|

ارزیابی فعالان سیاسی از نامه عسگراولادی به اوباما

بازتاب داخلی، گسترده‌تر از خارجی

شرق : نامه‌نگاری در فرهنگ ایران، رسم مألوفی است اما نه برای رییس‌جمهوری کشور دیگری. حبیب‌الله عسگراولادی مسلمان، دبیرکل جبهه پیروان خط امام و رهبری در نامه‌ای به باراک اوباما، رییس‌جمهوری آمریکا، به او نوشته است: «جمهوری اسلامی ایران یازدهمین دوره ریاست‌جمهوری خود را با موفقیت و حضور گسترده و وسیع مردم در انتخابات و در کمال آزادی، آرامش و امنیت برگزار کرده است، حقا از این «فرصت» بین‌المللی پدید آمده استفاده کنید و نگذارید به «تهدید» تبدیل شود.»او در نامه خود از احساس متفاوت مردم ایران نسبت به اوباما نوشته که با روسای پیشین ایالات متحده آمریکا متفاوت است. عسگراولادی نامه خود به اوباما را با مرور شرایط گذشته ایران و آمریکا اختصاص داد اما نامه خود را اینگونه به پایان رسانده ‌است: «به گمانم شما می‌دانید بین دو ملت ایران و آمریکا خصوصا نخبگان دو کشور، ضمن احترام متقابل، مساله چالش‌برانگیزی که مانع شناخت و درک بیشتر شما باشد، وجود ندارد. شایسته است از این فرصت مناسب باقیمانده دوره مسوولیت خود به‌نحو مطلوب استفاده کنید.»نامه عسگراولادی به اوباما در حالی منتشر شده که رابطه این دو کشور در یکی از سخت‌ترین دوران‌های خود قرار دارد، موج بدگمانی و بی‌اعتمادی بین این دو کشور، قد برافراشته است. از سوی دیگر تحریم‌هایی که از سوی کشورهای آمریکایی و اروپایی بر ایران تحمیل می‌شود نیز، در حسن‌نیت طرف غربی برای مذاکره با ایران تردید ایجاد می‌کند. با این حال عسگراولادی به‌عنوان یک فعال سیاسی شناخته‌شده، از فرصت موجود برای اعلام مواضع بخشی از جامعه استفاده کرده ‌است. نامه عسگراولادی را با برخی فعالان سیاسی در میان گذاشتیم.
اقدام عسگراولادی قابل قبول است
سیدرضا اکرمی، عضو جامعه روحانیت مبارز در گفت‌وگو با «شرق»، نامه عسگراولادی به رییس‌جمهور آمریکا را قابل قبول خواند. او گفت: «نامه آقای عسگراولادی دارای چند ویژگی است؛ یکی اینکه همراه با آگاهی و دانایی است و صرفا هوا و هوس نیست، ایشان قصد نصیحت و خیرخواهی داشته‌اند که مورد پذیرش است و اینکه دوجانبه است یعنی هم ایران را معرفی کرده است و هم درمورد آمریکا گفته است. با توجه به سابقه آقای عسگراولادی و نکاتی که در این نامه مطرح کرده‌اند که همراه با عزت نفس است، انتشار این نامه قابل‌قبول است.» اکرمی درباره اینکه «برخی از شخصیت‌ها نیز پیش از آقای عسگراولادی نامه نوشته بودند اما واکنش‌های متفاوتی را شاهد بوده‌ایم» پاسخ داد: «کسانی که این‌کار را می‌کنند باید شخصیت و ویژگی‌های کسی مثل آقای عسگراولادی داشته باشند. اگر افرادی همین سابقه و نیت آقای عسگراولادی را داشته باشند، اینگونه اقدامات از دیگران هم مقبول خواهد بود. نامه آقای عسگراولادی هم مظلومیت ما را نشان می‌دهد هم از موضع عزت است. هرکسی که چنین کاری کرده، باید دید جایگاهش کجاست، سابقه‌اش التماس و ارتباط ذلیلانه نباشد.»
