برصام «برنامه صلح اقدام مشترک»
حسن هادي . کارشناس امور بينالملل
نئومحافظهکاران يا همان پيروان لئواشتراوس يهودي از قلب كنگره آمريکا دوباره برخاستهاند. به زعم جمهوريخواهان چند حرکت براي برهمريختن اوضاع منطقه کافي است، بنمايههاي اين تحرکات با هدف قراردادن برجام و تمرکز بر قدرت موشکي ايران شروع شد. نئومحافظهکاران بار ديگر رفرم تاکتيکي خود را براي يک بازي تکراري آغاز کردهاند.
ساختارستيزي لابي صهيونيسم در درون کنگره آمريکا تا حدي در اشاعه افکار ضدبرجامي توفيق داشته است. سوي ديگر اين هياهو، همگرايي جهاني براي دفاع از صلح در حال گسترش است. تبلور اين اجماع توافق بر سر مناقشه هستهاي ايران بود که بهزيبايي هرچه تمامتر نمايشي از ديپلماسي نوين را به ظهور رساند. برجام که ميتوان آن را برصام هم خواند، به عنوان سمبل ديپلماسي صلح هيچگاه پاره نخواهد شد زيرا «صلح» تنها اکسير نجاتبخش بشريت از ترس و خشونت است. صلح جوهره اصلي و فراموشنشدني و بنيان اصلي تفکر حاکم بر مذاکرات 1+5 بود؛ چيزي كه با نقشه سازمانيافته معاندان خارجي و داخلي به اين بعد از برجام که فوريترين اثر آن رفع سايه جنگ از سر مردم ايران بوده، در تضاد است. مانيفست برجام اين مهم است که بدون جنگ هم ميتوان صلحدوستي و مظلوميت يک کشور را به اثبات رساند. واکاوي جريانهاي مهم تاريخي اين واقعيت تلخ را روشن ميكند که صلحطلبي و تنشزدايي باب ميل خيلي از حکمرانان نبوده و نيست. در منطقه فوقحساس و بسيار فريبنده خاورميانه سالهاست که يک روز هم خالي از خشونت نبوده است. در ميان اين آتش شعلهور، کشور ما به همت مرداني بزرگ توانست موفقيت
خوبي در تاريخ ديپلماسي کشورمان بهدست آورد. «برجام» برنامه جامع اقدام مشترک که اينجا از آن به نام «برصام» يعني برنامه صلح اقدام مشترک ياد ميکنم، يادگار دولت تدبير و اميد است؛ يادگاري ماندگار. ولي بهت و حيرت اينجاست که چرا عدهاي از فرزندان اين انقلاب اين جهش تاريخي را برنميتابند و همسو و همصدا با بازيگران نقش اول خشونت و جنگ بر بينتيجهبودن برجام همآوايي ميکنند؟ چرا با دشمنان همسويي ميکنند؟ هدفشناسي مذاکراتي که منجر به برجام شد توجه و تمرکز به مسائل داخلي و کاهش تنشها و مناقشات برونمرزي است. صلح و آرامش داخلي و سياست تنشزدايي منطقهاي ضرورت فوري و اساسي ما براي غلبه بر مشکلات سياسي و اقتصادي است و برصام بهترين و بجاترين قدم در اين راه بوده است. شکي نيست با برافروختهشدن جنگ، تر و خشک با هم خواهند سوخت. اگر گشتوگذاري کوتاه در کشورهاي حاشيه خليجفارس بزنيد و با برخي تاجران و صاحبان سرمايه صحبت کنيد بهخوبي درمييابيد اکثر کسانيکه در چند سال گذشته صاحب نان و نوايي شدهاند فرزندان همين تحريمها هستند. علت اصلي مخالفت آنان با برجام بريدهشدن ناني است که به برکت تحريمها به سفرهشان وارد شده است.
