|

فوتبال، جشن ملی را برای افغان‌ها به ارمغان آورد

مینا ساجدی‌نیا: وقتی که هواپیمای حامل اعضای تیم‌ملی فوتبال افغانستان در فرودگاه شهر کابل به زمین نشست، «حامد کرزای» رییس‌جمهور این کشور اولین نفری بود که به استقبال اعضای تیم‌ملی کشورش رفت. پنجشنبه‌شب فرودگاه شهر کابل جای سوزن‌انداختن نبود و پیر و جوان از هر قشری آمده بودند تا این پیروزی ملی (قهرمانی در مسابقات فوتبال جنوب آسیا) را در روزهای سخت جشن بگیرند. آنها هم که نتوانسته بودند به فرودگاه بیایند کوچه و خیابان را آذین بسته و پرچم افغانستان را بر سردر خانه‌های خود کوبیده بودند تا در این جشن ملی شریک شوند. تلویزیون ملی و رسانه‌های محلی هم بیکار ننشستند و با پخش آهنگ‌های حماسی و ملی در این شادی با مردم شریک شدند. پنجشنبه‌شب در تاریخ افغانستان شبی تکرارنشدنی و البته تاریخی بود؛ شبی که مردم این کشور هزارپاره، یکصدا و فارغ از دغدغه‌های سیاسی و قومی و نژادی‌شان بر سر یک چیز با هم به شادی نشستند. دیدن مردانی که با دستار و ریش‌های طالبانی در میدان‌های شهر پا به زمین می‌کوفتند موجی از امید را به دل‌های غمگین سرزمینی که شادی سال‌هاست طفل گمشده‌شان است سرازیر کرد. اما شاید کمتر کسی فکر می‌کرد افغان‌ها بتوانند در ورزش فوتبال حرفی برای گفتن داشته باشند. هرچند حریفان آنها هم در صحنه بین‌المللی کمتر مجالی برای بردن دارند اما وقتی که شرایط سیاسی و اجتماعی و اقتصادی افغانستان را مرور می‌کنیم لقب دستاوردی بزرگ و ملی برای این قهرمانی چندان پربیراه نیست. در تقسیم‌بندی‌های کنفدراسیون فوتبال آسیا تیم‌ملی فوتبال افغانستان در منطقه جنوب آسیا قرار می‌گیرد. این تیم زیر نظر فدراسیون فوتبال افغانستان که در سال 1933 تاسیس شده و در سال 1948 به عضویت فیفا درآمده است فعالیت می‌کند. افغان‌ها اولین مسابقه خود را در سال ۱۹۴۱ در مقابل تیم‌ملی ایران انجام دادند که نتیجه تساوی صفر مقابل صفر را دربرداشت. حمله نظامی شوروی و وقوع جنگ‌های داخلی طی ۳۰ سال گذشته باعث شد که این تیم بعد از آخرین بازی خود در سال ۱۹۸۴ در جریان مسابقات مقدماتی جام ملت‌های آسیا تا سال ۲۰۰۲ تقریبا هیچ بازی بین‌المللی‌ای نداشته باشد. اولین حضور افغانستان در مسابقه‌های جهانی پس از ۲۸سال حضور در بازی‌های آسیایی بوسان کره‌جنوبی سال ۲۰۰۲ بود که البته تیمی منتخب از بازیکنان باشگاه‌های کابل به این مسابقات فرستاده شد تا این حضور برای افغان‌ها در عرصه بین‌المللی آغازی دوباره باشد. بعد از آن بود که افغان‌ها سعی کردند با تقویت این تیم و فراخواندن چند بازیکن افغانی که در اروپا و آمریکا ساکن بودند به فوتبال خود سروسامانی بدهند و حالا به نظر می‌رسد با این قهرمانی در برداشتن اولین گام‌ها موفق بوده‌اند. این در حالی است که اکثر اعضای تیم‌ملی فوتبال حتی در افغانستان زندگی نمی‌کنند و فوتبال را در افغانستان یاد نگرفته‌اند بلکه از سرتاسر دنیا از میان مهاجران افغانستانی در تیم‌ملی