|

آینه

کیهان
سرمقاله: «پیام‌های متقابل بهارستان و پاستور»؛ احسان حسنلو
جلسات بررسی صلاحیت وزیران پیشنهادی برگزار شد... تاکید آقای رییس‌جمهور و وزیران پیشنهادی بر «بی‌پایه‌بودن ادعای تقلب در انتخابات 88» و «اظهار برائت تمام وزیران پیشنهادی از فتنه» اثبات این مساله بود که در فضای عمومی جامعه نیز «گفتمان ضدفتنه» برتری آشکاری دارد... عدم‌ر‌ای‌اعتماد به گزینه‌های معرفی‌شده برای وزارتخانه‌های «آموزش‌وپرورش» و «علوم»، حاکی از حساسیت بالای مجلس درخصوص تاکید رهبر انقلاب بر استمرار فضای علمی و شتاب پیشرفت‌های علمی کشور و جلوگیری از آلوده‌شدن محیط‌های آموزشی و دانشگاهی به مسایل کم‌اهمیت و جنجالی به‌جای مسایل اصلی است... معرفی گزینه‌های جایگزین برای وزارتخانه‌های بدون وزیر، چنانچه با منطق معرفی گزینه‌هایی با گرایش‌های مشابه گزینه رای اعتماد نگرفته، باشد، درواقع یعنی قرار است مجلس تحت فشار قرار بگیرد و ضمن اینکه رای عدم اعتماد مجدد سخت‌تر و در واقع، ارسال سیگنال «عدم تعامل» مجلس با دولت منتخب تلقی می‌شود، دادن رای اعتماد نیز نقض غرض از رای‌ندادن به گزینه اولیه خواهد بود. به‌عنوان مثال این اتفاق اکنون با معرفی آقای توفیقی برای وزارت علوم رخ داده است.
رسالت
سرمقاله: «ما و دولت یازدهم»؛ حامد حاجی‌حیدری
اکنون، جوی از سرخوردگی و بلاتکلیفی، یا شعف کاذب در عین ابهام آنچه خواهد شد، در میان مجموعه فعالان سیاسی جوان حاکم گردیده... حاملان و حامیان پیام هشتاد و چهار، هر چند که از ابتدا می‌دانستند که در هزیمت سویه‌های منفی حکمرانی رفسنجانیستی در زمینه عدالت، فرهنگ، و سیاست خارجی چه کار دشواری در پیش دارند، ولی اکنون باور دارند که توش و توان و قدرت هاشمی و متحدان، به قدری است که نیروی توانمندی چون احمدی‌نژاد را به خستگی و فرتوتی می‌افکنند. آنقدر علیه او پرونده بی‌اثبات دروغ‌گویی و افسون‌گری و رمالی و... می‌گشایند که محاسن او هم معایب به نظر برسند.... البته همه تقصیر این وضع، بر عهده هاشمی یا کارگزاران نیست. واقعا نیست. شاید اگر تحریم‌ها به کمک نیامده بود، این کشور، راه خود را برای اصلاح سیاست‌های عصر کارگزاران در سه حیطه (1) عدالت اجتماعی، (2) سیاست‌های فرهنگی و (3) سیاست خارجی، ادامه می‌داد. حتی اگر گروه‌های سیاسی رقیب کارگزاران، اعم از اصلاح‌طلب یا اصولگرا، می‌توانستند راه قاطع و قانع‌کننده‌ای برای حل بحران کشور پیشنهاد کنند، می‌شد کشور را بار دیگر به کارگزاران نسپرد، اما... مجموعه دلایل بیرونی و درونی، کشور را به تکرار بی‌پرده گزینه کارگزاران رسانده است... تشخیص آستانه‌های مشروع تعدیل واقع‌بینانه آرمان‌ها، از شئون انحصاری فقیه جامع‌الشرایط، موسوم به «ولی فقیه» است. جوان مسلمان، می‌داند که فشار تحریم‌ها، در کنار فتنه منطقه‌ای، سیاست و تدبیر «عبور از بحران» را در کشور ضروری ساخته است.
بهار
یادداشت: «زنان در دولت تدبیر و امید»؛ فاطمه رحمتی
از دولت تدبیر و امید و از تمامی وزرای کابینه روحانی که به توصیه ایشان به کارگیری زنان در معاونت‌های خود ملزم شده‌اند انتظار می‌رود در این انتصاب‌ها به وجود نگرش جنسیتی و داشتن دغدغه حل مشکلات زنان در انتخاب همکاران خود، اعم از زن یا مرد، توجه داشته باشند. متاسفانه همان‌طور که قبلا شاهد بوده‌ایم بعضی از زنانی که در پست‌های بالا خدمت کرده‌اند خود به تقویت مشارکت اجتماعی و سیاسی زنان اعتقادی نداشته‌اند. شاید سکوت زنان نماینده در مجلس در جلسات رای اعتماد به وزرای کابینه یازدهم موید همین نکته باشد که آنها فقط زن بودند بی‌آن‌که دغدغه مسایل زنان را داشته باشند... پس فقط حضور چند زن در پست‌های مدیریتی جهت ساکت‌کردن جامعه زنان و فعالان زن کافی نیست.
