|

روزنامه‌نگاران تهران صاحب خانه شدند

بازگشايي دوباره انجمن صنفي ايران كه بعد از سال 88 به دلايل مختلفی تعطيل شد، از دغدغه‌هايي است كه در اين سال‌ها بارها تكرار و براي رسيدن به آن از مسئولان و دست‌اندركاران درخواست رسيدگي شده است، اما در وانفساي مشكلات متعدد صنفي در رسانه‌ها، در كمبود امكانات، حقوق‌هاي حداقلي و البته غلبه اخبار فضاي مجازي بر اخبار رسمي، نياز به نهاد صنفی احساس مي‌شد. انجمن صنفي استان تهران بعد از مصائب بسيار و يك‌بار انتخابات و بعد عدم تأييد هيئت‌مديره اول، اكنون شكل گرفته است. هيئت‌مديره جديد دي‌ماه سال پيش انتخاب شد و اكنون در آستانه يك‌سالگي مكان جديدي را براي انجمن صنفي روزنامه‌نگاران تدارك ديده و در جمع پرشوري از خبرنگاران و اهالي سياست و فرهنگ بازگشايي كرده است. مراسم خودماني و بيشتر يك دورهمي بود. درعين‌حال فرصتي بود تا از دغدغه‌هاي صنفي روزنامه‌نگاران و وضعيت امروز رسانه‌ها سخن گفته شود.هم اهالي سياست سخن گفتند، هم مديرمسئولان و هم استادان دانشگاه و هم اعضاي شوراي شهر كه در مراسم حضور داشتند. هركدام نيز از جنبه‌اي به مسائل روزنامه‌نگاري پرداختند و فضاي كنوني رسانه‌ها را تبيين و تشريح كردند.
در ابتداي اين مراسم عباس عبدي، رئيس هيئت‌مديره انجمن، ضمن تشكر از حضور ميهمانان، عملکرد یک‌‌ساله انجمن و روند شكل‌گيري انجمن تهران را با همراهي انجمن روزنامه‌نگاران ايران تشريح كرد. او از بيم‌ها و اميدهاي اين روزها گفت و درعين‌حال به روزنه كوچكي نيز اشاره كرد و گفت: «فضای مجازی توانسته است خود را در عرصه اطلاع‌رسانی تحمیل کند. نمونه اين امر را در مسائلی نظير ماجراي شكنجه و تجاوزی که اخیرا مطرح شده است می‌توان دید. این اتفاق می‌تواند ما را نسبت به وضعیت آینده رسانه و همراهي‌ حکومت با قانونمند و آزادترشدن فضای رسانه‌ای رسمی امیدوار کند». پس از صحبت‌های عباس عبدی، روال جلسه به صورت تریبون آزاد درآمد و افراد حاضر درباره وضعیت فعلی مطبوعات به تبادل‌نظر پرداختند. شايد يكي از جذاب‌ترين صحبت‌ها را «احمد زيدآبادي» بيان كرد كه به تجربه فعاليت‌هاي صنفي و نهادهاي مدني در روزنامه همشهري در بدو تأسيس اشاره كرد؛ نكته‌هايي كه هنوز در اين روزگار جزء مسائل مبتلابه روزنامه‌نگاري است. به گفته زیدآبادی: «در ایران معمولا تصور درستی از نهادهای مدنی وجود ندارد و این نوع فعالیت سبقه چپ به خود گرفته است». او سپس به ارائه تعریف نهاد مدنی پرداخت و گفت: «نهاد مدنی، نهادی واسط است. این نهاد تقاضای اعضا را جمع می‌کند و آن را به صورت عقلانی و در یک فرمول عرضه می‌کند، اما در ایران مشاهده می‌شود که از همان ابتدا جبهه خیر و شر تشکیل می‌شود و طرفین به یکدیگر اعلان جنگ می‌دهند».
زیدآبادی همچنین در این نشست گفت: دوره فعلی، دوره بی‌کاری است و انبوه مشکلات و راه‌حل‌ها در ذهن انباشته می‌شود». او پيشنهاد داشت انجمن صنفي واقعا خانه‌اي باشد براي روزنامه‌نگاران كه اكنون اكثر آنها بي‌كار هستند و در تنهايي به‌سر مي‌برند و امكاني باشد كه آنها در كنار هم جمع شوند. او همچنین با اشاره به کمک‌های صورت‌گرفته به انجمن صنفی روزنامه‌نگاران ایران در زمان مرحوم بورقانی گفت: «در دوران فعلی هم بدون همراهی و كمك‌هاي مالي اتفاقی نمی‌افتد».
