روایت معاون وقت وزیر خارجه از مذاکره محرمانه با عمانیها:
جلسه وزارت خارجه با رابط عمانی در وسط حیاط
حسین امیرعبداللهیان، دستیار ویژه رئیس مجلس شورای اسلامی و معاون سابق وزیر امور خارجه، در گفتوگو با تسنیم، درباره چگونگی مذاکره ایران و آمریکا در دوره احمدینژاد و واسطه عمانی این مذاکرات را گفت که بخشهایی از این مصاحبه را در ادامه میخوانید:
بنده در مقطعی که آقای جان کری در کتابش به آن اشاره کرده، مسئولیت حوزه عربی را در وزارت خارجه بهعهده داشتم.
آقای «سالم»ی که جان کری در کتاب خود از او نام برده و اعلام کرده فردی کلیدی میان سلطان عمان و جمهوری اسلامی ایران برای شکلگیری مذاکرات بوده و رفتوآمدهایی را به آمریکا داشته و با مقامات آنها دیدار داشته، درست است، در آن مقطع بنده نیز مذاکراتی با این فرد داشتم که این دیدارها در عمان و ایران بود. وی از مشاوران ارشد سلطان عمان است.
اواخر سال 90 بود که همین آقای «سالم» به ایران آمد. در آن مقطع میخواست پیامی بیاورد که مقدمات مذاکرات ایران با شش کشور فراهم شود و در آن مقطع که بحث آمریکا مهم بود، چون قرار بود آنها شرط ایران در غنیسازی را بپذیرند و رئیسجمهور آمریکا به سلطان قابوس گفته بود که «این حق ایران را میپذیرم» اما صرف این حرف ملاک نبود و مقام معظم رهبری مخصوصا تأکید داشتند که حتما باید تضمینهای لازم اخذ شود. یادم هست آن وقتی که آقای «سالم» میآمد ما هم بهدلیل حفظ مسائل حفاظتی و بهدلیل اهمیت موضوع و هم برای اینکه همفکری دقیقی داشته باشیم آقای دکتر صالحی، وزیر وقت امور خارجه و بنده بههمراه آقای دکتر عباس عراقچی و دکتر خاجی در حیاط ساختمان شماره یک وزارت امور خارجه میزی میگذاشتیم و آنجا حرفها را میزدیم و مطالب را از سالم میگرفتیم.
علیاکبر صالحی مقید به این بود که مسئله پیشآمده در حد وزیر خارجه شخصی نشود و مشورت و همفکری ایجاد شود. پس از اینکه ضمانتهای اصلی و اولیه اخذ شد و رئیسجمهور وقت آمریکا حق ایران در غنیسازی را پذیرفت، گفتوگوها شکل گرفت.
آقای دکتر احمدینژاد در آن مقطع از اینکه وزارت امور خارجه و آقای دکتر علیاکبر صالحی پیشگام این موضوع باشد، حمایت نمیکردند و میگفت که این موضوع نیازمند هماهنگیهای پیچیده در سطح کشور است. تصورش این بود اگر دکتر صالحی وارد این موضوع شود، در میان کار با مشکلات زیادی مواجه میشود.
{در مورد نامه اوباما درباره پذیرش حق غنیسازی} سوابق موضوع در اختیار دستگاههای حاکمیتی قرار دارد. در آن مقطع نامهای سلطان عمان نوشت و رسما به دیداری که با اوباما داشت، استناد کرد و تضمینکننده واقعی این کلام خود آقای سلطان قابوس بود، اما درعینحال در آن مقطع ایمیلهایی با آقای «سالم» ردوبدل میشد که برخی از این ایمیلها را خودم دریافت میکردم. بخشی از این اسناد مربوط به این موضوع است که وجود دارد. بنده نامهای را که دیدم مطالبی است که عمانیها پس از سفر رسمی به آمریکا و دیدارشان با رئیسجمهور وقت آمریکا داشتند، به ما ارائه کردند. اما نامه و مکاتبات دیگری وجود داشته که باید در سطوح دیگر دنبالش کنید.
