|

فرصت‌های سرمایه‌گذاری در صنعت هوایی ایران

شهرام شریفی . کارشناس هوانوردی

بر اساس گزارش «چشم‌انداز بازار» که از سوی شرکت «بویینگ» منتشر شده، میزان تقاضا برای هواپیماهای جدید در خاورمیانه تا سال 2030 برابر با دو هزار و 520 فروند خواهد بود. از سوی دیگر، بر اساس برآورد اتاق فکر اقتصادی «آکسفورد اکونومیکس»، مشارکت مستقیم سالانه صنعت هوانوردی در تولید ناخالص داخلی در 20 سال آینده به میزان 6.3 درصد افزایش می‌یابد. این مسئله ایجاد 294 هزار فرصت شغلی جدید را در خاورمیانه به‌همراه دارد. با توجه به مقدمه فوق و استناد به معاهده برنامه جامع اقدام مشترک (JCPOA) مابین ایران و قدرت‌های جهانی و خروج صنعت حمل‌ونقل هوایی تجاری و مسافری جمهوری اسلامی ایران از تحریم‌های بین‌المللی که سال‌ها روند توسعه آن را با چالش مواجه کرده بود، نقطه امیدی برای بازپس‌گیری سهم ایران در نقشه ترسیم‌شده آینده در حمل‌ونقل هوایی منطقه خاورمیانه ایجاد شده است. این هدف در اقدام اول بازپروری ساختار با تبیین مدل‌های اقتصادی و ایجاد بستر سیاسی مطلوب با کاهش ریسک سرمایه‌گذاری خارجی محقق خواهد شد که بازار حمل‌ونقل هوایی ایران بتواند روزهایی را متصور شود که در صنعت رقابت‌پذیری مانند حمل‌ونقل هوایی سهم خود را افزایش دهد. این بستر با اراده سیاسی فعلی، حاصل شده و می‌تواند دروازه ورود سرمایه‌گذاران خارجی به صنعت حمل‌ونقل ایران را بگشاید و فرصت‌های پنهان، اما درخشان را نمایان کند؛ فرصت‌هایی که در زنجیره تأمین حمل‌ونقل هوایی، در حلقه‌های عملیاتی، فنی، پشتیبانی، مارکتینگ و فروش و ... به‌شدت افزایش خواهد یافت. بنابراین در افق 10 سال آینده حمل‌ونقل هوایی و رویکرد نوسازی ناوگان شرکت‌های هواپیمایی اصلی ایران و راه‌اندازی شرکت‌های درشرف‌تأسیس، پیش‌بینی می‌شود مجموع ناوگان هوایی این کشور به 500 فروند هواپیمای تجاری مسافری برسد که این تعداد می‌تواند مجموع ساعات عملیاتی سالانه را به بیش از 1.500.000 ساعت پرواز و ظرفیت جابه‌جایی مسافر را تا 92 میلیون مسافر سالانه و نیز ظرفیت جابه‌جایی بار را بیش از دو میلیون تن در سال برساند. در چنین شرایطی ظرفیت مورد نیاز در بخش‌های مستقیم شرکت‌های هواپیمایی مانند کترینگ، عملیات فرودگاهی، رزرواسیون و فروش صندلی پرواز عرضه‌شده، آموزش‌های تخصصی عملیاتی، فنی، بازرگانی و ستادی، تعمیرات و نگهداری ناوگان هوایی و پشتیبانی‌های فنی بیش از سه‌برابر ظرفیت امروز خواهد شد. این پتانسیل در بخش‌های غیرمستقیم؛ مانند ارائه خدمات ناوبری و فرودگاهی همچون کنترل ترافیک هوایی، توسعه دستگاه‌های راداری و ناوبری، آموزش متخصصان ATC، مدیریت‌های فرودگاهی و ترمینال، ایمنی فرودگاهی، خدمات مسافر در فرودگاه‌ها و ... نیز شرایط مشابهی همچون بخش‌های مستقیم خواهد داشت. در جمع‌بندی نهایی پیش‌بینی می‌شود که صنعت حمل‌ونقل هوایی و فرودگاهی ایران در 10 سال آینده نیازمند سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌های عملیاتی تا بیش از هفت میلیارد دلار خواهد بود. پیش‌بینی‌ها نشان از آن دارد که متوسط گردش مالی سالانه در اصلی‌ترین حلقه‌های زنجیره تأمین سفرهای هوایی به شرح ذیل باشد.
مهندسی و تعمیرات: 2.100.000.000 دلار
آموزش‌های دوره‌ای: 60.000.000 دلار
هزینه‌های جاری مدیریت: 525.000.000 دلار
خدمات فرودگاهی: 500.000.000 دلار
کترینگ و سرگرمی‌ها: 1.000.000.000 دلار
سوخت: 2.000.000.000 دلار
متوسط درآمد مسافر سالانه: 12.000.000.000 دلار
عوارض فرودگاهی مسافر: 300.000.000 دلار
عوارض عملیات فرودگاهی (داخلی): 160.000.000 دلار

