حبس داروي بيماران هموفيلي
شرق: «هركس در فرايند دسترسي بيماران هموفيلي به دارو اخلال ايجاد كند موجب معلوليت اين بيماران، بهخصوص كودكان مبتلا به اين بيماري ميشود و اين معلوليتها غيرقابلجبران است». اين گفتههاي احمد قويدل، مديرعامل کانون هموفيلي ايران است. او كه چندي پيش نيز در نامهاي به قوه قضائيه از حبس داروهاي حياتي بيماران توسط شرکتهاي پخش دارو ابراز نگراني كرده و به اين عمل معترض شده بود، به «شرق» گفت: «ما اسامي اين شركتها را ميدانيم، اما بهخاطر اينكه حرمت آنها را نگه داريم اسامي اين شركتها را اعلام نميكنيم. اين شركتها علاوهبر داروهاي هموفيلي، داروهاي ديگري نيز توزيع ميكنند و به گفته خودشان دليل اين كارشان اين است كه پولشان را پرداخت نميكنند يا بهجاي پول به آنها اوراق بهادار ميدهند».
قويدل مشكلات فعلي را ناشي از مسائل اقتصادي دانست و افزود: «كمبودهايي كه درحالحاضر وجود دارد ربطي به تحريمها ندارد، بلكه اين مشكلات اقتصادي ناشي از عملكرد سازمانهاي بيمهگر است كه نميتوانند مطالبات را پرداخت كنند و متأسفانه شركتهاي پخش، دارو را در انبارهای خود به دليل بدهيها نگه داشتهاند، به همين خاطر ما نامه سرگشاده به دادستاني نوشتيم، چون ما از وزارت بهداشت اطمينان گرفتيم كه داروها و سهمیهها را به مراكز ارسال كردهاند. در آن نامه از دادستان خواستهايم انبار داروهاي پخش را بررسي كند كه وزارت بهداشت چه زماني حواله دارويي را صادر كرده و چرا داروها توزيع نميشوند؟»
قويدل با بيان اينكه وقتي بيمار براي گرفتن دارو به داروخانه مراجعه ميكند و متوجه نبود دارو ميشود آن را به تحريمها ربط ميدهد، در صورتی كه اين تحريم داخلي محسوب ميشود، اظهار كرد: «بزرگترين نگراني بيماران خاص، بهخصوص بيماران هموفيلي بحث تحريمهاست. آنها نگرانند كه شايد مانند سالهاي آخر رياستجمهوري آقاي احمدينژاد دسترسيشان به دارو محدود شود؛ همانسالي كه يك بيمار هموفيلي به دليل نبود دارو جان خود را از دست داد. اينبار اما در تحريمها مانند گذشته تنها نيستيم، به اين خاطر كه همه كشورهاي اروپايي با تحريمهاي اخير آمريكا موافق نيستند».
به گفته مديرعامل کانون هموفيلي ايران، داروي بيماران هموفيلي مرتب توزيع نميشود و معمولا داروي اين بيماران خاص هر 20 روز يا يك ماه توزيع ميشود. او در این خصوص ميافزايد: «بيماراني كه كمبود فاكتور 8 و 9 دارند، دچار خونريزيهاي شديد در مفاصل ميشوند و زماني كه خونريزي اتفاق ميافتد، جداي از اينكه درد بسيار شديدي دارد، اگر بهموقع اين خونريزي بند نيايد، مايع بين مفاصل را از بين ميبرد و مفصل حركاتش محدود ميشود و بيمار را دچار معلوليت ميكند. اين يك كار غيرانساني است كه ايراني در حق ايراني انجام ميدهد. به دليل بدهي كه آن داروخانه يا ارگان به آنها دارند دارو را توزيع نميكنند تا آنها را مجازات كنند دريغ از اينكه با اين كار فقط بيماران را مجازات ميكنند».