50 درصد سفرها رد میشود
حسين اميرعبداللهيان در بخش ديگري از اين مصاحبه درباره سفرهاي خارجي نمايندگان مجلس توضيح ميدهد:
در دورهاي که آقاي لاريجاني رئيس مجلس بودند، يکي از کارهاي خوبي که داشتند، اين بود که کميته سفرهاي خارجي در مجلس تشکيل شد، در دولت هم کميتهاي براي سفرها وجود دارد، در مجلس هم آقاي لاريجاني اين کار را انجام داد. دو نفر از اعضاي هيئترئيسه، رئيس کميسيون امنيت ملي و سياست خارجي، معاون پارلماني وزارت خارجه، مشاور رئيس مجلس، بينالملل و مديرکل تشريفات مجلس عضو اين کميته هستند و سفرها در اين کميته مورد بررسي و بحث قرار ميگيرد، البته در بيرون از مجلس اين تصور وجود دارد که نمايندهها سهميه دارند و حتماً بايد به سفر خارجي بروند، سفر نمايندگان به دو بخش رسمي و غيررسمي تقسيم ميشود، غيررسميها اصلا مسئوليتش با ما نيست، فرضا يک نمايندهاي ممکن است با يک سفيري دوست باشد و يا دوستي دارد و بخواهد سفري داشته باشد که عادي ميرود، حتي با خانوادهاش هم ميتواند برود، اين سفرها اصلا به ما ارتباطي ندارد، اما در سفرهاي رسمي، بهجرئت ميتوانم بگويم که از هر 10 سفري که براي بررسي، به کميته سفرها ارجاع ميشود، 50 درصد آن در کميته سفرها رد ميشود، در عين حال در شرايط فعلي، تصميمات جديدي در کميته سفرها گرفته شد، ضمن اينکه خروجي
قيف مصوبه سفرها را در کميته سفرها تنگتر کرديم، تعداد نفرات را به حداقل و در حد ضرورت رساندهايم بهعنوان مثال اگر يک سفر را با 1+1 ميشود انجام داد حتما آن را 1+2 نميکنيم. اين رويکرد وجود دارد، واقعا اين کميته سفرها بهنظر من ابتکار بود.
حسین امیرعبداللهیان، دستیار ویژه رئیس مجلس شورای اسلامی و معاون سابق وزیر امور خارجه، در گفتوگو با تسنیم، درباره چگونگی مذاکره ایران و آمریکا در دوره احمدینژاد و واسطه عمانی این مذاکرات را گفت که بخشهایی از این مصاحبه را در ادامه میخوانید:
بنده در مقطعی که آقای جان کری در کتابش به آن اشاره کرده، مسئولیت حوزه عربی را در وزارت خارجه بهعهده داشتم.
آقای «سالم»ی که جان کری در کتاب خود از او نام برده و اعلام کرده فردی کلیدی میان سلطان عمان و جمهوری اسلامی ایران برای شکلگیری مذاکرات بوده و رفتوآمدهایی را به آمریکا داشته و با مقامات آنها دیدار داشته، درست است، در آن مقطع بنده نیز مذاکراتی با این فرد داشتم که این دیدارها در عمان و ایران بود. وی از مشاوران ارشد سلطان عمان است.
اواخر سال 90 بود که همین آقای «سالم» به ایران آمد. در آن مقطع میخواست پیامی بیاورد که مقدمات مذاکرات ایران با شش کشور فراهم شود و در آن مقطع که بحث آمریکا مهم بود، چون قرار بود آنها شرط ایران در غنیسازی را بپذیرند و رئیسجمهور آمریکا به سلطان قابوس گفته بود که «این حق ایران را میپذیرم» اما صرف این حرف ملاک نبود و مقام معظم رهبری مخصوصا تأکید داشتند که حتما باید تضمینهای لازم اخذ شود. یادم هست آن وقتی که آقای «سالم» میآمد ما هم بهدلیل حفظ مسائل حفاظتی و بهدلیل اهمیت موضوع و هم برای اینکه همفکری دقیقی داشته باشیم آقای دکتر صالحی، وزیر وقت امور خارجه و بنده بههمراه آقای دکتر عباس عراقچی و دکتر خاجی در حیاط ساختمان شماره یک وزارت امور خارجه میزی میگذاشتیم و آنجا حرفها را میزدیم و مطالب را از سالم میگرفتیم.
