|

آینه

ایران
ماجرای سیل، عبرت‌ها و پیامدها

سیدضیاء هاشمی، مدیرعامل ایرنا: آثار سیل 98 بی‌گمان بسیار گسترده‌تر از آن چیزی است که از طریق رسانه‌ها منعکس شده است. ناملایمات و رنج‌هایی که بر مردم شریف مناطق سیل‌زده تحمیل شده، خسارات گسترده‌ای که متوجه زیرساخـ‌ت‌ها شده است، بار سنگین مسئولیت‌هایی که بر دوش مدیران کشور در سطح ملی و استانی و شهرستانی گذاشته شده و بالاخره عوارض گوناگون اقتصادی، اجتماعی، روانی و... که این سیل فراگیر داشته است، امروز و فردای زندگی مردم و کار مسئولان را به شدت تحت تأثیر قرار داده و خواهد داد. توجه به این نکته مهم ضروری است که عوارض پنهان و درازمدت بحران، کمتر از پیامدهای آشکار آن نیست. این عوارض با بررسی‌های دقیق میدانی و تأملات کارشناسی، همدلانه و درازمدت قابل درک و شناسایی است... نهادینه‌سازی روندهای مشارکتی و تقویت نهادهای مدنی مردمی ضرورتی است که اهمیت آن در جریان سیل نمایان‌تر شد و شایسته است برای توانمندسازی جوامع محلی برای مقاومت در برابر بحران‌های احتمالی آینده توجه بیشتری به این مهم مبذول شود. اگرچه در جریان سیل اخیر هم شاهد مشارکت بسیار ارزشمند مردم به‌ویژه در مناطق سیل‌زده بودیم که صحنه‌های فوق‌العاده زیبا و ماندگاری را آفریدند. البته در توصیف و تحلیل ابعاد مختلف واقعه سیل اخیر در استان‌های مختلف و به‌ویژه عبرت‌های فراوانی که می‌توان از آن گرفت، مباحث و نکات فراوانی وجود دارد که تشریح آنها را به یادداشت‌های بعدی واگذار می‌کنم.

همشهری
سَر همان‌جا نِه که باده خورده‌ای

محمدجواد حق‌شناس: حتما اتفاق نادری باید باشد که فردی خودساخته، در ابتدای سومین دهه عمرش، سنگ بنای تأسیس نزدیک به 250مدرسه و آموزشگاه را در اقلیم جنوب بگذارد و در این راه از هیچ کوششی فروگذار نکند؛ سعی و همتی جهادگونه که در همان سامان، ما را به یاد خدمات فراموش‌نشدنی و رشک‌برانگیزِ محمد بهمن‌بیگی، بزرگ و بنیانگذار فرهنگ و آموزش‌و‌پرورشِ عشایر می‌اندازد. در اهمیت جایگاه و مقام والای استاد احمد اقتداری همین بس که خدمات و آثار برجای مانده او در باب خلیج‌فارس و سواحل جنوب کشور، دست‌گیر و چراغ راهِ هر محقق و پژوهشگری است که بخواهد در این مسیر گام بردارد، به‌طوری‌که می‌توان ادعا کرد رجوع به خلیج‌فارس بدون در نظر گرفتن نام احمد اقتداری و آثار او، شدنی نیست. «آثار باستانی سواحل و جزایر خلیج‌فارس و دریای عمان»، «خلیج‌فارس از دیرباز تا‌کنون» و «سرگذشت کشتیرانی ایران» تنها برخی از این آثار است که تا همیشه محل رجوع و رفع اشکالِ هر خلیج‌فارس‌شناسی خواهد بود.

شهروند
آزادی به سبک ایرانی!

