|

آیینه

سرمقاله: «دعوا بر سر چیست»؛ سعید یوسفی‌پور

  • وضعیت اقتصادی امروز کشور را شاید بتوان به اوضاع یک اتاق‌عمل تشبیه کرد. بیماری بدحال در اتاق عمل و زیر عمل‌جراحی است و در حالی که دچار خونریزی‌های حاصل از عمل می‌باشد با چالش‌های جدی در اتاق‌عمل و خارج از آن روبه‌رو شده است. هرچند این بیمار زیر‌تیغ‌جراحی حاذق و شجاع قرار دارد که مراحل اولیه عمل او را به خوبی و بدون کمترین مشکلات حاد پشت‌سر گذاشته اما اکنون عده‌ای از اعضای اتاق عمل که البته هیچ‌گاه جزو تیم اصلی عمل نبوده‌اند به جراح اصرار می‌کنند به‌دلیل برخی خونریزی‌هایی که لازمه یک عمل سخت و سنگین است اصل عمل را متوقف و با پانسمانی موقتی جلوی خونریزی را بگیرد! ... غرب در این سودا به سر می‌برد که با تشدید فشارهای اقتصادی علیه ملت ایران و به لطف برخی کارشکنی‌های داخلی در مسیر اجرای کامل طرح هدفمندی یارانه‌ها می‌تواند سطح نارضایتی عمومی از سیاست‌های اقتصادی دولت را بالا برده و همزمان با نزدیک شدن به ایام انتخابات ریاست‌جمهوری و امکان آزاد شدن پتانسیل‌های خاص سیاسی و امنیتی در کشور، نوعی از «بهار عربی» را در ایران رقم زند... . کاش مخالفان داخلی دولت به این موضوع گره‌خورده با امنیت ملی کشور توجه بیشتری مبذول دارند و با همدلی و همراهی کمک نمایند تا جمهوری‌اسلامی این پیچ تاریخی را پشت‌سر بگذارد. یادمان نرود پیچ‌های آخر شاید کمی تند باشند اما «ان‌مع‌العسر یسرا.»

 

یادداشت: « احمدی‌نژاد به دنبال چیست؟»؛ سعید لیلاز

  • در تاریخ 13دی سال 91 از آقای احمد توکلی مطلبی را خواندم که گفته بود احمدی‌نژاد به دنبال این است که زمین سوخته تحویل بدهد. این در حالی است که هشت‌سال قبل یعنی در سال 83 مقاله‌ای در روزنامه «شرق» از نگارنده منتشر شد که اگر اشتباه نکنم اتفاقا عنوان آن همین «زمین سوخته» بود. در واقع هشت‌سال پیش‌ بنده و دوستانم مساله‌ای که امروز آقای توکلی نسبت به آن هشدار می‌دهند را پیش‌بینی کرده بودیم... آقای احمدی‌نژاد از الان حداقل بیش از هفت‌ماه فرصت دارد که هر کاری می‌خواهد انجام دهد تا سیاست، اقتصاد و جامعه ایران را به نقطه‌ ویژه‌ای برساند. این کار برای او در شرایطی که شاهد انفعال پارلمان و منتقدان هستیم به هیچ‌وجه کار دشواری نیست و به بیان دیگر مجموعه نیروهای سیاسی کشور الان به‌گونه‌ای طراحی شده‌اند که مقابل احمدی‌نژاد ایستادن اگر نه غیرممکن باشد دست‌کم کار به غایت دشواری است.

 

سرمقاله: « استغفار و توبه سیاسی»؛ صالح اسکندری

  • امروز فتنه‌گران که عده‌ای به دنبال توبه دادن آنها هستند... نه تنها حرفی از توبه نمی‌زنند بلکه مدعی‌اند و با شعار «انتخابات آزاد» پژواک صدای دشمن در داخل کشور شده‌اند. انتخابات آزاد تیغ دشمن قدار و توطئه خصم مدرن است که لقلقه زبان اصحاب فتنه شده است. آنها نه حاضر به استغفارند و نه توبه آنها پذیرفته می‌شود؛ چرا که شرایط توبه را ندارند و طلب استغفار عده‌ای برای آنها نیز اگر چه از سر خیر و محبت است اما این استغفار به جایی نمی‌انجامد.

