرالیسم افسارگسیخته است که موجب تشدید فاصله طبقاتی و خانمان‌سوز‌، معیشت و در تعبیر ساده‌تر فقیرسازی طبقات اجتماعی پایین جامعه حتی در حوزه اروپا شده است. آنچه راست افراطی را سوار بر این موج‌ کرده است، جدا از ضعف جناح چپ سوسیالیستی، تا حدود زیادی به دلیل جا‌انداختن «عوامل فرعی» به جای «عوامل اصلی» در‌این‌باره است.
اینکه امروز مهاجرستیزی در اروپا به‌شدت در حال رشد و تسخیر بخش بزرگی از تمایل افکار عمومی به‌ویژه در بین نیروهای حاشیه، مناطق کوچک شهری و روستایی و حتی طبقه کارگر بومی شده است، جدا از ارتباط دیالکتیکی آن با استفاده صاحبان سرمایه از نیروی کار ارزان مهاجران، تا حدود زیادی هم به خواست جریان اصلی رسانه برای منحرف‌کردن افکار عمومی از علت‌های واقعی شرایط کنونی در راستای منزوی‌کردن بدیل سوسیالیستی در حوزه «تضاد کار و سرمایه» بوده است.در انتخابات پارلمان اروپا در شرایط فعلی بدون هیچ تردیدی همچنان ائتلاف نیروهای میانه چپ و راست از جمهوری‌خواهان، سوسیال‌دموکرات‌ها و دموکرات‌ها در کنار چپ سوسیالیستی و حامیان محیط زیست هنوز می‌توانند اکثریت مطلق را به‌راحتی کسب کنند. به‌همین‌دلیل بحث امروز جدال پیروزی و شکست میانه‌روها با راست افراطی برای تسخیر پارلمان اروپا نیست؛ بلکه موضوع بیشتر روند تصاعدی رشد راست افراطی خواهد بود که می‌تواند در آینده هم در سطح جوامع ملی و هم در سطح اروپایی قدرت تأثیرگذاری بر روی سیاست‌ها و قوانین بگذارند.
شاید بتوان گفت افشای ویدئوی رسوا‌کننده‌ای که در روزهای اخیر از ملاقات «هاینس کریستیان اشتراخه» معاون صدراعظم اتریش در دو رسانه آلمانی «اشپیگل» و «زود دویچه» علنی شد، تا حدود زیادی یک ضربه کاری به جریان راست افراطی در آستانه این انتخابات بود که روند رشد آنان را کند کرده است.‌این در حالی بود که برعکس در بریتانیا با سقوط آزاد محبوبیت حزب حاکم محافظه‌کار، امروز ستاره اقبال «حزب یوکیب» به رهبری «نایجل فاراژ» درخشيد و در فرانسه نیز با افول اعتبار «امانوئل مکرون» رئیس‌جمهوری نئولیبرال این کشور حزب ناسیونالیست «اجتماع ملی» به رهبری «مارین لوپن» توانست همپای حزب حاکم در مرز 20 درصد رقابت شانه‌به‌شانه‌ای را برای کسب پیروزی دنبال کند. در کشورهای اروپای شرقی از‌جمله مجارستان، لهستان و رومانی هم به نظر می‌رسد باد در پرچم احزاب راست و مخالف اتحادیه اروپا می‌وزد و آنان با تقویت خود در پارلمان اروپایی یک نیروی بازدارنده و تأثیرگذار را در ائتلاف با هم شکل خواهند داد.
بدون هیچ تردیدی راست افراطی هنوز توان پیروزی در انتخابات اروپا را نخواهد داشت؛ اما روند رو‌به‌رشد آنان حاوی درس‌هایی خواهد بود که اگر مدنظر دولت‌های اروپایی قرار نگیرد، در آینده وضعیت بغرنجی را ایجاد خواهد کرد.