عباس عبدی، روزنامه‌نگار: رسانه‌های رسمی چون صداوسیما و مطبوعات از آزادی مشابه آنچه که در آن جوامع ادعا می‌شود برخوردار نیستند و نمی‌توانند هر حرفی و سخنی را بگویند، ولی درعین‌حال این حد از آزادی بی‌در و پیکر و آنارشیسم در جامعه ما وجود دارد که یک نفر می‌تواند اظهاراتی را کند که علیه منافع و حتی امنیت ملی کشور است. سخنان شخصی بازنشسته به نام سردار قاسمی درباره عملیات در بوسنی‌و‌هرزگوین تحت پوشش هلا‌ل‌احمر و نیز همکاری با نیروهایی که بعدها به عنوان تروریست (القاعده) شناخته شدند، نمونه روشن این آزادی هرج‌ومرج‌گونه است. این سخنان از دو حال خارج نیست؛ یا راست است یا دروغ. اگر راست باشد که بیان آن به‌ویژه در این مقطع زمانی معرف یک همسویی رفتاری آشکار با دشمنان این کشور و ایالات متحده است که زمینه را برای افزایش فشارها به ایران فراهم می‌کنند. به تعبیری که مقام معظم رهبری در موردی داشته‌اند حتی اگر این سخنان حق هم باشد پازل دشمن را کامل می‌کند. در این صورت، یک اتهام جدی متوجه گوینده مطلب است. اگر هم دروغ باشد که چه بدتر. با ارائه مستندات می‌توان گفت دروغ است و در این صورت دو اتهام جدی علیه گوینده وجود دارد. دروغ‌بودن اظهارات از آن‌جاست که اصولا در آن مقطع زمانی‌ سال ١٩٩٢ القاعده تشکیل نشده بود و به اروپا نیز خیلی بعدها وارد شد.

آرمان
چرا سکوت از سکه افتاده است؟

مصطفی ملکیان: در مدرنیته «حکمت به من چه» وجود ندارد. در مقام علم، جواب هر سؤالی را دانستن به درد نمی‌خورد. «حکمت به من چه» فرزانگان باستان می‌گوید سؤالاتی را باید پرسید که وضع انسان قبل از طرح آنها در ذهن با بعد از طرح آنها فرق کند. در مدرنیته به نام کنجکاوی علمی هر پرسیدنی مستحسن شمرده می‌شود. هایدگر در «هستی و زمان» در این زمینه بهترین نکته را خاطرنشان می‌شود و می‌گوید زمانی که کسی کنجکاوی بی‌ارزش داشته باشد، یاوه‌گویی بی‌ارزش می‌کند و مخاطب و گوینده هر دو سرگشته می‌شوند. او می‌گفت باید اولین مرحله یعنی کنجکاوی بیجا را متوقف کرد وگرنه دو پدید بعدی یعنی یاوه‌گویی بی‌ارزش و سرگشتگی نیز رخ می‌دهد. هیچ‌ تحلیلگری به‌خوبی هایدگر این پدیده را تحلیل نکرده است.

ایران
ماجرای سیل، عبرت‌ها و پیامدها

سیدضیاء هاشمی، مدیرعامل ایرنا: آثار سیل 98 بی‌گمان بسیار گسترده‌تر از آن چیزی است که از طریق رسانه‌ها منعکس شده است. ناملایمات و رنج‌هایی که بر مردم شریف مناطق سیل‌زده تحمیل شده، خسارات گسترده‌ای که متوجه زیرساخـ‌ت‌ها شده است، بار سنگین مسئولیت‌هایی که بر دوش مدیران کشور در سطح ملی و استانی و شهرستانی گذاشته شده و بالاخره عوارض گوناگون اقتصادی، اجتماعی، روانی و... که این سیل فراگیر داشته است، امروز و فردای زندگی مردم و کار مسئولان را به شدت تحت تأثیر قرار داده و خواهد داد. توجه به این نکته مهم ضروری است که عوارض پنهان و درازمدت بحران، کمتر از پیامدهای آشکار آن نیست. این عوارض با بررسی‌های دقیق میدانی و تأملات کارشناسی، همدلانه و درازمدت قابل درک و شناسایی است... نهادینه‌سازی روندهای مشارکتی و تقویت نهادهای مدنی مردمی ضرورتی است که اهمیت آن در جریان سیل نمایان‌تر شد و شایسته است برای توانمندسازی جوامع محلی برای مقاومت در برابر بحران‌های احتمالی آینده توجه بیشتری به این مهم مبذول شود. اگرچه در جریان سیل اخیر هم شاهد مشارکت بسیار ارزشمند مردم به‌ویژه در مناطق سیل‌زده بودیم که صحنه‌های فوق‌العاده زیبا و ماندگاری را آفریدند. البته در توصیف و تحلیل ابعاد مختلف واقعه سیل اخیر در استان‌های مختلف و به‌ویژه عبرت‌های فراوانی که می‌توان از آن گرفت، مباحث و نکات فراوانی وجود دارد که تشریح آنها را به یادداشت‌های بعدی واگذار می‌کنم.

