آینه
کیهان
آستین خالی از دست همت
حسین شریعتمداری: باید پذیرفت که مسئولان برنامهریز و تصمیمساز در عرصه اقتصادی و نیز دستاندرکاران امور نظارتی و اطلاعاتی کشور، کوتاهی غیرقابل توجیهی مرتکب شدهاند و مردم و کسبه و صاحبان مشاغل شرافتمندانه را در چنگال تروریستهای اقتصادی تنها گذاشتهاند! ماجرای دیروز پیش از وقوع نیز قابل پیشبینی بود و از مدتها قبل در فضای مجازی و حتی در اظهارات مقامات بلندپایه آمریکایی و صهیونیستی به آن اشاره شده بود. بدیهی است که قشر عظیم و زحمتکش کسبه، بخشی جدانشدنی از همین ملت هستند و آنگونه که خود در گفتوگو با خبرنگاران مطرح کردهاند، نظام را با همه ابعاد پیرامونی آن جزئی از وجود خود میدانند و بارها نشان دادهاند که هرگز حاضر نبوده و نیستند که دشمنان تابلودار مردم این مرز و بوم روی موج انتقادات و گلایههای آنها سوار شده و غائلهآفرینی کنند. اکنون اگرچه دیرهنگام، ولی وقت آن است که مسئولان دستاندرکار و سیاستپرداز و تصمیمساز نظام، دستی به قاطعیت از آستین همت بیرون آورند و تروریستهای اقتصادی و پادوهای مزدور آنان را بدون کمترین ملاحظهای قلعوقمع کنند.
جمهوری اسلامی
ضرورت نظارت بیمسامحه
تحرکات روزهای یکشنبه و دوشنبه جمعی از کسبه و بازاریان تهران با توجه به شعارها و ابعاد مختلف این تحرکات، نشان از وجود یک جریان فرصتطلب و سوءاستفادهگر دارد که منافع ملی و مصالح عمومی را بهراحتی قربانی سودجويی خود میکند. به تحرکات این جریان فرصتطلب باید از چند منظر توجه شود تا راه گسترش سوءاستفادهها سد گردد و اهداف دستهای پشت پرده این تحرکات کاملا خائنانه برای عموم روشن شود. طبیعی است که طرح رئیسجمهور آمریکا واردکردن ضربه اقتصادی به مردم ایران است تا از این طریق بتواند به مسئولان نظام برای عقبنشینی در برابر مطامع شیطان بزرگ فشار وارد نماید و سازماندهندگان این تحرکات با این طرح هماهنگ هستند. منظر دیگر که با آن سرچشمه خارجی مرتبط است، همراهی عناصر خائن داخلی با طرح رئیسجمهور آمریکاست. اینان، همان کسانی هستند که ارز دولتی را برای واردکردن اجناس دریافت میکنند و حتی جنسهای از قبل خریداری شده و در انبارها مانده را به چند برابر قیمت خرید میفروشند.
اعتماد
پرچمی که در باد میرقصد
ابراهیم افشار: مثل تمام سیاستمدارانی که از اعتراض امروز صبح بازاریهای تهران کلید کردهاند ما نیز در پایان بازی قفلِ قفلایم. نمیدانم چه شکلی میتوان خنده را گریست؟ گریه را خندید. برای تیمی که قهرمان آفریقا را برده، قهرمان اروپا را اینچنین به ستوه آورده و در برابر قهرمان جهان آن شکلی مقاومت کرده همین بهتر که افتخار کنیم. جز افتخار چه کار میتوان کرد؟ تنها فوتبال است که ما را در این روزهای بیپناهی مهمان افتخار و غرور میکند. در این چند دقیقهای که داور سوت پایان بازی را زده و ما را جانبهلب کرده، بیرون فقط صدای بوق و شیپور میآید. ما یک عمر به این تیم و به این اشکهایی که بچهها در پایان بازی روی چمنها ریختهاند، افتخار خواهیم کرد. ممکن است طارمی را به خاطر آن موقعیت گل دقیقه ٩٤ سخت ببخشیم که 80 میلیون جفت چشم را با ضربه یلخیاش کبود کرد، اما به این تیم افتخار خواهیم کرد. به بیرانوند که ضربه کریس رونالدو را مهار و دیالوگ «چطوری کریس؟» خود در شبکههای اجتماعی چند ماه قبل را جاودانه کرد. نهتنها به بیرانوند که به پنالتی کریم هم افتخار خواهیم کرد.