بدرالسادات مفیدی، از اعضای هيئت‌مدیره انجمن صنفی روزنامه‌نگاران ایران، از برخي اعضاي قديمي هيئت‌مديره ايران ياد كرد كه با پيگيري‌هاي خود توانسته بودند امكاناتي را براي روزنامه‌نگاران فراهم كنند، البته او در بحث مرجعیت رسانه‌ها چندان با عبدي موافق نبود و معتقد بود «حتي در رسانه‌هاي خارجي فارسي‌زبان اطلاعات تحليلگران وابسته به فضای مجازی و گاه اخبار جعلي است». کیوان صمیمی، روزنامه‌نگار نیز به مسئله انتقال مرجعیت رسانه به فضاي مجازي پرداخت و گفت: «حل اين مسائل با کار‌های بخشنامه‌ای به جایی نمی‌رسد، بلکه راه‌حل آن نزدیک‌ترشدن روزنامه‌نگاران به فضای مجازی و همچنین گفت‌وگو در سطحی وسیع، به‌ویژه با میانجی‌هاست. گفت‌وگو حلقه مفقوده دموکراسی است». در این مراسم هادی خانیکی به ریشه شکل‌گیری مشکلات مدنی اشاره کرد و گفت: «جامعه روزنامه‌نگاری باید مکانیسم حل اختلاف را در میان خود بیابد، سپس آن را به جامعه تسری دهد و در نهایت گفت‌وگو را به پیش ببرد. مصداق عملی و به‌دوراز شعار نیز این است که چگونه بزرگ فکر کنیم و از کارهای کوچک شروع کنیم». در این مراسم احمد مسجدجامعی، عضو شوراي شهر تهران و وزير ارشاد دولت اصلاحات به وضعیت فعلی مطبوعاتی‌ها اشاره کرد و گفت: «همکاران زیادی از ما در شرایط خوبی نیستند و باید برای اخلاق حرفه‌ای کار کنیم. مهم‌ترین کار انجمن صنفی حمایت از اعضای صنف خود است و حال که دفتر انجمن راه‌اندازی شده است، باید منافع را به اتفاقات و موج‌های کوتاه‌مدت ارجح بدانیم». در این مراسم الياس حضرتی و دعایی نیز برای حاضران صحبت کردند. حضرتی، مدیرمسئول روزنامه اعتماد، بر لزوم توجه به رسانه‌ها، علاوه بر روزنامه‌نگاران، تأکید کرد و آقای دعایی، مدیرمسئول روزنامه اطلاعات نیز به بحث بازنشستگان در حوزه رسانه‌ها پرداخت و گفت: «به دوستان جوان احترام می‌گذارم اما باید پذیرفت که آنها تجربه و سابقه کمتری دارند. لازم است از شخصیت‌های فرهنگی که هنوز مجالی برای تداوم خدمت دارند، دفاع کنید». در اين مراسم برخي از روزنامه‌نگاران نيز به دغدغه‌هاي صنفي اشاره كردند. علي ربیعی، وزير كار پيشين نيز از لزوم «نیاز به عقلانی‌سازی فضای جامعه» گفت و اشاره كرد: «در‌حال‌حاضر هیچ گروه مرجع تأثیرگذاری یافت نمی‌شود، اعتماد کم شده و همچنین تعهد، مفهوم چندانی ندارد. در سویی دیگر هر کسی که در دستگاه قدرت قرار دارد، با روشنفکری میانجی بیگانه است. نیاز داریم بیشتر از هر دوره دیگری فضای جامعه را عقلانی کنیم. مردم در مقابل انبوهی از داده‌ها بی‌پناه شده‌اند».محمدجواد حق‌شناس که خود سابقه مدیرمسئولی روزنامه اعتماد ملی را در کارنامه دارد، از اميد روزنامه‌نگاران به‌عنوان عاملي مهم براي جامعه گفت كه سبب مي‌شود «جامعه با اتکا به قلم آنان بتواند به سمت توسعه حرکت کند».حسن نمکدوست، استاد ارتباطات، موقعیت كنوني را موقعيت تراژیکی دانست و گفت: «مسائل پیچیده‌ای داریم که راه‌حل آنها ساده است اما این پیچیدگی به دلیل نبوده اراده برای حل مسئله است. همچنان مثل قدیم به صحنه نگاه می‌کنیم و سراغ راه‌حل‌های بسیار بد می‌رویم».مجيد رضاییان، «حمایت از اعضا» در كنار برگزاري دوره‌هاي آموزش تخصصی روزنامه‌نگاری را از وظايف انجمن صنفي دانست. فریدون عموزاده‌خلیلی،حجت‌الاسلام مازني، عضو كميسيون فرهنگي مجلس، عليرضا تابش، رئيس بنياد سينمايي فارابي، رضا تهراني و جمع زيادي از روزنامه‌نگاران قديمي از كساني بودند كه در اين مراسم حضور داشتند.