همشهری
سَر همان‌جا نِه که باده خورده‌ای

محمدجواد حق‌شناس: حتما اتفاق نادری باید باشد که فردی خودساخته، در ابتدای سومین دهه عمرش، سنگ بنای تأسیس نزدیک به 250مدرسه و آموزشگاه را در اقلیم جنوب بگذارد و در این راه از هیچ کوششی فروگذار نکند؛ سعی و همتی جهادگونه که در همان سامان، ما را به یاد خدمات فراموش‌نشدنی و رشک‌برانگیزِ محمد بهمن‌بیگی، بزرگ و بنیانگذار فرهنگ و آموزش‌و‌پرورشِ عشایر می‌اندازد. در اهمیت جایگاه و مقام والای استاد احمد اقتداری همین بس که خدمات و آثار برجای مانده او در باب خلیج‌فارس و سواحل جنوب کشور، دست‌گیر و چراغ راهِ هر محقق و پژوهشگری است که بخواهد در این مسیر گام بردارد، به‌طوری‌که می‌توان ادعا کرد رجوع به خلیج‌فارس بدون در نظر گرفتن نام احمد اقتداری و آثار او، شدنی نیست. «آثار باستانی سواحل و جزایر خلیج‌فارس و دریای عمان»، «خلیج‌فارس از دیرباز تا‌کنون» و «سرگذشت کشتیرانی ایران» تنها برخی از این آثار است که تا همیشه محل رجوع و رفع اشکالِ هر خلیج‌فارس‌شناسی خواهد بود.

شهروند
آزادی به سبک ایرانی!

عباس عبدی، روزنامه‌نگار: رسانه‌های رسمی چون صداوسیما و مطبوعات از آزادی مشابه آنچه که در آن جوامع ادعا می‌شود برخوردار نیستند و نمی‌توانند هر حرفی و سخنی را بگویند، ولی درعین‌حال این حد از آزادی بی‌در و پیکر و آنارشیسم در جامعه ما وجود دارد که یک نفر می‌تواند اظهاراتی را کند که علیه منافع و حتی امنیت ملی کشور است. سخنان شخصی بازنشسته به نام سردار قاسمی درباره عملیات در بوسنی‌و‌هرزگوین تحت پوشش هلا‌ل‌احمر و نیز همکاری با نیروهایی که بعدها به عنوان تروریست (القاعده) شناخته شدند، نمونه روشن این آزادی هرج‌ومرج‌گونه است. این سخنان از دو حال خارج نیست؛ یا راست است یا دروغ. اگر راست باشد که بیان آن به‌ویژه در این مقطع زمانی معرف یک همسویی رفتاری آشکار با دشمنان این کشور و ایالات متحده است که زمینه را برای افزایش فشارها به ایران فراهم می‌کنند. به تعبیری که مقام معظم رهبری در موردی داشته‌اند حتی اگر این سخنان حق هم باشد پازل دشمن را کامل می‌کند. در این صورت، یک اتهام جدی متوجه گوینده مطلب است. اگر هم دروغ باشد که چه بدتر. با ارائه مستندات می‌توان گفت دروغ است و در این صورت دو اتهام جدی علیه گوینده وجود دارد. دروغ‌بودن اظهارات از آن‌جاست که اصولا در آن مقطع زمانی‌ سال ١٩٩٢ القاعده تشکیل نشده بود و به اروپا نیز خیلی بعدها وارد شد.

آرمان
چرا سکوت از سکه افتاده است؟

مصطفی ملکیان: در مدرنیته «حکمت به من چه» وجود ندارد. در مقام علم، جواب هر سؤالی را دانستن به درد نمی‌خورد. «حکمت به من چه» فرزانگان باستان می‌گوید سؤالاتی را باید پرسید که وضع انسان قبل از طرح آنها در ذهن با بعد از طرح آنها فرق کند. در مدرنیته به نام کنجکاوی علمی هر پرسیدنی مستحسن شمرده می‌شود. هایدگر در «هستی و زمان» در این زمینه بهترین نکته را خاطرنشان می‌شود و می‌گوید زمانی که کسی کنجکاوی بی‌ارزش داشته باشد، یاوه‌گویی بی‌ارزش می‌کند و مخاطب و گوینده هر دو سرگشته می‌شوند. او می‌گفت باید اولین مرحله یعنی کنجکاوی بیجا را متوقف کرد وگرنه دو پدید بعدی یعنی یاوه‌گویی بی‌ارزش و سرگشتگی نیز رخ می‌دهد. هیچ‌ تحلیلگری به‌خوبی هایدگر این پدیده را تحلیل نکرده است.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.