پورمحمدي با اشاره به اقتصاد نفتی ایران:
همه رانتخوار و نفتخوار هستیم
حجتالاسلام مصطفي پورمحمدي، وزير سابق دادگستري در دولت روحاني و وزير کشور دولت احمدينژاد، هماکنون مشاور رئيس قوه قضائيه و دبيرکل جامعه روحانيت مبارز است. او در برنامه تلويزيوني «دستخط» درباره فايل صوتي منتشرشده از سوي دفتر آيتالله منتظري و همچنين ديدارهاي خود با صدام سخن گفته که خلاصه آن در ادامه ميآيد:
درباره حضورنداشتن در کابينه دوم حسن روحاني: کابينه اول را هم با اصرار و پيگيري هم آقاي لاريجاني و هم خود آقاي روحاني و دفتر ايشان پذيرفتم. از بس جواب منفي دادم، داشت تعبير به بداخلاقي ميشد و نهايتا مجبور به استخارهکردن شدند و ما تسليم استخاره شديم. در آخر کار هم خب نپسنديدند؛ نه قوه قضائيه، نه دولت و احساس کردند شايد تغيير ضروري و جابهجايي مناسب است. ما هم خوشحال از اينکه معاف شديم.
درباره نامزدشدن در انتخابات 1400: تصميم براي آينده نگرفتهام. امروز و در گذشته تاکنون سعي داشتم وظيفه آن روز خود را بهخوبي انجام دهم و براي امروزم پاسخ داشته باشم... . در يک مرحله خود را در معرض گذاشتم، ميتوانم در مرحله ديگر هم در معرض بگذارم؛ منتفي نيست.
ما الان مشکلي در دولت و نظام اجرائي خود داريم که نتوانستهايم حل کنيم. نظام اداري و بوروکراسي که از گذشته براي ما ماند، ما حريف اصلاح اين نشديم. هر دولتي بيايد در اين چرخدندهها له ميشود. اين واقعيت است. نظام اقتصادي ما نظام نفتي است؛ ما همه رانتخوار و نفتخوار هستيم، نه اينکه يک گروه پولداران رانتخوار باشند، آنها رانتخواران بزرگ و کلان رانتخوار و شاهرانتخوار هستند؛ اما همه ما هم جزء رانتخواران هستيم؛ چرا که پنج برابر نرخ بينالمللي سوخت مصرف ميکنيم. فقط بيش از صدوچند ميليارد دلار مصرف يارانه انرژي ما در ايران است که پنج برابر نرخ بينالمللي مصرف انرژي داريم. چرا؟ چون نفت و گاز داريم.
من در دولتهاي مختلف حضور داشتم. همه دولتها را تجربه کردم. از دولتي که رئيسجمهور آن مقام معظم رهبري بود، دوسالو خردهاي معاون وزير بودم. همه دولت آقاي هاشمي را بودهام. در دولت آقاي خاتمي دو سال بودم، در دولت آقاي احمدينژاد سه سال وزير بودم. در دولت آقاي روحاني چهار سال وزير بودم. همه دولتها را تجربه کردهام. الان هم در دولتي نيستم که بخواهم جانبدارانه نظر بدهم. نميخواهم بگويم هیچ چیز از اين قضاوتها درست نيست که دولت امروز همواره نگاه به بيرون دارد؛ نه، اينطور نيست. از من سؤال کردند چقدر در دولت بحث برجام ميشود؟ گفتم هيچ چیز.
آنقدر دولت گرفتار کارها و درگيريها و مشکلات خود بود که آقاي ظريف برخي مواقع از سفر ميآمد؛ چون دو روز دير ميآمد، از روزنامه و سايتها گزارش را گرفته بوديم و در دولت همان چيزهايي نقل ميشد که در مصاحبه بيان شده بود. روزي که آقاي ظريف از سفر ميآمد و آقاي روحاني را نديده بود، آن روز که در دولت ميخواستند گزارش بدهند، خوب بود؛ چون کارهايي بيان ميشد که آقاي روحاني نشنيده بود. قرار بود شرح مفصلي بدهد و جزئياتي بيان کند. پشت صحنهها را هم براي ما بيان کند. اينها فکر ميکنند همه دولت نشسته است ببيند برجام چه ميشود.
