|

اروپا به دنبال راهی در مقابل برجام

ترجمه: شهرام زرندار

هنگامی که امانوئل مکرون، رئیس‌جمهوری فرانسه، خواهان تحریم‌های بین‌المللی جدید علیه ایران و تحت نظر قراردادن برنامه موشک‌های بالستیک آن شد، امیدوار بود یک نفر به‌ویژه به اظهارات او گوش دهد. فرانسه، آلمان و بریتانیا ماه‌ها تلاش کرده‌اند تا ترامپ را قانع کنند که آنها خواهان پیوستن به او در مجازات رفتار بد ایرانی‌ها، آزمایش‌های موشکی، حمایت از تروریسم و دخالت در منطقه‌اند. اگر آنها بتوانند او را قانع کنند، امیدوارند که او توافق کند برجام حفظ شود، توافقی که او جدل می‌کند پر از خطا و اشتباهات جبران‌‌ناپذیر است. دولت با مدیریت وزارت خارجه، خواهان مذاکراتی در سطح بالا با اروپایی‌ها برای تلاش جهت یافتن راهی برای پاسخ‌دادن به نگرانی‌های ترامپ است. بسیاری از کسانی که در این حوزه درگیرند، معتقدند که موفقیت در این راه هم ممکن است و هم خواستنی. رکس تیلرسون، وزیر خارجه آمریکا، هفته گذشته بحث‌ها را تا اینجا «بسیار پرثمر» برشمرده است. ترامپ همچنین به کنگره مأموریت داده تا تغییرات قانونی درباره توافق هسته‌ای را در همین چارچوب زمانی پدید آورد. او نه‌تنها خواهان این امر است که مسائل غیرهسته‌ای هم مورد توجه قرار گیرد، بلکه خواهان این است که خود توافق هسته‌ای هم به منظور ازبین‌بردن عبارات «غروب» تغییر یابد. او خواهان این است که قواعد بازرسی‌ها سخت‌تر و توسعه موشک‌های دوربرد و موشک‌هایی که ایالات متحده مي‌گويد می‌توانند بمب هسته‌ای حمل کنند، محدود شود. توافق هسته‌ای دوران اوباما با تعداد کمی طرفدار در کنگره به ثمر رسيد و برخی از جمهوری‌خواهان صراحتا خواهان ازبین‌بردن آن بودند. تا همین اواخر سال گذشته هنگامی که کاخ سفید به طرزی شک‌برانگیز به اروپایی‌ها گفت تا در امور داخلی ایالات متحده دخالت نکنند، اروپایی‌ها خواسته‌های قبل از توافق خود را معطوف به رجوع به قانون‌گذاران کردند. اکنون کنگره درباره این مسئله دچار هرج‌ومرج است. کنگره منتظر است تا ببیند آیا دولت می‌تواند با شرکای اروپایی خود به توافق برسد یا نه؟
