آینه
دنیای اقتصاد
علم اقتصاد و پاسخهاي رئيسجمهور
محمد صدري: از تابستان گذشته که معلوم شد رشد نقدينگي شتاب گرفته است، براي کسي ترديدي باقي نمانده بود که «جهش ارزي» در پيش است، دولت ميتوانست و بايد سياست اصلاح قيمت ارز را پيش ميگرفت، اما با اين تحليل غلط که ذخاير ارزي تکافوي همه نيازها را ميدهد، ترجيح داد به جاي تندادن به «شوک سياسي احتمالي»، راه را براي «شوک ارزي قطعي» هموار بگذارد.... اصلاح قيمتها کاري بود که دولت ميتوانست انجام دهد و زمينه قاچاق را از بين ببرد يا امکان آن را محدودتر کند که نکرد و ايجاد هماهنگي بين قواي حاکم و بستن دست متنفذين داخلي که از دوگانگي قيمتها منتفع ميشوند، کاري بود که هرگز در توان قوه مجريه نبوده است، اکنون هم نيست... اما مسئوليت همه آنچه در حوزه اقتصاد ايران رخ داده و ميدهد متوجه اين قوه نيست... همين مجلسي که ديروز، رئيسجمهور را درباره قيمتگذاري غيرواقعي ارز و رکود و بيکاري مؤاخذه کرد، در دو سال گذشته، دولت را در چند زمينه مکلف به قيمتگذاري دستوري و دستکم در يک مورد راه درآمدهاي مالياتي آن را مسدود کرد. در همين مجلس با افزايش قيمت خودرو، خدمات اينترنتي، بنزين، افزايش سن بازنشستگي و افزايش ماليات سيگار مخالفت و
در مقابل، طرح دوفوريتي افزايش ۲۰درصدي حقوق کارکنان دولت
تصويب شد.
آفتاب
مجلس پشتسر ذوالنوري!
احمد شيرزاد: روحاني با تلاش زيادي به مردم اين پيام را داد که ما مشکل داريم، اما اين مشکل در حد بحران نيست. انتظار ميرود اين پيام مهم توسط نخبگان سياسي بهتر درک شود و بهمرور جامعه به اين اطمينان برسد که اين دولت با همه تقصيراتي که متوجه اوست، بازهم بهترين سکاندار در شرايط موجود است و ميتوان به آن اميدوار بود... اگر مجلسيها بهراستي شيرمرد هستند نخست به تصميمات اقتصادي خود رجوع کنند... مسير کنوني در مجلس عليه دولت بسيار خطرناک است. نمايندهها نبايد گمانشان بر اين باشد که با تخريب و زمينزدن دولت ميتوانند محبوبيتي براي خود کسب کنند.
قانون
پاسخهاي سفارشي
رويهاي كه روحاني در پيش گرفته است، مشخص ميكند او نگاهي به دوران پسارياستجمهوري دارد و اين روزها ميكوشد كه آينده خود در سالهاي بعد از 1400 را خراب نكند و متأسفانه اين مردم هستند كه در اين روزهاي سخت هزينه اقدامات محافظهكارانه دولت روحاني را ميدهند و اين جزاي اعتمادي كه مردم به روحاني كردند، نبود.
ابتکار
محافظهکاري يا مصلحتانديشي!
عليرضا صديقي: به نظر ميرسد روحاني فراموش کرده است که حالا در معرض نقدها و اخطارهايي جدي از سوي اردوگاه حاميانش نيز قرار دارد. گويي رئيس دولت به خاطر ندارد که در سال 92 و بهخصوص در سال 96 تا چه ميزان از سبد رأي آرای خاموش و خاکستري بهره گرفته است. تجربه نشان داده است که اين سبد رأي با هيچ جريان و گروه و جناح سياسي عقد اخوت نبسته و هر زمان که احساس کند کانديداي مورد حمايتش، از مسير و چارچوبهاي پذيرفتهشده در يک قرارداد نانوشته، عبور کرده است، بهسادگي از کنار آن ميگذرد... برخوردهاي دوگانه و محافظهکارانه و گردشهاي گاهوبيگاه روحاني به راست، بخش قابل توجهي از نيروهاي مؤثر اجتماعي را از او و دولتش جدا کرده است.
ایران
از آن مجلس تا اين مجلس!
اگر صداوسيما شهامت به خرج دهد و فيلم سؤال مجلس پيشين و جواب رئيسجمهوري اصولگرا، يعني آقاي احمدينژاد، را در سال 1390 در کنار فيلم کامل پرسش و پاسخ از آقاي روحاني پخش کند تا ملت ببيند چه تفاوت بزرگي ميان دو فرد پاسخگو با دو مجلس پرسشگر وجود دارد، خدمت بزرگي به جامعه ايران کرده است.
جوان
قانع نشديم
جلسه سؤال از رئيسجمهور در صحن علني مجلس شوراي اسلامي مانوري موفقيتآميز براي نظام جمهوري اسلامي ايران بود؛ مانوري که اگرچه تمام انتظارات را برآورده نکرد، اما توانست نشاندهنده بلوغ در ارتباط بين قوا، بهخصوص در شرايط فعلي کشور باشد.