آقاي روحاني در حد توان خودش کار کرده است. ما بايد از آقاي روحاني به اندازه آقاي روحاني انتظار داشته باشيم. آقاي روحاني در عرصههايي توان بالايي داشته و دارد و در عرصههايي نیز تجربه کمتري دارد. ما نميتوانيم از فردي انتظار داشته باشيم که در همه حوزهها سرآمد باشد؛ اينچنين نيست. اينها هم واقعيت زندگي انسان و انسانها است. در همه رقابتهاي سياسي هم کسي به دليل يک برجستگي جلو ميافتد و مورد عنايت و انتخاب مردم است.
ما چون تيم نداريم، گير ما جاي ديگري است. اگر تيم داشتيم و اگر گروه تربيتشده سازمانيافته کادرساز داشتيم و اشکالي که ابتدا اشاره کرديد که گفتم به دليل مشکلاتي که بود، از آن غافل شديم و البته از برخي هم ترسيديم. ملتي که دوست ندارد کار تيمي کند و ذائقه او جا نميافتد، بايد چوب اين را بخورد؛ ما بايد چوب خود را بخوريم.
وقتي براي کار جمعي تربيت نشدهايم و با پنج شعار زود تحريک ميشويم و يکباره پنج شعار جلب توجه ميکند، به اين آقا و به آن آقا رأي ميدهيم، بايد چوبش را هم بخوريم و پاي لرزش هم بنشينيم. ما اينطور دوست داريم؛ دقيقهنودي هستيم.
من الان به عنوان مشاور در قوه هستم. اگر مايل باشند دوست دارم کمک مشورتي بدهم، اما اگر به عهده خود من بگذارند من الان از اين کاري که انجام ميدهم، خيلي راضي هستم.
درباره فايل صوتي منتشرشده از سوي دفتر آيتالله منتظري: اين پرونده الان زنده است و دشمن هم روي اينها سرمايهگذاري ميکند. الان وارد اين ميدان شدن ميدان دشمن است. من از اين جهت هيچ حرفي نزدم. آقاي منتظري صحبتي کرده، خوب يا بد، غلط يا درست که امام تصميم گرفت. همان جلسه و انتشار همان مطالب سبب عزل آقاي منتظري شد.
من از حرکت امام دفاع کردم. از آن رسالتي که در قبال منافقين در ايامي که دادستان انقلاب بودم، دفاع کردم. من خيلي براي منافقين کيفرخواست صادر کردم و به دادگاه فرستادم. خيليها محکوم و اعدام شدند. گفتم اين وظيفه ديني و ملي و انقلابي ما بود. مقابله با دشمن بود. مگر حق داريم به دشمن امان دهيم مردم ما را بکشد و کشور ما را تصرف کند و دست روي دست بگذاريم؟ حال بعد از ساليان سال بخواهد دوباره براي خودش موقعيتسازي کند و امام را مظلوم قرار دهد. من هم دفاع کلي کردم، اتفاقا هشتم شهريور هم بود.
برخي از آقايان و ديگران و خبرنگاران دنبال من آمدند و از من سؤال کردند و من گفتم من در ميدان دشمن بازي نميکنم. متأسفانه يکي از جاهلان داخلي را به هر دليلي تحريک کردند که در نقشه آنها نوار را پخش کرد. دليلي ندارد گول نقشه دشمن را بخوريم، ما در اين ميدان بازي نخواهيم کرد.
ما حرفي در کلاس جاسوسي داريم که «جاسوسي طبعي» ميگوييم يعني اصلا طرف همانند شما فکر ميکند و خود شما است و عامل نميخواهد. متأسفانه تفکر آقاي منتظري و برخي از اطرافيان ايشان تفکر معيوب و ناقص و جاهلانهاي نسبت به فهم شرايط و ضدانقلاب و منافقين بود. آقاي منتظري ميگفتند اينها فکر هستند، يک تفکر هستند.
