|

آینه

آرمان امروز
اگر اصلاح‌طلبيم نبايد دوگانه رفتار کنيم
فائزه هاشمي: متأسفانه با توجه به اينکه در انتخابات برخي کانديداهاي اصلي يک جريان تأييد نمي‌شوند و همچنين کارکرد غيرحزبي احزاب، ليست‌ها صددرصد اصلاح‌طلب نبوده است. براي مثال آقاي علي مطهري در حوزه سياسي به اصلاح‌طلبان نزديک است اما همان‌گونه که خود اذعان دارد در مسائل فرهنگي اين‌گونه نيست. تجربه شخصي من نيز نشان مي‌دهد که بسياري از مردان اصلاح‌طلب نيز بيشتر در مسائل سياسي ادعاي اصلاح‌طلبي دارند و به موضوعات زنان که وارد مي‌شويم، آرايي متفاوت دارند، براي نمونه در موضوع تصويب سهميه براي حضور زنان در ليست‌هاي انتخاباتي احزاب شاهد بوديم تعدادي از همين فراکسيون اميد رأي ندادند که موجب شکست آن شد. بسيار تأسف‌بار است که در کشورهاي همسايه به‌دليل وجود سهميه، شاهد حضور 30درصدي زنان هستيم و اين مسيري بود که در همه جاي دنيا طي شده ولي در کشور ما اين اندازه از سوي جريان‌هاي سياسي رعايت نمي‌شود. مگر نه اينکه اصلاح‌طلب به‌دنبال توسعه همه‌جانبه است و مگر نه اينکه در دنياي امروزي وضعيت و جايگاه زنان يکي از شاخص‌هاي توسعه است، پس اگر اصلاح‌طلبيم ديگر نمي‌توانيم شترمرغ باشيم. همين سهميه‌هاست که مي‌تواند مطالبات را جبران کرده و اين فاصله را کاهش داده و وضعيت را نرمال و طبيعي کند. همچنين نياز است در شرايط فعلي که مسئولان مدام از لزوم همدلي و وحدت سخن مي‌گويند، خود نيز قدمي در اين راه بردارند و به حقوق مردم و به‌ويژه زنان توجه بيشتري کنند، اين مي‌تواند پايه همدلي باشد.

همشهری
مکانيسم بديع برجام
ميرشهبيز شافع‌، حقوقدان: در اينجا سؤال پيچيده‌اي به‌وجود مي‌آيد: اگر ايران گام‌هايي براي کاهش تعهدات خود بردارد، عکس‌العمل طرف‌هاي ديگر برجام چگونه خواهد بود؟ اين مسئله‌اي است که در برجام پيش‌بيني نشده است. به اعتقاد نگارنده، اگر ايران نيز همانند آمريكا، تعهدات خود را نقض کند، طرف‌هاي ديگر برجام از جمله اروپايي‌ها نيز احتمالا بخشي از تحريم‌هاي يکجانبه خود را باز خواهد گرداند. اين در واقع بخش تاريک قطع‌نامه محسوب مي‌شود اما نمي‌تواند ابتدا به ساکن منجر به مکانيسم ماشه براي بازگشت تحريم‌هاي شوراي امنيت باشد. مگر اينکه سطح اقدامات ايران در راستاي کاهش تعهدات نه به‌صورت «جزئي»، بلکه به شکل «کلي» باشد. اين به معني آن است که کل برجام بلاموضوع مي‌شود؛ يعني بازگشت وضعيت به پيش از انعقاد برجام. اما کاهش تعهدات به‌صورت جزئي از طرف ايران مي‌تواند باعث عملکرد متقابل اروپايي‌ها شود بدون اينکه به بازگشت تحريم‌هاي شوراي امنيت منتهي شود.

