آینه
جمهوری اسلامی
زیر پوست جامعه چه میگذرد؟
کسانی که بعد از دو دوره حاکمیت بر کشور حالا ژست اپوزیسیونی میگیرند و خواستار عزل رئیس قوهقضائیه و برگزاری انتخابات زودهنگام ریاستجمهوری بدوندخالت شورای نگهبان میشوند، آیا صرفا از هوسهای سیاسی خودشان حرف میزنند یا از چیزی خبر دارند و شرایط جامعه را برای مطرحکردن چنین مطالباتی مساعد میبینند؟ آیا آنها چیزهایی میدانند که دیگران نمیدانند؟ آنها اگر درست میگویند چرا به خواستههایشان عمل نمیشود؟ و اگر خلاف میگویند چرا با آنها برخورد نمیشود؟ مردم میپرسند حاکمیتی که حتی یکدهم این مطالب را از دیگران تحمل نکرده چگونه اینها را که از خط قرمزها عبور کردهاند، تحمل میکند؟
همشهری
چرا معترض هستیم؟
محمدرضا زائری در میزگرد همشهری: چقدر به ۵۰ سال آینده ایران فکر میکنیم و چقدر برایمان دغدغه است! بهنظرم این خودش میتواند یک مقدار ما را به نگاه واقعبینانه هدایت کند.... اگر کسی بخواهد به ۱۰۰، ۲۰۰ یا ۳۰۰ سال آینده ایران فکر کند، میترسد. اصلا فارغ از اینکه ما انقلابی هستیم ضدانقلابیم یا نه؛ بههرحال چه متدین و انقلابی و چه ضدانقلاب و بیدین باشیم در این کشور قرار است با هم زندگی کنیم.
اعتماد
باید بگوییم با کدام مواضع دولت مخالفیم
در گفتوگو با عبدالله رمضانزاده: كشور درحالحاضر بهصورت جزيرهاي اداره ميشود؛ نه يكپارچه. اگر كشور بهصورت يكپارچه اداره شود، مشكل امنيتي جدي نخواهيم داشت. ما بهطور جدي با مشكلات اقتصادي روبهرو هستيم... تا وقتي كه سياست خارجي خود را تعيينتكليف نكنيم با اين مشكلات مواجه خواهيم بود... اين امر نيازمند اجماع حاكميتي است و فقط به دست دولت نيست. دولت صراحتا توانايي حل برخي از اين مشكلات را دارد اما كوتاهي ميكند؛ به اين دليل كه آقاي روحاني وزرايي را انتخاب كرده كه جسارت لازم براي اداره امور كشور را ندارند.... يكي از نقاط ضعف دولت دوم حسن روحاني كمرنگشدن نقش مديريتي اسحاق جهانگيري است. جهانگيري با تجربه گرانبهايي كه در زمان نمايندگي مجلس، خدمت در جهاد سازندگي، استانداري و وزارت دارد بسيار فرد باتجربهاي براي اداره امور كشور است.... بايد بگويم جريان اصلاحات گرفتار عملكرد دولت شده است. از روحاني حمايت كرديم كه بر سركار قرار گيرد و امروز نهتنها دولت به شعارهاي خود پاسخگو نيست بلكه به نظرات اصلاحطلبان نيز توجهي نميكند. ما تاكنون از دولت حمايت كردهايم اما از امروز بايد بهصورت واضح نشان دهيم كه در