برای سه متحد اروپایی پیشرو ما، خروج قاطعانه ایالات متحده از توافق یا اصرار بر بازنویسی توافقی که آنها- چه برسد به روسیه و چین- گفته‌اند هرگز آن را قبول نمی‌کنند، می‌تواند باعث جدی‌ترین منازعه بین‌المللی با دولت ترامپ تا مقطع کنونی شود. ترامپ گفته هنگامی که در ماه گذشته آخرین مهلت ماه می‌ را تعیین می‌کرده، این توافق «به ایران بسیاری از امکانات به ازای مقدار اندکی از ثمرات برای ما را داده است». اعتراضات او با صدای بلند بیان شده، اسرائیلی‌ها و سایر آنتی‌گونیست‌ها (آنهایی که منافع متضادی با ایران دارند) آن را پی گرفته‌اند.
دولت‌های همسایه ایران همچون عربستان سعودی نگران آنچه در توافق ذکر شده هستند، همچنان‌که نگران آن چیزهایی‌اند که ذکر نشده، همچنان‌که در طول چند سال چکش‌کاری مذاگره‌کنندگان درباره توافق هسته‌ای رخ داده، آنها تعمدا نگرانی‌هایی مانند موشک‌های بالستیک، تروریسم و توسعه‌طلبی ایرانی‌ها در خاورمیانه را در نظر نگرفته‌اند و این علاوه بر همه آن‌ چیز‌هایی است که در تحریم‌های جداگانه و قطع‌نامه‌های سازمان ملل مورد توجه قرار نگرفته است. امر عقلایی مورد‌توجه مقامات دولت اوباما و اروپایی‌ها روزگاری این بوده که توسعه و ساختن یک سلاح هسته‌ای از سوی ایران تهدیدی خطرناک و بلافاصله بوده که در آن زمان تا مرحله گسست هسته‌ای چند ماه بیشتر فاصله نداشته است. نهایتا تحریم‌های موجود که به‌خاطر جلوگیری از رسیدن ایران به سلاح هسته‌ای طراحی شده بودند، لغو و دارایی‌ها و پول‌های مسدودشده ایران آزاد شدند و این درعوض محدودیت‌های اکید و شدید و زیر نظرگرفتن شدید بین‌المللی برنامه‌ای بود که ایران اصرار می‌کرد تنها برای امور تحقیقاتی و تولید برق هسته‌ای طراحی شده است. بدتر از همه تحریم‌های قبل از توافقی است که به برنامه هسته‌ای ایران مربوط می‌شود؛ تحریم‌هایی که ‌هنگام اجرای توافق لغو شدند. این تحریم‌ها باید هر 120 روز یک ‌بار از سوی رئیس‌جمهور داوطلبانه لغو شوند. ترامپ در اواسط ژانویه به‌همراه اعلام اخطار و هشدار درباره اینکه او این‌کار را فقط به خاطر تأمین نظر متحدان اروپایی ما انجام‌ می‌دهد، یک‌ بار دیگر داوطلبانه تحریم‌ها را لغو کرد. او خواهان این امر است که اروپایی‌های طرف توافق هسته‌ای با ایران اشتباهات وحشتناک توافق هسته‌ای با ایران را از بین ببرند و آن را دوباره‌نویسی کنند. اما حتی اگر مذاکرات موفقیت‌آمیز باشند حتی بدون ضرب‌الاجل زمانی، آنها این امر را به رسمیت می‌شناسند که رئیس‌جمهور ایالت متحده حق بیرون‌رفتن از توافق هسته‌ای در هر زمان را که می‌خواهد خواهد داشت.
*منبع: واشنگتن‌پست