ایران
به شماره‌افتادن شکيبايي ايران
دياکو حسيني: استراتژي ايران در مواجهه با قلدري ايالات متحده، نمي‌تواند محدود به اين کشور باشد. دير يا زود، صبر جمهوري اسلامي ايران در برخورد با متحدان آمريكا در منطقه که از نخستين روزهاي توافق هسته‌اي به خرابکاري در آن سرگرم بوده‌اند و اکنون بي‌محابا از سياست‌هاي ستيزه‌جويانه واشنگتن حمايت مي‌کنند نيز لبريز خواهد شد. با اين وجود، در اين مرحله به نظر مي‌رسد که ايران مايل به بستن درهاي گفت‌وگو حتي با ايالات متحده نيست و اين روش مواجهه جديد که حاکي از در پيش‌گرفتن شکيبايي گزينشي با آمريكا و متحدان اوست، در راستاي تقويت‌کردن اميدواري به اصلاح و تعديل سياست‌هاي خطرناک آمريكا و بازگشت به ميز مذاکرات در شرايطي است که طرفين به ملزومات يک ديالوگ سازنده، صادقانه و ثمربخش پايبند باشند. آمريكاي ترامپ بايد از اين عقيده رؤياگونه دست بردارد که مي‌تواند با آنچه فشار حداکثري ناميده مي‌شود، ايران را به تسليم وادار کند يا مروج ناامني سياسي و اجتماعي در ايران شود. نه تنها اين، بلکه حتي سياست‌هاي منطقه‌اي ايران نيز تحت تأثير تحريم‌ها قرار نخواهد گرفت. امروز مي‌دانيم که جمهوري اسلامي ايران به انگيزه بي‌سابقه‌اي براي تحکيم سنگرهاي منطقه‌اي در برابر ماجراجويي‌هاي احتمالي آمريكا مجهز است.

اعتماد
مكافات نقض برجام
عليرضا اكبري: ايران بايد اعم از ابتكارات حقوقي، سياسي، امنيتي و حتي اقتصادي به كار ببرد. ديدگاه من اين است كه به واسطه اينكه هزينه‌هاي زيادي از سوي جمهوري اسلامي ايران براي برجام پرداخت شده است، قاعدتا بايد آخرين نفري باشيم كه از امتيازات برجام چشم‌پوشي بكنيم. هر زمان كه جمهوري اسلامي ايران احساس كند كه هزينه ماندن در برجام بيش از دستاورد در آن است، آنگاه بايد فروپاشي برجام را به عنوان يك گزينه براي افزايش هزينه‌هاي طرف مقابل در نظر بگيرد. اينكه چه زماني برآورد هزينه و فايده برجام، سر به سر مي‌شود، يك تصميم بسيار ظريف استراتژيك است كه نبايد در مورد آن اشتباه انجام شود.

آرمان امروز
اگر اصلاح‌طلبيم نبايد دوگانه رفتار کنيم
فائزه هاشمي: متأسفانه با توجه به اينکه در انتخابات برخي کانديداهاي اصلي يک جريان تأييد نمي‌شوند و همچنين کارکرد غيرحزبي احزاب، ليست‌ها صددرصد اصلاح‌طلب نبوده است. براي مثال آقاي علي مطهري در حوزه سياسي به اصلاح‌طلبان نزديک است اما همان‌گونه که خود اذعان دارد در مسائل فرهنگي اين‌گونه نيست. تجربه شخصي من نيز نشان مي‌دهد که بسياري از مردان اصلاح‌طلب نيز بيشتر در مسائل سياسي ادعاي اصلاح‌طلبي دارند و به موضوعات زنان که وارد مي‌شويم، آرايي متفاوت دارند، براي نمونه در موضوع تصويب سهميه براي حضور زنان در ليست‌هاي انتخاباتي احزاب شاهد بوديم تعدادي از همين فراکسيون اميد رأي ندادند که موجب شکست آن شد. بسيار تأسف‌بار است که در کشورهاي همسايه به‌دليل وجود سهميه، شاهد حضور 30درصدي زنان هستيم و اين مسيري بود که در همه جاي دنيا طي شده ولي در کشور ما اين اندازه از سوي جريان‌هاي سياسي رعايت نمي‌شود. مگر نه اينکه اصلاح‌طلب به‌دنبال توسعه همه‌جانبه است و مگر نه اينکه در دنياي امروزي وضعيت و جايگاه زنان يکي از شاخص‌هاي توسعه است، پس اگر اصلاح‌طلبيم ديگر نمي‌توانيم شترمرغ باشيم. همين سهميه‌هاست که مي‌تواند مطالبات را جبران کرده و اين فاصله را کاهش داده و وضعيت را نرمال و طبيعي کند. همچنين نياز است در شرايط فعلي که مسئولان مدام از لزوم همدلي و وحدت سخن مي‌گويند، خود نيز قدمي در اين راه بردارند و به حقوق مردم و به‌ويژه زنان توجه بيشتري کنند، اين مي‌تواند پايه همدلي باشد.

