«برای بوسهای در بوداپست» با صدای شیوا ارسطویی
سرانجام، قصهای در ستایش عشق
شرق: «برای بوسهای در بوداپست» اثرِ شیوا ارسطویی بهصورتِ صوتی در کارگاه اتفاق منتشر شد. ارسطویی این رمان را قریببه یک دهه پیش نوشت و به نشر سپرد، اما چاپِ آن در قالب کتاب از سال 88 تاکنون ممکن نشد. به هر تقدیر اخیرا این رمان با صدای خودِ نویسنده منتشر شده است. «برای بوسهای در بوداپست»، روایتِ زندگی یک زن است. زن در متنِ رمان راوی است ولی روایت، خطاب به مردی است که بعد از انقلاب ناگزیر ایران را ترک کرده است. موقعیتی که روایت براساس آن پیش میرود، ازهمجداافتادگی زن و مردی است که پیش از انقلاب در کنار هم مبارزه میکردند، ولی بعد از انقلاب ناگزیر از هم جدا ماندهاند. یکی، در وطن و آن یکی در خارج از مرزها. راوی در طول روایت تلاش میکند مرد را متقاعد کند تا در سفری در بوداپست به او بپیوندد و به این بهانه قصه عشقی را که بینشان بوده و هست، مدام بهیادِ مردی میآورد که باوجود اینکه از کشور خارج شده، هنوز ارتباطش را با زن حفظ کرده است. داستانِ «برای بوسهای در بوداپست» که در دو فضای پیش و پس از انقلاب میگذرد، بیش از هر چیز داستانی عاشقانه است که در بستری سیاسی رخ میدهد. این رمان که از قضا در فاصله یکدهه از نوشتهشدن، آنهم بهشکل صوتی منتشر شده است، به دغدغههای امروز ما میپردازد. ارسطویی این رمانِ عاشقانه را همراه با رمانِ خواندنی «خوف» به دست انتشار سپرده بود که رمان «خوف» در نشر روزنه منتشر شد. شیوا ارسطویی درباره ایده این رمان به «شرق» میگوید: «در سفری که برای شرکت در یک جشنواره به بوداپست رفته بودم، ایده این رمان به ذهنم رسید.» او همچنین درباره بستر سیاسی این رمان میگوید: «عشق و سیاست در مبارزات تاریخی-اجتماعی ما، دو مقولهای بودند همواره با هم در چالش. راوی در این رمان تلاش میکند عشق را در جهانِ سیاستزده امروز در اولویت ذهنِ مردانه جهان قرار بدهد. از نظر راوی این جهان به طرز اغراقآمیزی میرود بهطرفِ مردانهشدن و میخواهد بهزور صدای زن را در دعواهای قدرت حل یا حتا حذف کند. راوی در رمان تلاش میکند صدای زنانه خودش را از قعرِ فریادهای قدرتطلبانه مردها بهگوش خواننده برساند.» کتاب صوتی «برای بوسهای در بوداپست» با صدای رَسا و لحنِ شنیدنی نویسندهاش، اینطور آغاز میشود: «خواستی بیایی، بگو تا آن لباس شب را بدهم خشکشویی. بگو تا آن بلیتم را ساعتی رزرو بکنم که شب برسم. دیروز دکترم گفت بروم هر غلطی دوست دارم بکنم که دارم میمیرم. آرتهتل یک شب در ماه مجلسِ رقص برگزار میکند. خواستی بیایی یکدست لباس شب برای خودت دستوپا کن بگذار روی لباسهات، بعد چمدانت را ببند. خواستی بیایی بگو بلیتم را ساعتی رزرو کنم که نیمساعت قبل از تو برسم آنجا. مینشینم در کافه فرودگاه تا بیایی، فرودگاه بوداپست کوچک است پیدام میکنی...» در تکهای دیگر از این رمان چنین میشنویم: «میگویند آن روز چهگوارا کیسه فشنگهایش را جا گذاشته بود. از من بپرسی میگویم هیچ بعید نبود آن روز چه هم در کیسه داروهایش دوریالی پیدا کرده باشد. خواستی بیایی سکههایت را بریز توی باغچه آن همسایه اجنبیات. میخواهم جانت را بیاورم و برسانم به لبهایت، همانگونه که چِچینا با لبهای چه کرد. شرط میبندم همهچیز را درباره چهگوارا بدانی جز اینکه در نامهای به چِچینا نوشته هیچ قصد ندارد خودش را در دام حرفه مسخره پزشکی گرفتار بکند. گمانم برای دخترهای این دوره چهگوارای غیرانقلابی در فیلم خاطراتِ موتورسیکلت جذابتر باشد، این را همین هفته پیش در یکی از مجلات سینمایی خواندم...». آلن بدیو در کتاب «در ستایش عشق» از آرتور رمبو نقل میکند: «عشق را باید از نو ابداع کرد». بهتعبیری میتوان گفت راوی «برای بوسهای در بوداپست» نیز بر آن است تا عشق را از نو ابداع کند و روایتِ دیگر از آن بسازد. رمانِ «برای بوسهای در بوداپست» با صدای شیوا ارسطویی که ضبطِ آن چند ماه در کارگاه اتفاق طول کشیده، در سایتِ «نوار» بهنشانی اینترنتی www.navaar.ir در دسترس است با چند امکان برای دستیابی ازجمله دانلود از سایت یا از طریق اپلیکیشنِ نوار. همچنین این سایت برای دسترسی مخاطبان ادبیات ایرانی مقیم در خارج از کشور امکان دسترسی و پرداخت بهصورت ارزی را فراهم آورده است.
