|

دبیرکل انجمن اسلامی اصناف و بازار:

اعضا ملزم به اجرای همه خواسته‌های تشکیلات نیستند

طیبه میرحسینی

کار تشکیلاتی در جناح اصولگرا دارای نمونه‌هایی است که از سابقه بالایی برخوردار هستند. یکی از این تشکل‌ها، انجمن اسلامی اصناف و بازار است. گفت‌وگوی «شرق» با احمد کریمی اصفهانی، دبیرکل این تشکل را می‌خوانید.

‌با توجه به اهمیت فعالیت سازمان‌مند سیاسی و اسباب و لوازم آن یعنی فعالیت حزبی و جمعی در کشور، نظر شما درباره زوایای رفتار تشکیلاتی و پایبندی به آن چیست؟
طبیعی است هر فردی بعد از ورود به تشکیلاتی موظف است آیین‌نامه و مرامنامه آن را که در هنگام عضویت پذیرفته است، اجرا کند و در واقع پایبند به وظیفه تشکیلاتی خود باشد، در واقع حاکم‌بودن خردجمعی معنی اصلی کار تشکیلاتی است.
‌از نظر شما اعضای تشکل‌ها حق دارند خارج از چارچوب تشکیلاتی خود رفتار کنند؟
رفتار کردن بر طبق رفتار تشکیلاتی در جوامع مختلف تا حدودی متفاوت است و معمولا در کشورهای اسلامی مانند جمهوری اسلامی ایران گاهی وظیفه دینی بر وظیفه تشکیلاتی می‌چربد و عضو آن تشکل رفتار بر اساس شرع را مقدم بر وظیفه تشکیلاتی خود می‌داند لذا ممکن است تصمیمی اتخاذ کند که با نظر تشکل متبوع خود در تضاد است.
‌یعنی شما رفتار خارج از محدوده تشکیلات را عملی موجه و قابل قبول می‌دانید؟ در مورد تشکل خود شما، اگر در زمانی که تصمیم مهم جمعی نیاز است، فردی خلاف آن عمل کند، اهمیتی ندارد؟
این مساله باید به طور دقیق بررسی شده و ابعاد آن مشخص شود چرا که گاهی اوقات، از نظر فرد تصمیمات تشکیلاتی با منافع جامعه همخوانی ندارد و فرد ترجیح می‌دهد نظر شخصی خود را اعمال کند که در این صورت اشکالی ندارد و فرد از آزادی خود استفاده کرده و بر پایه دینی و شرعی تصمیمی در جهت منافع اجتماع گرفته است.
‌یعنی شما عدم رعایت وفاداری و پایبندی به رفتار تشکیلاتی را غیراخلاقی نمی‌دانید؟
اگر فرد به دلیل تکلیف شرعی بر خلاف آنچه که تشکیلات خواستار آن است، عمل کند منعی ندارد. البته این مورد بیشتر در کشورهای اسلامی صدق می‌کند چرا که فرد همیشه تکلیف دینی خود را مقدم بر تکلیف تشکیلاتی بر می‌شمارد، هرچند با پذیرش مرامنامه تشکیلات به عضویت آن درآمده باشد.
‌به نظر شما راهی وجود دارد که بر پایه آن اعضای هر تشکل پس از پذیرش مرامنامه، همیشه براساس رفتار تشکیلاتی خود عمل کنند یعنی بتوان برای آنها الزامی ایجاد کرد؟