همشهری
مکانيسم بديع برجام
ميرشهبيز شافع‌، حقوقدان: در اينجا سؤال پيچيده‌اي به‌وجود مي‌آيد: اگر ايران گام‌هايي براي کاهش تعهدات خود بردارد، عکس‌العمل طرف‌هاي ديگر برجام چگونه خواهد بود؟ اين مسئله‌اي است که در برجام پيش‌بيني نشده است. به اعتقاد نگارنده، اگر ايران نيز همانند آمريكا، تعهدات خود را نقض کند، طرف‌هاي ديگر برجام از جمله اروپايي‌ها نيز احتمالا بخشي از تحريم‌هاي يکجانبه خود را باز خواهد گرداند. اين در واقع بخش تاريک قطع‌نامه محسوب مي‌شود اما نمي‌تواند ابتدا به ساکن منجر به مکانيسم ماشه براي بازگشت تحريم‌هاي شوراي امنيت باشد. مگر اينکه سطح اقدامات ايران در راستاي کاهش تعهدات نه به‌صورت «جزئي»، بلکه به شکل «کلي» باشد. اين به معني آن است که کل برجام بلاموضوع مي‌شود؛ يعني بازگشت وضعيت به پيش از انعقاد برجام. اما کاهش تعهدات به‌صورت جزئي از طرف ايران مي‌تواند باعث عملکرد متقابل اروپايي‌ها شود بدون اينکه به بازگشت تحريم‌هاي شوراي امنيت منتهي شود.

ایران
به شماره‌افتادن شکيبايي ايران
دياکو حسيني: استراتژي ايران در مواجهه با قلدري ايالات متحده، نمي‌تواند محدود به اين کشور باشد. دير يا زود، صبر جمهوري اسلامي ايران در برخورد با متحدان آمريكا در منطقه که از نخستين روزهاي توافق هسته‌اي به خرابکاري در آن سرگرم بوده‌اند و اکنون بي‌محابا از سياست‌هاي ستيزه‌جويانه واشنگتن حمايت مي‌کنند نيز لبريز خواهد شد. با اين وجود، در اين مرحله به نظر مي‌رسد که ايران مايل به بستن درهاي گفت‌وگو حتي با ايالات متحده نيست و اين روش مواجهه جديد که حاکي از در پيش‌گرفتن شکيبايي گزينشي با آمريكا و متحدان اوست، در راستاي تقويت‌کردن اميدواري به اصلاح و تعديل سياست‌هاي خطرناک آمريكا و بازگشت به ميز مذاکرات در شرايطي است که طرفين به ملزومات يک ديالوگ سازنده، صادقانه و ثمربخش پايبند باشند. آمريكاي ترامپ بايد از اين عقيده رؤياگونه دست بردارد که مي‌تواند با آنچه فشار حداکثري ناميده مي‌شود، ايران را به تسليم وادار کند يا مروج ناامني سياسي و اجتماعي در ايران شود. نه تنها اين، بلکه حتي سياست‌هاي منطقه‌اي ايران نيز تحت تأثير تحريم‌ها قرار نخواهد گرفت. امروز مي‌دانيم که جمهوري اسلامي ايران به انگيزه بي‌سابقه‌اي براي تحکيم سنگرهاي منطقه‌اي در برابر ماجراجويي‌هاي احتمالي آمريكا مجهز است.

اعتماد
مكافات نقض برجام
عليرضا اكبري: ايران بايد اعم از ابتكارات حقوقي، سياسي، امنيتي و حتي اقتصادي به كار ببرد. ديدگاه من اين است كه به واسطه اينكه هزينه‌هاي زيادي از سوي جمهوري اسلامي ايران براي برجام پرداخت شده است، قاعدتا بايد آخرين نفري باشيم كه از امتيازات برجام چشم‌پوشي بكنيم. هر زمان كه جمهوري اسلامي ايران احساس كند كه هزينه ماندن در برجام بيش از دستاورد در آن است، آنگاه بايد فروپاشي برجام را به عنوان يك گزينه براي افزايش هزينه‌هاي طرف مقابل در نظر بگيرد. اينكه چه زماني برآورد هزينه و فايده برجام، سر به سر مي‌شود، يك تصميم بسيار ظريف استراتژيك است كه نبايد در مورد آن اشتباه انجام شود.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.