بر اساس گزارش «چشم‌انداز بازار» که از سوی شرکت «بویینگ» منتشر شده، میزان تقاضا برای هواپیماهای جدید در خاورمیانه تا سال 2030 برابر با دو هزار و 520 فروند خواهد بود. از سوی دیگر، بر اساس برآورد اتاق فکر اقتصادی «آکسفورد اکونومیکس»، مشارکت مستقیم سالانه صنعت هوانوردی در تولید ناخالص داخلی در 20 سال آینده به میزان 6.3 درصد افزایش می‌یابد. این مسئله ایجاد 294 هزار فرصت شغلی جدید را در خاورمیانه به‌همراه دارد. با توجه به مقدمه فوق و استناد به معاهده برنامه جامع اقدام مشترک (JCPOA) مابین ایران و قدرت‌های جهانی و خروج صنعت حمل‌ونقل هوایی تجاری و مسافری جمهوری اسلامی ایران از تحریم‌های بین‌المللی که سال‌ها روند توسعه آن را با چالش مواجه کرده بود، نقطه امیدی برای بازپس‌گیری سهم ایران در نقشه ترسیم‌شده آینده در حمل‌ونقل هوایی منطقه خاورمیانه ایجاد شده است. این هدف در اقدام اول بازپروری ساختار با تبیین مدل‌های اقتصادی و ایجاد بستر سیاسی مطلوب با کاهش ریسک سرمایه‌گذاری خارجی محقق خواهد شد که بازار حمل‌ونقل هوایی ایران بتواند روزهایی را متصور شود که در صنعت رقابت‌پذیری مانند حمل‌ونقل هوایی سهم خود را افزایش دهد. این بستر با اراده سیاسی فعلی، حاصل شده و می‌تواند دروازه ورود سرمایه‌گذاران خارجی به صنعت حمل‌ونقل ایران را بگشاید و فرصت‌های پنهان، اما درخشان را نمایان کند؛ فرصت‌هایی که در زنجیره تأمین حمل‌ونقل هوایی، در حلقه‌های عملیاتی، فنی، پشتیبانی، مارکتینگ و فروش و ... به‌شدت افزایش خواهد یافت. بنابراین در افق 10 سال آینده حمل‌ونقل هوایی و رویکرد نوسازی ناوگان شرکت‌های هواپیمایی اصلی ایران و راه‌اندازی شرکت‌های درشرف‌تأسیس، پیش‌بینی می‌شود مجموع ناوگان هوایی این کشور به 500 فروند هواپیمای تجاری مسافری برسد که این تعداد می‌تواند مجموع ساعات عملیاتی سالانه را به بیش از 1.500.000 ساعت پرواز و ظرفیت جابه‌جایی مسافر را تا 92 میلیون مسافر سالانه و نیز ظرفیت جابه‌جایی بار را بیش از دو میلیون تن در سال برساند. در چنین شرایطی ظرفیت مورد نیاز در بخش‌های مستقیم شرکت‌های هواپیمایی مانند کترینگ، عملیات فرودگاهی، رزرواسیون و فروش صندلی پرواز عرضه‌شده، آموزش‌های تخصصی عملیاتی، فنی، بازرگانی و ستادی، تعمیرات و نگهداری ناوگان هوایی و پشتیبانی‌های فنی بیش از سه‌برابر ظرفیت امروز خواهد شد. این پتانسیل در بخش‌های غیرمستقیم؛ مانند ارائه خدمات ناوبری و فرودگاهی همچون کنترل ترافیک هوایی، توسعه دستگاه‌های راداری و ناوبری، آموزش متخصصان ATC، مدیریت‌های فرودگاهی و ترمینال، ایمنی فرودگاهی، خدمات مسافر در فرودگاه‌ها و ... نیز شرایط مشابهی همچون بخش‌های مستقیم خواهد داشت. در جمع‌بندی نهایی پیش‌بینی می‌شود که صنعت حمل‌ونقل هوایی و فرودگاهی ایران در 10 سال آینده نیازمند سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌های عملیاتی تا بیش از هفت میلیارد دلار خواهد بود. پیش‌بینی‌ها نشان از آن دارد که متوسط گردش مالی سالانه در اصلی‌ترین حلقه‌های زنجیره تأمین سفرهای هوایی به شرح ذیل باشد.
مهندسی و تعمیرات: 2.100.000.000 دلار
آموزش‌های دوره‌ای: 60.000.000 دلار
هزینه‌های جاری مدیریت: 525.000.000 دلار
خدمات فرودگاهی: 500.000.000 دلار
کترینگ و سرگرمی‌ها: 1.000.000.000 دلار
سوخت: 2.000.000.000 دلار
متوسط درآمد مسافر سالانه: 12.000.000.000 دلار
عوارض فرودگاهی مسافر: 300.000.000 دلار
عوارض عملیات فرودگاهی (داخلی): 160.000.000 دلار

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.