دنیای اقتصاد
علم اقتصاد و پاسخهاي رئيسجمهور
محمد صدري: از تابستان گذشته که معلوم شد رشد نقدينگي شتاب گرفته است، براي کسي ترديدي باقي نمانده بود که «جهش ارزي» در پيش است، دولت ميتوانست و بايد سياست اصلاح قيمت ارز را پيش ميگرفت، اما با اين تحليل غلط که ذخاير ارزي تکافوي همه نيازها را ميدهد، ترجيح داد به جاي تندادن به «شوک سياسي احتمالي»، راه را براي «شوک ارزي قطعي» هموار بگذارد.... اصلاح قيمتها کاري بود که دولت ميتوانست انجام دهد و زمينه قاچاق را از بين ببرد يا امکان آن را محدودتر کند که نکرد و ايجاد هماهنگي بين قواي حاکم و بستن دست متنفذين داخلي که از دوگانگي قيمتها منتفع ميشوند، کاري بود که هرگز در توان قوه مجريه نبوده است، اکنون هم نيست... اما مسئوليت همه آنچه در حوزه اقتصاد ايران رخ داده و ميدهد متوجه اين قوه نيست... همين مجلسي که ديروز، رئيسجمهور را درباره قيمتگذاري غيرواقعي ارز و رکود و بيکاري مؤاخذه کرد، در دو سال گذشته، دولت را در چند زمينه مکلف به قيمتگذاري دستوري و دستکم در يک مورد راه درآمدهاي مالياتي آن را مسدود کرد. در همين مجلس با افزايش قيمت خودرو، خدمات اينترنتي، بنزين، افزايش سن بازنشستگي و افزايش ماليات سيگار مخالفت و
در مقابل، طرح دوفوريتي افزايش ۲۰درصدي حقوق کارکنان دولت
تصويب شد.
آفتاب
مجلس پشتسر ذوالنوري!
احمد شيرزاد: روحاني با تلاش زيادي به مردم اين پيام را داد که ما مشکل داريم، اما اين مشکل در حد بحران نيست. انتظار ميرود اين پيام مهم توسط نخبگان سياسي بهتر درک شود و بهمرور جامعه به اين اطمينان برسد که اين دولت با همه تقصيراتي که متوجه اوست، بازهم بهترين سکاندار در شرايط موجود است و ميتوان به آن اميدوار بود... اگر مجلسيها بهراستي شيرمرد هستند نخست به تصميمات اقتصادي خود رجوع کنند... مسير کنوني در مجلس عليه دولت بسيار خطرناک است. نمايندهها نبايد گمانشان بر اين باشد که با تخريب و زمينزدن دولت ميتوانند محبوبيتي براي خود کسب کنند.
قانون
پاسخهاي سفارشي
رويهاي كه روحاني در پيش گرفته است، مشخص ميكند او نگاهي به دوران پسارياستجمهوري دارد و اين روزها ميكوشد كه آينده خود در سالهاي بعد از 1400 را خراب نكند و متأسفانه اين مردم هستند كه در اين روزهاي سخت هزينه اقدامات محافظهكارانه دولت روحاني را ميدهند و اين جزاي اعتمادي كه مردم به روحاني كردند، نبود.
ابتکار
محافظهکاري يا مصلحتانديشي!
عليرضا صديقي: به نظر ميرسد روحاني فراموش کرده است که حالا در معرض نقدها و اخطارهايي جدي از سوي اردوگاه حاميانش نيز قرار دارد. گويي رئيس دولت به خاطر ندارد که در سال 92 و بهخصوص در سال 96 تا چه ميزان از سبد رأي آرای خاموش و خاکستري بهره گرفته است. تجربه نشان داده است که اين سبد رأي با هيچ جريان و گروه و جناح سياسي عقد اخوت نبسته و هر زمان که احساس کند کانديداي مورد حمايتش، از مسير و چارچوبهاي پذيرفتهشده در يک قرارداد نانوشته، عبور کرده است، بهسادگي از کنار آن ميگذرد... برخوردهاي دوگانه و محافظهکارانه و گردشهاي گاهوبيگاه روحاني به راست، بخش قابل توجهي از نيروهاي مؤثر اجتماعي را از او و دولتش جدا کرده است.
ایران
از آن مجلس تا اين مجلس!
اگر صداوسيما شهامت به خرج دهد و فيلم سؤال مجلس پيشين و جواب رئيسجمهوري اصولگرا، يعني آقاي احمدينژاد، را در سال 1390 در کنار فيلم کامل پرسش و پاسخ از آقاي روحاني پخش کند تا ملت ببيند چه تفاوت بزرگي ميان دو فرد پاسخگو با دو مجلس پرسشگر وجود دارد، خدمت بزرگي به جامعه ايران کرده است.
جوان
قانع نشديم
جلسه سؤال از رئيسجمهور در صحن علني مجلس شوراي اسلامي مانوري موفقيتآميز براي نظام جمهوري اسلامي ايران بود؛ مانوري که اگرچه تمام انتظارات را برآورده نکرد، اما توانست نشاندهنده بلوغ در ارتباط بين قوا، بهخصوص در شرايط فعلي کشور باشد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.