یارانههای انرژی به نام مستضعفان به کام دیگران
علی وکیلی*
این روزها بحث بودجه سال 97 در صحن علنی مجلس داغ است و موافقان و مخالفان در راستای کاهش یا افزایش درآمدها و هزینههای سال آینده بحث و جدل میکنند بدون آنکه متوجه باشند که هفتهشتم این کوه یخ زیر آب است و ما فقط روی یکهشتم بحث میکنیم. یارانههای انرژی سالانه در حدود کل درآمد نفتی یکسال کشور است و بهتنهایی اقتصاد کشور را فلج کرده است. در پی چه هستیم؟ شفافیت؟ جلوگیری از رانتخواری؟ منبع سرمایهگذاری؟ جلوگیری از اسراف و هدررفتن سرمایههای ملی؟ جلوگیری از آلودگی هوا و گرمشدن کرهزمین و مانعشدن از تغییر اقلیم؟ کمک به قشر ضعیف جامعه؟ اشتغالزایی؟ افزایش درآمد کشور؟ همه و همه، همینجاست و آب در کوزه و ما تشنه لبان میگردیم.
کل یارانه انرژی در سال طبق محاسبات ترازنامه هیدروکربوری در سالهای 1394 و 1395، حدود 40میلیارد دلار، یعنی در حدود درآمد ارزی کشور، از محل فروش نفت خام بوده است. میزان یارانه سهم دهکهای مختلف از کل یارانه انرژی به شرح ذیل است:
همانگونه که ملاحظه میکنید، بیشترین میزان پرداخت یارانه انرژی نصیب کسانی است که اصولا نباید یارانه بگیرند و کمترین سهم، از آنِ دهکهای پایین جامعه است. حال، بااینحساب، مخالفت با حذف یارانههای انرژی به کدام منظور است؟ اگر گفته شود حذف یارانههای انرژی باعث افزایش سطح عمومی قیمت میشود که این مسئله در هنگام تقدیم بودجه سال 97 به مجلس اثرش را گذاشته است. آثار حذف یارانههای انرژی بیشتر روانی است که باید دولت و مجلس محترم تمهیدات لازم را بهمنظور فرهنگسازی آن و اطلاعرسانی به اقشار مردم بیابند.
ولی آثار وضعی آن بیشتر درراستای ثبات اقتصادی، افزایش تولید ناخالص ملی، رشد اقتصادی افزایش اشتغال و بالمآل ایجاد رونق و کاهش رکود خواهد شد.
پس در این مقطع حساس از نمایندگان ملت درخواست میشود که برای یکبار این غده سرطانی بدخیم را از اقتصاد ایران بردارند و با تمهیدات فرهنگی، سیاسی و اجتماعی دوران بهبود این زخم عمیق بر تن نحیف اقتصاد کشور را تسریع کنند؛ به امید یک تصمیم قاطع ملی.
*عضو هیئتعلمی مؤسسه مطالعات بینالمللی انرژی و مدیرعامل شرکت بهینهسازی مصرف سوخت
این روزها بحث بودجه سال 97 در صحن علنی مجلس داغ است و موافقان و مخالفان در راستای کاهش یا افزایش درآمدها و هزینههای سال آینده بحث و جدل میکنند بدون آنکه متوجه باشند که هفتهشتم این کوه یخ زیر آب است و ما فقط روی یکهشتم بحث میکنیم. یارانههای انرژی سالانه در حدود کل درآمد نفتی یکسال کشور است و بهتنهایی اقتصاد کشور را فلج کرده است. در پی چه هستیم؟ شفافیت؟ جلوگیری از رانتخواری؟ منبع سرمایهگذاری؟ جلوگیری از اسراف و هدررفتن سرمایههای ملی؟ جلوگیری از آلودگی هوا و گرمشدن کرهزمین و مانعشدن از تغییر اقلیم؟ کمک به قشر ضعیف جامعه؟ اشتغالزایی؟ افزایش درآمد کشور؟ همه و همه، همینجاست و آب در کوزه و ما تشنه لبان میگردیم.
کل یارانه انرژی در سال طبق محاسبات ترازنامه هیدروکربوری در سالهای 1394 و 1395، حدود 40میلیارد دلار، یعنی در حدود درآمد ارزی کشور، از محل فروش نفت خام بوده است. میزان یارانه سهم دهکهای مختلف از کل یارانه انرژی به شرح ذیل است:
همانگونه که ملاحظه میکنید، بیشترین میزان پرداخت یارانه انرژی نصیب کسانی است که اصولا نباید یارانه بگیرند و کمترین سهم، از آنِ دهکهای پایین جامعه است. حال، بااینحساب، مخالفت با حذف یارانههای انرژی به کدام منظور است؟ اگر گفته شود حذف یارانههای انرژی باعث افزایش سطح عمومی قیمت میشود که این مسئله در هنگام تقدیم بودجه سال 97 به مجلس اثرش را گذاشته است. آثار حذف یارانههای انرژی بیشتر روانی است که باید دولت و مجلس محترم تمهیدات لازم را بهمنظور فرهنگسازی آن و اطلاعرسانی به اقشار مردم بیابند.
ولی آثار وضعی آن بیشتر درراستای ثبات اقتصادی، افزایش تولید ناخالص ملی، رشد اقتصادی افزایش اشتغال و بالمآل ایجاد رونق و کاهش رکود خواهد شد.
پس در این مقطع حساس از نمایندگان ملت درخواست میشود که برای یکبار این غده سرطانی بدخیم را از اقتصاد ایران بردارند و با تمهیدات فرهنگی، سیاسی و اجتماعی دوران بهبود این زخم عمیق بر تن نحیف اقتصاد کشور را تسریع کنند؛ به امید یک تصمیم قاطع ملی.
*عضو هیئتعلمی مؤسسه مطالعات بینالمللی انرژی و مدیرعامل شرکت بهینهسازی مصرف سوخت
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.