|

برخي مسئولان جامعه‌ترسي دارند!

اميد فراغت . روزنامه‌نگار

ادبيات قدرت زمان که به تعبيري همان ادبيات جوامع توسعه‌يافته است، بدون هيچ ملاحظه‌اي نسبت به موجوديت جوامع کمتر توسعه‌یافته يا درحال‌توسعه در حال ديکته‌شدن است و ناگزير به حضور در کلاس درس ادبيات نظم بين‌الملل شده‌ايم و رفته‌رفته اين حضور به معرض نمايش عموم درآمده است.نکته مهم اين است که اکثريت جامعه زودتر از برخي تصميم‌سازان و تصميم‌گيران حضور در کلاس درس ادبيات دهکده جهاني را تجربه کرده‌‌اند و به عبارتي انتقال صفات از پايين به بالا در حال تزريق است و جامعه مسير بهبودي مشکلات اقتصادي و... را اتصال به خرد عمومي دهکده جهاني دانسته است.برای مثال پيام حضور گزينشي بانوان در استاديوم آزادي براي ديدار فينال ليگ قهرمانان آسيا در برابر ديدگان اينفانتينو و شيخ سلمان چه مي‌تواند باشد؟به‌نوعي تغييرات و اصلاح گام‌به‌گام است؛ بنابراين لازم است چنين فرصت‌هايي را به فال نيک بگیریم. اگر جامعه اين را احساس کند که تغييرات تدريجي به دنبال خواست و مطالبات آنان تحقق پيدا مي‌کند، اين احساس پايه و اساسي براي ارتقای اعتماد و باور عمومي خواهد شد.درحال‌حاضر اکثريت جامعه چنين احساسي ندارد و در واقع برخي تغييرات با وجود انتقال صفات از پايين به بالا، تابعي از نظم نظام بين‌الملل است.وقتي خرد جامعه به‌واسطه فناوري و تکنولوژي که يکپارچگي اطلاعات و تصاوير يکي از داده‌هاي آن است با خرد دهکده جهاني اتصال پيدا کرده تصميم‌سازان و تصميم‌گيران بايد با درک موقعيت واقعيت جديدي را ايجاد کنند که اين واقعيت در تناسب ذهني با قوه عاقله باشد.نگارنده بر اين نظر است که نقش رئيس‌جمهور در شرايطي که برخي از مسئولان جامعه‌خوان و آينده‌دان نيستند، مي‌تواند تعيين‌کننده باشد.دولت تدبير و اميد باید در اين انديشه باشد که مسير حرکت جامعه در چه جهتي است و براساس جهت حرکت جامعه نقش‌آفريني کند! ترس، ترس توليد مي‌کند. برخي ترس‌ها ايمن‌سازي نمي‌آفريند. متأسفانه درحال‌حاضر برخي مسئولان دچار جامعه‌ترسي شده‌‌اند و اين ترس نشئت‌گرفته از تحليل نادرست جامعه امروز است. برای مثال موقعيت‌شناسي اکثر مردم در قبال داده‌هاي مذهبي، فرهنگي و... قابل تقدير و تأمل است و پيام اين موقعيت‌سنجي اين است که اکثريت جامعه ايراني لباسي را به تن مي‌کند که بر اساس مدلي مختص به ادبيات فرهنگ تاريخي خودمان است.برخي واکنش‌هايي که توليد ترس و... کرده به دليل بسط و قبض‌هاي غيرکاربردي است. اکثر پاسخ‌هاي جامعه امروز متناسب با سؤال‌‌هاي طرح‌شده گذشته نيست؛ بنابراين آيا نبايد به دنبال واکاوي عدم تناسب‌ها رفت؟!اگر اين قاعده در علم سياست پذيرفتني شده که سياست خارجي در راستاي سياست داخلي تدوين و طراحي مي‌شود، اين سؤال ايجاد مي‌شود که آيا خواست و مطالبات جامعه متناسب با سياست‌هاي داخلي است؟

