|

خرج‌هاي هنگفت صاحبان کاراته براي دورکردن گزينه‌هاي جديد

فرشاد طالب‌پور: در شرايطي که فقط چند روز تا انتخابات رياست فدراسيون کاراته باقي مانده و هنوز فهرست رسمي کانديداهاي نهايي به‌صورت کامل اعلام نشده، ‏حملات شديدي عليه برخي نامزدها به راه افتاده است. البته اين موج انتقادي به‌صورت يکسان کار نمي‌کند؛ ماجرا از اين قرار است که‏ آن عده از کانديداها که نزديک به وزارت ورزش هستند و سال‌ها در سِمت‌هاي مختلف کاراته حضور داشته‌اند، از ترکش در امان هستند و جديدترها تيغ تيز انتقاد‌های هدف‌دار را حس مي‌کنند. جو به‌راه‌افتاده تداعي‌کننده فضايي است که انگار افرادي که سال‌ها در سمت‌هاي مختلف در کاراته حضور داشته‌اند، ‏حضور هيچ کانديداي ديگري خارج از حلقه بسته خود را تحمل نمي‌‏کنند.‏ همين انتقادهاي هدف‌دار موجب شکل‌گيري چندين سؤال مهم مي‌شود: آيا اين افراد هزينه‌هاي فراواني کرده‌اند تا نامزدهاي رقيب خود را به‌نوعي از دور رقابت خارج کنند؟ اگر چنين باشد بايد در عين شفافيت همين عده توضيح بدهند که هزينه تخريب کانديداهاي جديد را از کجا تأمين مي‌کنند؛ آيا اين هزينه‌ها از پول‌هايي است که حق کاراته‌کاها و خانواده اين رشته ورزشي است؟ در صورت صحت اين ماجرا، آيا اين موضوع يک نکته تلخ نيست که صاحبان خودخوانده کاراته، پول‌هاي اين ‏ورزش را خرج تخريب رقبا مي‌‏کنند و هم‌زمان می‌کوشند همان رقبا را با صفاتي مانند سرمايه‌دار از ميدان به در کنند؟ ‏آيا اين نامزدها خود را صاحبان بي‌چون‌وچرا و انحصاري کاراته مي‌دانند که حاضر نيستند حضور هيچ فرد ‏ديگري خارج از ‏حلقه خود را در فدراسيون کاراته تحمل کنند؟ آيا هزينه‌هايي که امروز خرج تخريب کانديداهاي رقيب اين حلقه بسته مي‌شود، در واقع مبالغي نيست که بايد خرج ‏معيشت کاراته‌‌کاهاي کشور و توسعه اين ورزش مي‌شد؟ آيا وضعيت ‏مبهم فعلي کاراته کشور حاصل مديريت همين افراد نيست؟ چرا با وجود اينکه حاصل مديريت کاراته در اين سال‌ها ‏مشخص است و نياز به تغيير و حضور نيروهاي جديد به‌شدت احساس مي‌شود، افرادي بايد در پي پشيمان‌کردن نامزدهاي ‏رقيب باشند تا آنها به‌نوعي راه خود را کج کرده و ‏حضور در فدراسيون کاراته را رها کنند؟

فرشاد طالب‌پور: در شرايطي که فقط چند روز تا انتخابات رياست فدراسيون کاراته باقي مانده و هنوز فهرست رسمي کانديداهاي نهايي به‌صورت کامل اعلام نشده، ‏حملات شديدي عليه برخي نامزدها به راه افتاده است. البته اين موج انتقادي به‌صورت يکسان کار نمي‌کند؛ ماجرا از اين قرار است که‏ آن عده از کانديداها که نزديک به وزارت ورزش هستند و سال‌ها در سِمت‌هاي مختلف کاراته حضور داشته‌اند، از ترکش در امان هستند و جديدترها تيغ تيز انتقاد‌های هدف‌دار را حس مي‌کنند. جو به‌راه‌افتاده تداعي‌کننده فضايي است که انگار افرادي که سال‌ها در سمت‌هاي مختلف در کاراته حضور داشته‌اند، ‏حضور هيچ کانديداي ديگري خارج از حلقه بسته خود را تحمل نمي‌‏کنند.‏ همين انتقادهاي هدف‌دار موجب شکل‌گيري چندين سؤال مهم مي‌شود: آيا اين افراد هزينه‌هاي فراواني کرده‌اند تا نامزدهاي رقيب خود را به‌نوعي از دور رقابت خارج کنند؟ اگر چنين باشد بايد در عين شفافيت همين عده توضيح بدهند که هزينه تخريب کانديداهاي جديد را از کجا تأمين مي‌کنند؛ آيا اين هزينه‌ها از پول‌هايي است که حق کاراته‌کاها و خانواده اين رشته ورزشي است؟ در صورت صحت اين ماجرا، آيا اين موضوع يک نکته تلخ نيست که صاحبان خودخوانده کاراته، پول‌هاي اين ‏ورزش را خرج تخريب رقبا مي‌‏کنند و هم‌زمان می‌کوشند همان رقبا را با صفاتي مانند سرمايه‌دار از ميدان به در کنند؟ ‏آيا اين نامزدها خود را صاحبان بي‌چون‌وچرا و انحصاري کاراته مي‌دانند که حاضر نيستند حضور هيچ فرد ‏ديگري خارج از ‏حلقه خود را در فدراسيون کاراته تحمل کنند؟ آيا هزينه‌هايي که امروز خرج تخريب کانديداهاي رقيب اين حلقه بسته مي‌شود، در واقع مبالغي نيست که بايد خرج ‏معيشت کاراته‌‌کاهاي کشور و توسعه اين ورزش مي‌شد؟ آيا وضعيت ‏مبهم فعلي کاراته کشور حاصل مديريت همين افراد نيست؟ چرا با وجود اينکه حاصل مديريت کاراته در اين سال‌ها ‏مشخص است و نياز به تغيير و حضور نيروهاي جديد به‌شدت احساس مي‌شود، افرادي بايد در پي پشيمان‌کردن نامزدهاي ‏رقيب باشند تا آنها به‌نوعي راه خود را کج کرده و ‏حضور در فدراسيون کاراته را رها کنند؟

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.