|

با برهان سست در چنبره قالب‌ها

حبیب‌الله معظمی. پژوهشگر اجتماعی

یادهایی که از کارهای بزرگان درگذشته‌مان به ما به ارث رسیده و آن کارها و اقدامات را جاودانه و سرمشق ما کرده، به تصمیم شجاعانه، پرهیز از برهان سست و خروج آنها از چنبره قالب‌های ازپیش‌تعیین‌شده مربوط‌می‌شود. مسجد اعظم قم یکی از یادگارهای عمرانی و توسعه‌ای آیت‌الله بروجردی، مرجع تقلید وقت است. می‌گویند وقتی به آیت‌الله‌العظمی ‌طباطبایی‌بروجردی (به زبان همشهریانش؛ آقاحسین امام) یکی از متخصصان عمران از اقلیت‌های دینی برای کمک در ساخت این مسجد معرفی شد، با وجود اِشکالی که برخی اطرافیان وارد می‌کردند، ایشان شجاعانه اِشکال را نپذیرفت و نه‌تنها به بهره‌گیری از توان این فرد اقدام کرد، بلکه از صداقت و صفای آن اقلیت دینی تجلیل کرد، طوری که آن اقلیت دینی خود جزء کمک‌کنندگان بنا و تعمیر مسجد شد. شهرداری تهران نماد، خروجی و تجلی اصلی مطالبه مردمانی است که با شور و امید 18 ماه پیش در انتخابات شورای شهر مشارکت صمیمانه و معنادار داشتند، اما با رفتن دو شهردار و نامشخص‌بودن وضعیت شهردار سوم، در این مدت نه‌چندان کوتاه، حتی کوچک‌ترین نشانه‌ای از تحقق این مطالبات و امیدها بروز نکرده است، چراکه بعد از این یک‌ونیم سال وضعیت همچنان بی‌ثبات است که این نه برای تهران و نه برای صرفا انتخابات شوراها و نه حتی به‌طورکلی انتخابات در ایران، بلکه برای کشور و نظام زیان‌بار است. مردم سؤال می‌کنند که چرا مطالبه‌‌شان در این انتخابات و با وجود شورای شهر یکدست، محقق نمی‌شود. شهردار اول به دلایلی که هنوز رسما روشن اعلام نشده رفتنی شد و دومی با رخداد پیش‌بینی‌نشده تصویب قانون بازنشستگان دوام نیافت و اینک سومی با دلایل سست، برای خدمت و تحقق آن مطالبات و پاسخ به آن امیدها با مانع روبه‌رو شده است. از قرار مسموع تأیید شهردار منتخب تهران و سومین مطلوب شورای پنجم در چنبره قالب‌های از پیش‌ تعیین‌شده در وزارت کشور مانده است و درحالی‌که در روزی که این نوشته به عموم عرضه می‌شود، آخرین روز کاری مهلت اعلام نظر وزارت کشور است، مشابه همان شهردار اول شورای پنجم با دخالت‌های برخی طرف‌ها که بنیان قانونی هم ندارند، مواجه شده است. بهترین گزینه پیش‌روی وزارت کشور در قبال شهردار منتخب شورای شهر تهران، تأیید اوست که به‌دلیل اصرار حیثیتی شورای شهر تهران و نیز ترکیب هیئت حل اختلاف، بعید است رأی نهایی این هیئت غیر از گزینه منتخب این شورا باشد. وزارت کشور باید دلایل متقن، منطقی و روشنی در تأخیر تأیید شهردار منتخب شهر تهران ارائه کند. فراموش نکرده‌ایم که ‌گرایش‌های سیاسی موجود در کشور در سال‌های 59 و 60 چنان به‌شدت رنگارنگ بود که در هر کوی و برزن و خانواده‌ها منشوری از آنها دیده می‌شد، به‌طوری‌که حتی دامنه آن به خانواده و نزدیکان برخی مقامات و روحانیون بلندمرتبه کشور کشانده شده بود. اگر برخی هراس‌آفرینی‌هایی را که به وزارت کشور القا شده ملاک قرار دهیم، تعداد (نه کم‌شماری) از مقامات و روحانیونی که به‌دلیل هم‌مسیری در مبارزات مشترک ضدشاهی پیش از انقلاب، با برخی افراد (بعدا گروهک‌شده) مرتبط بوده و حتی بستگان نزدیکشان و فرزندانشان به این گروهک وابسته بودند، باید در همان سال‌ها و خیلی پیش از این رخت خدمت از تن خارج می‌کردند، اما آنها دفع نشدند و اکنون نیز در برخی نهادهای حساس تصمیم‌گیر حضور دارند. انتظار این است که وزارت کشور با دلایلی قوی که در دفاع از شهردار منتخب شورای پنجم تهران دارد، در برابر القائات غیرقانونی اگر نگوییم شبه‌سیاسی، نسبت به تأیید او و تعیین‌تکلیف نهایی شهر منتظر و در حالت تعلیق تهران اقدام کند. فراموش نکرده‌ایم که گزینه معرفی‌شده شهر تهران دست‌کم در گذشته نه‌چندان دور در دو مورد تأیید صلاحیت خود را از مجاری قانونی و مربوطه دریافته است؛ یکی استادی دانشگاه و دیگری معاونت وزارت راه که هر دو از مشاغل حساس به شمار می‌آیند. با شجاعت و پرهیز از برهان سست می‌توان از چنبره قالب‌های هراس‌زا عبور کرد و فرصت را برای خدمات صادقانه عمرانی به شهر گرفتار تهران فراهم کرد.

