|

سیاه‌پوش، در اعتراض به تجاوز جنسی

بهناز شيرباني: روزهاي آغازين ‌سي‌وششمين جشنواره فيلم فجر براي اهالي رسانه چندان خوشايند نبود. با توجه به تغيير رويکرد جشنواره در کاهش هزينه‌ها و بالطبع تغيير محل سينماي رسانه‌ها از برج ميلاد به پرديس ملت، در نخستين روزهاي برگزاري جشنواره، گله‌مندي‌هايي مبني‌بر کاستي‌هاي پرديس ملت به‌عنوان مکاني که اساسا از پيش امکاناتي براي اهالي رسانه در آن در نظر گرفته نشده است ايجاد کرد، اما امسال قرعه نمايش نخستين فيلم در اولين روز شروع اکران‌ها در سينماي رسانه به نام «کاميون» کامبوزيا پرتوي افتاد؛ فيلمي که پس از سال‌ها از ساخت «کافه‌ترانزيت» با قلم پرتوي مقابل دوربين رفت و در همه اين سال‌ها او در مقام نويسنده با بسياري از اهالي سينما همکاري داشت. «کاميون» آغاز خوب و غافلگيرانه‌اي دارد، هرچند که موسیقي زيباي فيلم همراه با قاب‌هاي زيباي تورج اصلاني فيلم را ديدني‌تر مي‌کند. پرتوي قصه‌اش را از مرزهاي عراق آغاز مي‌کند و به خيابان‌هاي تهران ختم مي‌شود و از همين تصاوير مي‌توان متوجه شد که به چه دليل زمان زيادي صرف ساخت اين فيلم سينمايي شده است. بااين‌حال مي‌توان حضور سعيد آقاخاني به‌عنوان شخصيت اصلي اين فيلم سينمايي را يکي از نقاط قوت فيلم دانست که نمي‌توان بازي‌اش را در اين فيلم نديد، در کنار گريمي که شخصيت او را باورپذيرتر مي‌کند. تسلط او به زبان کُردي يکي از ويژگي‌هاي نقشي است که بازي او را متفاوت‌تر کرده است. در کنار تجربه تازه پرتوي و کارگرداني اثري که براي مخاطب سينما قصه‌گو است، به نظر مي‌رسد با حذف پلان‌هايي که اساسا کمکي به روند روايت قصه نمي‌کند مي‌توان به ريتم بهتري براي تماشاي اين فيلم نشست و مخاطب راضي‌تر سالن سينما را ترک کند. منيژه حکمت هم از جمله فيلم‌سازاني بود که در نخستين روز اکران فيلم‌ها در سينماي رسانه همراه با خبرنگاران به ديدن فيلمش نشست، هرچند که حضور او همراه با بازيگرانش کم‌حاشيه نبود. حضور آنها با لباس‌هاي سراسر مشکي در اعتراض به محکوم‌کردن تجاوز جنسي پيش از نمايش فيلم از جمله حواشي فيلم بود و البته صحبت‌هاي حکمت در جلسه نشست پرسش‌وپاسخ از ديگر حواشي اين فيلم بود. منيژه حکمت که در تازه‌ترين تجربه کارگرداني خود موضوع تعرض و خشونت را واکاوي کرده است، سعي کرده تا حد امکان به اين موضوع نزديک شده و به شيوه‌اي ديگر فارغ از تعصبات مرسوم به افرادي که دچار آسيب مي‌شوند نگاه کند، اما در اين ميان مخاطب با پرسش‌هايي در حين تماشاي فيلم مواجه مي‌شود و شايد مهم‌ترين نکته آن پرسش‌هايي است که درباره تغيير حالات روحي «مينو» با بازي مهتاب کرامتي با آن روبه‌رو مي‌شود.
حکمت در بخشي از نشست رسانه‌اي فيلم درباره موضوع فيلم و جسارت‌آميزبودن اين موضوع گفت: «مسئولان از ارائه داده‌هاي مربوط به معضل‌ها و ناهنجاري‌هايي که در جامعه وجود دارد، خودداري مي‌کنند، بنابراين تحقيقات ما براي اين فيلم با همه بايدها و نبايدها بايد ميداني صورت بگيرد».او در بخشي از صحبت‌هايش گلايه‌اي را در ارتباط با اختصاص سينماهاي مردمي به ارگان‌ها و نهادها، مطرح کرد و گفت: «فکر مي‌کنم سناريوي اين جشنواره از قبل نوشته شده، متأسفانه همه بليت‌هاي سينماهاي مردمي که من روز گذشته به آنها سر زده‌ام به ارگان‌ها فروخته شده و سهميه هر سينما براي مردم حدود 10 بليت است. جايزه مردمي نوش جان کساني که چنين سناريويي براي جشنواره نوشتند. بايد بگويم اين فيلم‌نامه‌اي که از قبل نوشته شده خوب دارد پيش مي‌رود. من همين‌جا اعلام مي‌کنم که ديگر در جشنواره حضور پيدا نمي‌کنم و به‌خاطر اين حضورم مي‌گويم اشتباه کردم که به اين جشنواره آمدم». حکمت در بخش ديگري از صحبت‌هايش گفت: «من فيلم ضد مرد بلد نيستم بسازم و در اين فيلم هم مثل فيلم‌هاي قبلي‌ام از شعار پرهيز کرده‌ام. در فيلم برخورد متفاوت شخصيت‌ها را با يک معضل نشان داده‌ام».