جوان
یادداشت: «روشنفکری و سیاست‌ورزی»؛ عبدالله گنجی
مقوله روشنفکری که به داستان غم‌انگیزی در تاریخ معاصر ایران تبدیل شده است، ‌یک شاخصه متمایز با سیاست‌ورزی دارد. به تعبیر دیگر خط قرمز روشنفکری ورود به قدرت است... چشم‌انداز اعتدال نشان می‌دهد که شاید به سرنوشت اصلاحات دچار شود. تغییر اصلاحات به سمت سکولاریسم و پروتستانتیسم کشیده شود و اعتدال دکتر روحانی توسط روشنفکران به تفریط میل نماید. یعنی به بهانه مبارزه با افراط، از آن سوی سکو پرت شوند و اعتدال را به تبرئه آمریکا و محاکمه نظام جمهوری اسلامی تبدیل نمایند. با گفتمان اعتدال دهان نیروهای انقلاب را ببندند، سپس مسیر عبور از اعتدال را به سمت تفریط طی کنند و هرکس مقابل تفریط بایستد به تقابل با منتخب ملت و اعتدال متهم شود. همان بازی خاتمی با حزب‌الله شاید به روحانی تحمیل شود.
اعتماد
یادداشت: «احزاب؛ شاخص توسعه‌یافتگی کشور»؛ حسین کاشفی
بهتر است... احزاب بتوانند به تعالی برسند و موانعی که در دولت نهم و دهم برای احزاب ایجاد شده بود، رفع شود و احزاب بتوانند نقش و جایگاه خود را باز یابند و کارکرد خود را داشته باشند که در نهایت به مردم باز می‌گردد. چون مردم از این طریق حس می‌کنند خواسته‌ها و نظرات‌شان پیگیری می‌شود و گوشی برای شنیدن وجود دارد.
کیهان
سرمقاله: «پیام‌های متقابل بهارستان و پاستور»؛ احسان حسنلو
جلسات بررسی صلاحیت وزیران پیشنهادی برگزار شد... تاکید آقای رییس‌جمهور و وزیران پیشنهادی بر «بی‌پایه‌بودن ادعای تقلب در انتخابات 88» و «اظهار برائت تمام وزیران پیشنهادی از فتنه» اثبات این مساله بود که در فضای عمومی جامعه نیز «گفتمان ضدفتنه» برتری آشکاری دارد... عدم‌ر‌ای‌اعتماد به گزینه‌های معرفی‌شده برای وزارتخانه‌های «آموزش‌وپرورش» و «علوم»، حاکی از حساسیت بالای مجلس درخصوص تاکید رهبر انقلاب بر استمرار فضای علمی و شتاب پیشرفت‌های علمی کشور و جلوگیری از آلوده‌شدن محیط‌های آموزشی و دانشگاهی به مسایل کم‌اهمیت و جنجالی به‌جای مسایل اصلی است... معرفی گزینه‌های جایگزین برای وزارتخانه‌های بدون وزیر، چنانچه با منطق معرفی گزینه‌هایی با گرایش‌های مشابه گزینه رای اعتماد نگرفته، باشد، درواقع یعنی قرار است مجلس تحت فشار قرار بگیرد و ضمن اینکه رای عدم اعتماد مجدد سخت‌تر و در واقع، ارسال سیگنال «عدم تعامل» مجلس با دولت منتخب تلقی می‌شود، دادن رای اعتماد نیز نقض غرض از رای‌ندادن به گزینه اولیه خواهد بود. به‌عنوان مثال این اتفاق اکنون با معرفی آقای توفیقی برای وزارت علوم رخ داده است.