نامه‌ای برای تحلیل درون کشور
احمد شیرزاد، فعال سیاسی اصلاح‌طلب معتقد است این نامه ابتکار عملی است که طنین آن بیش از خارج، در داخل خواهد بود. شیرزاد به «شرق» می‌گوید: اگرچه این نوع نامه‌نگاری‌ها در جو بین‌المللی خیلی جدی گرفته نمی‌شود اما در مجموع از شرایط داخل کشور حکایت دارد که خواستار نوعی تغییرات در سیاست خارجی کشور است. او با اشاره به اینکه نباید انتظار پاسخ خاصی از طرف مقابل در جواب این نامه داشت، اضافه کرد: تغییر روند سیاست خارجی، در وهله اول نیازمند تغییر مواضع در داخل کشور است. این نماینده سابق مجلس اضافه می‌کند: خیلی رایج نیست که احزاب و چهره‌های سیاسی با ارسال نامه‌های جداگانه به زمامداران کشورهای دیگر اعلام موضع کنند. البته ابتکار عمل به خرج‌دادن و انتشار چنین نامه‌هایی می‌تواند به یک گفتمان داخل کشور تبدیل شود، که به تحلیل‌های داخلی و گفتمان‌های داخلی منتهی شود.
پیام شخصی
دکتر علی بیگدلی، استاد سیاست خارجی دانشگاه اما نگاه متفاوتی، نسبت به موضوع دارد. او معتقد است بار عاطفی چنین نامه‌ای نسبت به بار عقلی و متعارف آن بیشتر است. او با یادآوری نامه‌نگاری‌هایی که از دوره محمود احمدی‌نژاد مرسوم شده، گفـت: در جامعه دموکرات آمریکا تصمیمات نهایی به‌صورت سلسه‌مراتبی اتخاذ می‌شود، اینگونه نیست که رییس‌جمهور دستور بدهد و مذاکره با ایران آغاز شود. این استاد دانشگاه اضافه می‌کند: نامه آقای عسگراولادی می‌تواند به صورت یک پیام شخصی محسوب شود. به نظر می‌رسد دیپلماسی پنهانی چندان جوابگو نیست چون مقامات ارشد ایران هنوز پیام مثبتی برای ارتباط با آمریکا صادر نکرده‌اند.
شرق : نامه‌نگاری در فرهنگ ایران، رسم مألوفی است اما نه برای رییس‌جمهوری کشور دیگری. حبیب‌الله عسگراولادی مسلمان، دبیرکل جبهه پیروان خط امام و رهبری در نامه‌ای به باراک اوباما، رییس‌جمهوری آمریکا، به او نوشته است: «جمهوری اسلامی ایران یازدهمین دوره ریاست‌جمهوری خود را با موفقیت و حضور گسترده و وسیع مردم در انتخابات و در کمال آزادی، آرامش و امنیت برگزار کرده است، حقا از این «فرصت» بین‌المللی پدید آمده استفاده کنید و نگذارید به «تهدید» تبدیل شود.»او در نامه خود از احساس متفاوت مردم ایران نسبت به اوباما نوشته که با روسای پیشین ایالات متحده آمریکا متفاوت است. عسگراولادی نامه خود به اوباما را با مرور شرایط گذشته ایران و آمریکا اختصاص داد اما نامه خود را اینگونه به پایان رسانده ‌است: «به گمانم شما می‌دانید بین دو ملت ایران و آمریکا خصوصا نخبگان دو کشور، ضمن احترام متقابل، مساله چالش‌برانگیزی که مانع شناخت و درک بیشتر شما باشد، وجود ندارد. شایسته است از این فرصت مناسب باقیمانده دوره مسوولیت خود به‌نحو مطلوب استفاده کنید.»نامه عسگراولادی به اوباما در حالی منتشر شده که رابطه این دو کشور در یکی از سخت‌ترین دوران‌های خود قرار دارد، موج بدگمانی و بی‌اعتمادی بین این دو کشور، قد برافراشته است. از سوی دیگر تحریم‌هایی که از سوی کشورهای آمریکایی و اروپایی بر ایران تحمیل می‌شود نیز، در حسن‌نیت طرف غربی برای مذاکره با ایران تردید ایجاد می‌کند. با این حال عسگراولادی به‌عنوان یک فعال سیاسی شناخته‌شده، از فرصت موجود برای اعلام مواضع بخشی از جامعه استفاده کرده ‌است. نامه عسگراولادی را با برخی فعالان سیاسی در میان گذاشتیم.