بازگشايي دوباره انجمن صنفي ايران كه بعد از سال 88 به دلايل مختلفی تعطيل شد، از دغدغه‌هايي است كه در اين سال‌ها بارها تكرار و براي رسيدن به آن از مسئولان و دست‌اندركاران درخواست رسيدگي شده است، اما در وانفساي مشكلات متعدد صنفي در رسانه‌ها، در كمبود امكانات، حقوق‌هاي حداقلي و البته غلبه اخبار فضاي مجازي بر اخبار رسمي، نياز به نهاد صنفی احساس مي‌شد. انجمن صنفي استان تهران بعد از مصائب بسيار و يك‌بار انتخابات و بعد عدم تأييد هيئت‌مديره اول، اكنون شكل گرفته است. هيئت‌مديره جديد دي‌ماه سال پيش انتخاب شد و اكنون در آستانه يك‌سالگي مكان جديدي را براي انجمن صنفي روزنامه‌نگاران تدارك ديده و در جمع پرشوري از خبرنگاران و اهالي سياست و فرهنگ بازگشايي كرده است. مراسم خودماني و بيشتر يك دورهمي بود. درعين‌حال فرصتي بود تا از دغدغه‌هاي صنفي روزنامه‌نگاران و وضعيت امروز رسانه‌ها سخن گفته شود.هم اهالي سياست سخن گفتند، هم مديرمسئولان و هم استادان دانشگاه و هم اعضاي شوراي شهر كه در مراسم حضور داشتند. هركدام نيز از جنبه‌اي به مسائل روزنامه‌نگاري پرداختند و فضاي كنوني رسانه‌ها را تبيين و تشريح كردند.
در ابتداي اين مراسم عباس عبدي، رئيس هيئت‌مديره انجمن، ضمن تشكر از حضور ميهمانان، عملکرد یک‌‌ساله انجمن و روند شكل‌گيري انجمن تهران را با همراهي انجمن روزنامه‌نگاران ايران تشريح كرد. او از بيم‌ها و اميدهاي اين روزها گفت و درعين‌حال به روزنه كوچكي نيز اشاره كرد و گفت: «فضای مجازی توانسته است خود را در عرصه اطلاع‌رسانی تحمیل کند. نمونه اين امر را در مسائلی نظير ماجراي شكنجه و تجاوزی که اخیرا مطرح شده است می‌توان دید. این اتفاق می‌تواند ما را نسبت به وضعیت آینده رسانه و همراهي‌ حکومت با قانونمند و آزادترشدن فضای رسانه‌ای رسمی امیدوار کند». پس از صحبت‌های عباس عبدی، روال جلسه به صورت تریبون آزاد درآمد و افراد حاضر درباره وضعیت فعلی مطبوعات به تبادل‌نظر پرداختند. شايد يكي از جذاب‌ترين صحبت‌ها را «احمد زيدآبادي» بيان كرد كه به تجربه فعاليت‌هاي صنفي و نهادهاي مدني در روزنامه همشهري در بدو تأسيس اشاره كرد؛ نكته‌هايي كه هنوز در اين روزگار جزء مسائل مبتلابه روزنامه‌نگاري است. به گفته زیدآبادی: «در ایران معمولا تصور درستی از نهادهای مدنی وجود ندارد و این نوع فعالیت سبقه چپ به خود گرفته است». او سپس به ارائه تعریف نهاد مدنی پرداخت و گفت: «نهاد مدنی، نهادی واسط است. این نهاد تقاضای اعضا را جمع می‌کند و آن را به صورت عقلانی و در یک فرمول عرضه می‌کند، اما در ایران مشاهده می‌شود که از همان ابتدا جبهه خیر و شر تشکیل می‌شود و طرفین به یکدیگر اعلان جنگ می‌دهند».
زیدآبادی همچنین در این نشست گفت: دوره فعلی، دوره بی‌کاری است و انبوه مشکلات و راه‌حل‌ها در ذهن انباشته می‌شود». او پيشنهاد داشت انجمن صنفي واقعا خانه‌اي باشد براي روزنامه‌نگاران كه اكنون اكثر آنها بي‌كار هستند و در تنهايي به‌سر مي‌برند و امكاني باشد كه آنها در كنار هم جمع شوند. او همچنین با اشاره به کمک‌های صورت‌گرفته به انجمن صنفی روزنامه‌نگاران ایران در زمان مرحوم بورقانی گفت: «در دوران فعلی هم بدون همراهی و كمك‌هاي مالي اتفاقی نمی‌افتد».