كدام موضوعات دولت را قبول داريم و در كدام موضوعات عملكرد دولت را قبول نداريم، بدينصورت جريان اصلاحات تكليف خود را با افكار عمومي و حاميان خود مشخص خواهد كرد.... چند وقت پيش در مورد نظارت بر عملكرد شوراهاي شهر حداقل در شهرهايي كه اصلاحطلبان رأي آوردند، پيشنهادي به آقاي خاتمي داديم. ايشان هم تمايل داشتند اما دوستاني كه انتخاب شدهاند چندان مايل نيستند تحتنظارت يك نهاد مردمي بيروني قرار بگيرند. اين مشكل را بهطور جدي داريم، وقتي احزابي وجود ندارد و از اشخاص حمايت ميكنيم، اين اشخاص در قبال كساني كه باعث رأيآوري آنها شدهاند، احساس مسئوليتي نميكنند.... برخي اشخاص صراحتا در دولت يا مجلس مخالف اصلاحات عمل ميكنند. صراحتا هرجا مينشينند، ميگويند با اصلاحطلبان كار نكنيد. نتيجه اين شيوه دوم اين بود كه از فاجعه ملي جلوگيري كردهايم ولي آبروي خودمان رفته است. به ما ميگويند شما از كساني حمايت كرديد كه جهتگيري اصلاحطلبانه ندارند. امروز بايد بنشينيم و دوباره فكر كنيم كه آيا راه سومي هم وجود دارد يا نه. راه سومي كه بتوانيم پايگاه مردميمان را حفظ كنيم و هم از فاجعهاي مثل احمدينژاد جلوگيري كنيم كه ميتوانست
در انتخابات ٩٦ هم تكرار شود
اطلاعات
عدالت؛ گرایش یا دانش؟
رضا بابایی: نخستوزیر فقید هند میگفت: «برای رسیدن به مقصدی که تا کنون به آن نرسیدهایم، باید از راهی برویم که تا کنون نرفتهایم». یعنی وقتی راهی در پیش گرفتیم که ما را به مقصود نرساند، باید در درستی راه تردید کنیم، نه در درستی نیتها و ارادهها. بدین رو در ارزیابی سیاستها و سیاستمداران نباید از اهداف آنها پرسید؛ بلکه باید دانست که برای رسیدن به اهداف ادعایی، چه اندازه با روشها و راههای رسیدن به آن اهداف، آشنایی و تجربه دارند. آنچه در هر جایی میتوان یافت، عدالتخواهی است؛ اما آنچه گروهی اندک از آن برخوردارند، روشهای علمی و مجرب برای رسیدن به آن هدف بزرگ و حیاتی است. پس میتوان گفت که عدالت بیش از آنکه در گرو گرایش باشد، در بند دانش و روش است.
جمهوری اسلامی
زیر پوست جامعه چه میگذرد؟
کسانی که بعد از دو دوره حاکمیت بر کشور حالا ژست اپوزیسیونی میگیرند و خواستار عزل رئیس قوهقضائیه و برگزاری انتخابات زودهنگام ریاستجمهوری بدوندخالت شورای نگهبان میشوند، آیا صرفا از هوسهای سیاسی خودشان حرف میزنند یا از چیزی خبر دارند و شرایط جامعه را برای مطرحکردن چنین مطالباتی مساعد میبینند؟ آیا آنها چیزهایی میدانند که دیگران نمیدانند؟ آنها اگر درست میگویند چرا به خواستههایشان عمل نمیشود؟ و اگر خلاف میگویند چرا با آنها برخورد نمیشود؟ مردم میپرسند حاکمیتی که حتی یکدهم این مطالب را از دیگران تحمل نکرده چگونه اینها را که از خط قرمزها عبور کردهاند، تحمل میکند؟
همشهری
چرا معترض هستیم؟
محمدرضا زائری در میزگرد همشهری: چقدر به ۵۰ سال آینده ایران فکر میکنیم و چقدر برایمان دغدغه است! بهنظرم این خودش میتواند یک مقدار ما را به نگاه واقعبینانه هدایت کند.... اگر کسی بخواهد به ۱۰۰، ۲۰۰ یا ۳۰۰ سال آینده ایران فکر کند، میترسد. اصلا فارغ از اینکه ما انقلابی هستیم ضدانقلابیم یا نه؛ بههرحال چه متدین و انقلابی و چه ضدانقلاب و بیدین باشیم در این کشور قرار است با هم زندگی کنیم.
