مصاحبهای از جنس داربی پایتخت؟!
بهرام گلزاده
بنا دارم مصاحبه دوشنبهشب حسن روحانی رئیسجمهور با رضا رشیدپور مجری شناختهشده تلویزیون را با نگاه نقادانه، مورد توجه قرار داده و اصطلاحا نقد بیرحمانه کنم. هرچند معتقدم اینگونه نقدکردن دولت، البته با رعایت انصاف و عدالت، از دهها یادداشت حمایت توأم با تأیید چشموگوشبسته، احساسی و بینتیجه، مفیدتر است. نگارنده معتقد است ترکیب روحانی - رشیدپور برای گفتوگویی که قرار بوده در جریان انجام آن، بهدور از کلیشه و به صورت کاملا آزاد، نتیجهای قانعکننده و البته نسبی حاصل شود، ترکیبی مناسب و حرفهای نبود. اساسا آقای رشیدپور که احتمالا انتخاب خود دولت بوده، مجری مناسبی برای چنین گفتوگویی که باید از اطلاعات نسبی سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی برخوردار باشد، نبود. هرچند رشیدپور در پاسخ به نقدهای وارده به خودش در شبکههای مجازی، پاسخ داده که «من مجری هستم و قرار بوده مصاحبه کنم و نه مناظره! و زمان هم کم آوردم و فرصت لازم برای بسیاری از سؤالات مهم، باقی نماند!» که این نگاه هم از آن نگاههای غریب است! باید به آقای رشیدپور متذکر شد که «مناظره و بهچالشکشیدن»، در کنار مصاحبه، امری لازم و از خصوصیات، ویژگیها و توانمندیهای یک مصاحبهکننده است و بعد هم، وقتی مصاحبه زمانبندی دارد، این وظیفه مجری است که از سؤالات اساسیتر و اصلیتر مصاحبه را آغاز کند. از دیگر ضعفها و انتقادها به آقای رشیدپور، دستپاچگی در برابر مصاحبهشونده بود. اینکه دائم ایشان، قبل از طرح هر سؤالی از مصاحبهشونده یا همان رئیسجمهور، عذرخواهی میکند، پیام خوبی برای مخاطب ندارد و به نوعی میدان را به طرف مقابل واگذار کرده است. به نظر نگارنده، اين مصاحبه پس از یک ماه هیجانِ مردمی ناشی از برخی اتفاقات در کشور، از جمله زلزله، اعتراضها، حوادث تلخ و شیرین، مشکلات کمرشکن اقتصادی و در کنار آن، فشارهای بیحدوحصر منتقدان و مخالفان دولت به روحانی و کابینهاش، فشارهای بینالمللی و هجمههای ترامپیستی و مبهمبودن افق آینده برای بسیاری از هموطنان، آب سردی روی سر همه بود و کمتر شخص یا گروهی را میتوان یافت که بگوید انجام این مصاحبه، حداقل بهطور نسبی، نگرانیها و ابهامها و بلاتکلیفیهای موجود را که به اعتقاد من بخشی از آن، واقعی و بخش قابلتوجهی از آن نیز روانی و ناشی از فشارهای بینالمللی و مخالفان سرسخت و همچنين تندرو داخلی دولت است، مرتفع کرده و انرژی و نیروی مضاعفی به دولت و مردم بخشیده است. رئیسجمهور روحانی نیز، نهتنها تحتتأثیر انجام چنین گفتوگوی بیروح و تا حدود زیادی مهندسیشده! رغبتی برای پاسخ کافی و وافی از خود نشان نداد، بلکه اینطور به نظر میرسد که در بسیاری از موارد هم، به هر دلیل مصلحتجویانه موجه یا غیرموجهي، از فضای ایجادشده استقبال کرد و اصراری برای استفاده از فرصت بهدستآمده در تلویزیون، برای گزارش به ملت، بهخصوص در زمینه سنگاندازیهای مخالفان و بحرانآفرینیهای به قول بهزاد نبوی، 9 ساعت یک بار، از خود نشان نداد. از طرفی رئیسجمهور روحانی، حتی از فرصت پیشآمده برای پرکردن خلأ برخورداری از یک تیم رسانهای حرفهای و منسجم که همواره در این نزدیک به پنج سال عمر دولت، از ضعفهای جدی دولت به حساب آمده، بهرهای نجست و با غفلت از ضعف مجری، گزارشی حداقلی از اقدامات زیربنایی و استراتژیک و