|

اتحاد معلمان هندوراس برای نجات نظام آموزش‌وپرورش

دانش‌آموزان یک کلاس در پایتخت هندوراس جدول‌ضرب را به آواز می‌خوانند و در کلاس دیگر کلمات انگلیسی را تکرار می‌کنند؛ اما در زیر این ظاهر عادی، نظامی آموزشی قرار دارد که در معرض تهدید است. یکی از معلم‌ها آهسته می‌گوید: «همین هفته یک پسر دبیرستانی ناپدید شده». می‌گویند سه روز پیش خواهر کوچک‌ترش را به مدرسه رسانده و از آن زمان دیده نشده است. پدر و مادرش می‌ترسند که گزارش کنند او ناپدید شده است. معلمان نیز همین ترس را دارند. علتش ساده است؛ خشونت گروه‌های تبهکار خیابانی. تعداد ثبت‌نام‌شدگان در مدرسه در همین دو سال گذشته از بیش از 300 نفر به 180 نفر در سال رسیده است، زیرا گروه‌های تبهکار به بسیاری از کودکان و نوجوانان محله مجاور اجازه ورود به مدرسه در این محله را نمی‌دهند. عضوگیری باندهای تبهکار و اعتیاد به مواد مخدر، نوجوانان را سخت درگیر خود کرده است. مدارس با کمبود کارکنان و کمبود منابع روبه‌رو هستند. اتاق فناوری که زمانی سودمند بود، اکنون با رایانه‌های شکسته پر شده است. بزرگ‌ترین مشکل البته خشونت است که دانش‌آموزان و معلمان در این محل به‌صورت یکسان با آن روبه‌رو هستند؛ از تجاوز جنسی تا قتل. علاوه بر این، بعضی از والدین دانش‌آموزان در زندان هستند؛ درحالی‌که خود معلمان با اخاذی و تهدید مواجه می‌شوند و احساس درماندگی می‌کنند. اما تعدادی از این معلمان با همه خستگی، در کمپینی در حمایت از معلمان صدها مدرسه در سراسر هندوراس با کمک کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل متحد
(UNHCR) و در هماهنگی با مؤسسه مردم‌نهاد «بچه‌ها را نجات دهید» شرکت کرده‌اند. این مؤسسات کار را با نظرسنجی از مدارس دولتی شروع کردند. هدف اولیه بررسي اين بود كه بر معلمان چه گذشته است و چگونه UNHCR می‌تواند از آنها حمایت کند. اولین نتیجه استخراج‌شده از نظرسنجی این بود که مربیان احساس می‌کنند هنگام تهدید، آزارواذیت جنسی، اخاذی و حمله فیزیکی جایی برای پناه‌بردن ندارند. با تلاش این معلمان و حمایت سازمان ملل متحد، قرار شد بهبود ایمنی و شرایط مدارس، اقدامات حفاظتی و پروتکل‌های امنیتی برای کارکنان و دانش‌آموزان و ایجاد شبکه‌های ارتباطی بین معلمان و مدیران مدرسه برای هشدار و خبر و همچنین کمک‌های روان‌شناختی به دانش‌آموزان آسیب‌دیده از طریق همکاری با انجمن پزشکان بدون مرز انجام شود.
دانش‌آموزان یک کلاس در پایتخت هندوراس جدول‌ضرب را به آواز می‌خوانند و در کلاس دیگر کلمات انگلیسی را تکرار می‌کنند؛ اما در زیر این ظاهر عادی، نظامی آموزشی قرار دارد که در معرض تهدید است. یکی از معلم‌ها آهسته می‌گوید: «همین هفته یک پسر دبیرستانی ناپدید شده». می‌گویند سه روز پیش خواهر کوچک‌ترش را به مدرسه رسانده و از آن زمان دیده نشده است. پدر و مادرش می‌ترسند که گزارش کنند او ناپدید شده است. معلمان نیز همین ترس را دارند. علتش ساده است؛ خشونت گروه‌های تبهکار خیابانی. تعداد ثبت‌نام‌شدگان در مدرسه در همین دو سال گذشته از بیش از 300 نفر به 180 نفر در سال رسیده است، زیرا گروه‌های تبهکار به بسیاری از کودکان و نوجوانان محله مجاور اجازه ورود به مدرسه در این محله را نمی‌دهند. عضوگیری باندهای تبهکار و اعتیاد به مواد مخدر، نوجوانان را سخت درگیر خود کرده است. مدارس با کمبود کارکنان و کمبود منابع روبه‌رو هستند. اتاق فناوری که زمانی سودمند بود، اکنون با رایانه‌های شکسته پر شده است. بزرگ‌ترین مشکل البته خشونت است که دانش‌آموزان و معلمان در این محل به‌صورت یکسان با آن روبه‌رو هستند؛ از تجاوز جنسی تا قتل. علاوه بر این، بعضی از والدین دانش‌آموزان در زندان هستند؛ درحالی‌که خود معلمان با اخاذی و تهدید مواجه می‌شوند و احساس درماندگی می‌کنند. اما تعدادی از این معلمان با همه خستگی، در کمپینی در حمایت از معلمان صدها مدرسه در سراسر هندوراس با کمک کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل متحد
(UNHCR) و در هماهنگی با مؤسسه مردم‌نهاد «بچه‌ها را نجات دهید» شرکت کرده‌اند. این مؤسسات کار را با نظرسنجی از مدارس دولتی شروع کردند. هدف اولیه بررسي اين بود كه بر معلمان چه گذشته است و چگونه UNHCR می‌تواند از آنها حمایت کند. اولین نتیجه استخراج‌شده از نظرسنجی این بود که مربیان احساس می‌کنند هنگام تهدید، آزارواذیت جنسی، اخاذی و حمله فیزیکی جایی برای پناه‌بردن ندارند. با تلاش این معلمان و حمایت سازمان ملل متحد، قرار شد بهبود ایمنی و شرایط مدارس، اقدامات حفاظتی و پروتکل‌های امنیتی برای کارکنان و دانش‌آموزان و ایجاد شبکه‌های ارتباطی بین معلمان و مدیران مدرسه برای هشدار و خبر و همچنین کمک‌های روان‌شناختی به دانش‌آموزان آسیب‌دیده از طریق همکاری با انجمن پزشکان بدون مرز انجام شود.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.