اين افراد و شرکاي داخليشان حاضرند برجام از هم گسيخته و ملتي در بند مشکلات گرفتار شود ولي تحريمها برداشته نشود. کسانيکه بيپروا آب در آسياب دشمن ميريزند و از تريبونهاي رسمي و غيررسمي بذر نفاق و دشمني و دشمنتراشي در منطقه را دامن ميزنند و با تعصبي غيرمنطقي بر برجام و دستاوردهاي شگرف آن ميتازند، آيا به عاقبت کار فکر کردهاند؟ تا کي ملت غيور و رنجکشيده ما بايد شاهد تشتت در تصميمگيري و گسيختگي سياسي باشد؟ اگر داعيان و طالبان جنگ هنوز بر اين باورند که با شعلهورشدن آتش جنگ انسجام و يکپارچگي بر کشور حاکم خواهد شد، جواب اين سؤال را هم بايد بدهند که آيا با صلح و خويشتنداري و گفتمان سازنده و تعامل و برقراري احترام متقابل با همه کشورهاي دنيا که هزينهاي هم ندارد، نميتوان به اين انسجام و تثبيت اقتدار دست پيدا كرد؟ لطف و عنايتي که خداوند متعال بر ملت ما ارزاني داشت و برجام (برصام) را با هزاران مانع کوچک و بزرگ به کشور ما هديه کرد را نقشه دشمن ميدانيم ولي حمله به سفارتخانهها را ارج مينهيم و به آنها افتخار ميکنيم. اکنون برهه تعامل، مديريت صلحمدار و مداراي سياسي است. عمان همسايه جنوبي کشور ما الگوي خوبي بر
اين مدعاست که ميتوان در ميان آتش جنگ، با صلح و امنيت زندگي کرد. عمان کشوري است که بيش از 50 سال در سايه حلم و بردباري و سياست مدارا در اوج اختلافات و ناامني منطقه با زيرکي و تيزهوشي امنيت و ثبات خود را حفظ کرده است و با درايت و تعامل سازنده نه درصدد دشمنتراشي برآمده نه در ديپلماسي گفتماني سخن هجوي گفته است و ارمغان اين صلحطلبي ثبات سياسي، اقتصادي و اتحاد و انسجام مثالزدني داخلي است.
براي دستيابي به بهترين نتايج برصام ضروري است همه مسئولان با قدرت و وحدتگرايي از صلح و امنيت کشور و منطقه دفاع كرده و از گفتمان «برصام» صيانت كنند و به دولت منتخب مردم در اتخاذ تدابير داخلي و بينالمللي اعتمادي کامل داشته باشند.
نئومحافظهکاران يا همان پيروان لئواشتراوس يهودي از قلب كنگره آمريکا دوباره برخاستهاند. به زعم جمهوريخواهان چند حرکت براي برهمريختن اوضاع منطقه کافي است، بنمايههاي اين تحرکات با هدف قراردادن برجام و تمرکز بر قدرت موشکي ايران شروع شد. نئومحافظهکاران بار ديگر رفرم تاکتيکي خود را براي يک بازي تکراري آغاز کردهاند.
ساختارستيزي لابي صهيونيسم در درون کنگره آمريکا تا حدي در اشاعه افکار ضدبرجامي توفيق داشته است. سوي ديگر اين هياهو، همگرايي جهاني براي دفاع از صلح در حال گسترش است. تبلور اين اجماع توافق بر سر مناقشه هستهاي ايران بود که بهزيبايي هرچه تمامتر نمايشي از ديپلماسي نوين را به ظهور رساند. برجام که ميتوان آن را برصام هم خواند، به عنوان سمبل ديپلماسي صلح هيچگاه پاره نخواهد شد زيرا «صلح» تنها اکسير نجاتبخش بشريت از ترس و خشونت است. صلح جوهره اصلي و فراموشنشدني و بنيان اصلي تفکر حاکم بر مذاکرات 1+5 بود؛ چيزي كه با نقشه سازمانيافته معاندان خارجي و داخلي به اين بعد از برجام که فوريترين اثر آن رفع سايه جنگ از سر مردم ايران بوده، در تضاد است. مانيفست برجام اين مهم است که بدون جنگ هم ميتوان صلحدوستي و مظلوميت يک کشور را به اثبات رساند. واکاوي جريانهاي مهم تاريخي اين واقعيت تلخ را روشن ميكند که صلحطلبي و تنشزدايي باب ميل خيلي از حکمرانان نبوده و نيست. در منطقه فوقحساس و بسيار فريبنده خاورميانه سالهاست که يک روز هم خالي از خشونت نبوده است. در ميان اين آتش شعلهور، کشور ما به همت مرداني بزرگ توانست موفقيت
