درباره فیلمبرداری فیلم «هجوم»
سهل و ممتنع
بهناز شیربانی
چهارمین جشنواره فیلمهای ایرانی تورنتو مدتی قبل فهرستی از برگزیدگانش را اعلام کرد و فیلم «هجوم»، به کارگردانی شهرام مکری، از جمله فیلمهای فهرست برگزیدگان این دوره از جشنواره بود که جایزه بهترین دستاورد تکنیکی را برای علیرضا برازنده، فیلمبردار این فیلم، به همراه داشت؛ فیلمی که بسیاری از سینمایینویسان در زمان اکران، از ویژگیهایش نوشتند و فیلمبرداری این فیلم سینمایی یکی از نقاط قوتش محسوب میشود؛ نکتهای که در بسیاری از جشنها و جشنوارههای داخلی خیلی دیده نشد. به یقین فیلمبرداری فیلم «هجوم» در فرمی که مکری برای فیلمش در نظر گرفته به خودیخود سخت است. همانقدر که میزانسنهای مقابل دوربین به سبک پلان- سکانس نیاز به محاسبات و برنامهریزیهای دقیق دارد، قطعا همین شیوه در پشت صحنه نیز رعایت شده است. محل فیلمبرداری این فیلم سینمایی هم یکی دیگر از مواردی است که اساسا فیلمبرداری و نورپردازی را پیچیده و سخت میکند.
سقفهای گاه کوتاه و بلند لوکیشن و یکدستنبودن فضا در صحنههایی که به توالی فیلمبرداری میشود یکی دیگر از مواردی است که راه را برای خلاقیت گروه فیلمبرداری و نورپردازی «هجوم» باز کرد. استفاده از نورهای پرتابل در پشت صحنه، همراه با جابهجاییها و تغییر دوربین کار را قطعا پیچیده میکند. «هجوم» ازجمله تجربههای بحثبرانگیز سینمای ایران است و اجرای تمامی آنچه بارها پیش از فیلمبرداری تمرین میشده، همزمان هیجان و استرس خاصی برای تمامی گروه مقابل و پشت دوربین به همراه داشته، اما یکی از نکات قابلتوجه در فیلمبرداری این فیلم سینمایی، دیدن شخصیتها در اندازه نمای مدیوم در نمایی کمنور است که در این شرایط عمق میدان بیشتر از بین میرود و طبعا فوکوس دیدن تمام شخصیتها اتفاق قابلتوجهی است. در زمان نمایش فیلم به موارد زیادی درباره تکنیکهای صدابرداری و فیلمبرداری این فیلم سینمایی اشاره شد، ازجمله استفاده از لنزهای انامورفیک که قابلیتهای فیلمبرداری این فیلم سینمایی را ارتقا داد و استفاده از ابزارهای ترکیبی برای حرکتدادن دوربین که این مورد نیز در کیفیت فیلمبرداری فیلم کماثر نبوده است. طبعا تمامی این موارد
فیلمبرداری این اثر سینمایی را بیشازپیش ارزشمند میکند و میتوان آن را یکی از نکات قابلتوجه فیلم دانست.
بهانه نوشتن درباره فیلمی است که مدتی است اکرانش به پایان رسیده و در بسیاری از جشنوارهها درخشیده و بسیاری مشتاق دیدن فیلمهای آینده این فیلمساز جوان هستند. فیلمبرداری در آثار مکری موضوعی است که میتوان از زاویه دیگری تحلیل و آن را یکی از نقاط قوت فیلمهای او محسوب کرد؛ اتفاقی که اخیرا در جشنواره فیلمهای ایرانی تورنتو توانست بار دیگر توجهات را به سمت این فیلم سینمایی جلب کند.
چهارمین جشنواره فیلمهای ایرانی تورنتو مدتی قبل فهرستی از برگزیدگانش را اعلام کرد و فیلم «هجوم»، به کارگردانی شهرام مکری، از جمله فیلمهای فهرست برگزیدگان این دوره از جشنواره بود که جایزه بهترین دستاورد تکنیکی را برای علیرضا برازنده، فیلمبردار این فیلم، به همراه داشت؛ فیلمی که بسیاری از سینمایینویسان در زمان اکران، از ویژگیهایش نوشتند و فیلمبرداری این فیلم سینمایی یکی از نقاط قوتش محسوب میشود؛ نکتهای که در بسیاری از جشنها و جشنوارههای داخلی خیلی دیده نشد. به یقین فیلمبرداری فیلم «هجوم» در فرمی که مکری برای فیلمش در نظر گرفته به خودیخود سخت است. همانقدر که میزانسنهای مقابل دوربین به سبک پلان- سکانس نیاز به محاسبات و برنامهریزیهای دقیق دارد، قطعا همین شیوه در پشت صحنه نیز رعایت شده است. محل فیلمبرداری این فیلم سینمایی هم یکی دیگر از مواردی است که اساسا فیلمبرداری و نورپردازی را پیچیده و سخت میکند.
سقفهای گاه کوتاه و بلند لوکیشن و یکدستنبودن فضا در صحنههایی که به توالی فیلمبرداری میشود یکی دیگر از مواردی است که راه را برای خلاقیت گروه فیلمبرداری و نورپردازی «هجوم» باز کرد. استفاده از نورهای پرتابل در پشت صحنه، همراه با جابهجاییها و تغییر دوربین کار را قطعا پیچیده میکند. «هجوم» ازجمله تجربههای بحثبرانگیز سینمای ایران است و اجرای تمامی آنچه بارها پیش از فیلمبرداری تمرین میشده، همزمان هیجان و استرس خاصی برای تمامی گروه مقابل و پشت دوربین به همراه داشته، اما یکی از نکات قابلتوجه در فیلمبرداری این فیلم سینمایی، دیدن شخصیتها در اندازه نمای مدیوم در نمایی کمنور است که در این شرایط عمق میدان بیشتر از بین میرود و طبعا فوکوس دیدن تمام شخصیتها اتفاق قابلتوجهی است. در زمان نمایش فیلم به موارد زیادی درباره تکنیکهای صدابرداری و فیلمبرداری این فیلم سینمایی اشاره شد، ازجمله استفاده از لنزهای انامورفیک که قابلیتهای فیلمبرداری این فیلم سینمایی را ارتقا داد و استفاده از ابزارهای ترکیبی برای حرکتدادن دوربین که این مورد نیز در کیفیت فیلمبرداری فیلم کماثر نبوده است. طبعا تمامی این موارد
فیلمبرداری این اثر سینمایی را بیشازپیش ارزشمند میکند و میتوان آن را یکی از نکات قابلتوجه فیلم دانست.
بهانه نوشتن درباره فیلمی است که مدتی است اکرانش به پایان رسیده و در بسیاری از جشنوارهها درخشیده و بسیاری مشتاق دیدن فیلمهای آینده این فیلمساز جوان هستند. فیلمبرداری در آثار مکری موضوعی است که میتوان از زاویه دیگری تحلیل و آن را یکی از نقاط قوت فیلمهای او محسوب کرد؛ اتفاقی که اخیرا در جشنواره فیلمهای ایرانی تورنتو توانست بار دیگر توجهات را به سمت این فیلم سینمایی جلب کند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.