بدرالسادات مفیدی، از اعضای هيئت‌مدیره انجمن صنفی روزنامه‌نگاران ایران، از برخي اعضاي قديمي هيئت‌مديره ايران ياد كرد كه با پيگيري‌هاي خود توانسته بودند امكاناتي را براي روزنامه‌نگاران فراهم كنند، البته او در بحث مرجعیت رسانه‌ها چندان با عبدي موافق نبود و معتقد بود «حتي در رسانه‌هاي خارجي فارسي‌زبان اطلاعات تحليلگران وابسته به فضای مجازی و گاه اخبار جعلي است». کیوان صمیمی، روزنامه‌نگار نیز به مسئله انتقال مرجعیت رسانه به فضاي مجازي پرداخت و گفت: «حل اين مسائل با کار‌های بخشنامه‌ای به جایی نمی‌رسد، بلکه راه‌حل آن نزدیک‌ترشدن روزنامه‌نگاران به فضای مجازی و همچنین گفت‌وگو در سطحی وسیع، به‌ویژه با میانجی‌هاست. گفت‌وگو حلقه مفقوده دموکراسی است». در این مراسم هادی خانیکی به ریشه شکل‌گیری مشکلات مدنی اشاره کرد و گفت: «جامعه روزنامه‌نگاری باید مکانیسم حل اختلاف را در میان خود بیابد، سپس آن را به جامعه تسری دهد و در نهایت گفت‌وگو را به پیش ببرد. مصداق عملی و به‌دوراز شعار نیز این است که چگونه بزرگ فکر کنیم و از کارهای کوچک شروع کنیم». در این مراسم احمد مسجدجامعی، عضو شوراي شهر تهران و وزير ارشاد دولت اصلاحات به وضعیت فعلی مطبوعاتی‌ها اشاره کرد و گفت: «همکاران زیادی از ما در شرایط خوبی نیستند و باید برای اخلاق حرفه‌ای کار کنیم. مهم‌ترین کار انجمن صنفی حمایت از اعضای صنف خود است و حال که دفتر انجمن راه‌اندازی شده است، باید منافع را به اتفاقات و موج‌های کوتاه‌مدت ارجح بدانیم». در این مراسم الياس حضرتی و دعایی نیز برای حاضران صحبت کردند. حضرتی، مدیرمسئول روزنامه اعتماد، بر لزوم توجه به رسانه‌ها، علاوه بر روزنامه‌نگاران، تأکید کرد و آقای دعایی، مدیرمسئول روزنامه اطلاعات نیز به بحث بازنشستگان در حوزه رسانه‌ها پرداخت و گفت: «به دوستان جوان احترام می‌گذارم اما باید پذیرفت که آنها تجربه و سابقه کمتری دارند. لازم است از شخصیت‌های فرهنگی که هنوز مجالی برای تداوم خدمت دارند، دفاع کنید». در اين مراسم برخي از روزنامه‌نگاران نيز به دغدغه‌هاي صنفي اشاره كردند. علي ربیعی، وزير كار پيشين نيز از لزوم «نیاز به عقلانی‌سازی فضای جامعه» گفت و اشاره كرد: «در‌حال‌حاضر هیچ گروه مرجع تأثیرگذاری یافت نمی‌شود، اعتماد کم شده و همچنین تعهد، مفهوم چندانی ندارد. در سویی دیگر هر کسی که در دستگاه قدرت قرار دارد، با روشنفکری میانجی بیگانه است. نیاز داریم بیشتر از هر دوره دیگری فضای جامعه را عقلانی کنیم. مردم در مقابل انبوهی از داده‌ها بی‌پناه شده‌اند».محمدجواد حق‌شناس که خود سابقه مدیرمسئولی روزنامه اعتماد ملی را در کارنامه دارد، از اميد روزنامه‌نگاران به‌عنوان عاملي مهم براي جامعه گفت كه سبب مي‌شود «جامعه با اتکا به قلم آنان بتواند به سمت توسعه حرکت کند».حسن نمکدوست، استاد ارتباطات، موقعیت كنوني را موقعيت تراژیکی دانست و گفت: «مسائل پیچیده‌ای داریم که راه‌حل آنها ساده است اما این پیچیدگی به دلیل نبوده اراده برای حل مسئله است. همچنان مثل قدیم به صحنه نگاه می‌کنیم و سراغ راه‌حل‌های بسیار بد می‌رویم».مجيد رضاییان، «حمایت از اعضا» در كنار برگزاري دوره‌هاي آموزش تخصصی روزنامه‌نگاری را از وظايف انجمن صنفي دانست. فریدون عموزاده‌خلیلی،حجت‌الاسلام مازني، عضو كميسيون فرهنگي مجلس، عليرضا تابش، رئيس بنياد سينمايي فارابي، رضا تهراني و جمع زيادي از روزنامه‌نگاران قديمي از كساني بودند كه در اين مراسم حضور داشتند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.