این امر به معنی این است که هر حزبی از اعضای خود تعهد بگیرد که هیچ زمانی خارج از چارچوب آن عمل نکنند در حالی که هیچ تشکل و حزبی چنین کاری نکرده است و اعضا متعهد نیستند جزء‌به‌جزء خواسته‌های تشکل را اجرا کنند بلکه گاهی بر اساس تشخیص فردی خود عمل می‌کنند.
‌ارزیابی شما از آخرین مصداق عمل نکردن به رفتار تشکیلاتی در جریان رای‌دادن الهه راستگو در انتخاب شهردار چیست؟ با در نظر داشتن این امر که ایشان با فهرست اصلاح‌طلبان در انتخابات شورا کاندیدا شده و رای آورده‌اند؟
به نظر من به رسانه کشاندن این مساله در شأن کار تشکیلاتی نبود و واکنش‌هایی که به رای ایشان از جانب گروه‌های مختلف مطرح شد، حرکت درستی نبود چرا که برای حفظ حیثیت راستگو و حیثیت تشکیلات جوانب این مساله باید در درون تشکیلات موردبررسی قرار می‌گرفت و هر دو طرف دلایل خود را مطرح می‌کردند، اما مسایلی که در مورد ایشان مطرح بود بیشتر به ضرر خود جریان اصلاح‌طلبی بود چرا که اینگونه برداشت می‌شد که اعضای حزب آزادی فردی ندارند. از سوی دیگر می‌توان اینگونه به مساله نگاه کرد که شورای شهر بیشتر دارای جایگاه تخصصی است تا سیاسی و رفتار بر پایه تشکیلات در آن نافذ نیست. لذا الهه راستگو در این مورد بر پایه تشخیص فردی خود عمل کرده و به فردی رای داده که موردنظر تشکل متبوعش نبوده است و شاید بهتر می‌توانسته امور شهری را اداره کند هرچند باید علت دقیق را از خودشان جویا شد.
‌پس چرا در جریان رای اعتماد به وزرای دولت اصولگرا در مجلس اصولگرا، این همه نسبت به افرادی که رای دیگری داشتند، انتقاد شد؟ چرا هسته مرکزی جناح شما، حمایت از دولت را به جایی رساند که به برخی نمایندگان، وکیل‌الدوله گفتند؟ پس از این به بعد، اعضای تشکل شما هم به تشخیص فردی عمل کنند.
بله، حتما فردی که در مجموعه‌ای قرار می‌گیرد بیشتر باید بر پایه خردجمعی عمل کند اما گاهی افراد عمل بر رفتار تشکیلاتی را باعث لطمه‌خوردن به منافع کلی جامعه می‌بینند و لذا بر پایه مبانی تشکیلاتی خود عمل نمی‌کنند. در مجلس شورای اسلامی نیز به همین صورت است و ما شاهد آرای گوناگون مثبت، منفی و حتی ممتنع در موارد مختلف هستیم.
کار تشکیلاتی در جناح اصولگرا دارای نمونه‌هایی است که از سابقه بالایی برخوردار هستند. یکی از این تشکل‌ها، انجمن اسلامی اصناف و بازار است. گفت‌وگوی «شرق» با احمد کریمی اصفهانی، دبیرکل این تشکل را می‌خوانید.