درباره سرنوشت مسعود رجوي: خود سازمان هم او را به عنوان يک فرد مرده در تعاريف خودش گذاشته است. رجوي در اين سالهاي آخر به فساد شديد مزمن اخلاقي گرفتار شده؛ وحشتناک! يعني اوج کثافت و لجن بودن. مشکلات بيماري و چند بحث عمليات هم که شد، ديگر از صفحه خود سازمان هم حذف شد يا مرده و به درک رفته است و اگر زنده است در يک گوشهاي است، از صفحه سازمان نکبت منافقين هم خارج است.
درباره ديدار با صدام: دو ديدار داشتم. تابستان ۷۴ و زمستان ۷۶ بود. تقريبا طولانيترين ديدارهايي که مقامات ايران با صدام داشتند من انجام دادم. ديدار اول دوساعتو ۴۰ دقيقه طول کشيد و ديدار دوم يکساعتو ۴۰ دقيقه بود. جالب است که ابتدا من گفتم ديپلمات نيستم. من يک مقام امنيتي و روحاني هستم. هم به واسطه خصلت روحانيبودن و هم مقام امنيتي بودن راحت و روان و صريح ميخواهم صحبت کنم. او هم راحت صحبت کرد.
ملاقات بعدي دو سال بعد بود که آقاي خاتمي رئيسجمهور بود. چهار تا از مراجع عراق ترور شدند. حضرت آيتالله سيستاني هم در معرض ترور بودند و خطرناک بود و ما هم نگران بوديم. رهبري معظم انقلاب نگران وضع آقاي سيستاني بودند. صحبت شد که يک کاري بايد انجام شود. گفتند پورمحمدي صدام را ديده است و شايد اگر بخواهند برود به او اجازه ملاقات بدهند. به پورمحمدي بگوييم به عراق برود و شايد بتواند با صدام ملاقات کند که در زمستان ۷۶ بود با اين مأموريت رفتم که حفظ جان آيتالله سيستاني بود.
حجتالاسلام مصطفي پورمحمدي، وزير سابق دادگستري در دولت روحاني و وزير کشور دولت احمدينژاد، هماکنون مشاور رئيس قوه قضائيه و دبيرکل جامعه روحانيت مبارز است. او در برنامه تلويزيوني «دستخط» درباره فايل صوتي منتشرشده از سوي دفتر آيتالله منتظري و همچنين ديدارهاي خود با صدام سخن گفته که خلاصه آن در ادامه ميآيد:
درباره حضورنداشتن در کابينه دوم حسن روحاني: کابينه اول را هم با اصرار و پيگيري هم آقاي لاريجاني و هم خود آقاي روحاني و دفتر ايشان پذيرفتم. از بس جواب منفي دادم، داشت تعبير به بداخلاقي ميشد و نهايتا مجبور به استخارهکردن شدند و ما تسليم استخاره شديم. در آخر کار هم خب نپسنديدند؛ نه قوه قضائيه، نه دولت و احساس کردند شايد تغيير ضروري و جابهجايي مناسب است. ما هم خوشحال از اينکه معاف شديم.
درباره نامزدشدن در انتخابات 1400: تصميم براي آينده نگرفتهام. امروز و در گذشته تاکنون سعي داشتم وظيفه آن روز خود را بهخوبي انجام دهم و براي امروزم پاسخ داشته باشم... . در يک مرحله خود را در معرض گذاشتم، ميتوانم در مرحله ديگر هم در معرض بگذارم؛ منتفي نيست.