او در ادامه با بيان اينكه داروي بيماران هموفيلي در كشور موجود است، اما به درستي توزيع نميشود، مستندات آن موجود است و ما هم از آن مطلع هستيم، افزود: «بزرگترين مشكلي كه باعث شده دسترسي بيماران در برخي از استانها كه تعدادشان به 14، 15 استان ميرسد محدود شود، بدهيهاي سنگين به شركتهاي پخش است. اينكه يارانه هنگفت بيماران خاص از طريق سازمانهاي بيمهگر به واردكننده و توزيعكننده پرداخت ميشود ظاهری كاملا اصولي دارد، اما سازمانهاي بيمهگر ما يا دولتي يا حاصل رانتهاي دولتي هستند. شما اگر يك نگاه ساده به سازمان تأمين اجتماعي بيندازيد متوجه خواهيد شد اين سازمان يك سازمان فقط بيمهگر نيست، بلكه فقط يك بنياد اقتصادي است كه از كشتي سانچي تا هواپيماهاي روي آسمان را حمايت ميكند، درحاليكه دغدغه سازمان بيمهگر بايد سلامت باشد و تمام پروژههاي آن بايد حول اين محور باشد، بهطوريكه از حق بيمهها درآمدزايي و براي بيماران هزينه كند و در همين راستا با تحقيقات و سياستهاي پيشگيرانه از افزايش بيماري جلوگيري كند. اين در حالي است كه نهادهاي مردمنهاد از تولد بيماران هموفيلي ابراز نگراني ميكنند و به دنبال جلوگيري از
افزايش بيماران هستند و نه بيمهها. بيمهها اين درك را ندارند كه بايد از تولد بيمار جلوگيري كنند. بيمه سلامت ايرانيانهم يك سازمان كاملا دولتي است و سرش به چاه نفت وصل است. هرچه دولت پرداخت كند، او هم هزينه ميكند، بدون اينكه برنامهريزي خاصي در اين زمينه انجام دهد».
قويدل خاطرنشان كرد: «مدتي است چرخه تأمين دارو به مخاطره افتاده. وقتي پول داروخانه را بهموقع پرداخت نكنيد، داروخانه نميتواند پول پخش را بپردازد، پول پخش را بهموقع نپردازيم، آنها نميتوانند پول توليدكننده و واردكننده را پرداخت كنند و در همهچيز مشكل ايجاد ميشود و بيماران نيز دچار مشكل ميشوند».
شرق: «هركس در فرايند دسترسي بيماران هموفيلي به دارو اخلال ايجاد كند موجب معلوليت اين بيماران، بهخصوص كودكان مبتلا به اين بيماري ميشود و اين معلوليتها غيرقابلجبران است». اين گفتههاي احمد قويدل، مديرعامل کانون هموفيلي ايران است. او كه چندي پيش نيز در نامهاي به قوه قضائيه از حبس داروهاي حياتي بيماران توسط شرکتهاي پخش دارو ابراز نگراني كرده و به اين عمل معترض شده بود، به «شرق» گفت: «ما اسامي اين شركتها را ميدانيم، اما بهخاطر اينكه حرمت آنها را نگه داريم اسامي اين شركتها را اعلام نميكنيم. اين شركتها علاوهبر داروهاي هموفيلي، داروهاي ديگري نيز توزيع ميكنند و به گفته خودشان دليل اين كارشان اين است كه پولشان را پرداخت نميكنند يا بهجاي پول به آنها اوراق بهادار ميدهند».
قويدل مشكلات فعلي را ناشي از مسائل اقتصادي دانست و افزود: «كمبودهايي كه درحالحاضر وجود دارد ربطي به تحريمها ندارد، بلكه اين مشكلات اقتصادي ناشي از عملكرد سازمانهاي بيمهگر است كه نميتوانند مطالبات را پرداخت كنند و متأسفانه شركتهاي پخش، دارو را در انبارهای خود به دليل بدهيها نگه داشتهاند، به همين خاطر ما نامه سرگشاده به دادستاني نوشتيم، چون ما از وزارت بهداشت اطمينان گرفتيم كه داروها و سهمیهها را به مراكز ارسال كردهاند. در آن نامه از دادستان خواستهايم انبار داروهاي پخش را بررسي كند كه وزارت بهداشت چه زماني حواله دارويي را صادر كرده و چرا داروها توزيع نميشوند؟»
قويدل با بيان اينكه وقتي بيمار براي گرفتن دارو به داروخانه مراجعه ميكند و متوجه نبود دارو ميشود آن را به تحريمها ربط ميدهد، در صورتی كه اين تحريم داخلي محسوب ميشود، اظهار كرد: «بزرگترين نگراني بيماران خاص، بهخصوص بيماران هموفيلي بحث تحريمهاست. آنها نگرانند كه شايد مانند سالهاي آخر رياستجمهوري آقاي احمدينژاد دسترسيشان به دارو محدود شود؛ همانسالي كه يك بيمار هموفيلي به دليل نبود دارو جان خود را از دست داد. اينبار اما در تحريمها مانند گذشته تنها نيستيم، به اين خاطر كه همه كشورهاي اروپايي با تحريمهاي اخير آمريكا موافق نيستند».