‌با توجه به اهمیت فعالیت سازمان‌مند سیاسی و اسباب و لوازم آن یعنی فعالیت حزبی و جمعی در کشور، نظر شما درباره زوایای رفتار تشکیلاتی و پایبندی به آن چیست؟
طبیعی است هر فردی بعد از ورود به تشکیلاتی موظف است آیین‌نامه و مرامنامه آن را که در هنگام عضویت پذیرفته است، اجرا کند و در واقع پایبند به وظیفه تشکیلاتی خود باشد، در واقع حاکم‌بودن خردجمعی معنی اصلی کار تشکیلاتی است.
‌از نظر شما اعضای تشکل‌ها حق دارند خارج از چارچوب تشکیلاتی خود رفتار کنند؟
رفتار کردن بر طبق رفتار تشکیلاتی در جوامع مختلف تا حدودی متفاوت است و معمولا در کشورهای اسلامی مانند جمهوری اسلامی ایران گاهی وظیفه دینی بر وظیفه تشکیلاتی می‌چربد و عضو آن تشکل رفتار بر اساس شرع را مقدم بر وظیفه تشکیلاتی خود می‌داند لذا ممکن است تصمیمی اتخاذ کند که با نظر تشکل متبوع خود در تضاد است.
‌یعنی شما رفتار خارج از محدوده تشکیلات را عملی موجه و قابل قبول می‌دانید؟ در مورد تشکل خود شما، اگر در زمانی که تصمیم مهم جمعی نیاز است، فردی خلاف آن عمل کند، اهمیتی ندارد؟
این مساله باید به طور دقیق بررسی شده و ابعاد آن مشخص شود چرا که گاهی اوقات، از نظر فرد تصمیمات تشکیلاتی با منافع جامعه همخوانی ندارد و فرد ترجیح می‌دهد نظر شخصی خود را اعمال کند که در این صورت اشکالی ندارد و فرد از آزادی خود استفاده کرده و بر پایه دینی و شرعی تصمیمی در جهت منافع اجتماع گرفته است.
‌یعنی شما عدم رعایت وفاداری و پایبندی به رفتار تشکیلاتی را غیراخلاقی نمی‌دانید؟
اگر فرد به دلیل تکلیف شرعی بر خلاف آنچه که تشکیلات خواستار آن است، عمل کند منعی ندارد. البته این مورد بیشتر در کشورهای اسلامی صدق می‌کند چرا که فرد همیشه تکلیف دینی خود را مقدم بر تکلیف تشکیلاتی بر می‌شمارد، هرچند با پذیرش مرامنامه تشکیلات به عضویت آن درآمده باشد.
‌به نظر شما راهی وجود دارد که بر پایه آن اعضای هر تشکل پس از پذیرش مرامنامه، همیشه براساس رفتار تشکیلاتی خود عمل کنند یعنی بتوان برای آنها الزامی ایجاد کرد؟
این امر به معنی این است که هر حزبی از اعضای خود تعهد بگیرد که هیچ زمانی خارج از چارچوب آن عمل نکنند در حالی که هیچ تشکل و حزبی چنین کاری نکرده است و اعضا متعهد نیستند جزء‌به‌جزء خواسته‌های تشکل را اجرا کنند بلکه گاهی بر اساس تشخیص فردی خود عمل می‌کنند.
‌ارزیابی شما از آخرین مصداق عمل نکردن به رفتار تشکیلاتی در جریان رای‌دادن الهه راستگو در انتخاب شهردار چیست؟ با در نظر داشتن این امر که ایشان با فهرست اصلاح‌طلبان در انتخابات شورا کاندیدا شده و رای آورده‌اند؟
به نظر من به رسانه کشاندن این مساله در شأن کار تشکیلاتی نبود و واکنش‌هایی که به رای ایشان از جانب گروه‌های مختلف مطرح شد، حرکت درستی نبود چرا که برای حفظ حیثیت راستگو و حیثیت تشکیلات جوانب این مساله باید در درون تشکیلات موردبررسی قرار می‌گرفت و هر دو طرف دلایل خود را مطرح می‌کردند، اما مسایلی که در مورد ایشان مطرح بود بیشتر به ضرر خود جریان اصلاح‌طلبی بود چرا که اینگونه برداشت می‌شد که اعضای حزب آزادی فردی ندارند. از سوی دیگر می‌توان اینگونه به مساله نگاه کرد که شورای شهر بیشتر دارای جایگاه تخصصی است تا سیاسی و رفتار بر پایه تشکیلات در آن نافذ نیست. لذا الهه راستگو در این مورد بر پایه تشخیص فردی خود عمل کرده و به فردی رای داده که موردنظر تشکل متبوعش نبوده است و شاید بهتر می‌توانسته امور شهری را اداره کند هرچند باید علت دقیق را از خودشان جویا شد.
‌پس چرا در جریان رای اعتماد به وزرای دولت اصولگرا در مجلس اصولگرا، این همه نسبت به افرادی که رای دیگری داشتند، انتقاد شد؟ چرا هسته مرکزی جناح شما، حمایت از دولت را به جایی رساند که به برخی نمایندگان، وکیل‌الدوله گفتند؟ پس از این به بعد، اعضای تشکل شما هم به تشخیص فردی عمل کنند.
بله، حتما فردی که در مجموعه‌ای قرار می‌گیرد بیشتر باید بر پایه خردجمعی عمل کند اما گاهی افراد عمل بر رفتار تشکیلاتی را باعث لطمه‌خوردن به منافع کلی جامعه می‌بینند و لذا بر پایه مبانی تشکیلاتی خود عمل نمی‌کنند. در مجلس شورای اسلامی نیز به همین صورت است و ما شاهد آرای گوناگون مثبت، منفی و حتی ممتنع در موارد مختلف هستیم.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.