در حوزه داخلی آنان نیاز دارند که در ساز‌و‌کار اتحادیه اروپا دست به تجدیدنظر اساسی زده و با نئولیبرالیسم به شیوه مدلی که امروز «جرمی کوربین»، رهبر حزب کارگر بریتانیا، نماد آن تلقی می‌شود، با آن برای همیشه وداع کنند. هرچند که این نسخه نمی‌تواند منتج به درمان اساسی بحران‌های مزمن نظام سرمایه‌داری معاصر شود؛ اما اجازه تنفس دوباره و بازسازی را به آنان براي به‌عقب‌راندن راست افراطی خواهد داد. از طرف دیگر همان‌گونه که امروز اکثر رهبران اروپایی نیز اذعان می‌کنند، منافع اروپا با منافع آمریکا چندان همسو نیست و به‌همین‌دلیل اتحادیه اروپایی باید پای خود را از این جنگ سرد بیرون کشیده و با روسیه وارد تعاملات سازنده شود.
بدون پذیرش این دو مورد در عرصه داخلی و خارجی روند سقوط آزاد ساختار اروپا و به‌ویژه اين اتحادیه همچنان ادامه خواهد یافت و راه برای پیشروی بیشتر راست افراطی بیش‌از‌پیش باز خواهد ماند. امروز اروپا بر سر دو‌راهی یک انتخاب است و انتخابات پارلمان اروپا نشان خواهد داد که این حوزه اکونومیک - ژئوپلیتیک نیاز به یک تجدیدنظر اساسی در ساختار خود برای اصلاح در راستای حفظ بقای خود در این مرحله دارد.

اردشیر زارعی‌قنواتی: با آغاز انتخابات پارلمان اروپا یک رقابت دوگانه و در پیوند با هم در سطح اروپا شکل گرفته که تا حدود زیادی می‌تواند تصویر واقعی رشد راست افراطی و افول احزاب راست و چپ میانه را که نماد «وضع موجود» تلقی می‌شوند، نشان دهد.
بدون هیچ تردیدی در شرایط کنونی هنوز جریانات راست افراطی که زیر پوشش «مهاجرستیزی» وارد کارزارهای انتخاباتی و مبارزاتی می‌شوند، با توجه به توازن قوای موجود در سطح جهانی و اروپا نمی‌توانند پیروز این رقابت شوند؛ اما تقویت آنان زنگ خطری است که این بار صدای آن باید بیشتر به گوش رهبران اروپایی برسد. تقویت جریانات راست افراطی در اروپا محصول ناکارآمدی سیستم حاکم و نئولیبرالیسم افسارگسیخته است که موجب تشدید فاصله طبقاتی و خانمان‌سوز‌، معیشت و در تعبیر ساده‌تر فقیرسازی طبقات اجتماعی پایین جامعه حتی در حوزه اروپا شده است. آنچه راست افراطی را سوار بر این موج‌ کرده است، جدا از ضعف جناح چپ سوسیالیستی، تا حدود زیادی به دلیل جا‌انداختن «عوامل فرعی» به جای «عوامل اصلی» در‌این‌باره است.
اینکه امروز مهاجرستیزی در اروپا به‌شدت در حال رشد و تسخیر بخش بزرگی از تمایل افکار عمومی به‌ویژه در بین نیروهای حاشیه، مناطق کوچک شهری و روستایی و حتی طبقه کارگر بومی شده است، جدا از ارتباط دیالکتیکی آن با استفاده صاحبان سرمایه از نیروی کار ارزان مهاجران، تا حدود زیادی هم به خواست جریان اصلی رسانه برای منحرف‌کردن افکار عمومی از علت‌های واقعی شرایط کنونی در راستای منزوی‌کردن بدیل سوسیالیستی در حوزه «تضاد کار و سرمایه» بوده است.در انتخابات پارلمان اروپا در شرایط فعلی بدون هیچ تردیدی همچنان ائتلاف نیروهای میانه چپ و راست از جمهوری‌خواهان، سوسیال‌دموکرات‌ها و دموکرات‌ها در کنار چپ سوسیالیستی و حامیان محیط زیست هنوز می‌توانند اکثریت مطلق را به‌راحتی کسب کنند. به‌همین‌دلیل بحث امروز جدال پیروزی و شکست میانه‌روها با راست افراطی برای تسخیر پارلمان اروپا نیست؛ بلکه موضوع بیشتر روند تصاعدی رشد راست افراطی خواهد بود که می‌تواند در آینده هم در سطح جوامع ملی و هم در سطح اروپایی قدرت تأثیرگذاری بر روی سیاست‌ها و قوانین بگذارند.