خوبي در تاريخ ديپلماسي کشورمان بهدست آورد. «برجام» برنامه جامع اقدام مشترک که اينجا از آن به نام «برصام» يعني برنامه صلح اقدام مشترک ياد ميکنم، يادگار دولت تدبير و اميد است؛ يادگاري ماندگار. ولي بهت و حيرت اينجاست که چرا عدهاي از فرزندان اين انقلاب اين جهش تاريخي را برنميتابند و همسو و همصدا با بازيگران نقش اول خشونت و جنگ بر بينتيجهبودن برجام همآوايي ميکنند؟ چرا با دشمنان همسويي ميکنند؟ هدفشناسي مذاکراتي که منجر به برجام شد توجه و تمرکز به مسائل داخلي و کاهش تنشها و مناقشات برونمرزي است. صلح و آرامش داخلي و سياست تنشزدايي منطقهاي ضرورت فوري و اساسي ما براي غلبه بر مشکلات سياسي و اقتصادي است و برصام بهترين و بجاترين قدم در اين راه بوده است. شکي نيست با برافروختهشدن جنگ، تر و خشک با هم خواهند سوخت. اگر گشتوگذاري کوتاه در کشورهاي حاشيه خليجفارس بزنيد و با برخي تاجران و صاحبان سرمايه صحبت کنيد بهخوبي درمييابيد اکثر کسانيکه در چند سال گذشته صاحب نان و نوايي شدهاند فرزندان همين تحريمها هستند. علت اصلي مخالفت آنان با برجام بريدهشدن ناني است که به برکت تحريمها به سفرهشان وارد شده است.
اين افراد و شرکاي داخليشان حاضرند برجام از هم گسيخته و ملتي در بند مشکلات گرفتار شود ولي تحريمها برداشته نشود. کسانيکه بيپروا آب در آسياب دشمن ميريزند و از تريبونهاي رسمي و غيررسمي بذر نفاق و دشمني و دشمنتراشي در منطقه را دامن ميزنند و با تعصبي غيرمنطقي بر برجام و دستاوردهاي شگرف آن ميتازند، آيا به عاقبت کار فکر کردهاند؟ تا کي ملت غيور و رنجکشيده ما بايد شاهد تشتت در تصميمگيري و گسيختگي سياسي باشد؟ اگر داعيان و طالبان جنگ هنوز بر اين باورند که با شعلهورشدن آتش جنگ انسجام و يکپارچگي بر کشور حاکم خواهد شد، جواب اين سؤال را هم بايد بدهند که آيا با صلح و خويشتنداري و گفتمان سازنده و تعامل و برقراري احترام متقابل با همه کشورهاي دنيا که هزينهاي هم ندارد، نميتوان به اين انسجام و تثبيت اقتدار دست پيدا كرد؟ لطف و عنايتي که خداوند متعال بر ملت ما ارزاني داشت و برجام (برصام) را با هزاران مانع کوچک و بزرگ به کشور ما هديه کرد را نقشه دشمن ميدانيم ولي حمله به سفارتخانهها را ارج مينهيم و به آنها افتخار ميکنيم. اکنون برهه تعامل، مديريت صلحمدار و مداراي سياسي است. عمان همسايه جنوبي کشور ما الگوي خوبي بر
اين مدعاست که ميتوان در ميان آتش جنگ، با صلح و امنيت زندگي کرد. عمان کشوري است که بيش از 50 سال در سايه حلم و بردباري و سياست مدارا در اوج اختلافات و ناامني منطقه با زيرکي و تيزهوشي امنيت و ثبات خود را حفظ کرده است و با درايت و تعامل سازنده نه درصدد دشمنتراشي برآمده نه در ديپلماسي گفتماني سخن هجوي گفته است و ارمغان اين صلحطلبي ثبات سياسي، اقتصادي و اتحاد و انسجام مثالزدني داخلي است.
براي دستيابي به بهترين نتايج برصام ضروري است همه مسئولان با قدرت و وحدتگرايي از صلح و امنيت کشور و منطقه دفاع كرده و از گفتمان «برصام» صيانت كنند و به دولت منتخب مردم در اتخاذ تدابير داخلي و بينالمللي اعتمادي کامل داشته باشند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.