ادبيات قدرت زمان که به تعبيري همان ادبيات جوامع توسعه‌يافته است، بدون هيچ ملاحظه‌اي نسبت به موجوديت جوامع کمتر توسعه‌یافته يا درحال‌توسعه در حال ديکته‌شدن است و ناگزير به حضور در کلاس درس ادبيات نظم بين‌الملل شده‌ايم و رفته‌رفته اين حضور به معرض نمايش عموم درآمده است.نکته مهم اين است که اکثريت جامعه زودتر از برخي تصميم‌سازان و تصميم‌گيران حضور در کلاس درس ادبيات دهکده جهاني را تجربه کرده‌‌اند و به عبارتي انتقال صفات از پايين به بالا در حال تزريق است و جامعه مسير بهبودي مشکلات اقتصادي و... را اتصال به خرد عمومي دهکده جهاني دانسته است.برای مثال پيام حضور گزينشي بانوان در استاديوم آزادي براي ديدار فينال ليگ قهرمانان آسيا در برابر ديدگان اينفانتينو و شيخ سلمان چه مي‌تواند باشد؟به‌نوعي تغييرات و اصلاح گام‌به‌گام است؛ بنابراين لازم است چنين فرصت‌هايي را به فال نيک بگیریم. اگر جامعه اين را احساس کند که تغييرات تدريجي به دنبال خواست و مطالبات آنان تحقق پيدا مي‌کند، اين احساس پايه و اساسي براي ارتقای اعتماد و باور عمومي خواهد شد.درحال‌حاضر اکثريت جامعه چنين احساسي ندارد و در واقع برخي تغييرات با وجود انتقال صفات از پايين به بالا، تابعي از نظم نظام بين‌الملل است.وقتي خرد جامعه به‌واسطه فناوري و تکنولوژي که يکپارچگي اطلاعات و تصاوير يکي از داده‌هاي آن است با خرد دهکده جهاني اتصال پيدا کرده تصميم‌سازان و تصميم‌گيران بايد با درک موقعيت واقعيت جديدي را ايجاد کنند که اين واقعيت در تناسب ذهني با قوه عاقله باشد.نگارنده بر اين نظر است که نقش رئيس‌جمهور در شرايطي که برخي از مسئولان جامعه‌خوان و آينده‌دان نيستند، مي‌تواند تعيين‌کننده باشد.دولت تدبير و اميد باید در اين انديشه باشد که مسير حرکت جامعه در چه جهتي است و براساس جهت حرکت جامعه نقش‌آفريني کند! ترس، ترس توليد مي‌کند. برخي ترس‌ها ايمن‌سازي نمي‌آفريند. متأسفانه درحال‌حاضر برخي مسئولان دچار جامعه‌ترسي شده‌‌اند و اين ترس نشئت‌گرفته از تحليل نادرست جامعه امروز است. برای مثال موقعيت‌شناسي اکثر مردم در قبال داده‌هاي مذهبي، فرهنگي و... قابل تقدير و تأمل است و پيام اين موقعيت‌سنجي اين است که اکثريت جامعه ايراني لباسي را به تن مي‌کند که بر اساس مدلي مختص به ادبيات فرهنگ تاريخي خودمان است.برخي واکنش‌هايي که توليد ترس و... کرده به دليل بسط و قبض‌هاي غيرکاربردي است. اکثر پاسخ‌هاي جامعه امروز متناسب با سؤال‌‌هاي طرح‌شده گذشته نيست؛ بنابراين آيا نبايد به دنبال واکاوي عدم تناسب‌ها رفت؟!اگر اين قاعده در علم سياست پذيرفتني شده که سياست خارجي در راستاي سياست داخلي تدوين و طراحي مي‌شود، اين سؤال ايجاد مي‌شود که آيا خواست و مطالبات جامعه متناسب با سياست‌هاي داخلي است؟

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.