 

سرمقاله: «چه تضمینی هست؟!»؛ حسین شریعتمداری

  • آنچه نگارش این یادداشت را ضروری کرده است، تلاش سازمان‌یافته و دیکته شده عوامل وطن‌فروش فتنه آمریکایی- اسراییلی 88 برای در اختیار گرفتن ریاست و مدیریت این سازمان (نظام پزشکی) است...؛ چگونه و با کدام توجیه منطقی و مردم دوستانه می‌توان صلاحیت آنان - که خوشبختانه در جامعه شریف پزشکی کشورمان تعدادی بسیار اندک هستند- را برای تصدی ریاست سازمان نظام پزشکی کشورمان تایید کرد؟! و چه تضمینی هست که این چند نفر در بزنگاه‌های حساس به نفع دشمنان بیرونی در چرخه سلامت و درمان کشور دست به اخلال نزنند؟! مگر در جریان فتنه 88 خیانتی بارها نفرت‌انگیزتر از آن مرتکب نشدند؟ گفتنی است که قرار است ابتدا دو نفر از این چند نفر که می‌دانند صلاحیت‌شان رد خواهد شد، اعلام نامزدی کنند و بعد از رد‌صلاحیت با مظلوم نمایی! روی نفر سوم سرمایه‌گذاری کنند! قرار است نفر سوم به ظاهر از فتنه اعلام برائت کند ولی تا آنجا که کیهان باخبر است این نفر سوم نیز یکی دیگر از همین فتنه‌گران است که نام و امضای او پای بیانیه‌های حمایت از سران و عوامل‌فتنه دیده می‌شود.

سرمقاله: «دعوا بر سر چیست»؛ سعید یوسفی‌پور

  • وضعیت اقتصادی امروز کشور را شاید بتوان به اوضاع یک اتاق‌عمل تشبیه کرد. بیماری بدحال در اتاق عمل و زیر عمل‌جراحی است و در حالی که دچار خونریزی‌های حاصل از عمل می‌باشد با چالش‌های جدی در اتاق‌عمل و خارج از آن روبه‌رو شده است. هرچند این بیمار زیر‌تیغ‌جراحی حاذق و شجاع قرار دارد که مراحل اولیه عمل او را به خوبی و بدون کمترین مشکلات حاد پشت‌سر گذاشته اما اکنون عده‌ای از اعضای اتاق عمل که البته هیچ‌گاه جزو تیم اصلی عمل نبوده‌اند به جراح اصرار می‌کنند به‌دلیل برخی خونریزی‌هایی که لازمه یک عمل سخت و سنگین است اصل عمل را متوقف و با پانسمانی موقتی جلوی خونریزی را بگیرد! ... غرب در این سودا به سر می‌برد که با تشدید فشارهای اقتصادی علیه ملت ایران و به لطف برخی کارشکنی‌های داخلی در مسیر اجرای کامل طرح هدفمندی یارانه‌ها می‌تواند سطح نارضایتی عمومی از سیاست‌های اقتصادی دولت را بالا برده و همزمان با نزدیک شدن به ایام انتخابات ریاست‌جمهوری و امکان آزاد شدن پتانسیل‌های خاص سیاسی و امنیتی در کشور، نوعی از «بهار عربی» را در ایران رقم زند... . کاش مخالفان داخلی دولت به این موضوع گره‌خورده با امنیت ملی کشور توجه بیشتری مبذول دارند و با همدلی و همراهی کمک نمایند تا جمهوری‌اسلامی این پیچ تاریخی را پشت‌سر بگذارد. یادمان نرود پیچ‌های آخر شاید کمی تند باشند اما «ان‌مع‌العسر یسرا.»