بلندمدت دولت و سنگاندازی بیرحمانه و ضدملی مخالفان و منتقدان غیرمنصف و تندرو دولت تدبیر و امید، برای ملت ارائه نکرد. سخن درباره چرایی انجام چنین مصاحبهای که البته برخی صاحبنظران هم برای آن، دستاوردهایی قائل هستند، زیاد است اما در پایان باید گفت اگر بنا بوده مصاحبه رئیسجمهور در این شرایط حساس کشور مؤثر و مفید به حال جامعه باشد، نباید همانند بازی داربی پایتخت، تحتتأثیر ملاحظات و شاید برخی مسائل پشتپرده، 90دقیقهای بینتیجه میداشت. همچنین از نظر نگارنده، نباید از اجراکنندهای کمتوان و کمترحرفهای در بحث انجام مصاحبهای سیاسی، اقتصادی، اجتماعی متفاوت، بهره گرفته میشد. هرچند همه ما معترفیم که آقای رضا رشیدپور در حرفه خود که همان مجریگری برنامه عمومی و جنرال اجتماعی، فرهنگی و طنز است، جزء نادر مجریان توانمند کشور است. و نقد پایانی به مشورتدهندگان به رئیسجمهور محترم است که چرا برای انجام چنین مصاحبه پراهمیتي و استفاده بهینه از فرصت بهدستآمده در این شرایط حساس کشور، پیشبینیهای فنی، زمانی و موضوعی لازم، برای گزارش به ملت و تبیین برنامهها و تلاشهای دولت، در زمینه حل مشکلات، دردها، خواستهها و مطالبات مردم و رنجهایی که دولت به اعتراف خود آقای رئیسجمهور، با آن مواجه است، به عمل نیامد؟! آیا همراهان دولت، نگران برخی واقعیتهای موجود و حتی شاید تحمیلی که نتیجهاش چیزی جز ریزش هواداران و بدنه اجتماعی هوادار دولت که امیدوارانه و سرسختانه، در کنار دولت منتخب خود هستند، نيستند. امیدواریم این تجربه، توشهای مطمئن و فرصتی مغتنم برای هفتهها و ماههاي آتی باشد. باید جنبید که وقت تنگ است! و زود، دیر میشود!
بنا دارم مصاحبه دوشنبهشب حسن روحانی رئیسجمهور با رضا رشیدپور مجری شناختهشده تلویزیون را با نگاه نقادانه، مورد توجه قرار داده و اصطلاحا نقد بیرحمانه کنم. هرچند معتقدم اینگونه نقدکردن دولت، البته با رعایت انصاف و عدالت، از دهها یادداشت حمایت توأم با تأیید چشموگوشبسته، احساسی و بینتیجه، مفیدتر است. نگارنده معتقد است ترکیب روحانی - رشیدپور برای گفتوگویی که قرار بوده در جریان انجام آن، بهدور از کلیشه و به صورت کاملا آزاد، نتیجهای قانعکننده و البته نسبی حاصل شود، ترکیبی مناسب و حرفهای نبود. اساسا آقای رشیدپور که احتمالا انتخاب خود دولت بوده، مجری مناسبی برای چنین گفتوگویی که باید از اطلاعات نسبی سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی برخوردار باشد، نبود. هرچند رشیدپور در پاسخ به نقدهای وارده به خودش در شبکههای مجازی، پاسخ داده که «من مجری هستم و قرار بوده مصاحبه کنم و نه مناظره! و زمان هم کم آوردم و فرصت لازم برای بسیاری از سؤالات مهم، باقی نماند!» که این نگاه هم از آن نگاههای غریب است! باید به آقای رشیدپور متذکر شد که «مناظره و بهچالشکشیدن»، در کنار مصاحبه، امری لازم و از خصوصیات، ویژگیها و توانمندیهای یک مصاحبهکننده است و بعد هم، وقتی مصاحبه زمانبندی دارد، این وظیفه مجری است که از سؤالات اساسیتر و اصلیتر مصاحبه را آغاز کند. از دیگر ضعفها و انتقادها به آقای رشیدپور، دستپاچگی در برابر مصاحبهشونده بود. اینکه دائم ایشان، قبل از طرح هر سؤالی از مصاحبهشونده یا همان رئیسجمهور، عذرخواهی میکند، پیام خوبی برای مخاطب ندارد و به نوعی میدان را به طرف مقابل واگذار کرده است. به نظر