یادهایی که از کارهای بزرگان درگذشته‌مان به ما به ارث رسیده و آن کارها و اقدامات را جاودانه و سرمشق ما کرده، به تصمیم شجاعانه، پرهیز از برهان سست و خروج آنها از چنبره قالب‌های ازپیش‌تعیین‌شده مربوط‌می‌شود. مسجد اعظم قم یکی از یادگارهای عمرانی و توسعه‌ای آیت‌الله بروجردی، مرجع تقلید وقت است. می‌گویند وقتی به آیت‌الله‌العظمی ‌طباطبایی‌بروجردی (به زبان همشهریانش؛ آقاحسین امام) یکی از متخصصان عمران از اقلیت‌های دینی برای کمک در ساخت این مسجد معرفی شد، با وجود اِشکالی که برخی اطرافیان وارد می‌کردند، ایشان شجاعانه اِشکال را نپذیرفت و نه‌تنها به بهره‌گیری از توان این فرد اقدام کرد، بلکه از صداقت و صفای آن اقلیت دینی تجلیل کرد، طوری که آن اقلیت دینی خود جزء کمک‌کنندگان بنا و تعمیر مسجد شد. شهرداری تهران نماد، خروجی و تجلی اصلی مطالبه مردمانی است که با شور و امید 18 ماه پیش در انتخابات شورای شهر مشارکت صمیمانه و معنادار داشتند، اما با رفتن دو شهردار و نامشخص‌بودن وضعیت شهردار سوم، در این مدت نه‌چندان کوتاه، حتی کوچک‌ترین نشانه‌ای از تحقق این مطالبات و امیدها بروز نکرده است، چراکه بعد از این یک‌ونیم سال وضعیت همچنان بی‌ثبات است که این نه برای تهران و نه برای صرفا انتخابات شوراها و نه حتی به‌طورکلی انتخابات در ایران، بلکه برای کشور و نظام زیان‌بار است. مردم سؤال می‌کنند که چرا مطالبه‌‌شان در این انتخابات و با وجود شورای شهر یکدست، محقق نمی‌شود. شهردار اول به دلایلی که هنوز رسما روشن اعلام نشده رفتنی شد و دومی با رخداد پیش‌بینی‌نشده تصویب قانون بازنشستگان دوام نیافت و اینک سومی با دلایل سست، برای خدمت و تحقق آن مطالبات و پاسخ به آن امیدها با مانع روبه‌رو شده است. از قرار مسموع تأیید شهردار منتخب تهران و سومین مطلوب شورای پنجم در چنبره قالب‌های از پیش‌ تعیین‌شده در وزارت کشور مانده است و درحالی‌که در روزی که این نوشته به عموم عرضه می‌شود، آخرین روز کاری مهلت اعلام نظر وزارت کشور است، مشابه همان شهردار اول شورای پنجم با دخالت‌های برخی طرف‌ها که بنیان قانونی هم ندارند، مواجه شده است. بهترین گزینه پیش‌روی وزارت کشور در قبال شهردار منتخب شورای شهر تهران، تأیید اوست که به‌دلیل اصرار حیثیتی شورای شهر تهران و نیز ترکیب هیئت حل اختلاف، بعید است رأی نهایی این هیئت غیر از گزینه منتخب این شورا باشد. وزارت کشور باید دلایل متقن، منطقی و روشنی در تأخیر تأیید شهردار منتخب شهر تهران ارائه کند. فراموش نکرده‌ایم که ‌گرایش‌های سیاسی موجود در کشور در سال‌های 59 و 60 چنان به‌شدت رنگارنگ بود که در هر کوی و برزن و خانواده‌ها منشوری از آنها دیده می‌شد، به‌طوری‌که حتی دامنه آن به خانواده و نزدیکان برخی مقامات و روحانیون بلندمرتبه کشور کشانده شده بود. اگر برخی هراس‌آفرینی‌هایی را که به وزارت کشور القا شده ملاک قرار دهیم، تعداد (نه کم‌شماری) از مقامات و روحانیونی که به‌دلیل هم‌مسیری در مبارزات مشترک ضدشاهی پیش از انقلاب، با برخی افراد (بعدا گروهک‌شده) مرتبط بوده و حتی بستگان نزدیکشان و فرزندانشان به این گروهک وابسته بودند، باید در همان سال‌ها و خیلی پیش از این رخت خدمت از تن خارج می‌کردند، اما آنها دفع نشدند و اکنون نیز در برخی نهادهای حساس تصمیم‌گیر حضور دارند. انتظار این است که وزارت کشور با دلایلی قوی که در دفاع از شهردار منتخب شورای پنجم تهران دارد، در برابر القائات غیرقانونی اگر نگوییم شبه‌سیاسی، نسبت به تأیید او و تعیین‌تکلیف نهایی شهر منتظر و در حالت تعلیق تهران اقدام کند. فراموش نکرده‌ایم که گزینه معرفی‌شده شهر تهران دست‌کم در گذشته نه‌چندان دور در دو مورد تأیید صلاحیت خود را از مجاری قانونی و مربوطه دریافته است؛ یکی استادی دانشگاه و دیگری معاونت وزارت راه که هر دو از مشاغل حساس به شمار می‌آیند. با شجاعت و پرهیز از برهان سست می‌توان از چنبره قالب‌های هراس‌زا عبور کرد و فرصت را برای خدمات صادقانه عمرانی به شهر گرفتار تهران فراهم کرد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.