|

کشف بزرگ: نقاشی «ون‌گوگ» واقعی بود

سفر از اتاق زیر شیروانی تا موزه

نیما توسلی

نزدیک به یک قرن، نقاشی «غروب در مونتماژور» یک اثر تقلبی تلقی می‌شد. به همین دلیل، تابلوی مهم ون‌سان ون‌گوگ، در اتاق زیر شیروانی نگاه داشته شد و بعد از آن هم در یک کلکسیون خصوصی قرار داشت و از دید عموم پنهان ماند و تاریخدانان هنر هم به آن دسترسی نداشتند. اما دوشنبه نهم سپتامبر (18 شهریور) مشخص شد این نقاشی یک اثر واقعی از این هنرمند است، یک کشف بزرگ.
«اکسل روگر» مدیر موزه، نقاشی««غروب در مونتماژور»، را که در سال 1888 در آرلز کشیده شده، اثری از مهم‌ترین دوره تاریخی زندگی ون‌گوگ می‌داند؛ دوره‌ای که او بسیاری از شاهکارهایش را طی آن مدت کشید مانند: «گل‌های آفتابگردان»، «خانه زرد»، و«اتاق خواب». این نقاشی، گرگ‌ومیش یک منظره تپه‌ای جنگلی را در صومعه‌ای در مونتماژور واقع در منطقه پروونس در جنوب فرانسه به تصویر می‌کشد؛ جایی که گندم‌زارها و خرابه‌های صومعه بندیکتین در دوردست آن به چشم می‌خورد. نواحی پیرامون مونتماژور، جایی است که ون‌گوگ در طول اقامتش در منطقه آرلز واقع در جنوب فرانسه، بارها به آن پرداخت. جیمز راوندل، فروشنده آثار هنری و مدیر بخش نقاشی‌های مدرن در گالری‌های دیکینسون لندن و نیویورک، معتقد است یکی، دو اثر از آثار ون‌گوگ روی چوب کار شده، که البته خیلی نادر است. از نظر او، گمانه‌زنی دقیق در این خصوص که غروب آفتاب در مونتماژور تا چه حد در بازار مقبول بیفتد سخت است، اما انتظار می‌رود که بیش از ده‌هامیلیون برای آن پیشنهاد شود. به نظر او، این اثر دارای ویژگی نمادین و خاصی نیست، مانند نقاشی«پرتره دکتر گچت»، که در سال 1990 موفق شد در یک حراجی به قیمت 82/5 میلیون‌دلار به فروش برسد. فرد لیمن که مسوول سابق موزه بوده و در حال حاضر به عنوان یک تاریخدان هنر مستقل و محقق ون‌گوگ شناخته می‌شود معتقد است که این اثر صددرصد واقعی و اصیل است. او اظهار کرده که شناخت ما از ون‌گوگ به عنوان یک نقاش مدرن است، اما در این اثر او به سبک نقاشی منظره قرن نوزدهمی کار کرده است. این نقاشی برای سال‌های متمادی در کلکسیون خصوصی یک خانواده بوده و بنا به برخی نگرانی‌های خصوصی اطلاعات بیشتری در مورد مالکان آنها ارایه نشده است. مارژی والکوپ، رییس بخش کلکسیون‌ها، پژوهش و ارایه موزه اظهار کرده که تا سال 1901، این نقاشی در کلکسیونی قرار داشت که متعلق به برادر ون‌گوگ، یعنی «تئو» بود. اما بعد بیوه او «یوهانا وانگوگ بونگر» اثر را به یک فروشنده هنر در پاریس فروخت. در سال 1908، این فروشنده هم آن را به یک کلکسیونر نروژی فروخت. مدت کوتاهی پس از آن، اعلام شد این اثر تقلبی و در واقع جعل است. بنابراین، کلکسیونر نروژی هم این نقاشی را در اتاق زیر شیروانی خود انبار کرد. او در سال 1970 مُرد و بعد از آن بود که مالکان کنونی آن را خریداری کردند. اکسل روگر می‌گوید مالکان جدید در سال 1991 این نقاشی را به موزه ون‌گوگ بردند، اما آن موقع متخصصان به آنها گفتند فکر نمی‌کنند که این اثر معتبر باشد. تا اینکه دو سال پیش، مالکان مجددا اثر را به موزه بردند و پژوهشگران موزه دوباره آن را آزمایش کردند. لوییس ونتیلبورگ، پژوهشگر ارشد موزه گفت از سال 1991 به بعد، موزه فنون و ابزار جدیدی را برای تشخیص هویت و تایید اعتبار آثار هنری تهیه کرده‌اند که تمامی این شیوه‌ها در مورد این نقاشی به کار گرفته شد.
ونتیلبورگ می‌گوید این نقاشی به همان شیوه‌ای که ون‌گوگ روی یکی دیگر از بوم‌های نقاشی خود در همان دوره، یعنی «صخره‌ها» نقاشی کرده بود، نقاشی شده است. این اثر در عین حال در فهرست بخشی از کلکسیون «تئو ون‌گوگ» در سال 1890 قرار گرفت. در پشت اثر«180» نقش بسته که مربوط به عدد مجموعه کلکسیون می‌شود. ونتیلبورگ اعلام کرده که این عدد به صورت ثابت وجود داشته است. اين نقاشی از تاریخ 24 سپتامبر و به عنوان بخشی از نمایشگاه در حال حاضر دایر آن با عنوان«ون‌گوگ در کار»، به مدت یک سال در موزه در معرض دید عموم قرار خواهد داشت.