نگارنده، اين مصاحبه پس از یک ماه هیجانِ مردمی ناشی از برخی اتفاقات در کشور، از جمله زلزله، اعتراضها، حوادث تلخ و شیرین، مشکلات کمرشکن اقتصادی و در کنار آن، فشارهای بیحدوحصر منتقدان و مخالفان دولت به روحانی و کابینهاش، فشارهای بینالمللی و هجمههای ترامپیستی و مبهمبودن افق آینده برای بسیاری از هموطنان، آب سردی روی سر همه بود و کمتر شخص یا گروهی را میتوان یافت که بگوید انجام این مصاحبه، حداقل بهطور نسبی، نگرانیها و ابهامها و بلاتکلیفیهای موجود را که به اعتقاد من بخشی از آن، واقعی و بخش قابلتوجهی از آن نیز روانی و ناشی از فشارهای بینالمللی و مخالفان سرسخت و همچنين تندرو داخلی دولت است، مرتفع کرده و انرژی و نیروی مضاعفی به دولت و مردم بخشیده است. رئیسجمهور روحانی نیز، نهتنها تحتتأثیر انجام چنین گفتوگوی بیروح و تا حدود زیادی مهندسیشده! رغبتی برای پاسخ کافی و وافی از خود نشان نداد، بلکه اینطور به نظر میرسد که در بسیاری از موارد هم، به هر دلیل مصلحتجویانه موجه یا غیرموجهي، از فضای ایجادشده استقبال کرد و اصراری برای استفاده از فرصت بهدستآمده در تلویزیون، برای گزارش به ملت، بهخصوص در زمینه سنگاندازیهای مخالفان و بحرانآفرینیهای به قول بهزاد نبوی، 9 ساعت یک بار، از خود نشان نداد. از طرفی رئیسجمهور روحانی، حتی از فرصت پیشآمده برای پرکردن خلأ برخورداری از یک تیم رسانهای حرفهای و منسجم که همواره در این نزدیک به پنج سال عمر دولت، از ضعفهای جدی دولت به حساب آمده، بهرهای نجست و با غفلت از ضعف مجری، گزارشی حداقلی از اقدامات زیربنایی و استراتژیک و بلندمدت دولت و سنگاندازی بیرحمانه و ضدملی مخالفان و منتقدان غیرمنصف و تندرو دولت تدبیر و امید، برای ملت ارائه نکرد. سخن درباره چرایی انجام چنین مصاحبهای که البته برخی صاحبنظران هم برای آن، دستاوردهایی قائل هستند، زیاد است اما در پایان باید گفت اگر بنا بوده مصاحبه رئیسجمهور در این شرایط حساس کشور مؤثر و مفید به حال جامعه باشد، نباید همانند بازی داربی پایتخت، تحتتأثیر ملاحظات و شاید برخی مسائل پشتپرده، 90دقیقهای بینتیجه میداشت. همچنین از نظر نگارنده، نباید از اجراکنندهای کمتوان و کمترحرفهای در بحث انجام مصاحبهای سیاسی، اقتصادی، اجتماعی متفاوت، بهره گرفته میشد. هرچند همه ما معترفیم که آقای رضا رشیدپور در حرفه خود که همان مجریگری برنامه عمومی و جنرال اجتماعی، فرهنگی و طنز است، جزء نادر مجریان توانمند کشور است. و نقد پایانی به مشورتدهندگان به رئیسجمهور محترم است که چرا برای انجام چنین مصاحبه پراهمیتي و استفاده بهینه از فرصت بهدستآمده در این شرایط حساس کشور، پیشبینیهای فنی، زمانی و موضوعی لازم، برای گزارش به ملت و تبیین برنامهها و تلاشهای دولت، در زمینه حل مشکلات، دردها، خواستهها و مطالبات مردم و رنجهایی که دولت به اعتراف خود آقای رئیسجمهور، با آن مواجه است، به عمل نیامد؟! آیا همراهان دولت، نگران برخی واقعیتهای موجود و حتی شاید تحمیلی که نتیجهاش چیزی جز ریزش هواداران و بدنه اجتماعی هوادار دولت که امیدوارانه و سرسختانه، در کنار دولت منتخب خود هستند، نيستند. امیدواریم این تجربه، توشهای مطمئن و فرصتی مغتنم برای هفتهها و ماههاي آتی باشد. باید جنبید که وقت تنگ است! و زود، دیر میشود!
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.