توصیههایی برای پدر و مادران آماتور - ۳
زایشگاه اقبال یا شناسنامه آلمان؟
پوریا عالمی
اینکه بچه کجا به دنیا بیاید واقعا شوخی نیست؛ متأسفانه. از سراسر ایران (هرچند تلویزیون هی الکی میگوید همه ایران سرای من است) بیشتر مردم بچهشان را میآورند تهران به دنیا بیاورند. درواقع 93 درصد مردم ایران در دو دهه گذشته تهرانی هستند. البته این به دلیل سیاستهای تخیلی مرکزگرایی مسئولان است. شما از زاییدن تا عملکردن تا دانشگاهرفتن و تئاتر و کنسرترفتن و پولدرآوردن چارهای ندارید جز اینکه بیایید تهران (مسئولان به صورت کلی مچکریم). روستاییها بچه را میبرند مرکز شهرستان، شهرستانیها میآورند مرکز استان، استانیها میآورند پایتخت. خب اگر شما به نقشه راهآهن، نقشه هوایی و نقشه راهها نگاه کنید، عملا میبینید که تهران ناف ایران است و طرف از خوزستان بخواهد برود مشهد، باید بیاید تهران. طرف از سیستان و یزد بخواهد برود هند و چین، باید بیاید تهران. طرف از آذربایجان بخواهد برود ترکیه، باید بیاید تهران.
واقعا مسئولان مچکریم. درواقع عملکرد مسئولان ما مثل کسی است که هرجا را که میخارد میخاراند و به لیفکشیدن تمام نقاط بدن اعتقاد ندارند.
حالا توی همچین وضعیتی اطرافیان به شما اصرار میکنند بچهتان را بیاورید تهران یا ببرید خارج به دنیا بیاورید. حقیقتش این است که به نفع بچه است که شناسنامه فرنگی داشته باشد و پشت در سفارتخانهها یک عمر دخیل نبندد و آویزان نباشد، اما چنین توصیهای برای شما چند هزار یورو و دلار خرج برمیدارد.
به نظر من هر کسی به شما گفت بچه اینجا به درد نمیخورد به دنیا بیاید، شما سریع بگویید این شماره کارت! شما کارتبهکارت کن من درد بچه را با سفر و اقامت و هزینه درمان در خارج حتما درمان خواهم کرد! خیالتان راحت! اصولا وقتی دیالوگ به اینجا برسد، توصیهگران یکدفعه چند زایشگاه خوب در اطراف شما یادشان میآید! و سفارش میکنند بچه را آلمان به دنیا بیاورید یا زایشگاه اقبال، فرقی ندارد! یا شناسنامه سوئیس برای بچه همان مزایایی را دارد که سجل ثبتاحوال الیگودرز دارد!
...
فردا توصیههایی درباره فرق خون و خاک در دادن شناسنامه نوزاد -در کشورهای مختلف- خواهیم داد.
میدون و سوفیا (پدر و مادر توصیه ایران)
اینکه بچه کجا به دنیا بیاید واقعا شوخی نیست؛ متأسفانه. از سراسر ایران (هرچند تلویزیون هی الکی میگوید همه ایران سرای من است) بیشتر مردم بچهشان را میآورند تهران به دنیا بیاورند. درواقع 93 درصد مردم ایران در دو دهه گذشته تهرانی هستند. البته این به دلیل سیاستهای تخیلی مرکزگرایی مسئولان است. شما از زاییدن تا عملکردن تا دانشگاهرفتن و تئاتر و کنسرترفتن و پولدرآوردن چارهای ندارید جز اینکه بیایید تهران (مسئولان به صورت کلی مچکریم). روستاییها بچه را میبرند مرکز شهرستان، شهرستانیها میآورند مرکز استان، استانیها میآورند پایتخت. خب اگر شما به نقشه راهآهن، نقشه هوایی و نقشه راهها نگاه کنید، عملا میبینید که تهران ناف ایران است و طرف از خوزستان بخواهد برود مشهد، باید بیاید تهران. طرف از سیستان و یزد بخواهد برود هند و چین، باید بیاید تهران. طرف از آذربایجان بخواهد برود ترکیه، باید بیاید تهران.
واقعا مسئولان مچکریم. درواقع عملکرد مسئولان ما مثل کسی است که هرجا را که میخارد میخاراند و به لیفکشیدن تمام نقاط بدن اعتقاد ندارند.
حالا توی همچین وضعیتی اطرافیان به شما اصرار میکنند بچهتان را بیاورید تهران یا ببرید خارج به دنیا بیاورید. حقیقتش این است که به نفع بچه است که شناسنامه فرنگی داشته باشد و پشت در سفارتخانهها یک عمر دخیل نبندد و آویزان نباشد، اما چنین توصیهای برای شما چند هزار یورو و دلار خرج برمیدارد.
به نظر من هر کسی به شما گفت بچه اینجا به درد نمیخورد به دنیا بیاید، شما سریع بگویید این شماره کارت! شما کارتبهکارت کن من درد بچه را با سفر و اقامت و هزینه درمان در خارج حتما درمان خواهم کرد! خیالتان راحت! اصولا وقتی دیالوگ به اینجا برسد، توصیهگران یکدفعه چند زایشگاه خوب در اطراف شما یادشان میآید! و سفارش میکنند بچه را آلمان به دنیا بیاورید یا زایشگاه اقبال، فرقی ندارد! یا شناسنامه سوئیس برای بچه همان مزایایی را دارد که سجل ثبتاحوال الیگودرز دارد!
...
فردا توصیههایی درباره فرق خون و خاک در دادن شناسنامه نوزاد -در کشورهای مختلف- خواهیم داد.
میدون و سوفیا (پدر و مادر توصیه ایران)
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.