شرق: «برای بوسهای در بوداپست» اثرِ شیوا ارسطویی بهصورتِ صوتی در کارگاه اتفاق منتشر شد. ارسطویی این رمان را قریببه یک دهه پیش نوشت و به نشر سپرد، اما چاپِ آن در قالب کتاب از سال 88 تاکنون ممکن نشد. به هر تقدیر اخیرا این رمان با صدای خودِ نویسنده منتشر شده است. «برای بوسهای در بوداپست»، روایتِ زندگی یک زن است. زن در متنِ رمان راوی است ولی روایت، خطاب به مردی است که بعد از انقلاب ناگزیر ایران را ترک کرده است. موقعیتی که روایت براساس آن پیش میرود، ازهمجداافتادگی زن و مردی است که پیش از انقلاب در کنار هم مبارزه میکردند، ولی بعد از انقلاب ناگزیر از هم جدا ماندهاند. یکی، در وطن و آن یکی در خارج از مرزها. راوی در طول روایت تلاش میکند مرد را متقاعد کند تا در سفری در بوداپست به او بپیوندد و به این بهانه قصه عشقی را که بینشان بوده و هست، مدام بهیادِ مردی میآورد که باوجود اینکه از کشور خارج شده، هنوز ارتباطش را با زن حفظ کرده است. داستانِ «برای بوسهای در بوداپست» که در دو فضای پیش و پس از انقلاب میگذرد، بیش از هر چیز داستانی عاشقانه است که در بستری سیاسی رخ میدهد. این رمان که از قضا در فاصله یکدهه از نوشتهشدن، آنهم بهشکل صوتی منتشر شده است، به دغدغههای امروز ما میپردازد. ارسطویی این رمانِ عاشقانه را همراه با رمانِ خواندنی «خوف» به دست انتشار سپرده بود که رمان «خوف» در نشر روزنه منتشر شد. شیوا ارسطویی درباره ایده این رمان به «شرق» میگوید: «در سفری که برای شرکت در یک جشنواره به بوداپست رفته بودم، ایده این رمان به ذهنم رسید.» او همچنین درباره بستر سیاسی این رمان میگوید: «عشق و سیاست در مبارزات تاریخی-اجتماعی ما، دو مقولهای بودند همواره با هم در چالش. راوی در این رمان تلاش میکند عشق را در جهانِ سیاستزده امروز در اولویت ذهنِ مردانه جهان قرار بدهد. از نظر راوی این جهان به طرز اغراقآمیزی میرود بهطرفِ مردانهشدن و میخواهد بهزور صدای زن را در دعواهای قدرت حل یا حتا حذف کند. راوی در رمان تلاش میکند صدای زنانه خودش را از قعرِ فریادهای قدرتطلبانه مردها بهگوش خواننده برساند.» کتاب صوتی «برای بوسهای در بوداپست» با صدای رَسا و لحنِ شنیدنی نویسندهاش، اینطور آغاز میشود: «خواستی بیایی، بگو تا آن لباس شب را بدهم خشکشویی. بگو تا آن بلیتم را ساعتی رزرو بکنم که شب برسم. دیروز دکترم گفت بروم هر غلطی دوست دارم بکنم که دارم میمیرم. آرتهتل یک شب در ماه مجلسِ رقص برگزار میکند. خواستی بیایی یکدست لباس شب برای خودت دستوپا کن بگذار روی لباسهات، بعد چمدانت را ببند. خواستی بیایی بگو بلیتم را ساعتی رزرو کنم که نیمساعت قبل از تو برسم آنجا. مینشینم در کافه فرودگاه تا بیایی، فرودگاه بوداپست کوچک است پیدام میکنی...» در تکهای دیگر از این رمان چنین میشنویم: «میگویند آن روز چهگوارا کیسه فشنگهایش را جا گذاشته بود. از من بپرسی میگویم هیچ بعید نبود آن روز چه هم در کیسه داروهایش دوریالی پیدا کرده باشد. خواستی بیایی سکههایت را بریز توی باغچه آن همسایه اجنبیات. میخواهم جانت را بیاورم و برسانم به لبهایت، همانگونه که چِچینا با لبهای چه کرد. شرط میبندم همهچیز را درباره چهگوارا بدانی جز اینکه در نامهای به چِچینا نوشته هیچ قصد ندارد خودش را در دام حرفه مسخره پزشکی گرفتار بکند. گمانم برای دخترهای این دوره چهگوارای غیرانقلابی در فیلم خاطراتِ موتورسیکلت جذابتر باشد، این را همین هفته پیش در یکی از مجلات سینمایی خواندم...». آلن بدیو در کتاب «در ستایش عشق» از آرتور رمبو نقل میکند: «عشق را باید از نو ابداع کرد». بهتعبیری میتوان گفت راوی «برای بوسهای در بوداپست» نیز بر آن است تا عشق را از نو ابداع کند و روایتِ دیگر از آن بسازد. رمانِ «برای بوسهای در بوداپست» با صدای شیوا ارسطویی که ضبطِ آن چند ماه در کارگاه اتفاق طول کشیده، در سایتِ «نوار» بهنشانی اینترنتی www.navaar.ir در دسترس است با چند امکان برای دستیابی ازجمله دانلود از سایت یا از طریق اپلیکیشنِ نوار. همچنین این سایت برای دسترسی مخاطبان ادبیات ایرانی مقیم در خارج از کشور امکان دسترسی و پرداخت بهصورت ارزی را فراهم آورده است.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.