جمع شده‌اند. فوتبال در افغانستانی که در سه‌دهه اخیر درگیر جنگ بوده، هرچند اولویت افغان‌ها نبوده است اما در سال‌های اخیر تبدیل شده به ورزش شماره‌یک کشور. تا آنجا که تیم‌ملی افغانستان پیشرفت‌های زیادی داشته است. افغانستان توانسته در رده‌بندی فیفا با 50پله صعود در جایگاه ۱۳۹ جهانی قرار گیرد که البته دستاوردی بزرگ است برای کشوری جنگ‌زده و درگیر با درگیری‌های قومی و مذهبی داخلی. اولین گام این موفقیت زمانی به بار نشست که افغان‌ها در ماه آگوست در ورزشگاهی که بیش از یک‌دهه قربانگاه کسانی بود که با طالبان سر ناسازگاری داشتند پاکستان را بعد از 36سال در یک بازی دوستانه شکست داد و همه را به حضور پرثمرش در مسابقات قهرمانی جنوب آسیا امیدوار کرد که البته همین‌گونه هم شد. چهارشنبه در فینال مسابقات جنوب آسیا در نپال، افغانستان موفق شد با نتیجه 2 بر صفر حریف سرسخت خود، هند را شکست دهد. این قهرمانی اولین موفقیت تیم‌ملی فوتبال افغانستان در عرصه بین‌المللی است و البته زمانی ارزش این پیروزی بیشتر مشخص می‌شود که بدانیم تیم‌ملی فوتبال هند به‌عنوان رقیب مسابقه فینال «شیران خراسان» در این رقابت‌ها تاکنون شش‌بار مقام قهرمانی جام جنوب آسیا را از آن خود کرده است و این می‌تواند سرآغاز موفقیت‌های تیم‌ملی کشوری باشد که مردمش سال‌هاست حتی چگونه شادی کردن را از یاد برده‌اند و رقص طناب‌های اعدام طالبان در ورزشگاه‌های شهر، کابوس روزها و شب‌هایشان بوده است.
مینا ساجدی‌نیا: وقتی که هواپیمای حامل اعضای تیم‌ملی فوتبال افغانستان در فرودگاه شهر کابل به زمین نشست، «حامد کرزای» رییس‌جمهور این کشور اولین نفری بود که به استقبال اعضای تیم‌ملی کشورش رفت. پنجشنبه‌شب فرودگاه شهر کابل جای سوزن‌انداختن نبود و پیر و جوان از هر قشری آمده بودند تا این پیروزی ملی (قهرمانی در مسابقات فوتبال جنوب آسیا) را در روزهای سخت جشن بگیرند. آنها هم که نتوانسته بودند به فرودگاه بیایند کوچه و خیابان را آذین بسته و پرچم افغانستان را بر سردر خانه‌های خود کوبیده بودند تا در این جشن ملی شریک شوند. تلویزیون ملی و رسانه‌های محلی هم بیکار ننشستند و با پخش آهنگ‌های حماسی و ملی در این شادی با مردم شریک شدند. پنجشنبه‌شب در تاریخ افغانستان شبی تکرارنشدنی و البته تاریخی بود؛ شبی که مردم این کشور هزارپاره، یکصدا و فارغ از دغدغه‌های سیاسی و قومی و نژادی‌شان بر سر یک چیز با هم به شادی نشستند. دیدن مردانی که با دستار و ریش‌های طالبانی در میدان‌های شهر پا به زمین می‌کوفتند موجی از امید را به دل‌های غمگین سرزمینی که شادی سال‌هاست طفل گمشده‌شان است سرازیر کرد. اما شاید کمتر کسی فکر می‌کرد افغان‌ها بتوانند در ورزش فوتبال حرفی برای گفتن داشته باشند. هرچند حریفان آنها هم در صحنه بین‌المللی کمتر مجالی برای بردن دارند اما وقتی که شرایط سیاسی و اجتماعی و اقتصادی افغانستان را مرور می‌کنیم لقب دستاوردی بزرگ و ملی برای این قهرمانی چندان