هنگامی که امانوئل مکرون، رئیس‌جمهوری فرانسه، خواهان تحریم‌های بین‌المللی جدید علیه ایران و تحت نظر قراردادن برنامه موشک‌های بالستیک آن شد، امیدوار بود یک نفر به‌ویژه به اظهارات او گوش دهد. فرانسه، آلمان و بریتانیا ماه‌ها تلاش کرده‌اند تا ترامپ را قانع کنند که آنها خواهان پیوستن به او در مجازات رفتار بد ایرانی‌ها، آزمایش‌های موشکی، حمایت از تروریسم و دخالت در منطقه‌اند. اگر آنها بتوانند او را قانع کنند، امیدوارند که او توافق کند برجام حفظ شود، توافقی که او جدل می‌کند پر از خطا و اشتباهات جبران‌‌ناپذیر است. دولت با مدیریت وزارت خارجه، خواهان مذاکراتی در سطح بالا با اروپایی‌ها برای تلاش جهت یافتن راهی برای پاسخ‌دادن به نگرانی‌های ترامپ است. بسیاری از کسانی که در این حوزه درگیرند، معتقدند که موفقیت در این راه هم ممکن است و هم خواستنی. رکس تیلرسون، وزیر خارجه آمریکا، هفته گذشته بحث‌ها را تا اینجا «بسیار پرثمر» برشمرده است. ترامپ همچنین به کنگره مأموریت داده تا تغییرات قانونی درباره توافق هسته‌ای را در همین چارچوب زمانی پدید آورد. او نه‌تنها خواهان این امر است که مسائل غیرهسته‌ای هم مورد توجه قرار گیرد، بلکه خواهان این است که خود توافق هسته‌ای هم به منظور ازبین‌بردن عبارات «غروب» تغییر یابد. او خواهان این است که قواعد بازرسی‌ها سخت‌تر و توسعه موشک‌های دوربرد و موشک‌هایی که ایالات متحده مي‌گويد می‌توانند بمب هسته‌ای حمل کنند، محدود شود. توافق هسته‌ای دوران اوباما با تعداد کمی طرفدار در کنگره به ثمر رسيد و برخی از جمهوری‌خواهان صراحتا خواهان ازبین‌بردن آن بودند. تا همین اواخر سال گذشته هنگامی که کاخ سفید به طرزی شک‌برانگیز به اروپایی‌ها گفت تا در امور داخلی ایالات متحده دخالت نکنند، اروپایی‌ها خواسته‌های قبل از توافق خود را معطوف به رجوع به قانون‌گذاران کردند. اکنون کنگره درباره این مسئله دچار هرج‌ومرج است. کنگره منتظر است تا ببیند آیا دولت می‌تواند با شرکای اروپایی خود به توافق برسد یا نه؟
برای سه متحد اروپایی پیشرو ما، خروج قاطعانه ایالات متحده از توافق یا اصرار بر بازنویسی توافقی که آنها- چه برسد به روسیه و چین- گفته‌اند هرگز آن را قبول نمی‌کنند، می‌تواند باعث جدی‌ترین منازعه بین‌المللی با دولت ترامپ تا مقطع کنونی شود. ترامپ گفته هنگامی که در ماه گذشته آخرین مهلت ماه می‌ را تعیین می‌کرده، این توافق «به ایران بسیاری از امکانات به ازای مقدار اندکی از ثمرات برای ما را داده است». اعتراضات او با صدای بلند بیان شده، اسرائیلی‌ها و سایر آنتی‌گونیست‌ها (آنهایی که منافع متضادی با ایران دارند) آن را پی گرفته‌اند.
دولت‌های همسایه ایران همچون عربستان سعودی نگران آنچه در توافق ذکر شده هستند، همچنان‌که نگران آن چیزهایی‌اند که ذکر نشده، همچنان‌که در طول چند سال چکش‌کاری مذاگره‌کنندگان درباره توافق هسته‌ای رخ داده، آنها تعمدا نگرانی‌هایی مانند موشک‌های بالستیک، تروریسم و توسعه‌طلبی ایرانی‌ها در خاورمیانه را در نظر نگرفته‌اند و این علاوه بر همه آن‌ چیز‌هایی است که در تحریم‌های جداگانه و قطع‌نامه‌های سازمان ملل مورد توجه قرار نگرفته است. امر عقلایی مورد‌توجه مقامات دولت اوباما و اروپایی‌ها روزگاری این بوده که توسعه و ساختن یک سلاح هسته‌ای از سوی ایران تهدیدی خطرناک و بلافاصله بوده که در آن زمان تا مرحله گسست هسته‌ای چند ماه بیشتر فاصله نداشته است. نهایتا تحریم‌های موجود که به‌خاطر جلوگیری از رسیدن ایران به سلاح هسته‌ای طراحی شده بودند، لغو و دارایی‌ها و پول‌های مسدودشده ایران آزاد شدند و این درعوض محدودیت‌های اکید و شدید و زیر نظرگرفتن شدید بین‌المللی برنامه‌ای بود که ایران اصرار می‌کرد تنها برای امور تحقیقاتی و تولید برق هسته‌ای طراحی شده است. بدتر از همه تحریم‌های قبل از توافقی است که به برنامه هسته‌ای ایران مربوط می‌شود؛ تحریم‌هایی که ‌هنگام اجرای توافق لغو شدند. این تحریم‌ها باید هر 120 روز یک ‌بار از سوی رئیس‌جمهور داوطلبانه لغو شوند. ترامپ در اواسط ژانویه به‌همراه اعلام اخطار و هشدار درباره اینکه او این‌کار را فقط به خاطر تأمین نظر متحدان اروپایی ما انجام‌ می‌دهد، یک‌ بار دیگر داوطلبانه تحریم‌ها را لغو کرد. او خواهان این امر است که اروپایی‌های طرف توافق هسته‌ای با ایران اشتباهات وحشتناک توافق هسته‌ای با ایران را از بین ببرند و آن را دوباره‌نویسی کنند. اما حتی اگر مذاکرات موفقیت‌آمیز باشند حتی بدون ضرب‌الاجل زمانی، آنها این امر را به رسمیت می‌شناسند که رئیس‌جمهور ایالت متحده حق بیرون‌رفتن از توافق هسته‌ای در هر زمان را که می‌خواهد خواهد داشت.
*منبع: واشنگتن‌پست

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.