 

یادداشت: « احمدی‌نژاد به دنبال چیست؟»؛ سعید لیلاز

  • در تاریخ 13دی سال 91 از آقای احمد توکلی مطلبی را خواندم که گفته بود احمدی‌نژاد به دنبال این است که زمین سوخته تحویل بدهد. این در حالی است که هشت‌سال قبل یعنی در سال 83 مقاله‌ای در روزنامه «شرق» از نگارنده منتشر شد که اگر اشتباه نکنم اتفاقا عنوان آن همین «زمین سوخته» بود. در واقع هشت‌سال پیش‌ بنده و دوستانم مساله‌ای که امروز آقای توکلی نسبت به آن هشدار می‌دهند را پیش‌بینی کرده بودیم... آقای احمدی‌نژاد از الان حداقل بیش از هفت‌ماه فرصت دارد که هر کاری می‌خواهد انجام دهد تا سیاست، اقتصاد و جامعه ایران را به نقطه‌ ویژه‌ای برساند. این کار برای او در شرایطی که شاهد انفعال پارلمان و منتقدان هستیم به هیچ‌وجه کار دشواری نیست و به بیان دیگر مجموعه نیروهای سیاسی کشور الان به‌گونه‌ای طراحی شده‌اند که مقابل احمدی‌نژاد ایستادن اگر نه غیرممکن باشد دست‌کم کار به غایت دشواری است.

 

سرمقاله: « استغفار و توبه سیاسی»؛ صالح اسکندری

  • امروز فتنه‌گران که عده‌ای به دنبال توبه دادن آنها هستند... نه تنها حرفی از توبه نمی‌زنند بلکه مدعی‌اند و با شعار «انتخابات آزاد» پژواک صدای دشمن در داخل کشور شده‌اند. انتخابات آزاد تیغ دشمن قدار و توطئه خصم مدرن است که لقلقه زبان اصحاب فتنه شده است. آنها نه حاضر به استغفارند و نه توبه آنها پذیرفته می‌شود؛ چرا که شرایط توبه را ندارند و طلب استغفار عده‌ای برای آنها نیز اگر چه از سر خیر و محبت است اما این استغفار به جایی نمی‌انجامد.

 

سرمقاله: «چه تضمینی هست؟!»؛ حسین شریعتمداری

  • آنچه نگارش این یادداشت را ضروری کرده است، تلاش سازمان‌یافته و دیکته شده عوامل وطن‌فروش فتنه آمریکایی- اسراییلی 88 برای در اختیار گرفتن ریاست و مدیریت این سازمان (نظام پزشکی) است...؛ چگونه و با کدام توجیه منطقی و مردم دوستانه می‌توان صلاحیت آنان - که خوشبختانه در جامعه شریف پزشکی کشورمان تعدادی بسیار اندک هستند- را برای تصدی ریاست سازمان نظام پزشکی کشورمان تایید کرد؟! و چه تضمینی هست که این چند نفر در بزنگاه‌های حساس به نفع دشمنان بیرونی در چرخه سلامت و درمان کشور دست به اخلال نزنند؟! مگر در جریان فتنه 88 خیانتی بارها نفرت‌انگیزتر از آن مرتکب نشدند؟ گفتنی است که قرار است ابتدا دو نفر از این چند نفر که می‌دانند صلاحیت‌شان رد خواهد شد، اعلام نامزدی کنند و بعد از رد‌صلاحیت با مظلوم نمایی! روی نفر سوم سرمایه‌گذاری کنند! قرار است نفر سوم به ظاهر از فتنه اعلام برائت کند ولی تا آنجا که کیهان باخبر است این نفر سوم نیز یکی دیگر از همین فتنه‌گران است که نام و امضای او پای بیانیه‌های حمایت از سران و عوامل‌فتنه دیده می‌شود.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.