ما الان مشکلي در دولت و نظام اجرائي خود داريم که نتوانستهايم حل کنيم. نظام اداري و بوروکراسي که از گذشته براي ما ماند، ما حريف اصلاح اين نشديم. هر دولتي بيايد در اين چرخدندهها له ميشود. اين واقعيت است. نظام اقتصادي ما نظام نفتي است؛ ما همه رانتخوار و نفتخوار هستيم، نه اينکه يک گروه پولداران رانتخوار باشند، آنها رانتخواران بزرگ و کلان رانتخوار و شاهرانتخوار هستند؛ اما همه ما هم جزء رانتخواران هستيم؛ چرا که پنج برابر نرخ بينالمللي سوخت مصرف ميکنيم. فقط بيش از صدوچند ميليارد دلار مصرف يارانه انرژي ما در ايران است که پنج برابر نرخ بينالمللي مصرف انرژي داريم. چرا؟ چون نفت و گاز داريم.
من در دولتهاي مختلف حضور داشتم. همه دولتها را تجربه کردم. از دولتي که رئيسجمهور آن مقام معظم رهبري بود، دوسالو خردهاي معاون وزير بودم. همه دولت آقاي هاشمي را بودهام. در دولت آقاي خاتمي دو سال بودم، در دولت آقاي احمدينژاد سه سال وزير بودم. در دولت آقاي روحاني چهار سال وزير بودم. همه دولتها را تجربه کردهام. الان هم در دولتي نيستم که بخواهم جانبدارانه نظر بدهم. نميخواهم بگويم هیچ چیز از اين قضاوتها درست نيست که دولت امروز همواره نگاه به بيرون دارد؛ نه، اينطور نيست. از من سؤال کردند چقدر در دولت بحث برجام ميشود؟ گفتم هيچ چیز.
آنقدر دولت گرفتار کارها و درگيريها و مشکلات خود بود که آقاي ظريف برخي مواقع از سفر ميآمد؛ چون دو روز دير ميآمد، از روزنامه و سايتها گزارش را گرفته بوديم و در دولت همان چيزهايي نقل ميشد که در مصاحبه بيان شده بود. روزي که آقاي ظريف از سفر ميآمد و آقاي روحاني را نديده بود، آن روز که در دولت ميخواستند گزارش بدهند، خوب بود؛ چون کارهايي بيان ميشد که آقاي روحاني نشنيده بود. قرار بود شرح مفصلي بدهد و جزئياتي بيان کند. پشت صحنهها را هم براي ما بيان کند. اينها فکر ميکنند همه دولت نشسته است ببيند برجام چه ميشود.
آقاي روحاني در حد توان خودش کار کرده است. ما بايد از آقاي روحاني به اندازه آقاي روحاني انتظار داشته باشيم. آقاي روحاني در عرصههايي توان بالايي داشته و دارد و در عرصههايي نیز تجربه کمتري دارد. ما نميتوانيم از فردي انتظار داشته باشيم که در همه حوزهها سرآمد باشد؛ اينچنين نيست. اينها هم واقعيت زندگي انسان و انسانها است. در همه رقابتهاي سياسي هم کسي به دليل يک برجستگي جلو ميافتد و مورد عنايت و انتخاب مردم است.
ما چون تيم نداريم، گير ما جاي ديگري است. اگر تيم داشتيم و اگر گروه تربيتشده سازمانيافته کادرساز داشتيم و اشکالي که ابتدا اشاره کرديد که گفتم به دليل مشکلاتي که بود، از آن غافل شديم و البته از برخي هم ترسيديم. ملتي که دوست ندارد کار تيمي کند و ذائقه او جا نميافتد، بايد چوب اين را بخورد؛ ما بايد چوب خود را بخوريم.
وقتي براي کار جمعي تربيت نشدهايم و با پنج شعار زود تحريک ميشويم و يکباره پنج شعار جلب توجه ميکند، به اين آقا و به آن آقا رأي ميدهيم، بايد چوبش را هم بخوريم و پاي لرزش هم بنشينيم. ما اينطور دوست داريم؛ دقيقهنودي هستيم.
من الان به عنوان مشاور در قوه هستم. اگر مايل باشند دوست دارم کمک مشورتي بدهم، اما اگر به عهده خود من بگذارند من الان از اين کاري که انجام ميدهم، خيلي راضي هستم.