ایران
لبخندی که تیم ملی به مردم داد
نیما نکیسا: بهعنوان کسی که جام جهانی را از نزدیک تجربه کردهام و میدانم که چه رقابتهای بزرگ و مهمی است، صحبتم را با درخشش علیرضا بیرانوند، دروازهبان خوب تیم ملی فوتبال شروع میکنم. دروازهبانی که همیشه انتخاب اول من برای پوشیدن پیراهن شماره یک تیم ملی در جام جهانی 2018 روسیه بود و با اینکه صحبتهای کارشناسی و غیرکارشناسی درخصوص او انجام میشد، من ایمان داشتم که علیرضا میتواند از پس این تورنمنت بزرگ بربیاید و به او تبریک میگویم. بیرانوند در این مسابقه بازی بسیار خوبی را پشت سر گذاشت و این آغاز راه او در دوران پرافتخار فوتبالش خواهد بود و اگر قدر این لحظات را بداند، میتواند به موفقیتهای بسیار خوبی دست پیدا کند و من فکر میکنم این عملکرد عالی او در سه بازی ایران در جام جهانی روسیه باعث خواهد شد که او در بین 10 دروازهبان برتر این مسابقات قرار بگیرد. نخستین فاکتوری که بیرانوند داشت، تسلط او در میدان بود. من در این سه مسابقه هیچ استرس و دلهرهای در چهره بیرانوند ندیدم. او در بازی با پرتغال و در ابتدای مسابقه چند اشتباه داشت که یکی از آنها، درگیری با سعید عزتاللهی بود و بعد هم چند خروج اشتباه داشت اما
شانس آوردیم که در آن لحظات اتفاقی نیفتاد و بعد از آن بیرانوند توانست خودش را جمع کند و یک دروازهبانی عالی داشته باشد.
کیهان
آستین خالی از دست همت
حسین شریعتمداری: باید پذیرفت که مسئولان برنامهریز و تصمیمساز در عرصه اقتصادی و نیز دستاندرکاران امور نظارتی و اطلاعاتی کشور، کوتاهی غیرقابل توجیهی مرتکب شدهاند و مردم و کسبه و صاحبان مشاغل شرافتمندانه را در چنگال تروریستهای اقتصادی تنها گذاشتهاند! ماجرای دیروز پیش از وقوع نیز قابل پیشبینی بود و از مدتها قبل در فضای مجازی و حتی در اظهارات مقامات بلندپایه آمریکایی و صهیونیستی به آن اشاره شده بود. بدیهی است که قشر عظیم و زحمتکش کسبه، بخشی جدانشدنی از همین ملت هستند و آنگونه که خود در گفتوگو با خبرنگاران مطرح کردهاند، نظام را با همه ابعاد پیرامونی آن جزئی از وجود خود میدانند و بارها نشان دادهاند که هرگز حاضر نبوده و نیستند که دشمنان تابلودار مردم این مرز و بوم روی موج انتقادات و گلایههای آنها سوار شده و غائلهآفرینی کنند. اکنون اگرچه دیرهنگام، ولی وقت آن است که مسئولان دستاندرکار و سیاستپرداز و تصمیمساز نظام، دستی به قاطعیت از آستین همت بیرون آورند و تروریستهای اقتصادی و پادوهای مزدور آنان را بدون کمترین ملاحظهای قلعوقمع کنند.