به گفته مديرعامل کانون هموفيلي ايران، داروي بيماران هموفيلي مرتب توزيع نميشود و معمولا داروي اين بيماران خاص هر 20 روز يا يك ماه توزيع ميشود. او در این خصوص ميافزايد: «بيماراني كه كمبود فاكتور 8 و 9 دارند، دچار خونريزيهاي شديد در مفاصل ميشوند و زماني كه خونريزي اتفاق ميافتد، جداي از اينكه درد بسيار شديدي دارد، اگر بهموقع اين خونريزي بند نيايد، مايع بين مفاصل را از بين ميبرد و مفصل حركاتش محدود ميشود و بيمار را دچار معلوليت ميكند. اين يك كار غيرانساني است كه ايراني در حق ايراني انجام ميدهد. به دليل بدهي كه آن داروخانه يا ارگان به آنها دارند دارو را توزيع نميكنند تا آنها را مجازات كنند دريغ از اينكه با اين كار فقط بيماران را مجازات ميكنند».
او در ادامه با بيان اينكه داروي بيماران هموفيلي در كشور موجود است، اما به درستي توزيع نميشود، مستندات آن موجود است و ما هم از آن مطلع هستيم، افزود: «بزرگترين مشكلي كه باعث شده دسترسي بيماران در برخي از استانها كه تعدادشان به 14، 15 استان ميرسد محدود شود، بدهيهاي سنگين به شركتهاي پخش است. اينكه يارانه هنگفت بيماران خاص از طريق سازمانهاي بيمهگر به واردكننده و توزيعكننده پرداخت ميشود ظاهری كاملا اصولي دارد، اما سازمانهاي بيمهگر ما يا دولتي يا حاصل رانتهاي دولتي هستند. شما اگر يك نگاه ساده به سازمان تأمين اجتماعي بيندازيد متوجه خواهيد شد اين سازمان يك سازمان فقط بيمهگر نيست، بلكه فقط يك بنياد اقتصادي است كه از كشتي سانچي تا هواپيماهاي روي آسمان را حمايت ميكند، درحاليكه دغدغه سازمان بيمهگر بايد سلامت باشد و تمام پروژههاي آن بايد حول اين محور باشد، بهطوريكه از حق بيمهها درآمدزايي و براي بيماران هزينه كند و در همين راستا با تحقيقات و سياستهاي پيشگيرانه از افزايش بيماري جلوگيري كند. اين در حالي است كه نهادهاي مردمنهاد از تولد بيماران هموفيلي ابراز نگراني ميكنند و به دنبال جلوگيري از
افزايش بيماران هستند و نه بيمهها. بيمهها اين درك را ندارند كه بايد از تولد بيمار جلوگيري كنند. بيمه سلامت ايرانيانهم يك سازمان كاملا دولتي است و سرش به چاه نفت وصل است. هرچه دولت پرداخت كند، او هم هزينه ميكند، بدون اينكه برنامهريزي خاصي در اين زمينه انجام دهد».
قويدل خاطرنشان كرد: «مدتي است چرخه تأمين دارو به مخاطره افتاده. وقتي پول داروخانه را بهموقع پرداخت نكنيد، داروخانه نميتواند پول پخش را بپردازد، پول پخش را بهموقع نپردازيم، آنها نميتوانند پول توليدكننده و واردكننده را پرداخت كنند و در همهچيز مشكل ايجاد ميشود و بيماران نيز دچار مشكل ميشوند».
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.