درباره فايل صوتي منتشرشده از سوي دفتر آيتالله منتظري: اين پرونده الان زنده است و دشمن هم روي اينها سرمايهگذاري ميکند. الان وارد اين ميدان شدن ميدان دشمن است. من از اين جهت هيچ حرفي نزدم. آقاي منتظري صحبتي کرده، خوب يا بد، غلط يا درست که امام تصميم گرفت. همان جلسه و انتشار همان مطالب سبب عزل آقاي منتظري شد.
من از حرکت امام دفاع کردم. از آن رسالتي که در قبال منافقين در ايامي که دادستان انقلاب بودم، دفاع کردم. من خيلي براي منافقين کيفرخواست صادر کردم و به دادگاه فرستادم. خيليها محکوم و اعدام شدند. گفتم اين وظيفه ديني و ملي و انقلابي ما بود. مقابله با دشمن بود. مگر حق داريم به دشمن امان دهيم مردم ما را بکشد و کشور ما را تصرف کند و دست روي دست بگذاريم؟ حال بعد از ساليان سال بخواهد دوباره براي خودش موقعيتسازي کند و امام را مظلوم قرار دهد. من هم دفاع کلي کردم، اتفاقا هشتم شهريور هم بود.
برخي از آقايان و ديگران و خبرنگاران دنبال من آمدند و از من سؤال کردند و من گفتم من در ميدان دشمن بازي نميکنم. متأسفانه يکي از جاهلان داخلي را به هر دليلي تحريک کردند که در نقشه آنها نوار را پخش کرد. دليلي ندارد گول نقشه دشمن را بخوريم، ما در اين ميدان بازي نخواهيم کرد.
ما حرفي در کلاس جاسوسي داريم که «جاسوسي طبعي» ميگوييم يعني اصلا طرف همانند شما فکر ميکند و خود شما است و عامل نميخواهد. متأسفانه تفکر آقاي منتظري و برخي از اطرافيان ايشان تفکر معيوب و ناقص و جاهلانهاي نسبت به فهم شرايط و ضدانقلاب و منافقين بود. آقاي منتظري ميگفتند اينها فکر هستند، يک تفکر هستند.
درباره سرنوشت مسعود رجوي: خود سازمان هم او را به عنوان يک فرد مرده در تعاريف خودش گذاشته است. رجوي در اين سالهاي آخر به فساد شديد مزمن اخلاقي گرفتار شده؛ وحشتناک! يعني اوج کثافت و لجن بودن. مشکلات بيماري و چند بحث عمليات هم که شد، ديگر از صفحه خود سازمان هم حذف شد يا مرده و به درک رفته است و اگر زنده است در يک گوشهاي است، از صفحه سازمان نکبت منافقين هم خارج است.
درباره ديدار با صدام: دو ديدار داشتم. تابستان ۷۴ و زمستان ۷۶ بود. تقريبا طولانيترين ديدارهايي که مقامات ايران با صدام داشتند من انجام دادم. ديدار اول دوساعتو ۴۰ دقيقه طول کشيد و ديدار دوم يکساعتو ۴۰ دقيقه بود. جالب است که ابتدا من گفتم ديپلمات نيستم. من يک مقام امنيتي و روحاني هستم. هم به واسطه خصلت روحانيبودن و هم مقام امنيتي بودن راحت و روان و صريح ميخواهم صحبت کنم. او هم راحت صحبت کرد.
ملاقات بعدي دو سال بعد بود که آقاي خاتمي رئيسجمهور بود. چهار تا از مراجع عراق ترور شدند. حضرت آيتالله سيستاني هم در معرض ترور بودند و خطرناک بود و ما هم نگران بوديم. رهبري معظم انقلاب نگران وضع آقاي سيستاني بودند. صحبت شد که يک کاري بايد انجام شود. گفتند پورمحمدي صدام را ديده است و شايد اگر بخواهند برود به او اجازه ملاقات بدهند. به پورمحمدي بگوييم به عراق برود و شايد بتواند با صدام ملاقات کند که در زمستان ۷۶ بود با اين مأموريت رفتم که حفظ جان آيتالله سيستاني بود.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.