جمهوری اسلامی
ضرورت نظارت بیمسامحه
تحرکات روزهای یکشنبه و دوشنبه جمعی از کسبه و بازاریان تهران با توجه به شعارها و ابعاد مختلف این تحرکات، نشان از وجود یک جریان فرصتطلب و سوءاستفادهگر دارد که منافع ملی و مصالح عمومی را بهراحتی قربانی سودجويی خود میکند. به تحرکات این جریان فرصتطلب باید از چند منظر توجه شود تا راه گسترش سوءاستفادهها سد گردد و اهداف دستهای پشت پرده این تحرکات کاملا خائنانه برای عموم روشن شود. طبیعی است که طرح رئیسجمهور آمریکا واردکردن ضربه اقتصادی به مردم ایران است تا از این طریق بتواند به مسئولان نظام برای عقبنشینی در برابر مطامع شیطان بزرگ فشار وارد نماید و سازماندهندگان این تحرکات با این طرح هماهنگ هستند. منظر دیگر که با آن سرچشمه خارجی مرتبط است، همراهی عناصر خائن داخلی با طرح رئیسجمهور آمریکاست. اینان، همان کسانی هستند که ارز دولتی را برای واردکردن اجناس دریافت میکنند و حتی جنسهای از قبل خریداری شده و در انبارها مانده را به چند برابر قیمت خرید میفروشند.
اعتماد
پرچمی که در باد میرقصد
ابراهیم افشار: مثل تمام سیاستمدارانی که از اعتراض امروز صبح بازاریهای تهران کلید کردهاند ما نیز در پایان بازی قفلِ قفلایم. نمیدانم چه شکلی میتوان خنده را گریست؟ گریه را خندید. برای تیمی که قهرمان آفریقا را برده، قهرمان اروپا را اینچنین به ستوه آورده و در برابر قهرمان جهان آن شکلی مقاومت کرده همین بهتر که افتخار کنیم. جز افتخار چه کار میتوان کرد؟ تنها فوتبال است که ما را در این روزهای بیپناهی مهمان افتخار و غرور میکند. در این چند دقیقهای که داور سوت پایان بازی را زده و ما را جانبهلب کرده، بیرون فقط صدای بوق و شیپور میآید. ما یک عمر به این تیم و به این اشکهایی که بچهها در پایان بازی روی چمنها ریختهاند، افتخار خواهیم کرد. ممکن است طارمی را به خاطر آن موقعیت گل دقیقه ٩٤ سخت ببخشیم که 80 میلیون جفت چشم را با ضربه یلخیاش کبود کرد، اما به این تیم افتخار خواهیم کرد. به بیرانوند که ضربه کریس رونالدو را مهار و دیالوگ «چطوری کریس؟» خود در شبکههای اجتماعی چند ماه قبل را جاودانه کرد. نهتنها به بیرانوند که به پنالتی کریم هم افتخار خواهیم کرد.
ایران
لبخندی که تیم ملی به مردم داد
نیما نکیسا: بهعنوان کسی که جام جهانی را از نزدیک تجربه کردهام و میدانم که چه رقابتهای بزرگ و مهمی است، صحبتم را با درخشش علیرضا بیرانوند، دروازهبان خوب تیم ملی فوتبال شروع میکنم. دروازهبانی که همیشه انتخاب اول من برای پوشیدن پیراهن شماره یک تیم ملی در جام جهانی 2018 روسیه بود و با اینکه صحبتهای کارشناسی و غیرکارشناسی درخصوص او انجام میشد، من ایمان داشتم که علیرضا میتواند از پس این تورنمنت بزرگ بربیاید و به او تبریک میگویم. بیرانوند در این مسابقه بازی بسیار خوبی را پشت سر گذاشت و این آغاز راه او در دوران پرافتخار فوتبالش خواهد بود و اگر قدر این لحظات را بداند، میتواند به موفقیتهای بسیار خوبی دست پیدا کند و من فکر میکنم این عملکرد عالی او در سه بازی ایران در جام جهانی روسیه باعث خواهد شد که او در بین 10 دروازهبان برتر این مسابقات قرار بگیرد. نخستین فاکتوری که بیرانوند داشت، تسلط او در میدان بود. من در این سه مسابقه هیچ استرس و دلهرهای در چهره بیرانوند ندیدم. او در بازی با پرتغال و در ابتدای مسابقه چند اشتباه داشت که یکی از آنها، درگیری با سعید عزتاللهی بود و بعد هم چند خروج اشتباه داشت اما
شانس آوردیم که در آن لحظات اتفاقی نیفتاد و بعد از آن بیرانوند توانست خودش را جمع کند و یک دروازهبانی عالی داشته باشد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.