نزدیک به یک قرن، نقاشی «غروب در مونتماژور» یک اثر تقلبی تلقی می‌شد. به همین دلیل، تابلوی مهم ون‌سان ون‌گوگ، در اتاق زیر شیروانی نگاه داشته شد و بعد از آن هم در یک کلکسیون خصوصی قرار داشت و از دید عموم پنهان ماند و تاریخدانان هنر هم به آن دسترسی نداشتند. اما دوشنبه نهم سپتامبر (18 شهریور) مشخص شد این نقاشی یک اثر واقعی از این هنرمند است، یک کشف بزرگ.
«اکسل روگر» مدیر موزه، نقاشی««غروب در مونتماژور»، را که در سال 1888 در آرلز کشیده شده، اثری از مهم‌ترین دوره تاریخی زندگی ون‌گوگ می‌داند؛ دوره‌ای که او بسیاری از شاهکارهایش را طی آن مدت کشید مانند: «گل‌های آفتابگردان»، «خانه زرد»، و«اتاق خواب». این نقاشی، گرگ‌ومیش یک منظره تپه‌ای جنگلی را در صومعه‌ای در مونتماژور واقع در منطقه پروونس در جنوب فرانسه به تصویر می‌کشد؛ جایی که گندم‌زارها و خرابه‌های صومعه بندیکتین در دوردست آن به چشم می‌خورد. نواحی پیرامون مونتماژور، جایی است که ون‌گوگ در طول اقامتش در منطقه آرلز واقع در جنوب فرانسه، بارها به آن پرداخت. جیمز راوندل، فروشنده آثار هنری و مدیر بخش نقاشی‌های مدرن در گالری‌های دیکینسون لندن و نیویورک، معتقد است یکی، دو اثر از آثار ون‌گوگ روی چوب کار شده، که البته خیلی نادر است. از نظر او، گمانه‌زنی دقیق در این خصوص که غروب آفتاب در مونتماژور تا چه حد در بازار مقبول بیفتد سخت است، اما انتظار می‌رود که بیش از ده‌هامیلیون برای آن پیشنهاد شود. به نظر او، این اثر دارای ویژگی نمادین و خاصی نیست، مانند نقاشی«پرتره دکتر گچت»، که در سال 1990 موفق شد در یک حراجی به قیمت 82/5 میلیون‌دلار به فروش برسد. فرد لیمن که مسوول سابق موزه بوده و در حال حاضر به عنوان یک تاریخدان هنر مستقل و محقق ون‌گوگ شناخته می‌شود معتقد است که این اثر صددرصد واقعی و اصیل است. او اظهار کرده که شناخت ما از ون‌گوگ به عنوان یک نقاش مدرن است، اما در این اثر او به سبک نقاشی منظره قرن نوزدهمی کار کرده است. این نقاشی برای سال‌های متمادی در کلکسیون خصوصی یک خانواده بوده و بنا به برخی نگرانی‌های خصوصی اطلاعات بیشتری در مورد مالکان آنها ارایه نشده است. مارژی والکوپ، رییس بخش کلکسیون‌ها، پژوهش و ارایه موزه اظهار کرده که تا سال 1901، این نقاشی در کلکسیونی قرار داشت که متعلق به برادر ون‌گوگ، یعنی «تئو» بود. اما بعد بیوه او «یوهانا وانگوگ بونگر» اثر را به یک فروشنده هنر در پاریس فروخت. در سال 1908، این فروشنده هم آن را به یک کلکسیونر نروژی فروخت. مدت کوتاهی پس از آن، اعلام شد این اثر تقلبی و در واقع جعل است. بنابراین، کلکسیونر نروژی هم این نقاشی را در اتاق زیر شیروانی خود انبار کرد. او در سال 1970 مُرد و بعد از آن بود که مالکان کنونی آن را خریداری کردند. اکسل روگر می‌گوید مالکان جدید در سال 1991 این نقاشی را به موزه ون‌گوگ بردند، اما آن موقع متخصصان به آنها گفتند فکر نمی‌کنند که این اثر معتبر باشد. تا اینکه دو سال پیش، مالکان مجددا اثر را به موزه بردند و پژوهشگران موزه دوباره آن را آزمایش کردند. لوییس ونتیلبورگ، پژوهشگر ارشد موزه گفت از سال 1991 به بعد، موزه فنون و ابزار جدیدی را برای تشخیص هویت و تایید اعتبار آثار هنری تهیه کرده‌اند که تمامی این شیوه‌ها در مورد این نقاشی به کار گرفته شد.
ونتیلبورگ می‌گوید این نقاشی به همان شیوه‌ای که ون‌گوگ روی یکی دیگر از بوم‌های نقاشی خود در همان دوره، یعنی «صخره‌ها» نقاشی کرده بود، نقاشی شده است. این اثر در عین حال در فهرست بخشی از کلکسیون «تئو ون‌گوگ» در سال 1890 قرار گرفت. در پشت اثر«180» نقش بسته که مربوط به عدد مجموعه کلکسیون می‌شود. ونتیلبورگ اعلام کرده که این عدد به صورت ثابت وجود داشته است. اين نقاشی از تاریخ 24 سپتامبر و به عنوان بخشی از نمایشگاه در حال حاضر دایر آن با عنوان«ون‌گوگ در کار»، به مدت یک سال در موزه در معرض دید عموم قرار خواهد داشت.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.