شاید بتوان گفت افشای ویدئوی رسوا‌کننده‌ای که در روزهای اخیر از ملاقات «هاینس کریستیان اشتراخه» معاون صدراعظم اتریش در دو رسانه آلمانی «اشپیگل» و «زود دویچه» علنی شد، تا حدود زیادی یک ضربه کاری به جریان راست افراطی در آستانه این انتخابات بود که روند رشد آنان را کند کرده است.‌این در حالی بود که برعکس در بریتانیا با سقوط آزاد محبوبیت حزب حاکم محافظه‌کار، امروز ستاره اقبال «حزب یوکیب» به رهبری «نایجل فاراژ» درخشيد و در فرانسه نیز با افول اعتبار «امانوئل مکرون» رئیس‌جمهوری نئولیبرال این کشور حزب ناسیونالیست «اجتماع ملی» به رهبری «مارین لوپن» توانست همپای حزب حاکم در مرز 20 درصد رقابت شانه‌به‌شانه‌ای را برای کسب پیروزی دنبال کند. در کشورهای اروپای شرقی از‌جمله مجارستان، لهستان و رومانی هم به نظر می‌رسد باد در پرچم احزاب راست و مخالف اتحادیه اروپا می‌وزد و آنان با تقویت خود در پارلمان اروپایی یک نیروی بازدارنده و تأثیرگذار را در ائتلاف با هم شکل خواهند داد.
بدون هیچ تردیدی راست افراطی هنوز توان پیروزی در انتخابات اروپا را نخواهد داشت؛ اما روند رو‌به‌رشد آنان حاوی درس‌هایی خواهد بود که اگر مدنظر دولت‌های اروپایی قرار نگیرد، در آینده وضعیت بغرنجی را ایجاد خواهد کرد.
در حوزه داخلی آنان نیاز دارند که در ساز‌و‌کار اتحادیه اروپا دست به تجدیدنظر اساسی زده و با نئولیبرالیسم به شیوه مدلی که امروز «جرمی کوربین»، رهبر حزب کارگر بریتانیا، نماد آن تلقی می‌شود، با آن برای همیشه وداع کنند. هرچند که این نسخه نمی‌تواند منتج به درمان اساسی بحران‌های مزمن نظام سرمایه‌داری معاصر شود؛ اما اجازه تنفس دوباره و بازسازی را به آنان براي به‌عقب‌راندن راست افراطی خواهد داد. از طرف دیگر همان‌گونه که امروز اکثر رهبران اروپایی نیز اذعان می‌کنند، منافع اروپا با منافع آمریکا چندان همسو نیست و به‌همین‌دلیل اتحادیه اروپایی باید پای خود را از این جنگ سرد بیرون کشیده و با روسیه وارد تعاملات سازنده شود.
بدون پذیرش این دو مورد در عرصه داخلی و خارجی روند سقوط آزاد ساختار اروپا و به‌ویژه اين اتحادیه همچنان ادامه خواهد یافت و راه برای پیشروی بیشتر راست افراطی بیش‌از‌پیش باز خواهد ماند. امروز اروپا بر سر دو‌راهی یک انتخاب است و انتخابات پارلمان اروپا نشان خواهد داد که این حوزه اکونومیک - ژئوپلیتیک نیاز به یک تجدیدنظر اساسی در ساختار خود برای اصلاح در راستای حفظ بقای خود در این مرحله دارد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.