علیاکبر صالحی مقید به این بود که مسئله پیشآمده در حد وزیر خارجه شخصی نشود و مشورت و همفکری ایجاد شود. پس از اینکه ضمانتهای اصلی و اولیه اخذ شد و رئیسجمهور وقت آمریکا حق ایران در غنیسازی را پذیرفت، گفتوگوها شکل گرفت.
آقای دکتر احمدینژاد در آن مقطع از اینکه وزارت امور خارجه و آقای دکتر علیاکبر صالحی پیشگام این موضوع باشد، حمایت نمیکردند و میگفت که این موضوع نیازمند هماهنگیهای پیچیده در سطح کشور است. تصورش این بود اگر دکتر صالحی وارد این موضوع شود، در میان کار با مشکلات زیادی مواجه میشود.
{در مورد نامه اوباما درباره پذیرش حق غنیسازی} سوابق موضوع در اختیار دستگاههای حاکمیتی قرار دارد. در آن مقطع نامهای سلطان عمان نوشت و رسما به دیداری که با اوباما داشت، استناد کرد و تضمینکننده واقعی این کلام خود آقای سلطان قابوس بود، اما درعینحال در آن مقطع ایمیلهایی با آقای «سالم» ردوبدل میشد که برخی از این ایمیلها را خودم دریافت میکردم. بخشی از این اسناد مربوط به این موضوع است که وجود دارد. بنده نامهای را که دیدم مطالبی است که عمانیها پس از سفر رسمی به آمریکا و دیدارشان با رئیسجمهور وقت آمریکا داشتند، به ما ارائه کردند. اما نامه و مکاتبات دیگری وجود داشته که باید در سطوح دیگر دنبالش کنید.
50 درصد سفرها رد میشود
حسين اميرعبداللهيان در بخش ديگري از اين مصاحبه درباره سفرهاي خارجي نمايندگان مجلس توضيح ميدهد:
در دورهاي که آقاي لاريجاني رئيس مجلس بودند، يکي از کارهاي خوبي که داشتند، اين بود که کميته سفرهاي خارجي در مجلس تشکيل شد، در دولت هم کميتهاي براي سفرها وجود دارد، در مجلس هم آقاي لاريجاني اين کار را انجام داد. دو نفر از اعضاي هيئترئيسه، رئيس کميسيون امنيت ملي و سياست خارجي، معاون پارلماني وزارت خارجه، مشاور رئيس مجلس، بينالملل و مديرکل تشريفات مجلس عضو اين کميته هستند و سفرها در اين کميته مورد بررسي و بحث قرار ميگيرد، البته در بيرون از مجلس اين تصور وجود دارد که نمايندهها سهميه دارند و حتماً بايد به سفر خارجي بروند، سفر نمايندگان به دو بخش رسمي و غيررسمي تقسيم ميشود، غيررسميها اصلا مسئوليتش با ما نيست، فرضا يک نمايندهاي ممکن است با يک سفيري دوست باشد و يا دوستي دارد و بخواهد سفري داشته باشد که عادي ميرود، حتي با خانوادهاش هم ميتواند برود، اين سفرها اصلا به ما ارتباطي ندارد، اما در سفرهاي رسمي، بهجرئت ميتوانم بگويم که از هر 10 سفري که براي بررسي، به کميته سفرها ارجاع ميشود، 50 درصد آن در کميته سفرها رد ميشود، در عين حال در شرايط فعلي، تصميمات جديدي در کميته سفرها گرفته شد، ضمن اينکه خروجي
قيف مصوبه سفرها را در کميته سفرها تنگتر کرديم، تعداد نفرات را به حداقل و در حد ضرورت رساندهايم بهعنوان مثال اگر يک سفر را با 1+1 ميشود انجام داد حتما آن را 1+2 نميکنيم. اين رويکرد وجود دارد، واقعا اين کميته سفرها بهنظر من ابتکار بود.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.