اعتماد
باید بگوییم با کدام مواضع دولت مخالفیم
در گفتوگو با عبدالله رمضانزاده: كشور درحالحاضر بهصورت جزيرهاي اداره ميشود؛ نه يكپارچه. اگر كشور بهصورت يكپارچه اداره شود، مشكل امنيتي جدي نخواهيم داشت. ما بهطور جدي با مشكلات اقتصادي روبهرو هستيم... تا وقتي كه سياست خارجي خود را تعيينتكليف نكنيم با اين مشكلات مواجه خواهيم بود... اين امر نيازمند اجماع حاكميتي است و فقط به دست دولت نيست. دولت صراحتا توانايي حل برخي از اين مشكلات را دارد اما كوتاهي ميكند؛ به اين دليل كه آقاي روحاني وزرايي را انتخاب كرده كه جسارت لازم براي اداره امور كشور را ندارند.... يكي از نقاط ضعف دولت دوم حسن روحاني كمرنگشدن نقش مديريتي اسحاق جهانگيري است. جهانگيري با تجربه گرانبهايي كه در زمان نمايندگي مجلس، خدمت در جهاد سازندگي، استانداري و وزارت دارد بسيار فرد باتجربهاي براي اداره امور كشور است.... بايد بگويم جريان اصلاحات گرفتار عملكرد دولت شده است. از روحاني حمايت كرديم كه بر سركار قرار گيرد و امروز نهتنها دولت به شعارهاي خود پاسخگو نيست بلكه به نظرات اصلاحطلبان نيز توجهي نميكند. ما تاكنون از دولت حمايت كردهايم اما از امروز بايد بهصورت واضح نشان دهيم كه در
كدام موضوعات دولت را قبول داريم و در كدام موضوعات عملكرد دولت را قبول نداريم، بدينصورت جريان اصلاحات تكليف خود را با افكار عمومي و حاميان خود مشخص خواهد كرد.... چند وقت پيش در مورد نظارت بر عملكرد شوراهاي شهر حداقل در شهرهايي كه اصلاحطلبان رأي آوردند، پيشنهادي به آقاي خاتمي داديم. ايشان هم تمايل داشتند اما دوستاني كه انتخاب شدهاند چندان مايل نيستند تحتنظارت يك نهاد مردمي بيروني قرار بگيرند. اين مشكل را بهطور جدي داريم، وقتي احزابي وجود ندارد و از اشخاص حمايت ميكنيم، اين اشخاص در قبال كساني كه باعث رأيآوري آنها شدهاند، احساس مسئوليتي نميكنند.... برخي اشخاص صراحتا در دولت يا مجلس مخالف اصلاحات عمل ميكنند. صراحتا هرجا مينشينند، ميگويند با اصلاحطلبان كار نكنيد. نتيجه اين شيوه دوم اين بود كه از فاجعه ملي جلوگيري كردهايم ولي آبروي خودمان رفته است. به ما ميگويند شما از كساني حمايت كرديد كه جهتگيري اصلاحطلبانه ندارند. امروز بايد بنشينيم و دوباره فكر كنيم كه آيا راه سومي هم وجود دارد يا نه. راه سومي كه بتوانيم پايگاه مردميمان را حفظ كنيم و هم از فاجعهاي مثل احمدينژاد جلوگيري كنيم كه ميتوانست
در انتخابات ٩٦ هم تكرار شود
اطلاعات
عدالت؛ گرایش یا دانش؟
رضا بابایی: نخستوزیر فقید هند میگفت: «برای رسیدن به مقصدی که تا کنون به آن نرسیدهایم، باید از راهی برویم که تا کنون نرفتهایم». یعنی وقتی راهی در پیش گرفتیم که ما را به مقصود نرساند، باید در درستی راه تردید کنیم، نه در درستی نیتها و ارادهها. بدین رو در ارزیابی سیاستها و سیاستمداران نباید از اهداف آنها پرسید؛ بلکه باید دانست که برای رسیدن به اهداف ادعایی، چه اندازه با روشها و راههای رسیدن به آن اهداف، آشنایی و تجربه دارند. آنچه در هر جایی میتوان یافت، عدالتخواهی است؛ اما آنچه گروهی اندک از آن برخوردارند، روشهای علمی و مجرب برای رسیدن به آن هدف بزرگ و حیاتی است. پس میتوان گفت که عدالت بیش از آنکه در گرو گرایش باشد، در بند دانش و روش است.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.