رسالت
سرمقاله: «ما و دولت یازدهم»؛ حامد حاجی‌حیدری
اکنون، جوی از سرخوردگی و بلاتکلیفی، یا شعف کاذب در عین ابهام آنچه خواهد شد، در میان مجموعه فعالان سیاسی جوان حاکم گردیده... حاملان و حامیان پیام هشتاد و چهار، هر چند که از ابتدا می‌دانستند که در هزیمت سویه‌های منفی حکمرانی رفسنجانیستی در زمینه عدالت، فرهنگ، و سیاست خارجی چه کار دشواری در پیش دارند، ولی اکنون باور دارند که توش و توان و قدرت هاشمی و متحدان، به قدری است که نیروی توانمندی چون احمدی‌نژاد را به خستگی و فرتوتی می‌افکنند. آنقدر علیه او پرونده بی‌اثبات دروغ‌گویی و افسون‌گری و رمالی و... می‌گشایند که محاسن او هم معایب به نظر برسند.... البته همه تقصیر این وضع، بر عهده هاشمی یا کارگزاران نیست. واقعا نیست. شاید اگر تحریم‌ها به کمک نیامده بود، این کشور، راه خود را برای اصلاح سیاست‌های عصر کارگزاران در سه حیطه (1) عدالت اجتماعی، (2) سیاست‌های فرهنگی و (3) سیاست خارجی، ادامه می‌داد. حتی اگر گروه‌های سیاسی رقیب کارگزاران، اعم از اصلاح‌طلب یا اصولگرا، می‌توانستند راه قاطع و قانع‌کننده‌ای برای حل بحران کشور پیشنهاد کنند، می‌شد کشور را بار دیگر به کارگزاران نسپرد، اما... مجموعه دلایل بیرونی و درونی، کشور را به تکرار بی‌پرده گزینه کارگزاران رسانده است... تشخیص آستانه‌های مشروع تعدیل واقع‌بینانه آرمان‌ها، از شئون انحصاری فقیه جامع‌الشرایط، موسوم به «ولی فقیه» است. جوان مسلمان، می‌داند که فشار تحریم‌ها، در کنار فتنه منطقه‌ای، سیاست و تدبیر «عبور از بحران» را در کشور ضروری ساخته است.
بهار
یادداشت: «زنان در دولت تدبیر و امید»؛ فاطمه رحمتی
از دولت تدبیر و امید و از تمامی وزرای کابینه روحانی که به توصیه ایشان به کارگیری زنان در معاونت‌های خود ملزم شده‌اند انتظار می‌رود در این انتصاب‌ها به وجود نگرش جنسیتی و داشتن دغدغه حل مشکلات زنان در انتخاب همکاران خود، اعم از زن یا مرد، توجه داشته باشند. متاسفانه همان‌طور که قبلا شاهد بوده‌ایم بعضی از زنانی که در پست‌های بالا خدمت کرده‌اند خود به تقویت مشارکت اجتماعی و سیاسی زنان اعتقادی نداشته‌اند. شاید سکوت زنان نماینده در مجلس در جلسات رای اعتماد به وزرای کابینه یازدهم موید همین نکته باشد که آنها فقط زن بودند بی‌آن‌که دغدغه مسایل زنان را داشته باشند... پس فقط حضور چند زن در پست‌های مدیریتی جهت ساکت‌کردن جامعه زنان و فعالان زن کافی نیست.
جوان
یادداشت: «روشنفکری و سیاست‌ورزی»؛ عبدالله گنجی
مقوله روشنفکری که به داستان غم‌انگیزی در تاریخ معاصر ایران تبدیل شده است، ‌یک شاخصه متمایز با سیاست‌ورزی دارد. به تعبیر دیگر خط قرمز روشنفکری ورود به قدرت است... چشم‌انداز اعتدال نشان می‌دهد که شاید به سرنوشت اصلاحات دچار شود. تغییر اصلاحات به سمت سکولاریسم و پروتستانتیسم کشیده شود و اعتدال دکتر روحانی توسط روشنفکران به تفریط میل نماید. یعنی به بهانه مبارزه با افراط، از آن سوی سکو پرت شوند و اعتدال را به تبرئه آمریکا و محاکمه نظام جمهوری اسلامی تبدیل نمایند. با گفتمان اعتدال دهان نیروهای انقلاب را ببندند، سپس مسیر عبور از اعتدال را به سمت تفریط طی کنند و هرکس مقابل تفریط بایستد به تقابل با منتخب ملت و اعتدال متهم شود. همان بازی خاتمی با حزب‌الله شاید به روحانی تحمیل شود.
اعتماد
یادداشت: «احزاب؛ شاخص توسعه‌یافتگی کشور»؛ حسین کاشفی
بهتر است... احزاب بتوانند به تعالی برسند و موانعی که در دولت نهم و دهم برای احزاب ایجاد شده بود، رفع شود و احزاب بتوانند نقش و جایگاه خود را باز یابند و کارکرد خود را داشته باشند که در نهایت به مردم باز می‌گردد. چون مردم از این طریق حس می‌کنند خواسته‌ها و نظرات‌شان پیگیری می‌شود و گوشی برای شنیدن وجود دارد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.