پربیراه نیست. در تقسیم‌بندی‌های کنفدراسیون فوتبال آسیا تیم‌ملی فوتبال افغانستان در منطقه جنوب آسیا قرار می‌گیرد. این تیم زیر نظر فدراسیون فوتبال افغانستان که در سال 1933 تاسیس شده و در سال 1948 به عضویت فیفا درآمده است فعالیت می‌کند. افغان‌ها اولین مسابقه خود را در سال ۱۹۴۱ در مقابل تیم‌ملی ایران انجام دادند که نتیجه تساوی صفر مقابل صفر را دربرداشت. حمله نظامی شوروی و وقوع جنگ‌های داخلی طی ۳۰ سال گذشته باعث شد که این تیم بعد از آخرین بازی خود در سال ۱۹۸۴ در جریان مسابقات مقدماتی جام ملت‌های آسیا تا سال ۲۰۰۲ تقریبا هیچ بازی بین‌المللی‌ای نداشته باشد. اولین حضور افغانستان در مسابقه‌های جهانی پس از ۲۸سال حضور در بازی‌های آسیایی بوسان کره‌جنوبی سال ۲۰۰۲ بود که البته تیمی منتخب از بازیکنان باشگاه‌های کابل به این مسابقات فرستاده شد تا این حضور برای افغان‌ها در عرصه بین‌المللی آغازی دوباره باشد. بعد از آن بود که افغان‌ها سعی کردند با تقویت این تیم و فراخواندن چند بازیکن افغانی که در اروپا و آمریکا ساکن بودند به فوتبال خود سروسامانی بدهند و حالا به نظر می‌رسد با این قهرمانی در برداشتن اولین گام‌ها موفق بوده‌اند. این در حالی است که اکثر اعضای تیم‌ملی فوتبال حتی در افغانستان زندگی نمی‌کنند و فوتبال را در افغانستان یاد نگرفته‌اند بلکه از سرتاسر دنیا از میان مهاجران افغانستانی در تیم‌ملی جمع شده‌اند. فوتبال در افغانستانی که در سه‌دهه اخیر درگیر جنگ بوده، هرچند اولویت افغان‌ها نبوده است اما در سال‌های اخیر تبدیل شده به ورزش شماره‌یک کشور. تا آنجا که تیم‌ملی افغانستان پیشرفت‌های زیادی داشته است. افغانستان توانسته در رده‌بندی فیفا با 50پله صعود در جایگاه ۱۳۹ جهانی قرار گیرد که البته دستاوردی بزرگ است برای کشوری جنگ‌زده و درگیر با درگیری‌های قومی و مذهبی داخلی. اولین گام این موفقیت زمانی به بار نشست که افغان‌ها در ماه آگوست در ورزشگاهی که بیش از یک‌دهه قربانگاه کسانی بود که با طالبان سر ناسازگاری داشتند پاکستان را بعد از 36سال در یک بازی دوستانه شکست داد و همه را به حضور پرثمرش در مسابقات قهرمانی جنوب آسیا امیدوار کرد که البته همین‌گونه هم شد. چهارشنبه در فینال مسابقات جنوب آسیا در نپال، افغانستان موفق شد با نتیجه 2 بر صفر حریف سرسخت خود، هند را شکست دهد. این قهرمانی اولین موفقیت تیم‌ملی فوتبال افغانستان در عرصه بین‌المللی است و البته زمانی ارزش این پیروزی بیشتر مشخص می‌شود که بدانیم تیم‌ملی فوتبال هند به‌عنوان رقیب مسابقه فینال «شیران خراسان» در این رقابت‌ها تاکنون شش‌بار مقام قهرمانی جام جنوب آسیا را از آن خود کرده است و این می‌تواند سرآغاز موفقیت‌های تیم‌ملی کشوری باشد که مردمش سال‌هاست حتی چگونه شادی کردن را از یاد برده‌اند و رقص طناب‌های اعدام طالبان در ورزشگاه‌های شهر، کابوس روزها و شب‌هایشان بوده است.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.