اقدام عسگراولادی قابل قبول است
سیدرضا اکرمی، عضو جامعه روحانیت مبارز در گفت‌وگو با «شرق»، نامه عسگراولادی به رییس‌جمهور آمریکا را قابل قبول خواند. او گفت: «نامه آقای عسگراولادی دارای چند ویژگی است؛ یکی اینکه همراه با آگاهی و دانایی است و صرفا هوا و هوس نیست، ایشان قصد نصیحت و خیرخواهی داشته‌اند که مورد پذیرش است و اینکه دوجانبه است یعنی هم ایران را معرفی کرده است و هم درمورد آمریکا گفته است. با توجه به سابقه آقای عسگراولادی و نکاتی که در این نامه مطرح کرده‌اند که همراه با عزت نفس است، انتشار این نامه قابل‌قبول است.» اکرمی درباره اینکه «برخی از شخصیت‌ها نیز پیش از آقای عسگراولادی نامه نوشته بودند اما واکنش‌های متفاوتی را شاهد بوده‌ایم» پاسخ داد: «کسانی که این‌کار را می‌کنند باید شخصیت و ویژگی‌های کسی مثل آقای عسگراولادی داشته باشند. اگر افرادی همین سابقه و نیت آقای عسگراولادی را داشته باشند، اینگونه اقدامات از دیگران هم مقبول خواهد بود. نامه آقای عسگراولادی هم مظلومیت ما را نشان می‌دهد هم از موضع عزت است. هرکسی که چنین کاری کرده، باید دید جایگاهش کجاست، سابقه‌اش التماس و ارتباط ذلیلانه نباشد.»
نامه‌ای برای تحلیل درون کشور
احمد شیرزاد، فعال سیاسی اصلاح‌طلب معتقد است این نامه ابتکار عملی است که طنین آن بیش از خارج، در داخل خواهد بود. شیرزاد به «شرق» می‌گوید: اگرچه این نوع نامه‌نگاری‌ها در جو بین‌المللی خیلی جدی گرفته نمی‌شود اما در مجموع از شرایط داخل کشور حکایت دارد که خواستار نوعی تغییرات در سیاست خارجی کشور است. او با اشاره به اینکه نباید انتظار پاسخ خاصی از طرف مقابل در جواب این نامه داشت، اضافه کرد: تغییر روند سیاست خارجی، در وهله اول نیازمند تغییر مواضع در داخل کشور است. این نماینده سابق مجلس اضافه می‌کند: خیلی رایج نیست که احزاب و چهره‌های سیاسی با ارسال نامه‌های جداگانه به زمامداران کشورهای دیگر اعلام موضع کنند. البته ابتکار عمل به خرج‌دادن و انتشار چنین نامه‌هایی می‌تواند به یک گفتمان داخل کشور تبدیل شود، که به تحلیل‌های داخلی و گفتمان‌های داخلی منتهی شود.
پیام شخصی
دکتر علی بیگدلی، استاد سیاست خارجی دانشگاه اما نگاه متفاوتی، نسبت به موضوع دارد. او معتقد است بار عاطفی چنین نامه‌ای نسبت به بار عقلی و متعارف آن بیشتر است. او با یادآوری نامه‌نگاری‌هایی که از دوره محمود احمدی‌نژاد مرسوم شده، گفـت: در جامعه دموکرات آمریکا تصمیمات نهایی به‌صورت سلسه‌مراتبی اتخاذ می‌شود، اینگونه نیست که رییس‌جمهور دستور بدهد و مذاکره با ایران آغاز شود. این استاد دانشگاه اضافه می‌کند: نامه آقای عسگراولادی می‌تواند به صورت یک پیام شخصی محسوب شود. به نظر می‌رسد دیپلماسی پنهانی چندان جوابگو نیست چون مقامات ارشد ایران هنوز پیام مثبتی برای ارتباط با آمریکا صادر نکرده‌اند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.