بهناز شيرباني: روزهاي آغازين ‌سي‌وششمين جشنواره فيلم فجر براي اهالي رسانه چندان خوشايند نبود. با توجه به تغيير رويکرد جشنواره در کاهش هزينه‌ها و بالطبع تغيير محل سينماي رسانه‌ها از برج ميلاد به پرديس ملت، در نخستين روزهاي برگزاري جشنواره، گله‌مندي‌هايي مبني‌بر کاستي‌هاي پرديس ملت به‌عنوان مکاني که اساسا از پيش امکاناتي براي اهالي رسانه در آن در نظر گرفته نشده است ايجاد کرد، اما امسال قرعه نمايش نخستين فيلم در اولين روز شروع اکران‌ها در سينماي رسانه به نام «کاميون» کامبوزيا پرتوي افتاد؛ فيلمي که پس از سال‌ها از ساخت «کافه‌ترانزيت» با قلم پرتوي مقابل دوربين رفت و در همه اين سال‌ها او در مقام نويسنده با بسياري از اهالي سينما همکاري داشت. «کاميون» آغاز خوب و غافلگيرانه‌اي دارد، هرچند که موسیقي زيباي فيلم همراه با قاب‌هاي زيباي تورج اصلاني فيلم را ديدني‌تر مي‌کند. پرتوي قصه‌اش را از مرزهاي عراق آغاز مي‌کند و به خيابان‌هاي تهران ختم مي‌شود و از همين تصاوير مي‌توان متوجه شد که به چه دليل زمان زيادي صرف ساخت اين فيلم سينمايي شده است. بااين‌حال مي‌توان حضور سعيد آقاخاني به‌عنوان شخصيت اصلي اين فيلم سينمايي را يکي از نقاط قوت فيلم دانست که نمي‌توان بازي‌اش را در اين فيلم نديد، در کنار گريمي که شخصيت او را باورپذيرتر مي‌کند. تسلط او به زبان کُردي يکي از ويژگي‌هاي نقشي است که بازي او را متفاوت‌تر کرده است. در کنار تجربه تازه پرتوي و کارگرداني اثري که براي مخاطب سينما قصه‌گو است، به نظر مي‌رسد با حذف پلان‌هايي که اساسا کمکي به روند روايت قصه نمي‌کند مي‌توان به ريتم بهتري براي تماشاي اين فيلم نشست و مخاطب راضي‌تر سالن سينما را ترک کند. منيژه حکمت هم از جمله فيلم‌سازاني بود که در نخستين روز اکران فيلم‌ها در سينماي رسانه همراه با خبرنگاران به ديدن فيلمش نشست، هرچند که حضور او همراه با بازيگرانش کم‌حاشيه نبود. حضور آنها با لباس‌هاي سراسر مشکي در اعتراض به محکوم‌کردن تجاوز جنسي پيش از نمايش فيلم از جمله حواشي فيلم بود و البته صحبت‌هاي حکمت در جلسه نشست پرسش‌وپاسخ از ديگر حواشي اين فيلم بود. منيژه حکمت که در تازه‌ترين تجربه کارگرداني خود موضوع تعرض و خشونت را واکاوي کرده است، سعي کرده تا حد امکان به اين موضوع نزديک شده و به شيوه‌اي ديگر فارغ از تعصبات مرسوم به افرادي که دچار آسيب مي‌شوند نگاه کند، اما در اين ميان مخاطب با پرسش‌هايي در حين تماشاي فيلم مواجه مي‌شود و شايد مهم‌ترين نکته آن پرسش‌هايي است که درباره تغيير حالات روحي «مينو» با بازي مهتاب کرامتي با آن روبه‌رو مي‌شود.
حکمت در بخشي از نشست رسانه‌اي فيلم درباره موضوع فيلم و جسارت‌آميزبودن اين موضوع گفت: «مسئولان از ارائه داده‌هاي مربوط به معضل‌ها و ناهنجاري‌هايي که در جامعه وجود دارد، خودداري مي‌کنند، بنابراين تحقيقات ما براي اين فيلم با همه بايدها و نبايدها بايد ميداني صورت بگيرد».او در بخشي از صحبت‌هايش گلايه‌اي را در ارتباط با اختصاص سينماهاي مردمي به ارگان‌ها و نهادها، مطرح کرد و گفت: «فکر مي‌کنم سناريوي اين جشنواره از قبل نوشته شده، متأسفانه همه بليت‌هاي سينماهاي مردمي که من روز گذشته به آنها سر زده‌ام به ارگان‌ها فروخته شده و سهميه هر سينما براي مردم حدود 10 بليت است. جايزه مردمي نوش جان کساني که چنين سناريويي براي جشنواره نوشتند. بايد بگويم اين فيلم‌نامه‌اي که از قبل نوشته شده خوب دارد پيش مي‌رود. من همين‌جا اعلام مي‌کنم که ديگر در جشنواره حضور پيدا نمي‌کنم و به‌خاطر اين حضورم مي‌گويم اشتباه کردم که به اين جشنواره آمدم». حکمت در بخش ديگري از صحبت‌هايش گفت: «من فيلم ضد مرد بلد نيستم بسازم و در اين فيلم هم مثل فيلم‌هاي قبلي‌ام از شعار پرهيز کرده‌ام. در فيلم برخورد متفاوت شخصيت‌ها را با يک معضل نشان داده‌ام».

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.